Ya jêrîn daxuyanîyek e ku bi hevkarî ji hêla rêxistinên anarşîst ên li çaraliyê cîhanê ve hatî nivîsandin û pejirandin, di nav de Gula Reş / Rosa Negra. Ev daxuyanî bi eslê xwe li Anarkismo.net derket û li vir bi tevahî tê çap kirin.
tarcumey mashini
Sirgûn qet biryarek hêsan nîne. Ew qet ne hilbijartinek e. Bê çavkaniyan, ew dikare bibe ceribandinek rastîn. Hevgirtin mifteya derbaskirina van rojên dijwar e.
Me di Sibata 2022’an de, di nava aloziyên şoreşgerî yên ku ji sala 2018’an ve welat dihejand, bi komek anarşîstên Sûdanê re ketin têkiliyê. Tevî astengiyên ziman, em ji wan fêr bûn ku çawa vê şoreşê û komîteyên berxwedanê yên li wê derê baştir fêm bikin. dil. Ev koma ku bi giranî ji xwendekarên ciwan pêk tê, li bakurê welêt ji hêla komek anarşîst ve jî hatiye teqlîdkirin.
Weke gelek welatan di dema “Bihara Erebî” ya 2011an de, Sûdan jî di Nîsana îsal de ketibû nav şerê navxweyî. General Hemetti, fermandarê milîsên “Hêzên Piştgiriya Bilez” li dijî artêşa neteweyî ya Sûdanê serhildanek da destpêkirin. Hêzên pêşverû û şoreşger ên welat bi yekdengî piştgirîya aliyekê li hember yê din red kirine, û ji ber vê yekê xwe di navbera van her du aliyên paşverû yên milîtarîzekirî de girtine. Di vê şerê bêwate de nêzî 5000 kes mirin. Du milyon û nîv kes neçar mane ku malên xwe biterikînin, 500 hezar ji wan jî welatê xwe terikandine. Talan û destavêtin her ku diçe zêde dibe û beşek ji cebilxaneya çekên şer e ku li dijî sivîlan têne bikar anîn.
Hevalên me yên anarşîst hîn li Sûdanê ne û hêvî dikirin ku li wir bi awayekî veşartî çalakiyên xwe yên ajîtasyonê bidomînin. Beriya şer û heta destpêkê jî me alîkariya aborî da. Lê rewş nebaş bûye û êdî rê nade ti çalakiyên civakî û siyasî. Hin endamên komê piştî ku mala wan ji aliyê RSF’ê ve hat talankirin, biryar dan ku bi lez û bez ji welêt derkevin. Yên din biryar dane ku heya niha bimînin, û em jî hewl didin ku alîkariya wan bikin.
Em bi hevrêyên xwe yên li vê parçeyê cihanê re, ji bo ku di vê çarçoveyê de şert û mercên herî baş ên jiyanê ji her kesî re peyda bikin dixebitin. Ji bo kesên ku niyeta wan heye ku bimînin, pêdivî ye ku em ji wan re bibin alîkar ku hewcedariyên wan çareser bikin û heke ji bo derketinek acîl hewcedariya wan hebe drav bidin aliyekî. Ji bo kesên ku niha diçin sirgûnê, pêdivî ye ku em wan ji welêt derxînin, heta ku dibe bila bibe ji xetereyên ku ev celeb rêwîtiya yekalî dihewîne dûr bixin, û rê bidin wan ku çalakiya xwe bi mirovên Sûdanî yên li sirgûnê û çînên îstîsmarkirî re bidomînin. li welatê xwe yê mêvandar. Lê herêm pir bêîstiqrar e (şerê navxweyî, darbe û rejîmên din ên otorîter) û niha ne pêkan e ku ji welêt derkeve.
