ئەرۆدۆغان جەنگە سەرەکییەکەشی بردەوە

Zaher Baher

08/12/2024

ئەردۆغان ئەو پیاوە سیاسییە بە ئەزموونە لە فێڵ و پاشقوللێدان لە دۆست و دووژمنانی.  ئەو پیاوەی کە لەوەتی حوکمڕانی دەکات هیچ گرەوێك، هیچ شەڕیکی نەدۆڕاندووە.  سیاسییەكی موحەنەك  کە لە سیاسەتەکانیدا هەمیشە براوە بووە.

خودی سیاسەت  یانی فێڵ و تەڵەکە و بەکارهێنانی تاکتیکی زیرەکانە لە بەرانبەر نەیاراندا و لەدەستنەدانی هیچ جۆرە هەلێک یاخود خولقاندن و قۆستنەوەی  هەموو دەرفەتێك لە پیناوی خۆی و حیزب و دەسەڵاتەکەیدا.

ئەردۆغان توانیوێتی دووسەرە یاری بکات و بزانێت چۆنیش یارییەکە دەباتەوە ئیتر ئەوەی بەلاوە گرنگ نەبووە کە هەڵوێستی جیا جیا و ناکۆك و سازشکارانە و هەزیلانەش لە بەرانبەر دوژمنانیا ببێت .  ئێمە ئەمەمان لەگەڵ ڕوسیا و ئەمەریکا و تەنانەت ئەم دواییە کە لەگەڵ سوریاشدا کردی لێ بینیوە.

بێ گومان ئەردۆغان ئەمانەی بە هاوکاری پێگەی وڵاتەکەیی و بوونی تورکیا کە ئەندامی ناتۆیە و ئەو زەمینە لە بارەی مەوقیعی تورکیا و بوونی وەکو وڵاتێکی کشتیاری و گەورە، کردووە.  هەر هەموو ئەمانە هاوکار بوون بۆ بردەنەوەی گرەوەکانی، هاوکاتیش ناتوانرێت نکوڵی لە توانا و زیرەکی و لێزانی خۆشی بکرێت . 

با هەر تەماشایەکی مێژوی ئەردۆغان لەم 15 ساڵەی  ڕابوبوردوودا بکەین تاکو ئەو حقیقەتانەی سەرەوە بە بەڵگەوە ببینرێت.

لە ئاگربەستییەکەی پێش ساڵی 2015 لەگەڵ پەکەکە هەستی بەوە کرد کە لە ڕاستیدا ئەو ئاگر بەستییە پەکەکە و پرسی کوردانی باکور و ڕۆژئاوای زۆر بردۆتە پێشەوە و  بەهێزیان دەکات و گەیشتۆتە ئەو ڕادەیەی کە تاووتوێی ئەوە دەکرا کە پەکەکە لە لیستی تیرۆر لە لایەن کۆمۆنێتی نێو دەوڵەتییەوە دەربهێنرێت. هەر لەو کاتی ئاگربەستییەشدا ڕۆژئاوا بووە چەقی ئازادیخوازانی بەشێکی زۆری دونیا، بووە جێگەو پێگەی زۆرێك لە کۆمۆنیست و سۆشیالیست و ئەنارکیست و نقابەییەکان. ئەردۆغان هەستی بەوە کرد   کە ئەمە مەترسی زۆر گەورە لە سەر تورکیا و وجودیی دروست دەکات .  ئەوە بوو کوژرانی دوو پۆلیسەکەی لە باکوری تورکیا لە ساڵی 2015 کە گوایە لە لایەن پەکەکەوە بووە قۆستەوە و پەکەکەی لە تەموزی ئەو ساڵەدا خستە ناو داوەکەیەوە، داوی شەڕکردنەوە.  

 بێ گومان ئەردۆغان  دەیزانی کە بەمە چی بەدەستدەهێنێت. دەیزانی کە دەتوانێت پێداگری بکات لەسەر ” تیرۆریستیی پەکەکە” ، دەتوانرێت  هێزەکانی یەپەگە و یەپەژە بە پەکەکەوە گرێبدرێتەوە، لەو بارەشدا هاندانی دەوڵەتانێك کە پێی دەوترێت کۆمۆنێتی نێودەوڵەتی دەدات تاکو ڕێگری لێنەکەن لە هێڕشکردنە سەر ڕۆژئاوا.

کاتێک پەکەکەشی ئاڵان لەو شەڕەوە لەناو خودی تورکیاشدا ئەوەی بۆنی پەکەکەی لێهات یا دەگیرا یا دەبوایە ڕایبکردایە ، لەولاشەوە هەلی بۆ ڕێکەوت کە تەواوی ئیدارەی شارەوانییەکانی کوردستانی باکور هەڵبووەشێنێتەوە و سەرۆکی و ئەندامانی  شارەوانییەکان و تا گەیشتە ئەندامانی پارتەکەی دەمیرتاش بە خۆشی و هاوسەرۆکی پارتەکەی و  زۆری تریش دەستبەسەر بکات.  لەمانەش زیاتر هەندێک لە شار و شارۆچکەکانی کوردستانی کە دیارترینیان دیاربەکر ( ئامەد) بوو وێران کرد . ئەو دەیزانی کە شەڕ لە قازانجێتی و ئاگربەستی لە زیانی.

بە سەپاندنی شەڕ بەسەر پەکەکەدا نەك هەر ئەو هەلەی دەستکەوت بۆ کردنی ئەوانەی سەرەوە، بەڵکو بەشێکی لە باشووری کوردستانیشی وێران کرد.

سەرکەوتنێکی دیکەی ئەردۆغان، بەهێزکردنی گروپە تیرۆریستەکان بوو کە لە هەموویان بەهێز تر و دڕندەتریان داعش بوو بەریدانە گیانی عێراق و هەرێمی کوردستان و سوریا و ڕۆژئاوا.  هاوکاتیش خۆی لە لای ئەوروپا و ئەمەریکا بە دژە تیرۆر نیشان دەدا و کۆنتراکتی گەورەشی لەگەڵ یەکێتی ئەورپادا بەست بۆ ڕێگرتن لە ڕووکردنە پەنابەرانی سوری و عێراقی بۆ ئەوروپا، بەمەش پارەیەکی مشەی دەست کەوت.

لەمانەش زیاتر ئەو کودەتایە بوو کە لە تورکیادا ڕویدا کە تا ئێستاش نەزانراوە کە ئەوە کودەتای حەقیقی بوو یاخود دەستکردی خودی ئەردۆگان خۆی بوو تاکو  ‘ گوڵانییەکان’ و هەرچی لە بەشی سوپا و پۆلیس و ئیدارە دەوڵەتییەکاندا هەبوون دووربخاتەوە ئەوانەشی کە دەیویست دەستبەسەریان بکات بەو بیانوەوە کردنی و هیچ گریمانێکی کردنی کودەتای ئایندەی نەهێڵایەوە .

سیاسەتێکی دیکەی ئەردۆغان ئەوە بوو گەر چی تورکیا ئەندامی ناتۆیە بەڵام ئەو لەو بەینەدا بەگوێرەی پێویستی خۆی و حیزبەکەی  یاری دەکرد، هەم ئەندامێکی کارا بوو هەم دژ بە سیاسەتی ناتۆ دەجوڵایەوە کە لە هەردوکیاندا سەرکەوتوو بوو.  لەگەڵ ڕوسیا پەیوەندییەکی گەرم تا کڕینی تەیارەی جەنگی و لەگەڵ ئەمەریکا و ناتۆش دا دۆست . ئەو سیاسەت وای لێکرد کە لە لایەکەوە لەگەڵ ناتۆ و کۆمۆنێتی نێودەوڵەتی بێت و  لە لایەکی دیکەوە لەگەڵ ڕوسیا و ئێران و چین دا پەیوەندی گەرموگوڕی هەبێت.  سیاسەتەکەی ئەو تا ئەو ڕادەیە فڕوفێڵاوی بوو کە لە ساڵی 2018 دا عەفرینی داگیر کرد و هەموو ئەو لایەنانە : ڕوسیا ، ئەمەریکا ، ئێران بە ئاگا بوون، تا ئێستاش هیچ لایەك قسەیەك ناکەن و دەنگێك هەڵنابڕن لەو کوشتار و وێرانکاری و کاولکردنەی ئەو شارۆچکەیە و دەوروبەری کە  میلیشیاکانی ئەردۆغان لەوێ دەیکەن .

لەجەنگی ئیسرائیل و غەزە و دواتر لوبنان و ئیران، ئەو هەڵوێستانەی کە هەیبوون بەرانبەر بە هەر هەموویان کە لای هەموومان ئاشکرایە کەچی لە سەریان هیچ سزایەك نەدرا ، هیچ  سەرزەنشتێکی بەهێز نەکرا ، هیچ ئابرووچونێکی پێ ڕەوا نەبینرا،  بۆیە وەکو بەرزەکی بانان لەم سیاسەتەشی بە سەلامەتی دەرچوو.

بۆ درێژە دان بەم سیاسەتە و مانەوەی لە حوکمدا توانی بارودۆخی سوریا و پەیوندی لەگەڵ روسیا و ئێران و ئەمەریکا و یەکێتی ئەوروپاش ڕابگرێت ، بەڵام لە راستیدا کڵاوی کردە سەر هەر هەمویان بە  داعش و پەکەکەشەوە.  کورد وتەنی هەموویانی کردە کوڕەی سێو لەباخەڵ.

ئەردۆغان ئەمەی ئاوا بەرێکرد تا هەفتەیەك لەمەوبەر کە هێزی دەستەی ئەحرار شامی گەر بە هاوکاری ئەمەریکا و ئیسرائیلیش نەبووبێت ئەوە بە بە ئاگایی ئەوان بووە ، کردە گیانی سوریا و هەرەسی بە حوکمی نیو سەدەی خێزانی ئەسەدهێنا .

