ئەرشیفەکانى هاوپۆل: فارسی

فارسیمێتاترجمە

بیانیه پایانی نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان ٢٠٢٤

بیانیه پایانی نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان ٢٠٢٤

ترجمە ماشینی

پست اصلی: https://bab2024.espivblogs.net/final-statement/

از پنجم تا هفتم ژوئیه، پریشتینا، کوزوو، با میزبانی شانزدهمین دوره نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان (BAB) به کانون تفکر، هماهنگی و همبستگی آنارشیستی تبدیل شد. این اولین گردهمایی آنارشیستی در محلی آلبانیایی زبان بیش از ٢٥٠ شرکت کننده از ٢٩ کشور از شیلی تا آذربایجان را گرد هم آورد. در مجموع ٣٢ گروه و ابتکار کتاب و مجله را به نمایش گذاشتند و ١٨ بحث و رویداد سازماندهی شد که تنوع همه جانبه جنبش را به نمایش گذاشت. با روحیه واقعی جمع گرایی و کمک متقابل، شرکت کنندگان در سازمان مشارکت کردند و این رویداد را به نمایشی قابل توجه از آنچه می توان از طریق تلاش جمعی به دست آورد تبدیل کرد.
برگزاری چنین رویدادی در پریشتینا از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از زمان پایان جنگ، کوزوو در یک وضعیت دائمی درگیری گرفتار شده است که منجر به ایجاد فضای تنش پایدار بین ایالت کوزوو و صربستان شده است. نخبگان در هر دو طرف از این وضعیت بسیار سود برده اند و شکاف بین جوامع را تضمین کرده و در آن پیشرفت کرده اند. صرف این واقعیت که رفقا از سراسر بالکان، از جمله کوزوو و صربستان، در کنار یکدیگر ایستادند و ناسیونالیسم و ​​سیاست دولتی را محکوم کردند، گواهی قوی بر تعهد جمعی ما به همبستگی، مقاومت و همکاری در آن سوی مرزهای مصنوعی و سیاست دولتی است. هدفشان تفرقه انداختن ماست
از فوریت این گردهمایی نمی توان اغراق کرد. در زمانه ای که آتش جنگ جهان را فراگرفته و شبح فاشیسم آشکار در حال گسترش است، دولت ها به طور فزاینده ای نظامی می شوند و سرکوب روز به روز در حال افزایش است. در جریان BAB، ما تجربیات محلات خود را به اشتراک گذاشتیم و تجزیه و تحلیل کردیم که چگونه کشورهای بالکان در حال افزایش لفاظی های ملی گرایانه خود هستند در حالی که به طور همزمان تسلیحات جمع آوری می کنند و بحث هایی را برای برقراری مجدد خدمت اجباری نظامی آغاز می کنند. این اقدامات به روایت های یکدیگر وارد می شود که به عنوان توجیهی برای دومی مورد استفاده قرار می گیرد و ترس را در بین جوامع ایجاد می کند. ما ضروری می دانیم که مردم بالکان و فراتر از آن، به عنوان گروه ها و افراد آنارشیست، هماهنگی را عمیق تر کرده و شبکه های مقاومت را در برابر تجدید حیات ملی گرایی و نظامی گری تقویت کنند. عدم انجام این کار به ناچار منجر به جنگ خواهد شد.
جنگ جزء ذاتی نظام سرمایه داری است. چه با شدت کم و چه تمام عیار، به عنوان یک ابزار مهم برای گسترش سرمایه داری با گشودن منابع جدید برای بهره برداری، مانند زمین، دریا، مواد معدنی، همه موجودات زنده یا تولید و فروش سلاح به عنوان سرمایه عمل می کند. ما در دام در نظر گرفتن یک تضاد به عنوان یک دوتایی بین دولت-ملت‌ها نمی‌افتیم، اگرچه تفاوت‌های ظریف و زمینه‌های آن را در مورد چگونگی وقوع آن می‌پذیریم. ما آن را جنگ سرمایه علیه جوامع می بینیم. جنگ‌های اوکراین، سودان، سوریه، میانمار، آفریقای صحرای صحرا، جنگ‌های کارتل در مکزیک و سایرین، همگی در منطق تسلط و گسترش سرمایه مشترکند که فقط مرگ و ویرانی به همراه دارد.
ما می دانیم که کشورهای بالکان صرفاً تماشاگران حاشیه ای نمایش جنگ نیستند، بلکه بخشی ذاتی از آن هستند. از میزبانی تاسیسات نظامی بزرگ جهان، فراهم کردن زمینه های آموزشی برای نیروهای مسلح، ارائه لجستیک و کریدور برای انتقال تسلیحات و نیروها، کمک به دانش فنی، ایفای نقش مهمی در مانورهای جنگ جهانی و تولید و فروش سلاح در سراسر جهان، بنابراین، با بخشی از قتل و نسل کشی و امکان پذیر ساختن آن. در حالی که بخش‌های خصوصی و دولتی به سختی دست به دست هم می‌دهند تا حتی کوچک‌ترین کشورهای بالکان را به منطقه‌ای جدی در زمینه تولید و/یا خرید تسلیحات تبدیل کنند، ما شاهد فشار فزاینده‌ای بر جوامع محلی برای پذیرش واقعیتی جدید و نظامی‌شده‌تر به بهانه این هستیم. ترس و عدم اطمینان برای آینده