Ji bo vê pêwîstiya me bi pere heye û fonên hevgirtinê yên rêxistinên me tenê têrê nakin. Li jêr lêçûnên texmînkirî (bi Dolarên Amerîkî) hene:
Visa: $400
Rêwîtî: 800 $ (ev jimar ne diyar e, ji ber ku lêçûn pir bêîstiqrar in)
Kirêya yekem li welatê mêvandar: $200
Xwarin ji bo mehekê li welatê mêvandar: 300 $
Mesrefên (cihê, xwarin, Înternet) ji bo dema benda li Sûdanê: $1000
Ev budceya demkî di çarçoveyek aborî û ewlehî ya ku zû diguhere de bêîstîkrar dimîne. Ew tenê lêçûnên herî kêm mehekê vedigire. Lê rewş wisa ye ku hevalên me tenê mehekê nikaribin pêdiviyên xwe bi cih bînin. Di dawiyê de îhtîmal e ku em hewceyê gelek drav bidin. Her berdêla ku ji vê mîqdara herî kêm zêde be jî, heta ku karibin debara xwe bikin, wê ji bo pêdiviyên rojane yên hevalan bên bikaranîn.
Alîkarî ji aliyê rêhevalên me yên li Swîsreyê ku ji niha ve xwedî avahiyeke hevpar a navneteweyî ne, tên komkirin.
Dema ku bexşîna xwe dikin, ji bîr nekin ku behsa “Sûdan Solidarity” bikin .
Alîkariyên drav an çeq dikarin ji vê re bişînin:
Komeleya Pour la Promotion de la Solidarité Internationale (APSI)
Place Chauderon 5
1003 Lozana
Swîsre
بیانیه زیر بیانیه ای است که توسط سازمان های آنارشیستی در سراسر جهان، از جمله رز سیاه / رزا نگرا به طور مشترک نوشته و تایید شده است. این بیانیه در ابتدا در Anarkismo.net ظاهر شد و در اینجا به طور کامل بازتولید شده است.
ترجمەای ماشینی
تبعید هرگز تصمیم آسانی نیست. این هرگز یک انتخاب نیست. بدون منابع، می تواند به یک مصیبت واقعی تبدیل شود. همبستگی کلید غلبه بر این دوران سخت است.
ما در فوریه 2022، در بحبوحه ناآرامی های انقلابی که کشور را از سال 2018 به لرزه درآورده بود، با گروهی از آنارشیست های سودانی ارتباط برقرار کردیم. با وجود موانع زبانی، از آنها آموختیم که چگونه این انقلاب و کمیته های مقاومت در آن را بهتر درک کنیم. قلب. این گروه که عمدتاً از دانشجویان جوان تشکیل شده است، حتی توسط یک گروه آنارشیست در شمال کشور تقلید شده است.
سودان نیز مانند چندین کشور در جریان “بهار عربی” در سال 2011، در آوریل امسال وارد جنگ داخلی شد. ژنرال همتی، فرمانده شبه نظامیان «نیروهای پشتیبانی سریع»، شورش علیه ارتش ملی سودان به راه انداخت. نیروهای مترقی و انقلابی کشور به اتفاق آرا از حمایت از یک طرف در مقابل طرف دیگر خودداری کرده اند و به همین دلیل خود را گرفتار معیشت بین این دو جناح ارتجاعی نظامی شده می بینند. نزدیک به 5000 نفر در این درگیری بیهوده کشته شده اند. دو و نیم میلیون نفر مجبور به ترک خانه های خود شده اند که 500000 نفر از آنها کشور را ترک کرده اند. غارت و تجاوز در حال افزایش است و بخشی از زرادخانه سلاح های جنگی است که علیه غیرنظامیان استفاده می شود.
رفقای آنارشیست ما هنوز در سودان هستند و امیدوار بودند که بتوانند به طور مخفیانه به فعالیت های تبلیغاتی خود در آنجا ادامه دهند. قبل از جنگ و حتی در ابتدا کمک های مالی می کردیم. اما این وضعیت غیرقابل تحمل شده است و دیگر اجازه هیچ گونه فعالیت اجتماعی و سیاسی را نمی دهد. برخی از اعضای این گروه پس از غارت خانه آنها توسط نیروهای RSF تصمیم گرفتند در اسرع وقت کشور را ترک کنند. دیگران تصمیم گرفته اند فعلا بمانند و ما نیز سعی می کنیم به آنها کمک کنیم.