ئەوەی کە ڕوویدا لە سوریا:

ئەمەی کە ڕوویداوە بە دڵنیاییەوە تورکیای لە پشتەوەیە گەرچی ڕەنگە پلانەکانی ئایندە بە گوێرەی ویستی ئەردۆگان نەڕوات بەڵام ئەو یەکێکە لە سوودمەندەکان و بە ئاسانی ناتوانرێت لە مەیدانەکە بکرێتە دەرەوە.

ئەمەی کە ڕوویدا پلانێکی زۆر گەورە و نهێنییە و ئێمە بەوردەکارییەکانی نازانیین بەڵام بەشداربووانی ئەم گەمە خوێناوییە دەمێکە پلانی بۆ دادەڕێژن کە ڕوخانی ڕژێمەکەی ئەسەد هەر بەو ئاسانییە نەبووە و نییە.  بۆ نموونە ڕوسیا چۆن بەوە رازی بوو کە دەستبەرداری سوریا ببێت کە  لە ناوچەکەدا قەڵایەکی بوو لەگەڵ ئیراندا.  ڕەنگە ڕێکەوتنێک لەم بارەوە لەگەڵیدا کرابێت کە دوور نییە لەسەر حسابی ئۆکرانیا و گەلی نەگبەتی ئۆکرانیی بێت ، چونکە سیاسەت و سیاسەتمەداران  ئەمەند بێ حورمەتن  نە  پەیمان ، نە ڕاستگۆیی و نە دڵسۆزی و نە دۆستایەتی و نە دووژمنایەتی هیچ کات ئەمانە لای سیاسەتچییەکان مەحاڵ و عەیبە نییە.

لێرەدا دەکرێت بڵێین ئیسرائیلیش ئەگەر سوودمەندی یەکەم دوای ئەردۆغان نەبێت ئەوە بە دڵنیاییەوە لەو کەمتر سوودمەند نییە. خۆی یەکێکە لە پلاندانەران و نەخشەکێشی ئەوەی کە ڕویداوە بۆیە دەکرێت شتێك لەو سنورەی سوریا بۆ ئاسایشی خۆی ببڕێت.  هاوکاتیش هەر کەس لە سوریادا حوکمڕانی بکات  خۆ لە داعش مەترسیدارتر نابێت و داعیشیش بە درێژای دروستبوونییەوە تا ئێستا هیج زیانێکی بۆ ئیسرائیل نەبووە ، تەنانەت پشتگیریی حەماسیشی نەکرد نە لە کۆناو نە لەم دوایەشدا.

ئەی ڕۆژئاوا؟

ئایندەی ڕۆژئاوا نادیارە، لە ڕاستیدا لە ئێستادا وا دەرناکەوێت کە مەترسی لەسەر بێت ، بەڵام ئەمە سەرەتایە و هێشتا پرۆژەکەی ئەمەریکا و ئیسرائیل و غەرب و ڕوسیا و تورکیا هیچ دیار نییە ، دوای ئەوەش هێشتا دەستەی تەحریری شام جێ قوونی خۆیان لەسەر تەختی حوکمڕانی گەرم نەکردۆتەوە ، هێشتا هێزیان کۆ نەکردۆتەوە ، هێشتا پلانی تەواوی حوکمیان نەکێشاوە، هێشتا حکومەتیان تەشکیل نەکردووە، هێشتا کێشەکانی نێو خودی گروپەکانی ئەو هێزە قوڵنەبوەتەوە . 

قسە و راگەیاندنەکانی ئەم ڕۆژانەی دەستەی تەحریر و ئەبو موحەمەد جۆلانی نابێت بە هییچ شێوەیەك  جێگای متمانە و بڕوا بێت .  ئەمانە هەموی قسە و هەڵوێستی هەموو هێزێکە کە هێشتا پرژ و بڵاون و دەسەڵاتیان لە دەستدا نییە، یاخود لاوازە و  پێویستی بە ماوەیەك هەیە ، هێشتا جێی خۆی نەکردۆتەوە .  تا ماوەیەکی دیکەش شتێکی ئاوا لە سیاسەتی ئەمان و شێوازی حوکمکردنیان ناڕووندەبێت.  بەڵام ئەوەی ڕوون و ئاشکرایە هەندێك لەم گروپانە پاشماوەی داعش و قاعیدەن یاخود لەوان هاتوونەتە دەرەوە، ناکۆکی گەورە لە نێوانیاندا هەیە و لە سەر دەسەڵاتیش ناکۆکییەکان گەورەتر دەبن هاوکاتیش تورکیا وەکو هێزێکی پشت و پەنا بۆیان دەمێنتەوە.

خاڵێکی دیکەش هەیە ئەویش بوونی بۆمبێکی ئامادەکراوی کاتییە لە ڕۆژئاوا کە بوونی کەمپی هۆڵە. وەکو دەزانین ئەم کەمپە   کەسانێکی زۆری داعش یاخود سەر بە داعش لەوێن لەو بارەشدا باوەڕ ناکەم کە ئەبو موحەمەد جۆلانی دەستبەرداری ئەم کەمپە ببێت ئیتر  بە ئاشتی بێت یا بە شەڕ، بۆیە گریمانی ئەوە هەیە هەسەدە ناچار بکات کە دەستبەرداری ئەو چەند هەزار کەسە لەوێ ببێت  کە خودی ئەمەش مەترسییەکی دیکەیە کە ڕەنگە وەکو هێزێک بیانەوێت تۆڵەی خۆیان لە هەسەدە بسەنن.

لەبەر ڕۆشنایی ئەوانەی سەرەوە ناکرێت وا بزانرێت کە ڕۆژئاوا  و هێزەکانی مەترسییان لەسەر نییە و ئەگەر هەشبێت ئەوە ئەمەریکا و هاوپەیمانان دەیان پارێزن.  هەتا ئەردۆغان و حیزبی ئاکەپە لەسەر حوکم بن هەمیشە ئایندەی رۆژئاوا نادیار دەبێت هەرگیزیش ناتوانرێت پشت بە ئەمەریکا و غەرب بۆ ماوەیەکی دوور و درێژ ببەسترێت . بەرژەوندییەکانیان لە هاوپەیمانەکانیان گرنگتر و لەپێشترە.  

 

 

A.2.4 Gelo anarşîst alîgirê azadiya “mutleq” in?

Wergera Makîne


Na. Anarşîst di wê baweriyê de ne ku divê her kes bikaribe ” tiştê ku bixwaze bike”, ji ber ku hin kiryar her gav înkarkirina azadiya kesên din vedihewîne.
Mesela, anarşîst ji bo tecawizkirin, îstîsmarkirin an jî bi darê zorê destekê nadin “azadiyê”. Em jî tehemula desthilatdariyê nakin. Berevajî vê, ji ber ku desthilatdarî ji bo azadî, wekhevî û hevgirtinê xeternak e (nebêjin rûmeta mirovan), anarşîst hewcedariya berxwedanê û hilweşandina wê nas dikin.
Bikaranîna desthilatdariyê ne azadî ye. “Mafê” kesî tune ye ku li yên din hukum bike. Wekî ku Malatesta destnîşan dike, anarşîzm piştgirî dide “azadiya ji bo her kesî… bi tenê sînorê azadiya wekhev ji bo yên din; ev nayê wê wateyê… ku em “azadiya” ya îstîsmarkirin, çewisandin nas dikin, û dixwazin rêz jê bigirin. , ferman kirin, ku ev zilm e û bê guman ne azadî ye.” [ Errico Malatesta: Jiyan û Ramanên Wî , r. 53]
Di civaka kapîtalîst de, berxwedana li hember her cûre desthilatdariya hiyerarşîk nîşana mirovekî azad e — çi taybet (serok) be, çi giştî (dewlet). Wekî ku Henry David Thoreau di gotara xwe ya li ser ” Bêguhdariya Sivîl ” (1847) de destnîşan kir .
“Bêguhdarî bingeha rastîn a azadiyê ye. Divê guhdêr kole bin.”

قەیرانی حکومەتەکانی ئەوروپا

Zaher Baher

07/12/2024

حکومەتەکانی ئەوروپا هەر لە ئەڵمانیاوە تاکو فەرەنسا ، بریتانیا ، پۆڵۆنیا ، هەنگاریا  زۆری تریشیان لە قەیرانێکی سیاسی گەورەدا دەژین و ڕەنگیشی لەسەر بارودۆخی ئابووریشیان داوەتەوە، هەندێکیشیان قەیرانە ئابوورییەکە قەیرانی سیاسیشی بۆ دروست کردوون . 

بەڕای من هەردوو قەیرانەکە، هەردوو پرسەکە واتە پرسی سیاسی و پرسی ئابووری تەواوکەری یەکدین و ئەمیان بەویانەوە بەستراوەتەوە و هیچ کام لەم دوو قەیرانە بێ ئەوی دیکەیان زەحمەتە بوونی هەبێت.

دەتوانم بڵێم لەم جارەدا قەیرانە سیاسییەکە قەیرانە ئابوورییەکەی خولقاندوە.  قسەی من لەسەر قەیرانی ئابووریی تەواوی سیستەمەکە نییە ، بەڵکو ئەو قەیرانە ئابووریەیە کە لەسەر هاووڵاتیان و دانیشتوانیانەو باجەکەی دەدەن، لە کاتێکدا حکومەت یاخود حکومەتی جێگرەوە وەکو خۆی دەمێنتەوە کە دەکرێت کورد وتەنی بڵێین بۆ هاووڵاتیان هەمان تاس و هەمان حەمام دەبێت.