شاید زشت ترین و بارزترین نمونه منطق جنگ، نسل کشی در غزه و حملات در کرانه باختری علیه مردم فلسطین باشد که ده ها هزار غیرنظامی کشته شدند و کل منطقه ویران شد، در پخش مداوم از صفحه نمایش ما. همه اینها مورد حمایت قدرت های امپریالیستی جهانی و مجتمع نظامی-صنعتی از جمله کشورهای بالکان است که حمایت سیاسی و نظامی می کنند. جنگ نابودی نسل کشی در غزه هم به عنوان یادآوری توانایی استعماری غرب برای انجام جنگ های نابودی و هم به عنوان آزمایشگاه تناتوپولیتیک عمل می کند و آنچه را که طبقات حاکم در حال حاضر می خواهند و می توانند برای کل جمعیت انجام دهند را به نمایش می گذارد.
ما در همبستگی با مردم فلسطین ایستاده‌ایم و خواستار مقاومت در هر منطقه بالکان برای برهم زدن حمایت‌های سیاسی و نظامی کشورهای بالکان از دولت اسرائیل هستیم. ما می دانیم که دشمن نه تنها خود جنگ بلکه دولت ها و نظام های سرمایه داری است که آن را تداوم می بخشند.
با در نظر گرفتن تمام موارد فوق، ما فراملی را برای روزهای فراملی علیه نظامی گری و ناسیونالیسم در هفته اول اکتبر (١ تا ١٠ اکتبر ٢٠٢٤) فرا می خوانیم. در این دوره، ما از همه دعوت می کنیم، در محل خود و به شیوه خود، اقداماتی را علیه شرایط جنگ سازماندهی کنند: ملی گرایی، نظامی گری، پدرسالاری، سیاست محرومیت و غیره. ما خواستار اقداماتی علیه صنعت تسلیحات و حمل و نقل هستیم. تسلیحات، علیه تمامی دستگاه های نظامی ملی، ائتلاف های نظامی چندملیتی، و نظامی شدن روزافزون جوامع ما. مانند سال های گذشته، ما بر همبستگی خود با همه فراریان، مقاومت های جنگ و مخالفان وظیفه شناس تاکید می کنیم.
نظامی شدن بالکان ناخواسته منجر به نظامی شدن مرزهای دولتی شده است که به حکم اعدام برای مهاجرانی تبدیل شده است که از بالکان به عنوان مسیری برای رسیدن به شهرهای اروپایی استفاده می کنند. کشورهای بالکان که به عنوان مرز “قلعه اروپا” به تصویر کشیده می شوند، نقش کنترل حرکت را بر عهده گرفته اند. به معنای عقب راندن، دزدی، ضرب و شتم، بازداشت و حتی قتل مهاجران، که همگی به زبان تکنوکراتیک مدیریت مهاجرت پوشش داده شده است. صدها میلیون کمک مالی به کشورهای بالکان اهدا شده است و آنها را به فناوری پیشرفته برای نظامی‌سازی و نظارت بر مرزها مجهز می‌کند، همه اینها در حالی که میزبان نیروهای Frontex هستند، در تلاشی هماهنگ برای محافظت از “قلعه اروپا”. اکنون، کشورهای بالکان نه تنها به عنوان یک عامل بازدارنده برای مهاجرانی که به اروپا می آیند عمل می کنند، بلکه از طریق ایجاد مراکزی در آلبانی به نمایندگی از ایتالیا و یا از طریق اجاره ٣٠٠ سلول زندان، نقش فعالی در “پرورش” مهاجران دارند. از کوزوو توسط دانمارک برای اخراج خارجی ها استفاده شود. با درک تجربه خودمان از جوامعی که بر اثر مهاجرت شکل گرفته اند (یا یکی بودن)، ما با مهاجرانی که به بالکان می آیند و از آن می گذرند، همبستگی می کنیم و بر نیاز به تقویت ابتکارات آنارشیستی فراملی برای حمایت از مردم در حال حرکت تاکید می کنیم.
وجود رنج‌آور زنان، ترنس‌ها، افراد ناسازگار با جنسیت و افراد دگرباش در جوامع سرمایه‌داری پدرسالار، با اصلاحات نئولیبرال، نیروهای ارتجاعی روحانی-محافظه‌کار، و سیاست‌های غیرانسانی دولتی تشدید می‌شود. در کشورهایی که به طور فزاینده ای ملی گرا و نظامی شده اند، از لفاظی کاهش جمعیت برای توجیه سیاست های محدودتر در مورد خودمختاری افراد متولد شده استفاده می شود. بدن ها هم از نظر تولد و هم از نظر مراقبت به ظرف هایی برای تولید مثل تبدیل می شوند که توسط سرمایه به عنوان نیروی کار کاملاً کنترل شده از طریق کنترل مستقیم بر بدن ها مورد استثمار قرار می گیرند. بنابراین، مبارزه آنارشیستی برای آزادی و برابری ذاتاً یک مبارزه فمینیستی است. ما تعهد خود را به مبارزه علیه مردسالاری در تمام اشکال استثمار و نابرابری آن، و همچنین تعهد خود به مبارزه برای عدالت باروری، سقط جنین ایمن و خودگردان را تأیید می کنیم.
علاوه بر این، ما تأکید می‌کنیم که جنبش آنارشیستی ما باید فضای امنی برای همه باشد، محیط‌هایی را که ایده‌آل برابری را در بر می‌گیرد، عاری از ماچیسمو، زن‌ستیزی، همجنس‌گرا هراسی، ترنس‌هراسی، و دگرباش‌هراسی را پرورش دهد. با درک اینکه هنوز در این زمینه باید انجام شود و به منظور پرورش این فرهنگ، ما متعهد به عدالت متحول کننده در جوامع خود هستیم.