ما در همکاری با رفقای مستقر در این نقطه از جهان، تلاش می کنیم تا بهترین شرایط ممکن را برای بقا در این زمینه برای همه فراهم کنیم. برای کسانی که قصد اقامت دارند، باید به آنها کمک کنیم تا نیازهایشان را برطرف کنند و در صورت نیاز برای خروج اضطراری، پول را کنار بگذاریم. برای کسانی که اکنون به تبعید می روند، باید آنها را از کشور بیرون کنیم و تا حد امکان از خطراتی که این نوع سفرهای یک طرفه در پی دارد اجتناب کنیم و آنها را قادر به ادامه فعالیت خود با مردم سودانی در تبعید و طبقات استثمار شونده کنیم. در کشور میزبان خود با این حال، منطقه به شدت بی ثبات است (جنگ های داخلی، کودتا و سایر رژیم های خودکامه) و در حال حاضر امکان خروج از کشور وجود ندارد.
برای انجام این کار، ما به پول نیاز داریم و صندوق های همبستگی سازمان های ما به تنهایی کافی نیست. در زیر هزینه های برآورد شده (به دلار آمریکا) آمده است:
ویزا: 400 دلار
سفر: 800 دلار (این رقم نامشخص است، زیرا هزینه ها بسیار ناپایدار هستند)
اجاره اول در کشور میزبان: 200 دلار
غذا برای یک ماه در کشور میزبان: 300 دلار
هزینه (اسکان، غذا، اینترنت) زمان انتظار در سودان: 1000 دلار
این بودجه موقت در شرایط اقتصادی و امنیتی که به سرعت در حال تغییر است، ناپایدار است. این فقط هزینه های حداقل یک ماهه را پوشش می دهد. اما شرایط به گونه ای است که رفقای ما تنها در یک ماه نمی توانند نیازهای خود را تامین کنند. ما در نهایت به پول بیشتری نیاز داریم. مبالغ اهدایی، حتی بیش از این حداقل، برای تامین نیازهای روزمره رفقا تا زمانی که بتوانند خود را تامین کنند، مصرف می شود.
کمک های مالی توسط رفقای ما در سوئیس که قبلاً یک ساختار همبستگی بین المللی دارند جمع آوری می شود.
فراموش نکنید که در هنگام انجام کمک مالی خود به “سودان همبستگی” اشاره کنید .
کمک های نقدی یا چک را می توان به آدرس زیر ارسال کرد:
Association pour la Promotion de la Solidarité Internationale (APSI)
Place Chauderon 5
1003 Lozanne
Switzerland
ما يلي هو بيان مكتوب بشكل تعاوني وأيدته المنظمات الأناركية في جميع أنحاء العالم، بما في ذلك بلاك روز / روزا نيجرا. ظهر هذا البيان في الأصل على Anarkismo.net وتم نشره هنا بالكامل.
ترجمة الآلیة
المنفى ليس قرارًا سهلاً أبدًا. إنه ليس خيارًا أبدًا. وبدون الموارد، يمكن أن يصبح الأمر محنة حقيقية. التضامن هو المفتاح للتغلب على هذه الأوقات الصعبة.
تواصلنا مع مجموعة من الأنارکیو السودانيين في فبراير 2022، في خضم الاضطرابات الثورية التي تهز البلاد منذ 2018. وعلى الرغم من حواجز اللغة، تعلمنا منهم كيفية فهم هذه الثورة ولجان المقاومة بشكل أفضل. قلب. هذه المجموعة، المكونة بشكل رئيسي من الطلاب الشباب، تمت محاكاتها من قبل مجموعة فوضوية في شمال البلاد.