چۆن قەیرانە سیاسییەکە قەیرانە ئابوورییەکەی خوڵقاندوە؟

جەنگی ئۆکرانیا و ڕوسیا لەلایەن ناتۆ و تەواوی وڵاتانی ئەوروپای سەر بە بلۆکی سەرمایەداری غەربی هەروەها زۆرێکیش لە ئابووریناسان و ڕۆشنبیرانی ڕؤژئاوا و کوردیش  وا پێشبینییان دەکرد کە لە ماوەیەکی کەمدا ڕوسیا تێدەشکێ و مونافیسەکانی و دوژمنەکانی هەر لەو ماوە کەمەدا ئەوەی کەی دەیانخواست  بەدەستیدەهێنن و ئەو کاتەش دەکەونە دابەشکردنی غەنیمەکە.

بەڵام جەرەیانی ڕووداوەکان تەواو تەواو پێچەوانەی خواستی ئەوان کەوتەوە تا ئەو رادەیەی کە لە هەفتەی پێشوودا زێلینسکی سەرۆکی ئۆکرانیا لە ڕاگەیاندنێکیدا ، کە پێدەچێت ئەوە حەلی دۆناڵد ترامپ بێت ، دەریبڕی کە  ئامادەیە بە کردنی گەورەترین سازش، ئەویش دەستبەردار بوونی بەشێك لە خاکی ئۆکرانیایە بۆ ڕوسیا بە شێوەیەکی کاتیی. سەبارەت بە  بەشە داگیرکراوەکانی تری لە ئایندەدا لە ڕێگەی دیالۆگ و چالاکی دیبلۆماسیانەوە دەستیان دەکەوێتەوە بەڵام بەو مەرجەی کە لە ئێستادا ئەندامێتی ئۆکرانیا لە ناتۆدا قەبوڵ بکرێت.

درێژەدانی ئەم جەنگە نەك هەر درزێکی گەورەی خستە ناو دەوڵەتانی ئەوروپا و کۆمۆنێتی نێو دەوڵەتییەوە، بەڵکو ئەو قەیرانە ئابوورییەی ئێستاشی دروست کرد کە بووە هۆی دەرکردنی وەزیری دارایی ئەڵمانیا لە لایەن چانسڵەی ئەڵمانیاوە ، ئێستاش متمانە سەندنەوە لە میشێڵ بارنیەر (Michel Barnier ) سەرەک وەزیرانی فەرەنسا کە بە 331 دەنگ توانرا ناچاری دەست لە کار کێشانەوەی بکەن. ئەمەش دووەم جارە لە ساڵی 1962وە لە فەرەنسەدا ڕوودەدات لە دوای متمانە سەندنەوە لە حکومەتەکەی جۆرجس کۆمپیدۆ .

چۆن قەیرانە ئابورییەکەی فەرەنسا لەسەر دەستی قەیرانە سیاسسیەکەیدا ڕویدا و بۆچی قەیرانی ئابوورییە؟

دوای ئەوەی بە بڕیاری  ئیمانوێڵ ماکرۆن هەڵبژاردنیێکی کتوپڕ لە حوزەیران دا کرا تاکو چی تر بیانویەك لە حوکمڕانییەکەیدا  بۆ متمانە پێکردنی لە لایەن فەرەنسییەکان و بەرە و لایەنەکانی دیکەوە نەمێنێتەوە ، لەو هەڵبژاردنەدا هیچ حیزب و لایەنێك ئەوەندە دەنگیان نەهێنا تاکو حکومەت پێكبهێنن.  دواتر هەرچۆن بوو میشێڵ بارنیەر  کرا بە سەرۆك وەزیران .  ئەمە لە کاتێکدا کە ئابوری وڵات بەرەو خراپتر دەڕۆیشت و دەبێت چارەسەرێك بکرێت .

بێ گومان چارەسەر لە لای حکومەتی لیبراڵ و نیولیبراڵ بۆ پڕ کردنەوەی بوجە و نەکردنی قەرزی دیکە تەنها دوو تا سێ چارەسەرە: زیادکردنی باج،  کەمکردنەوەی مەسروفات لە خزمەتگوزارییەکانی وەکو بەشی تەندروستی و خوێندن و پارکەکان ، بەشی هاتوچۆ و بەشی خانوو بەرە و دەستە و دایەرەکانی دەوڵەتیی، هەروەها کەمکردنەوەی یاخود بڕینی بیمەکان .  هەر هەموو ئەمانەش لەسەر کرێکاران و هەژاران و خەڵکە ئاساییەکە  دەکەوێت نەك دەوڵەمەندەکان و چینی باڵادەست .

لەم بارەدا میشێڵ بارنیەر  بۆ پڕکەکردنەوەی 60 ملیار یورۆ ، بە پشتی بڕگەی 49.3 لە دەستوری فەرەنسەدا دەتوانێت ئەوانەی سەرەوە بکات بێ ئەوەی بگەڕێتەوە بۆ پەڕلەمان .  هاوکاتیش دەستور ماف دەدات بە پەڕلەمان کە ئەگەر ڕازی نەبوون ئەوە دەتوانن متمانە لە سەرەکوەزیران و حکومەتەکەی بسەننەوە. ئەم بڕیارەی سەرەك وەزیران و کاردانەوەی پەڕلەمان بووە هۆی دەستکێشانەوەی خۆی و حەلبوونی حکومەتەکەی.

زۆرێك لە ئابووریناسان و سیاسییەکان قسەیان لەسەر ئەوە کردوە کە لە ئەمساڵدا فەرەنسا سەقامگیر نەبووە.   ئێستاش دەڵێن ماوەیەکی دیکەی دەوێت تاکو ئەو سەقامگیرییە خۆی دەسەپێنێت.

باری ئابووری بریتانیا لە فەرەنسە باشتر نییە و ئەمانیش وەکو پێشتر باسم کردوە کە بۆ پڕکردنەوەی ئەو کەلێنەی کە لە موچەدا هەبوو کاتێک کە  حیزبی کرێکاران هاتە سەر حوکم  هاتن چەند ڕیفۆرمێکیان کرد و بە  تەماشن لە ساڵی ئایندەدا زیاتر بکەن. ئەمە جگە لەوەی کە زیاتر لە 3 ملیۆن منداڵ لە هەژاریدا دەژی و نزیکەی 11 ملیۆن کەسیش هەر لە هەژاریدا دەژین کە زۆرێکیان ئییشیش دەکەن، خزمەتگوزارییەکان لە کەمبوونەوەدان و نرخی وزە لە مانگی ئۆکتۆبەرەوە بە ڕێژەی زیاتر لە سەدا 9 سەرکەوتووە. هەڵئاوسانی پارە دابەزی بەڵام لە مانگی ڕابوردووەوە سەرکەوتەوە ، ڕێژی سوو تا ئێستاش هەر زۆر بەرزە کە کارایی خۆی لەسەر وەبەرهێنان و هەژراکردنی زیاتری خەڵك لە دانەوەی سلفەی عەقار و بەرزبوونەوەی کرێ و قەرزی سەیارە و پێویستی ماڵ داناوە . بەڵام لەبەر ئەوە حیزبی حوکمڕان هێشتا لە مانگی هەنگوینیدایە زۆر کەمتر میدیا و نقابە لێی دەخوێنن. هاوکاتیش حکومەت خۆی پابەندی هاوکاری دارایی ئۆکرانیا بە بڕی  3 ملیار پاوەندساڵانە تا ساڵی 2030 کرد.

بار و دۆخی ئابووری پۆلۆنیاش لەمانی دیکە باشتر نییە ئەمە جگە ناڕەزایەتی خەڵکەکەی بە هۆی ئەوەوە.  هەروەها هەڵوەشاندنەوەی مافی ژنان لە  دەرهێنانی کۆرپەلەدا گرفتێکی سیاسی گەورەیە بۆ دەسەڵات .  هەنگاریا ، گەر چی ئەندامی یەکێتی ئەوروپایە، بەڵام سەرۆک وەزیرانی دڵی بۆ روسیا دەسوتێ و نزیکە لە ڕوسیاوە ئەمەش سەریەشەیەکی دیکەیە بۆ یەکێتی ئەوروپا.

ئەم بارودۆخە ئابوری و سیاسییە لە ئەوروپادا لەوە ناکات کە بەرە و باشی بڕوات بە هاتنی ئیدارەی دۆناڵد ترامپ کە لە شەڕی باج و مامەڵەی بازرگانییدایە لە گەڵ تەواوی ئەورپا و چین و کەنەدا و مەکسیکۆ و هەروەها وڵاتانی بریکس(BRICS ) کە کە وڵاتگەرلێکی زۆرن.  ترامپ بڕیارە لە یەکەم ڕۆژی حوکمکردنیا لە سەدا 25 گومرگ لەسەر مامەڵەی بازرگانی لەسەر مەکسیکۆ و کەنەدا و وڵاتانی ئەوروپی دابنێت و لەسەر چین بە لە سەدا 10 زیاتر و لەسەر وڵاتانی بریکس لە سەدا 100 تاکو دراوی بریکس جێ بە دۆلار شلۆق نەکات . هەموو ئەمانە هێمای خراپتربوونی ئابووری ئەوروپا و زۆرێک لە وڵاتانی دیکەیە .

لە لایەکی دیکەوە بوونی شەڕی ئیسرائیل لە غەزە و لوبنان و ئێران و ئێستاش کە ئەم بارودۆخە تازەیە لە سوریا خولقاوە و لەوە دەکات کە بەشێکی ڕۆژهەڵاتی ناوینی تێوە بگلێ، ئابووری چەند وڵاتێك تا ڕادەیەك بەرەو داڕمان دەبات و هێشتاش نازانین چی دەبێت . 