مبارزه با سرمایه داری به معنای مبارزه با منطق و چنگال آن در چندین جبهه است. بنابراین، مبارزه ما بخشی جدایی ناپذیر از انبوه مبارزات درون جامعه است که هر محله زمینه متفاوتی را تجربه می کند. بنابراین، مبارزه آنارشیستی علیه سرمایه داری نیز مبارزه ای است علیه تمام خشونت ها و ویرانی های دولتی. این BAB بر تعهد ما به لغو زندان ها تاکید کرد و بر حمایت عمومی ما از زندانیان آنارشیست در منطقه و فراتر از آن تاکید کرد. به عنوان آنارشیست، ما نیز باید در خط مقدم مبارزه با تخریب محیط زیست باشیم. بنابراین، ما باید استراتژی‌هایی را توسعه دهیم که نه تنها به بحران‌های فوری (که اغلب ظرفیت‌های ما را بیش از حد افزایش می‌دهند) رسیدگی کند، بلکه تحلیل‌های چندلایه بلندمدت و همچنین ساختارهای مقاومت در برابر سرمایه‌داری را ایجاد کند. این امر تنها با شناخت به هم پیوستگی مبارزات ما حاصل می شود که باید در تمام جنبه های سازماندهی و اقدامات ما منعکس شود.
در طول این BAB، ما همچنین در مورد اهمیت گسترش بیشتر و ایجاد زیرساخت های مستقل خود بحث کردیم. اسکات و مراکز اجتماعی خودمختار در این زیرساخت از اهمیت قابل توجهی برخوردار هستند و فضاهایی را برای سازماندهی، اجتماع سازی و مقاومت فراهم می کنند. با این حال، این فضاها با چالش های مهمی از سرکوب دولتی گرفته تا تضادهای داخلی روبرو هستند. ما ضرورت تقویت این ابتکارات را تأیید کردیم و نقش آنها را در جنبش و جوامعی که در آن زندگی می کنیم به رسمیت شناختیم.
در همین یادداشت، ما بر اهمیت ایجاد طرح‌های چاپی و رسانه‌های آنارشیستی خودمان، مانند پروژه‌های رادیویی، که برای انتشار اخبار و تجربیات در مورد مبارزات جنبش ما و همچنین برای جامعه در کل بسیار حیاتی هستند، تأکید کردیم. در همین نکته، ما همچنین نیاز به مراقبت از تاریخ خود را از طریق پروژه های آرشیوی تشخیص می دهیم. این پروژه‌ها نه تنها می‌توانند به‌عنوان پلتفرمی برای ثبت و نوشتن تاریخ از طریق روایت‌های خودمان، بلکه به‌عنوان منابعی از دانش در مورد تاکتیک‌ها، شیوه‌ها و تحلیل‌هایی که هنوز هم می‌توانیم از آنها به خوبی استفاده کنیم، عمل کنند.
نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان ٢٠٢٤ بار دیگر بر قدرت جمعی و تعهد ما برای ساختن جهانی عاری از ظلم تاکید کرد و تعهد ما به مقاومت از یک سو و همبستگی از سوی دیگر را برجسته کرد. همانطور که به آینده می نگریم، باید به ایجاد شبکه های حمایتی و توسعه استراتژی هایی برای مقابله با نظام سرمایه داری و دولتی که از آن محافظت می کند، ادامه دهیم. ما باید شبکه های خود را گسترش دهیم و به شهرهای بالکان برسیم که در آن ابتکارات آنارشیستی وجود ندارد، و از آنها برای ایجاد و پیشرفت حمایت کنیم. هماهنگی و همبستگی ستون هایی است که ما مقاومت خود را بر آنها بنا می کنیم و آینده ای مبتنی بر کمک متقابل، آزادی، همدلی رادیکال و برابری می سازیم.
ما باید یک بار دیگر بر اهمیت برگزاری این نمایشگاه کتاب در محلی آلبانیایی زبان تاکید کنیم و آن را به عنوان اولین گردهمایی آنارشیست ها در این سرزمین ها معرفی کنیم. گروه ها، گروه ها و افرادی که از سرتاسر جهان آمده بودند این فرصت را داشتند که در مورد زمینه مبارزات محلی بیاموزند و تجربیات خود را با مردم پریشتینا به اشتراک بگذارند. برای بسیاری از مردم پریشتینا که از نمایشگاه کتاب بازدید می کردند، و همچنین برای گروه ها و افرادی که از آن حمایت کردند، این یک تجربه یادگیری بود که قدرت سازماندهی غیر سلسله مراتبی را که صرفاً بر اساس همبستگی و کمک متقابل استوار بود را نشان داد. همچنین اهمیت تحلیل و سازماندهی آنارشیستی در مبارزات محلی و منطقه ای را برجسته کرد.
در نهایت، ما بسیار خوشحالیم که اعلام کنیم که نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان بعدی در تسالونیکی یونان برگزار می شود.
شرکت کنندگان در نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان ٢٠٢٤
٧ جولای، پریشتینا.
https://i-f-a.org/2024/07/21/final-statement-of-the-balkan-anarchist-bookfair-2024/