مثل العديد من البلدان خلال “الربيع العربي” عام 2011، انزلق السودان إلى حرب أهلية في أبريل من هذا العام. وشن الفريق أول حميدتي، قائد مليشيا “قوات الدعم السريع”، تمردا ضد الجيش الوطني السوداني. لقد رفضت القوى التقدمية والثورية في البلاد بالإجماع دعم طرف ضد الآخر، وهكذا تجد نفسها عالقة في رذيلة بين هذين الفصيلين الرجعيين العسكريين. لقد قُتل ما يقرب من 5000 شخص في هذا الصراع الذي لا طائل من ورائه. واضطر مليونان ونصف المليون شخص إلى مغادرة منازلهم، وفر 500 ألف منهم من البلاد. وتتزايد أعمال النهب والاغتصاب، وتشكل جزءاً من ترسانة أسلحة الحرب المستخدمة ضد المدنيين.
لا يزال رفاقنا الأنارکیو في السودان ويأملون أن يتمكنوا من مواصلة أنشطتهم التحريضية هناك سراً. لقد قدمنا مساعدات مالية قبل الحرب وحتى في بدايتها. لكن الوضع أصبح غير محتمل ولم يعد يسمح بأي نشاط اجتماعي أو سياسي. وقرر بعض أعضاء المجموعة مغادرة البلاد في أسرع وقت ممكن بعد أن تعرضت منازلهم للنهب من قبل قوات الدعم السريع. وقد قرر آخرون البقاء في الوقت الحالي، ونحن نحاول مساعدتهم أيضًا.
وبالتعاون مع رفاقنا المقيمين في هذا الجزء من العالم، نعمل على توفير أفضل الظروف الممكنة للبقاء على قيد الحياة في هذا السياق للجميع. بالنسبة لأولئك الذين ينوون البقاء، نحتاج إلى مساعدتهم على تلبية احتياجاتهم وتوفير المال جانبًا إذا كانوا بحاجة إليه من أجل المغادرة الطارئة. بالنسبة لأولئك الذين يذهبون إلى المنفى الآن، نحتاج إلى إخراجهم من البلاد، وتجنب المخاطر التي ينطوي عليها هذا النوع من الرحلات ذات الاتجاه الواحد قدر الإمكان، وتمكينهم من مواصلة نشاطهم مع الشعب السوداني في المنفى والطبقات المستغلة. في البلد المضيف لهم. ومع ذلك، فإن المنطقة غير مستقرة إلى حد كبير (الحروب الأهلية والانقلابات والأنظمة الاستبدادية الأخرى) وليس من الممكن حاليًا مغادرة البلاد.
وللقيام بذلك، نحتاج إلى المال، وصناديق التضامن التي تقدمها منظماتنا وحدها لا تكفي. فيما يلي النفقات المقدرة (بالدولار الأمريكي):
التأشيرات: 400 دولار
السفر: 800 دولار (هذا الرقم غير مؤكد، لأن التكاليف غير مستقرة إلى حد كبير)
الإيجار الأول في البلد المضيف: 200 دولار
الغذاء لمدة شهر واحد في البلد المضيف: 300 دولار
تكاليف (الإقامة، الطعام، الإنترنت) لوقت الانتظار في السودان: 1000 دولار
ولا تزال هذه الميزانية المؤقتة غير مستقرة في سياق اقتصادي وأمني سريع التغير. يغطي فقط النفقات لمدة شهر واحد على الأقل. لكن الوضع لن يتمكن رفاقنا من تلبية احتياجاتهم خلال شهر واحد فقط. من المحتمل أن نحتاج إلى المزيد من المال في النهاية. سيتم استخدام أي مبالغ يتم التبرع بها، حتى لو تجاوزت هذا المبلغ الأدنى، لتوفير الاحتياجات اليومية للرفاق حتى يتمكنوا من إعالة أنفسهم.
يتم جمع التبرعات من قبل رفاقنا في سويسرا الذين لديهم بالفعل هيكل تضامن دولي.
لا تنس أن تذكر “تضامن السودان” عند التبرع .
يمكن إرسال التبرعات نقدًا أو بالشيكات عبر البريد إلى:
جمعية تعزيز التضامن الدولي (APSI)
Place Chauderon 5
1003 Lausanne
سويسرا
Anarkistan ئەنارشیستان 
پێویستە لە ژوورەوە بیت تا سەرنج بنێریت.