هەموو ئەمانە قەیرانە ئابوورییەکانی دەوڵەتانی ئەوروپی و هەندێك لە وڵاتانی دیکە قوڵتر دەکاتەوە، ئەم قەیرانەش ئەم حکومەتانە بەرەو قەیرانی سیاسی گەورە دەبات .

باكستان: نطالب بالإفراج عن 600 من الأحرار الذين تم اعتقالهم خلال مظاهرة ضد التعصب الديني

باكستان: نطالب بالإفراج عن 600 من الأحرار الذين تم اعتقالهم خلال مظاهرة ضد التعصب الديني!

لقد علمنا للتو من خلال رسائل من رفاقنا في باكستان ومن الجمعية العالمية للعمال (AIT-IWA) في أستراليا، أن الشرطة في منطقة السند في باكستان قد اعتقلت 600 من الأحرار والعمال الذين كانوا يتظاهرون ضد التطرف الديني الإسلامي. هذه المظاهرة، التي كانت قانونية رغم ذلك، كانت تهدف إلى الاحتجاج على اغتيال طبيب في كراتشي من قبل متطرفين إسلاميين بسبب اتهامه بالتجديف.

من بين المعتقلين رفاقنا من اتحاد التضامن العمالي (WSF)، الفرع الباكستاني من الجمعية العالمية للعمال: ويليام صادق، المخضرم في الحركة الأناركية الباكستانية، نصير منصور، جامي تشانديو، الناشطة النسوية سينده نواز غانغرو، السيدة زهراء خان

ويليام صادق خلال الاحتجاجات في كراتشي دعمًا لحركة « المرأة – الحياة – الحرية » في إيران

وقد أثار اتحاد WSF في كراتشي غضب « الإسلاميين الزومبيين » بسبب احتجاجاته ضد قتل مهسا أميني من قبل الشرطة الدينية الإيرانية في عام 2022 ودعمه العلني لحقوق المتحولين جنسيًا في كراتشي العام الماضي.

والآن، أمرت حكومة حزب الشعب في مقاطعة السند شرطة كراتشي بقمع الاحتجاجات ضد المتطرفين الدينيين القتلة.

النضال ضد التعصب الديني لا يعرف حدودًا.

الحرية لويليام صادق، نصير منصور، جامي تشانديو، سينده نواز غانغرو، والسيدة زهراء خان!

الحرية للمفكرين الأحرار في باكستان وفي كل مكان!

CNT-AIT فرنسا (الجمعية العالمية للعمال)

contact@cnt-ait.info

https://cnt-ait.info

A.2.3 Gelo anarşîst alîgirê rêxistinê ne?

Wergera Makîne


Erê. Bê komele, jiyanek bi rastî mirovî ne mimkûn e. Azadî bêyî civak û rêxistin nabe . Wekî ku George Barrett destnîşan kir:
“Ji bo ku em bi tevahî wateya jiyanê bi dest bixin, divê em hevkariyê bikin û ji bo hevkariyê divê em bi hevrêyên xwe re peymanan çêbikin. Lê em texmîn bikin ku peymanên bi vî rengî tê wateya sînorkirina azadiyê, bê guman pûçiyek e; ew pêkanîna azadiya me ne.
“Eger em ê dogmayekê îcad bikin ku lihevkirin xerakirina azadiyê ye, wê demê azadî di cih de dibe zalim, ji ber ku kêfên herî asayî yên rojane li mirovan qedexe dike. Mînak ez nikarim bi hevalê xwe re biçim meşê ji ber ku Li dijî prensîba Azadiyê ye ku ez razîbim ku di demek diyarkirî de bim ku ez bi wî re bibînim, ji ber ku ji bo vê yekê divê ez bi kesek din re hevkariyê bikim. û hevkarî tê wateya lihevhatinekê, û ew li dijî Azadiyê ye. Wê gavê bête dîtin ku ez azadiya xwe sînordar nakim, lê tenê bi hevalê xwe re bimeşim.
“Heke ji aliyê din ve, ez ji zanîna xwe ya bilind biryar bidim ku baş e ku hevalê min werzîşê bike, û ji ber vê yekê ez hewl didim ku wî neçar bikim ku bimeşe, wê hingê ez dest bi sînorkirina azadiyê dikim. Ev cûdahiya di navbera peyman û hukûmeta azad.” [ Dijberdanên ji Anarşîzmê re , rûp 348-9]
Heya ku rêxistin digihîje, anarşîst difikirin ku “ji afirandina desthilatdariyê dûr, [ew] yekane dermanê wê ye û yekane rê ye ku her yek ji me bi beşdariya çalak û hişmend di xebata kolektîf de fêr bibe, û dev ji pasîfbûnê berde. amûrên di destê lîderan de ne.” [Errico Malatesta, Errico Malatesta: Jiyan û Ramanên Wî , r. 86] Ji ber vê yekê anarşîst baş dizanin ku divê bi rengekî birêkûpêk û vekirî xwe birêxistin bikin. Wekî ku Carole Ehrlich destnîşan dike, dema ku anarşîst “ne li dijî sazûmaniyê ne” û bi tenê “dixwazin avahiya hiyerarşîk ji holê rakin” ew “hema hema her gav stereotip têne dîtin ku bi tevahî avahiyek naxwazin.” Ev ne wusa ye, ji ber ku “rêxistinên ku dê di berpirsiyariyê de ava bikin, belavkirina hêzê di nav hejmara herî zêde ya kesan de, zivirîna peywiran, parvekirina jêhatîbûnê, û belavkirina agahdarî û çavkaniyan” li ser bingeha “prensîbên rêxistinî yên anarşîst ên civakî yên baş” in. !” [ “Sosyalîzm, Anarşîzm û Femînîzm” , Rumours Quiet: An Anarcha-Feminist Reader , r. 47 û rûp. 46]
Rastiya ku anarşîst alîgirê rêxistinê ne, dibe ku di destpêkê de xerîb xuya bike, lê tê fêm kirin. Du anarşîstên Brîtanî dibêjin : “Ji bo kesên ku bi tenê ezmûna rêxistina otorîter heye,” du anarşîstên Brîtanî dibêjin, “xuya dibe ku rêxistin tenê dikare totalîter an demokratîk be, û yên ku bi hukûmetê bawer nakin divê bi vî rengî qet ji rêxistinê bawer nekin. Ew ne wusa ye. ” [Stuart Christie û Albert Meltzer, The Floodgates of Anarchy , r. 122] Bi gotineke din, ji ber ku em di civakek ku tê de hema hema hemî awayên rêxistinbûnê otorîter in de dijîn, ev yek wan dike ku tenê celebek gengaz xuya bike. Tiştê ku bi gelemperî nayê pejirandin ev e ku ev awayê rêxistinbûnê ji hêla dîrokî ve girêdayî ye, ku di nav celebek taybetî ya civakê de çêdibe — ya ku prensîbên motîvasyona wê serdestî û kedxwarî ne. Li gorî arkeolog û antropologan, ev celeb civak tenê bi qasî 5000 salan heye, ku bi dewletên pêşîn ên pêşîn ên ku li ser bingehê dagîrkerî û koletiyê hatine damezrandin, derketine holê, ku tê de keda koleyan zêdebûnek çêkiriye ku piştgirî dide çînek serdest.
Beriya wê demê, bi sed hezaran salan, civakên mirovî û proto-mirovî yên ku Murray Bookchin jê re dibêje “organîk” bûn , ango li ser bingeha formên hevkariyê yên çalakiya aborî ya ku bi alîkariya hev ve girêdayî, gihîştina belaş a çavkaniyên hilberînê, û li gorî hewcedariyê parvekirina berhemên keda komînal. Her çend civakên weha belkî li gorî temenê xwedan rêzên statûyê bin jî, di wateya têkiliyên serdestî-bindestî yên sazûmankirî de ku bi cezayên zorê dihatin sepandin û di encamê de bi çîn-stratîfîkasyona ku bi îstismarkirina aborî ya çînek ji hêla çînek din ve girêdayî bû, hîyerarşiyek tune bû (binêre Murray Bookchin, The Ecology Azadî ).