Englishمێتافارسیمێتاكوردی - Kurdiمێتاوه‌رگێڕانمێتاکوردیی-سۆرانیمێتاگشتیمێتاترجمەمێتاترجمەمێتاعربی

Balkan Anarchist Bookfair BAB2024

Call for participants: Balkan Anarchist Bookfair BAB2024

https://bab2024.espivblogs.net/2024/01/18/call-for-participants/

January 18, 2024 bab2024

[ENG]

Call for Participation: Balkan Anarchist Bookfair 2024

With great excitement we announce that, for the first time ever, the 16th edition of Balkan Anarchist Bookfair (BAB) will be held in Prishtina, Kosova, from 5th – 7th of July 2024. BAB is not merely a platform to promote books, but also place to exchange information and ideas, create new initiatives, and strengthen organizations. As such, for more than 20 years, it stands as a testament to our collective commitment to solidarity, resistance, and collaboration across the artificial borders of Balkans.

BAB comes at a crucial time when the capital is experiencing its regular accumulation crisis, the fires of war are ravaging across the world, putting us at the brink of a world war, and fascism, in its explicit form, is spreading like wildfire. States are getting more militarized and the populations are increasingly policed, breaking apart communities and bonds of solidarity. And with any type of dissent oppressed, the capital runs freely, ever expanding to new sources of exploitation.

Balkans is no exception. We are witnessing the ever-rising militarization of Balkan countries, with ever growing stockpile of weapons and technologies with the plan of introducing mandatory military services. And under the guise of national interest and through racial nationalist discourse more oppressive methods of population control have been introduced, often to detriment of ethnic, social and political minorities. Political power has been further centralized and political repression has been conducted more openly, whereas the political organizations have been rendered impotent through NGO-isation, reflecting the logic of neoliberalism that seeped into every spore of political, social and cultural life.