Lêbelê, divê were tekez kirin ku anarşîst guh nadin “vegera Serdema Kevir”. Em tenê bala xwe didinê ku ji ber ku şêwaza rêxistinî ya hiyerarşîk-otorîter di pêvajoyek geşepêdana civakî ya mirovî de pêşkeftinek nû ye, çu sedem tune ku meriv bifikire ku ew bi rengekî “qedexe” ye ku mayînde be. Em nafikirin ku mirov ji hêla genetîkî ve ji bo tevgerên otorîter, pêşbazî û êrîşkar “bername” hatine çêkirin, ji ber ku delîlek pêbawer tune ku piştgirî bide vê îdîayê. Berevajî vê, tevgerek wusa ji hêla civakî ve girêdayî ye, an hînbûyî ye , û wekî wusa, dikare bê fêrkirin (binêre Ashley Montagu, Cewhera Xwekujiya Mirovan ). Em ne fatalîst an jî determînîstên genetîkî ne, lê bi îradeya azad bawer dikin, ku tê vê wateyê ku mirov dikare awayê kirina tiştan biguhezîne, di nav de awayê organîzekirina civakê jî.
Û guman tune ku civak pêdivî ye ku çêtir were rêxistin kirin, ji ber ku niha piraniya dewlemendiya wê – ku ji hêla piraniyê ve tê hilberandin – û hêz li ser hindikahiyek piçûk, elît a li serê pîramîda civakî tê dabeş kirin, û dibe sedema tunebûnê û tunebûnê. êş ji bo yên mayî, nemaze ji bo yên li jêr. Lê dîsa jî ji ber ku ev elît rêyên zorê bi rêya kontrola xwe ya li ser dewletê kontrol dike (li beşa B.2.3 binêre ), ew dikare piraniyê bitepisîne û derdê wê paşguh bike — diyardeyeke ku di asteke biçûk de di nav hemû hiyerarşiyan de pêk tê. Ji ber vê yekê ne ecêb e ku mirovên di nav avahiyên otorîter û navendî de wekî înkarkirina azadiya wan ji wan nefret dikin. Wekî ku Alexander Berkman dibêje:
“Yê ku ji we re bêje anarşîst ji rêxistinê bawer nakin, derewan dike. Rêxistin her tişt e û her tişt rêxistin e. Tevahiya jiyanê rêxistinî ye, bi zanebûn an bêhiş… Lê rêxistin û rêxistin heye. Civaka kapîtalîst e. ew qas bi rêxistinkirî ye ku endamên wê cefayê dikişînin: çawa ku di beşeke we de êşek heye û hûn nexweş in, nabe ku yek endamek rêxistinê bê cezakirin. tepisandin an jî paşguh kirin, ev ê wekî guhnedana diranek êşdar be. [ Op. Cit. , r. 198]
Lê dîsa jî di civaka kapîtalîst de tişta ku diqewime bi rastî jî ev e, ku bi rastî jî “herî nexweş e”.
Ji ber van sedeman, anarşîst formên rêxistinî yên otorîter red dikin û li şûna wan piştgirî didin komeleyên li ser peymana azad. Peymana azad girîng e ji ber ku, bi gotinên Berkman, “[o]tenê dema ku her yek yekînek azad û serbixwe be, ji ber berjewendîyên hevdu ji hilbijartina xwe bi kesên din re hevkariyê bike, cîhan dikare bi serfirazî bixebite û bibe hêzdar.” [ Op. Cit. , r. 199] Wekî ku em di beşa A.2.14 de nîqaş dikin , anarşîstan tekez dikin ku peymana azad divê bi demokrasiya rasterast (an, wekî ku bi gelemperî ji hêla anarşîstan ve tê gotin, xwe-rêveberî) were temam kirin di nav komeleyê de, wekî din “azadî” hindiktir ji bijartina axayan.
Rêxistinkirina anarşîst li ser bingehê desentralîzasyoneke mezin a desthilatdariyê vedigere destê gel, ango yên ku rasterast ji biryarên tên girtin bandorê lê dikin. Ji bo gotina Proudhon:
“Heya ku demokrasî sextekariyek û serweriya gel ne pêkenok be, divê were pejirandin ku her welatiyekî di warê pîşesaziya xwe de, her meclîsek şaredarî, navçe û parêzgehek di nav xaka xwe de… divê rasterast tevbigere… û bi serê xwe di rêvebirina berjewendiyên ku tê de hene, û divê serweriya tam li ser wan bikar bîne.” [ Ramana Giştî ya Şoreşê , r. 276]
Ev jî tê wateya pêwîstiya federalîzmê ji bo hevrêzkirina berjewendiyên hevbeş. Ji bo anarşîzmê federalîzm temamkera xwezayî ya xwerêveberiyê ye. Bi rakirina dewletê re civak “dikare û divê xwe bi rengekî din birêxistin bike, lê ne ji serî heta binî… Divê rêxistina civakî ya pêşerojê tenê ji binî ber bi jor ve, ji aliyê komele an federasyona azad ve were çêkirin. Karkeran, pêşî di sendîkayên xwe de, piştre li komunan, herêman, neteweyan û herî dawî jî di federasyoneke mezin, navneteweyî û gerdûnî de, wê demê bi tena serê xwe wê nîzama azadî û qenciya hevpar a rast û jiyanê pêk were ji înkarê, berovajî berjewendiyên takekes û civakê erê dike û dike nava ahengê.” [Bakunin, Michael Bakunin: Selected Writings , pp. 205-6] Ji ber ku “rêxistineke bi rastî gelêrî… ji binî dest pê dike” û bi vî awayî “federalîzm dibe saziyeke siyasî ya Sosyalîzmê, rêxistina azad û spontan a jiyana gelêrî.” Ji ber vê yekê sosyalîzma azadîxwaz “bi karakterê xwe federalîst e.” [Bakunin, Felsefeya Siyasî ya Bakunîn , r. 273-4 û r. 272]
Ji ber vê yekê rêxistina anarşîst li ser bingeha demokrasiya rasterast (an xwe-rêveberî) û federalîzmê (an jî konfederalîzmê) ye. Ev îfade û hawîrdora azadiyê ne. Demokrasiya rasterast (an jî beşdar) bingehîn e ji ber ku azadî û wekhevî hewcedariya forûmên ku di nav wan de mirov bikarin wek hev nîqaş bikin û nîqaş bikin û yên ku destûrê didin pêkanîna azad a tiştê ku Murray Bookchin jê re “rola afirîner a muxalif” bi nav dike, vedihewîne. Federalî ji bo ku berjewendiyên hevpar bên gotûbêjkirin û çalakiyên hevbeş bi awayekî ku daxwazên hemû kesên ku ji wan bandor bûne nîşan bide pêwîst e. Ji bo ku biryar ji binî ber bi jor ve biherikin li şûna ku ji jor ber bi jêr ve ji hêla çend desthilatdaran ve werin ferz kirin.
Fikrên anarşîst ên li ser rêxistina azadîxwaz û hewcedariya demokrasiya rasterast û konfederalîzmê dê di beşên A.2.9 û A.2.11 de bêtir werin nîqaş kirin.

A.2.2 Çima anarşîst girîngiyê didin azadiyê?

Wergera Makîne


Anarşîstek bi gotina Bakunin dikare wekî “evîndarê fenatîk ê azadiyê, wekî hawîrdora yekta ya ku tê de jîr, rûmet û bextewariya mirovahiyê dikare pêş bikeve û zêde bibe dihesibîne.” [ Michael Bakunin: Nivîsarên Bijarte , r. 196] Ji ber ku mirov mexlûqên difikire ne, înkarkirina azadiya wan tê wateya nehiştina fersenda ku bi xwe bifikire, ango înkarkirina hebûna wan a mirov e. Ji bo anarşîstan azadî berhema mirovahiya me ye, ji ber ku:
“Rastiya ku mirov xwediyê hişmendiya xwe ye, ji yên din cudabûnê heye, xwestekek bi serbestî tevbigere çêdike. Hesreta azadiyê û xweîfadekirinê taybetmendiyek pir bingehîn û serdest e.” [Emma Goldman, Red Emma Speaks , r. 439]
Ji ber vê sedemê, anarşîzm “pêşniyaz dike ku hurmeta xwe û serbixwebûna ferd ji her bend û dagîrkeriya desthilatdariyê rizgar bike. Tenê di azadiyê de mirov [sic!] dikare bi asta xwe ya tam mezin bibe. Tenê di azadiyê de ew ê fêrî raman û ramanê bibe. Biçe, û herî baş ji xwe bide, tenê di azadiyê de ew ê hêza rastîn a girêdanên civakî yên ku mirovan bi hev ve girêdide, û ku bingehên rastîn ên jiyanek normal a civakî ne, nas bike.” [ Op. Cit. , rûp. 72-3]
Ji ber vê yekê, ji bo anarşîstan, azadî di esasê xwe de ew kes e ku bi awayê xwe li dû berjewendiya xwe ne. Bi kirina vê yekê çalakî û hêza kesan vedigere ku ew ji bo xwe û jiyana xwe biryar didin û di derbarê wan de biryar didin. Tenê azadî dikare pêşveçûn û cihêrengiya kesane misoger bike. Lewre dema ku kes xwe bi rêve dibin û biryarên xwe didin, neçar in ku hişê xwe bimeşînin û ev yek ji bilî berfirehkirin û teşwîqkirina kesên tê de ti bandorek din nake. Wekî ku Malatesta got, “[ji bo ku mirov ji bo azadî û birêvebirina berjewendiyên xwe perwerde bibin, divê ew ji bo xwe tevbigerin, berpirsiyariya kiryarên xwe yên baş an xirab ên ku ji wan tê hîs bikin. Ew ê xeletiyan bikin, lê ew ê ji encaman fêm bikin ka li ku derê xelet bûne û rêyên nû biceribînin.” [ Fra Contadini , r. 26]
Ji ber vê yekê, azadî şertê pêşdebirina herî zêde ya potansiyela ferdî ye, ku ew jî hilberek civakî ye û tenê di nav civakê de û bi riya civakê dikare were bidestxistin. Civakeke saxlem, azad wê kesên azad derxîne holê, yên ku di encamê de wê civakê ava bike û têkiliyên civakî yên di navbera mirovên ku ji wan pêk tê de dewlemend bike. Azadiyên ku ji aliyê civakî ve têne hilberandin, tune ne ji ber ku ew bi qanûnî li ser kaxezek hatine danîn, lê tenê dema ku ew bûne adetek nû ya gelan, û gava ku her hewildanek ku wan xera bike dê bi berxwedana tund a gel re rû bi rû bimîne. Mirov dema ku zanibe ku mirov rûmeta xwe biparêze, di jiyana siyasî de jî wisa ye. Di rastiyê de, em “hemû maf û îmtiyazên siyasî yên ku em îro bi tedbîrên mezin an hindiktir distînin, ne deyndarê îradeya baş a hukûmetên wan, lê ji hêza wan in.” [Rudolf Rocker, Anarkosendîkalîzm , r. 75]
Ji ber vê sedemê ye ku anarşîst piştgirî didin taktîka “Çalakiya Rasterast” (li beşa J.2 binêre ) ji ber ku, wekî Emma Goldman got, em “bi qasî ku [em] amade ne xwedî azadî ne. Ji ber vê yekê anarşîzm ji bo çalakiya rasterast radiweste. li dijî hemû qanûn û qedexeyên aborî, civakî û exlaqî nerazîbûn û berxwedana vekirî.” Ji bo wê “yekserî, xwebawerî û wêrektî” lazim e. Bi kurtî, ew banga ruhên azad, serbixwe dike” û “tenê berxwedana domdar” dikare “di dawiyê de [me] azad bike. Çalakiya rasterast li dijî desthilatdariya li dikanê, çalakiya rasterast li dijî desthilatdariya hiqûqê, çalakiya rasterast a li dijî desthilatdariya dagirker, navbeynkar a koda me ya exlaqî, rêbaza anarşîzmê ya mantiqî û hevgirtî ye.” [ Sor Emma Speaks , rûp 76-7]
Çalakiya rasterast, bi gotineke din, sepandina azadiyê ye, ji bo li dijî zilmê li vir û niha û her wiha ji bo afirandina civakek azad tê bikaranîn. Ew zihniyeta takekesî û şert û mercên civakî yên pêwîst diafirîne ku azadî tê de geş dibe. Her du jî girîng in ji ber ku azadî tenê di nav civakê de pêş dikeve, ne li dijî wê. Ji ber vê yekê Murray Bookchin dinivîse:
“Azadî, serxwebûn û xweseriya mirovan di heyameke diyarkirî ya dîrokî de, berhema kevneşopiyên civakî yên demdirêj û… pêşketineke kolektîf e — ku nayê înkarkirin ku takekes di wê pêşketinê de roleke girîng dilîzin, bi rastî jî di dawiyê de mecbûr in. Ger ku dixwazin azad bibin vê yekê bikin.” [ Anarşîzma Civakî an Anarşîzma Jiyan , r. 15]
Lê ji bo azadiyê jîngeheke rast a civakî ya ku tê de mezin bibe û pêş bikeve hewce dike . Jîngehek weha divê nenavendî be û li ser bingeha rêvebirina rasterast a xebatê ji hêla kesên ku vî karî dikin ve were bingeh kirin. Ji ber ku navendîbûn tê wateya desthilatdariya bi darê zorê (hiyerarşiyê), lê xwerêveberî cewhera azadiyê ye. Xwe-rêveberî piştrast dike ku kesên têkildar hemî şiyanên xwe bikar tînin (û bi vî rengî pêşdixin) — nemaze yên derûnî. Berevajî vê, hiyerarşî, çalakî û ramanên çend kesan dixe şûna çalakî û ramanên hemû kesan. Ji ber vê yekê, ji bilî pêşxistina şiyanên xwe bi tevahî, hiyerarşiya gelekan marjînal dike û piştrast dike ku pêşkeftina wan berteng e (li beşa B.1 jî binêre ).
Ji ber vê sedemê ye ku anarşîst hem li dijî kapîtalîzmê û hem jî li dijî dewletparêziyê derdikevin. Wekî ku anarşîstê Fransî Sebastien Faure destnîşan kir, desthilatdarî “xwe bi du awayên sereke li xwe dike: forma siyasî, ango dewlet; û forma aborî, ku milkê taybet e.” [Ji hêla Peter Marshall ve hatî vegotin, Daxwaza Nemumûnê , r. 43] Kapîtalîzm jî, mîna dewletê, li ser desthilatdariya navendî (ango patron li ser karkeran) ava bûye, armanca wê jî ew e ku rêvebirina kar ji destê kesên ku dikin dûr bixe. Ev tê wê wateyê ku “rizgarkirina cidî, dawîn û tam a karkeran tenê bi şertekî mimkun e: girtina sermayê, ango madeya xam û hemû amûrên kedê, tevî axê, ji aliyê tevahiya bedena karkeran ve. karkeran.” [Michael Bakunin, ji hêla Rudolf Rocker ve hatî vegotin, Op. Cit. , r. 50]
Ji ber vê yekê, wekî ku Noam Chomsky dibêje, “anarşîstek domdar divê li dijî xwedaniya taybet a amûrên hilberînê û koletiya meaşê ku pêkhateyek vê pergalê ye, li dijî prensîba ku divê ked bi azadî û di bin kontrola hilberîner de bête kirin re hevaheng e. .” [ “Têbînî li ser anarşîzmê” , Ji ber sedemên dewletê , r. 158]
Ji ber vê yekê, azadî ji bo anarşîstan tê wateya civakeke ne-desthilatdar ku tê de kes û kom xwe-rêveberiyê dikin, ango xwe birêve dibin. Encamên vê girîng in. Ya yekem, ew tê wê wateyê ku civakek anarşîst dê ne zordar be, yanî civakek ku tê de şîdet an jî tehdîda şîdetê nayê bikar anîn da ku kesan “qane” bike ku tiştek bikin. Ya duduyan, tê wê wateyê ku anarşîst piştgirên bi hêz ên serweriya takekesî ne, û ji ber vê piştgirîyê, ew li dijî sazî û dezgehên ku li ser desthilatdariya zorê, ango hiyerarşiyê ne, radiwestin. Û di dawiyê de, ew tê vê wateyê ku dijberiya anarşîstan li hember “hikûmetê” tenê tê wê wateyê ku ew li dijî rêxistinên navendî, hiyerarşîk, burokratîk an hukûmetê ne. Ew li dijî xwebirêvebirina bi rêya konfederasyonên rêxistinên nemerkezî, yên bingehîn ne, heta ku ev li ser bingeha demokrasiya rasterast ne ji şandina desthilatê ji “nûneran” re ( ji bo bêtir li ser rêxistina anarşîst li beşa A.2.9 binêre). Ji ber ku desthilatdarî berevajiyê azadiyê ye û ji ber vê yekê jî her cure rêkxistinek ku li ser bingeha şanda desthilatê be, metirsî li ser azadî û rûmeta gelên bindest e.
Anarşîst azadiyê wekî yekane hawîrdora civakî ya ku rûmet û cihêrengiya mirovî dikare tê de geş bibe, dihesibînin. Lê belê, di bin kapîtalîzm û dewletparêziyê de, azadî ji bo piraniyê tune, ji ber ku milk û hiyerarşiya taybet piştrast dike ku meyla û dadbariya pir kesan dê bi îradeya axayekî ve were girêdan, azadiya wan bi tundî sînordar bike û “pêşkeftina tevahî” ne gengaz bike. ji hemû kapasîteyên madî, zêhnî û manewî yên ku di nav her kesî de veşartî ne.” [Michael Bakunin, Bakunin on Anarchism , r. 261] Ji ber vê yekê anarşîst hewl didin ku piştrast bikin “ku dadmendiya rastîn û azadiya rastîn dikare were ser rûyê erdê” ji ber ku ew “hemû derew e, hemî nepêwist e, ev windakirina hov a jiyana mirovan, hestî û sin, mêjî û dil, ev zivirandina mirov di roja ku ji dayik bûne de, di nav çîpên mirovan de, ruhan, karîkaturên hovane yên mexlûqên ku jê re dibêjin ‘aborî’, komkirina tiştan, di rastiyê de xerckirina herî tirsnak e — fedakariya çêker ji bo yê çêkirî — windakirina hemî însên xweştir û hêjatir di bidestxistina yek taybetmendiyek serhildanê de, hêza hejmartinê û hesabkirinê.” [Voltairine de Cleyre, The First Mayday: The Haymarket Speeches 1895-1910 , pp, 17-18]
(Li beşa B binêre ji bo bêtir nîqaşkirina xwezaya hiyerarşîk û otorîter a kapîtalîzm û dewletparêziyê).

A.2.1 Esasê anarşîzmê çi ye?

Wergera Makîne


Weke ku me dît, “arşîk” tê wateya “bê serdest” an “bê desthilatdarî (hiyerarşîk)”. Anarşîst bi wateya pisporên ku bi taybetî zana, jêhatî an jîr in, ne li dijî “desthilatdaran” in, her çend ew bawer dikin ku divê desthilatdarên weha ne xwedî hêz bin ku zorê bidin kesên din ku li pey pêşniyarên wan bibin ( ji bo bêtir li ser vê cihêtiyê li beşa B.1 binêre. ). Bi kurtî, anarşîzm antî-otorîterîzm e.
Anarşîst antî-desthilatdar in, ji ber ku ew bawer dikin ku divê tu mirovek serdestiya yekî din neke. Anarşîst, bi gotina L. Susan Brown, “bi qedir û qîmeta cewherî ya takekesî bawer dikin.” [ The Politics of Individualism , r. 107] Serdestî bi eslê xwe biçûk û piçûktir e, ji ber ku îrade û dîwana serdestan dixe bin vîn û dîwana serdestan, bi vî awayî qedr û hurmeta xwe ya ku tenê ji xweseriya kesane tê tune dike. Her wiha serdestî mimkûn dike û bi giştî dibe sedema îstîsmarê, ku koka newekhevî, xizanî û têkçûna civakî ye.
Bi gotineke din, wê demê, cewhera anarşîzmê (ji bo îfadekirina wê bi erênî) hevkariya azad a di navbera wekhevan de ye ku azadî û kesayetiya xwe herî zêde bike.
Hevkariya di navbera wekhevan de mifteya antî-otorîterîzmê ye. Bi hevkariyê em dikarin nirxa xweya cewherî wekî ferdên yekta pêş bixin û biparêzin û hem jî jiyan û azadiya xwe dewlemend bikin ji ber ku “[n] kes nikare mirovahiya xwe nas bike, û di encamê de di jiyana xwe de, heke ne bi naskirina wê be, wê fêhm bike. di yên din de û hevkarî di pêkanîna wê de ji bo yên din azadiya min e, ji ber ku ez bi rastî ne azad im di ramanê de û di rastiyê de, ji bilî dema ku azadiya min û mafên min. hemû mêr [û jinên] ku wek hev in.” [Michael Bakunin, ji hêla Errico Malatesta ve hatî vegotin, Anarchy , r. 30]
Digel ku anarşîst antî-otorîter in, dizanin ku mirov xwedan cewherek civakî ye û ew bi hev re bandorê li ser hev dikin. Em nikarin ji “desthilatdariya” vê bandora hevdu birevin, ji ber ku, wekî ku Bakunin tîne bîra me:
“Rakirina vê bandora hevdu wê bibe mirin. Û dema ku em doza azadiya girseyan dikin, em bi tu awayî pêşniyar nakin ku bandorên xwezayî yên ku kes an komên kesan li ser wan dikin bên rakirin. Ya ku em dixwazin ev e. rakirina bandorên çêkirî, îmtiyaz, qanûnî, fermî.” [ji aliyê Malatesta, Anarchy , r. 51]
Bi gotineke din, ew bandorên ku ji desthilatdariya hiyerarşîk derdikevin.
Ji ber ku pergalên hiyerarşîk ên mîna kapîtalîzmê azadiyê înkar dikin û ji ber vê yekê, “xisletên derûnî, exlaqî, rewşenbîrî û fizîkî yên mirovan qelişî, sist û pelçiqandin” ( ji bo hûrgulî li beşa B.1 binêre ). Ji ber vê yekê yek ji “rastiyên mezin ên Anarşîzmê” ev e ku “bi rastî azadbûn ev e ku meriv bihêle ku her kes bi awayê xwe jiyana xwe bijî heya ku her kes destûrê bide hemîyan ku heman tiştî bikin.” Ji ber vê yekê anarşîst ji bo civakek çêtir, ji bo civakek ku rêzê li kes û azadiya wan bigire têdikoşin. Di bin kapîtalîzmê de, “[her] her tişt ji bo firotanê li ser bazarê ye: her tişt bazirganî û bazirganî ye” lê “hin tiştên ku biha ne. Di nav van de jiyan, azadî û bextewarî hene, û ev tiştên ku civaka pêşerojê ne. Civaka azad wê ji her kesî re misoger bike.” Anarşîst, di encamê de, dixwazin mirovan ji rûmet, kesayetî û azadiya xwe bihesibînin û ruhê serhildan, berxwedan û hevgirtinê li kesên bindest de teşwîq bikin. Ev yek dike ku em ji aliyê desthilatdaran ve wekî şikandina aştiyê werin şermezarkirin, lê anarşîst têkoşîna azadiyê ji aştiya koletiyê bêsînor çêtir dibînin. Anarşîst, di encama îdealên me de, “bi her nirxî bi aşitiyê bawer dikin — ji bilî bihaya azadiyê. Lê ev diyariya giranbiha xuya ye ku hilberînerên dewlemendiyê jixwe winda kirine. Jiyan … wan heye; lê jiyan çi ye hêja ye dema ku ew hêmanên ku kêfê dikin tune ne?” [Lucy Parsons, Azadî, Wekhevî û Hevgirtin , r. 103, r. 131, rûp. 103 û rûp. 134]
Ji ber vê yekê, bi kurtî, anarşîst li civakek digerin ku tê de mirov bi awayên ku azadiya hemiyan zêde dike li şûna ku azadiya (û potansiyela) piran ji bo berjewendiya çend kesan bişkîne, bi hev re têkilî daynin. Anarşîst naxwazin hêzê bidin kesên din li ser xwe, hêza ku ji wan re bibêjin di bin gefa cezakirinê de ger guh nedin wan çi bikin. Dibe ku ne-anarşîst, ji dêvla ku meriv matmayî bimînin ka çima anarşîst anarşîst in, çêtir e ku meriv bipirse ka li ser xwe çi dibêje ku ew hîs dikin ku ev helwest hewcedarê her cûre şirovekirinê ye.

A.2 Anarşîzm ji bo çi radiweste?

Wergera Makîne

Van gotinên Percy Bysshe Shelley ramanek dide ka anarşîzm di pratîkê de çi radiweste û kîjan îdeal wê dimeşîne:
Mirovê
ruhê qenc emir nake, ne jî îtaet dike:
Desthilat, mîna belaya wêranker,
her tiştê ku dest pê dike pîs dike, û îtaetî,
xetereya hemî jîr, fezîlet, azadî, heqîqetê,
dike koleyên mirovan û ji çarçoweya mirovan.
A otomatê de mekanîze.

Wekî ku rêzikên Shelley destnîşan dikin, anarşîst girîngiyek mezin didin azadiyê, hem ji bo xwe û hem jî ji bo kesên din dixwazin. Di heman demê de ew kesatiyê – ya ku meriv dike kesek bêhempa – girîngtirîn aliyek mirovahiyê ye. Lêbelê, ew dipejirînin ku ferdbûn di valahiyê de nîn e, lê diyardeyek civakî ye . Li derveyî civakê, ferdbûn ne mimkûn e, ji ber ku ji bo pêşdebirin, berfirehkirin û mezinbûnê pêdivî bi mirovên din heye.

Ji bilî vê, di navbera pêşveçûna takekesî û civakî de bandorek berevajî heye: ferd di hundurê civakek taybetî de mezin dibin û ji hêla civakek taybetî ve têne çêkirin, di heman demê de ew bi kirinên xwe dibin alîkar ku aliyên wê civakê (herweha xwe û ferdên din) ava bikin û biguherînin. û ramanan. Civakek ku li ser ferdên azad nebe, hêvî, xewn û ramanên wan pûç û mirin e. Ji ber vê yekê, “çêkirina mirov … pêvajoyek kolektîf e, pêvajoyek ku hem civak û hem jî kes tê de beşdar dibin .” [Murray Bookchin, Krîza Nûjen , r. 79] Ji ber vê yekê, her teorîyek siyasî ku xwe bi tenê li ser civakî an jî takekesî bingeh digire, derew e.

Ji bo ku ferdîtî heta radeya herî zêde pêş bikeve, anarşîst avakirina civakek li ser sê prensîban esas digrin: azadî , wekhevî û hevgirtin . Ev prensîb ji aliyê hemû anarşîstan ve tên parvekirin. Bi vî awayî em dibînin, ku komunîst-anarşîst Peter Kropotkin behsa şoreşeke ku ji “peyvên xweş, Azadî, Wekhevî û Hevgirtinê” hatiye îlhama xwe dike. [ Fetha nan , r. 128] Individualist-anarşîst Benjamin Tucker li ser vîzyonek bi vî rengî nivîsî, û got ku anarşîzm “li ser Sosyalîzmê israr dike… li ser Sosyalîzma rastîn, Sosyalîzma Anarşîst: Serdestiya li ser erdê Azadî, Wekhevî û Hevgirtinê.” [ Li şûna Pirtûkekê , rûp. 363] Her sê prensîb bi hev ve girêdayî ne.
Azadî ji bo kulîlkbûna tevahî aqil, afirîner û rûmeta mirovî pêdivî ye. Serdestiya yekî din ew e ku meriv şansê raman û tevgerê ji xwe re nehêle, ku yekane riya mezinbûn û pêşvebirina kesayetiya xwe ye. Serdestî her weha nûbûn û berpirsiyariya kesane difetisîne, berbi lihevhatin û navbeynkariyê ve dibe. Ji ber vê yekê civaka ku mezinbûna takekesiyê herî zêde dike, pêwîste li ser bingeha komeleya dildar be, ne bi zorê û desthilatdariyê. Ji bo gotina Proudhon, “Hemû têkildar û hemî azad.” An jî, wekî ku Luigi Galleani dibêje, anarşîzm “xweseriya takekesî di nav azadiya rêxistinbûnê de ye” [ Dawiya Anarşîzmê? , r. 35] (Li beşa A.2.2 ya din binêre – Çima anarşîst girîngiyê didin azadiyê? ).
Ger azadî ji bo pêşkeftina herî tam a kesayetiyê pêdivî ye, wê demê wekhevî ji bo hebûna azadiya rastîn pêdivî ye. Di civakek çînayetî, hiyerarşîk a ku bi newekheviyên mezin ên hêz, serwet û îmtiyazên mezin tijî ye de azadîya rasteqîn çênabe. Çimkî di civakeke wiha de tenê çend — yên di serê hiyerarşiyê de ne — bi nisbetî azad in, yên mayî jî nîv kole ne. Ji ber vê yekê bêyî wekhevî, azadî dibe tinaziyek – ya herî baş “azadî” bijartina axayê (şefê xwe), wekî di dema kapîtalîzmê de. Di ser de jî, elît jî di bin şert û mercên wiha de bi rastî ne azad in, ji ber ku divê ew di civakek gemar de bijîn, ku ji ber zilm û biyanîbûna piraniyê gemar û bêzar bûye. Û ji ber ku takekesî tenê bi pêwendiya herî fireh a bi kesên din ên azad re bi tevahî pêş dikeve, endamên elîtê ji ber kêmbûna kesên azad ên ku bi wan re têkilî daynin, di îmkanên pêşkeftina xwe de têne sînordar kirin. (Li beşa A.2.5 jî binêre — Çima anarşîst alîgirê wekheviyê ne? )
Di dawiyê de, hevgirtin tê wateya alîkariya hev: bi dilxwazî ​​û hevkarî bi kesên din ên ku heman armanc û berjewendiyan parve dikin re dixebitin. Lê bêyî azadî û wekheviyê, civak dibe pîramîda çînên hevrik li ser bingeha serdestiya qatên jêrîn ji hêla qatên bilind ve. Di civakeke wiha de, weke ku em ji xwe jî dizanin, “serdestî yan jî serdest be”, “kuçik kûçik dixwe” û “her kes ji bo xwe” ye. Ji ber vê yekê “ferdperestiya hov” li ser hesabê hesta civakê tê pêşxistin, yên li jêr ji yên li jor û yên li jor jî ji yên li jêr ditirsin. Di bin şert û mercên wiha de hevgirtineke tevayî ya civakê çênabe, lê tenê di nav çînên ku berjewendîyên wan li dijî hev in, ku civakê bi tevahî qels dike, dikare bibe hevpariyek qismî. (Li beşa A.2.6 jî binêre — Çima hevgirtin ji anarşîstan re girîng e? )
Divê were zanîn ku hevgirtin tê wateya fedekarî û xwe înkarkirinê nîne. Wekî ku Errico Malatesta eşkere dike:
“Em hemî egoîst in, em hemî li razîbûna xwe digerin. Lê anarşîst dilxweşiya xwe ya herî mezin di tekoşîna ji bo qenciya hemîyan, ji bo bidestxistina civakek ku tê de ew [sic] di nav birayan de û di nav saxlem de bibe bira dibîne dibîne. Mirovên jîr, xwendî û bextewar, lê yê ku bi adapteyî be, bi jiyana di nav koleyan de razî be û ji keda koleyan sûd werbigire, ne anarşîst e û nikare bibe.” [ Errico Malatesta: Jiyan û Ramanên Wî , r. 23]
Ji bo anarşîstan, dewlemendiya rastîn mirovên din û gerstêrka ku em lê dijîn in. An jî, bi gotinên Emma Goldman, ew “ji tiştên bikêrhatî û bedew pêk tê, di tiştên ku ji bo afirandina laş û derdorên xurt, bedew û îlhama jiyanê diafirînin… Armanca [me] azadtirîn îfadeya mimkun e ji hemî tiştan. Hêzên veşartî yên ferdî , tenê di bin azadiya kesane û civakî de ye . [ Red Emma Speaks , r. 67-8]
Her weha, rêzgirtina kesayetiyê nayê wê wateyê ku anarşîst îdealîst in, difikirin ku mirov an raman li derveyî civakê pêşve diçin. Kesayetî û raman di nav civakê de, li hember têkilî û serpêhatiyên maddî û rewşenbîrî, ku mirov bi awayekî aktîf analîz û şîrove dike, di nav civakê de mezin dibe û pêş dikeve. Anarşîzm, ji ber vê yekê, teorîyek materyalîst e , ku dipejirîne ku raman ji danûstendina civakî û çalakiya derûnî ya kesan pêş dikeve û mezin dibin ( ji bo nîqaşa klasîk a materyalîzmê li hember îdealîzmê li Xwedê û Dewlet ya Michael Bakunin binêre ).
Ev tê wê wateyê ku civakek anarşîst dê afirînerê mirovan be, ne hin xwedayan an prensîbên din ên derbasbûyî, ji ber ku “[n]tiştek xwe rêkûpêk dike, herî kêm di têkiliyên mirovî de. û li gorî helwest û têgihiştina xwe ya tiştan dikin.” [Alexander Berkman, Anarşîzm çi ye? , r. 185]
Ji ber vê yekê, anarşîzm xwe dispêre hêza ramanan û şiyana mirovan ku tevbigerin û jiyana xwe li gorî tiştê ku ew rast dibînin biguhezînin. Bi gotineke din, azadî.

ڕۆژنامەوانانی ڕۆژنامەی گاردیانی بریتانی و ئۆبسێرڤەر لە مانگرتندان

04/12/2024

ڕۆژنامەوانانی ئەو دوو ڕۆژنامەیەی سەرەوە لە ئەمڕۆوە ، 4شەمە، بۆ  48 کاتژمێر واتە ئەمڕۆ و سبەینێ ، رۆژی 5شەمە ، لە مانگرتندا دەبن لەبەر ئەوەی دەرکەوتووە کە  ڕۆژنامەی ئۆبسێرڤەر بە Tortoise Media. دەفرۆشرێت .

زانیارییەکان دزەیان کردووە  کە ڕۆژنامەکە دەفرۆشرێت بە  جەیمس هاردینگ  کە پێشتر سەرنوسەری تایمس بووە و ماوەیەکیش بەڕیوەبەری هەواڵی بی بی سی بووە.  بێ گومان فرۆشتنی ڕۆژنامەکە لە قازانجی ڕۆژنامەوان نییە بەهۆی ئەوەی کە چونێتی وتار و  بابەتەکانی دیکە وەکو ئەوانەی ئێستا نابێت و هەرەها هەل و مەرجی نوێ لەسای خاوەندارێتی نوێی ڕۆژنامەکەدا بەسەر ڕۆژنامەواناندا دەسەپێنرێت کە لە قازانجیان نابێت ، گەر چی جەیمس هاردینگ دەڵێت بە هەمان مەرجی سەر کاری ئێستایانەوە دەمێننەوە ، بەڵام ئەمە تا ماوەیەك دەبێت .

ڕۆژنامەی ئۆبسێرەڤەر کە کۆنترین ڕۆژنامەی دونیایە  کە تەنها لە ڕۆژانی یەکشەمواندا دەردەچێت و 231 ساڵ لەمەوبەر دەستی بە بڵاوکردنەوەی هەواڵ کردووە لە ساڵی 1993 وە لە لایەن گاردیان میدیا گروپەوە کڕراوە و .

سکرتێری گشتی هەڵبژێردراوی نقابەی ڕۆژنامەوانان و نوسەران، لۆرا دەیڤیسۆن، وتی: “ئەوانەی کە مانیان گرتووە تەواوی هاوپشتی یارمەتی ئێمەیان هەیە …..ئەمەش  یەکەمجارە بۆ زیاتر لە 50 ساڵ، مانگرتن ڕوودەدات” . ئاماژەی بەوەشکرد ” دەنگدانی بەرفراوان بۆ گرتنەبەری ئەم هەنگاوە، خواستی ڕۆژنامەنووسان نیشان دەدات بۆ ئەوەی بە ئاشکرا تیشک بخەنە بەردەم خوێنەران و ئەوانەی بەرپرسیارن لە نیگەرانییە بەکۆمەڵەکانیان سەبارەت بە داهاتووی ناونیشانەکە. ڕۆژنامەکە  لە ژیانی گشتیدا جێگەیەکی ناوازە و گرنگی هەیە و ئەندامەکانمان گرنگی بە بابەتی داهاتووی مێژووی خۆیان دەدەن.”

دەنگدان بۆ مانگرتنەکە کە لە مانگی ڕابوردووداس کرا دەرکەوتووە  کە لە نێوان ئەوانەی مافی بەشداریکردنیان هەیە، 75% دەنگیان داوە و 93% پشتگیری لە مانگرتن دەکەن .

کرێکارانی کۆمپانیای ڤۆڵکس واگن لە مانگرتندان سەبارەت بە داخستنی سێ کارگە و پرسی مووچە

02/12/2024

لە ئەمڕۆوە ، دووشەمە ، 02/12، کرێکارانی کۆمپانیای ڤۆڵکس واگن کە 87 ساڵە سەیارە دروست دەکەن  لە مانگرتندان چونکە کۆمپانیاکە بە بیانوی دابەزینی قازانجییەوە  لە مانگی ئۆکتۆبەردا ڕایگەیاند کە قازانجەکانی نزیکەی 60% دابەزیوە لە کاتێکدا فرۆشی لە چین دابەزیوە. کۆمپانیای ڤۆڵکس واگن هێشتا قازانج دەکات، بەڵام داهاتی پێش باج نزیکەی 60% دابەزیوە بۆ 2.4 ملیار یۆرۆ (2 ملیار پاوەند) لەم چارەکەدا لە مانگی تەمموز تا ئەیلول، کە لە 5.8 ملیار یۆرۆ لە ساڵێک پێشتر دابەزیوە.

راستییەکەی ئەوەیە کە خودی ئەلمانیا لە ئەزمەیەکی ئابووری گەورەدا دەژی ، گەرچی ڕاوێژکاری سەرۆکی ئەوێ لە مانگی ڕابوردوودا وەزیری داراییەکەی دەرکرد و بڕیارە لە 23ی مانگی شوباتی ساڵی ئایندەدا هەڵبژاردنی گشتی بکرێت ، بەڵام ئەمە دادی بوژاندنەوەی ئابوریی ئەڵمانیا نادات وەکو جاران ، بە  تایبەت کە لە ئێستادا دۆناڵد ترەمپ بریاری داوە کە لە سەدا 25 گومرگ لەسەر هاوردەی وڵاتان لەوانە ئەڵمانیاش زیاد بکات.

ئەڵمانیا لە ساڵی پاردا 843 هەزار سەیارەی لە بازاڕی ئەمەریکیدا ساخ کردۆتەوە ، بەڵام لە ئێستادا نرخی سەیارە لە ئەڵمانیا بە ڕێژەی لە سەدا 4 دابەزیوە . ئەمەش هۆکارە کە کۆمپانیای ڤۆڵکس واگن دەیەوێت سێ کارگەی دابخات.  تا ئێستا دیار نییە کە لەو 300 هەزار کرێکارە کە بەشی زۆریان کرێکارانی بەشی سەیارەی ئاودی و پۆشن  چەندیان بێ کار دەبن یا چەندیان دەگوێزرێنەوە بۆ کارگەکانی دیکە یاخود هەر کۆمپانیاکە کار بۆ چەندیان دەدەۆزێتەوە .

وێڕای ئەوانە هێشتا نەقابە لە هەوڵێکی گەورەدایە بۆ هەڵوەشاندنەوەی ئەو بڕیارەی کۆمپانیاکە یا هیچ نەبێت کارایی بڕیارەکە  ئەهۆنتر بێت و هاکاتیش داوای کرێی زیاتر دەکات .