At the same time the patriarchy, an integral part of capitalist exploitation, creates an ever-hostile environment for all, but especially women, and LGBTQI+ community, with growing number of femicide and physical attacks, maintaining hostile environment both in public and private spheres, as well as through attempts to control our bodies. This same patriarchal logic gives rise to both religious zealotry, whose false antagonism with national conservatism only reinforce the patriarchal system.

On an international scale, the Balkans play a crucial role in global politics. Geopolitical maneuvers by NATO and the Russian Federation maintain direct influence over the region. Simultaneously, the neo-liberal reforms have already given access to international capital, particularly the capital from the EU, China and Turkey, which gained control over all essential public infrastructure throughout Balkans. And while Balkan is interconnected with international markets of exploitation, now it becomes further interconnected in its population and movement control for benefit of centers of capital. Balkan now shifts from already established borderland of fortress Europe, to more of a direct “forward base” for migrant population control of the latter, by, among others, hosting migrant detention centers such as the one planned in Albania on behalf of Italy.

As anarchists, we have always showed our commitment to organize across borders, create structures of solidarity and find ways to resist oppression. Today, again, faced with all of the above challenges that as people of Balkans we are facing, we again must find our strength and ways to respond to the structures of oppression with utter most urgency.

Thus, again this year, as in previous BABs, we call upon anarchist publishing houses and initiatives, as well as all international anarchist and anti-authoritarian movements from the geographies of the Balkans and beyond to plan their participation in the BAB2024 in Prishtina. We welcome all the interested people and groups to join in the process of organizing the event.

For further information, inquiries, and proposals, contact us at bab2024@riseup.net or visit bab2024.espivblogs.net

The Assembly of Balkan Anarchist Bookfair 2024

 

 

[SHQIP]

Thirrje për pjesëmarrje: Panairi Ballkanik Anarkist i Librit – BAB2024

Me shumë kënaqësi dhe entuziazëm ju njoftojmë se edicioni i 16-të i Panairit Ballkanik Anarkist të Librit (Balkan Anarchist Bookfair – BAB2024), për herë të parë, do të mbahet në Prishtinë, nga data 5 deri më 7 korrik 2024. Ky panair nuk është thjesht një platformë për promovimin e librave, por edhe mundësi për të shkëmbyer ide dhe informata, për të krijuar nisma të reja dhe për të përforcuar organizatat anarkiste të rajonit. Për më shumë se 20 vjet, ky panair është dëshmi e përkushtimit tonë kolektiv për solidaritet, rezistencë dhe bashkëpunim përtej kufijve artificialë të Ballkanit.

BAB-i i këtij viti organizohet në kohë vendimtare për të gjithë ne. Në kohë që kapitali është duke e përjetuar krizën e tij ciklike të akumulimit, zjarret e luftës po ndizen anembanë globit duke na vënë në prag të një lufte botërore, e ndërkohë që fashizmi, në formën e tij klasike, është rishfaqur dhe po merr hov përsëri. Çdo ditë e më shumë, shtetet po militarizohen dhe popullata po vëhet nën vëzhgim dhe kontrollë më të rreptë, komunitetet po shkatërrohen, solidariteteti po shpërbëhet, e çdo lloj disidence po shtypet. Kësisoji, kapitali ka rrugë të lirë për tu zgjeruar drejt burimeve të reja për eksploatim.

Kjo është po ashtu e vertetë për Ballkanin. Ne jemi dëshmitarë të rritjes së vazhdueshme të militarizimit të shteteve të Ballkanit që rregulisht blejnë armë e teknologji të reja, si dhe kanë plane të rikthejnë shërbimin e detyrueshëm ushtarak. Shtuar kësaj, nën maskën e interesit kombëtar dhe përmes diskursit nacionalist e racor, shtetet çdo ditë e më shumë janë duke përdorë metoda shtypëse kundrejt popullatave, nga të cilat më së shpeshti pësojnë pakicat etnike, sociale e ato politike. Pushteti politik është centralizuar edhe më tej, represioni politik po bëhet më prezent, ndërsa organizatat politike janë shëndrruar në struktura impotente nëpërmjet OJQ-izimit të tyre, gjë që reflekton logjikën neoliberale që tanimë depërtoj në çdo pore të jetës politike, sociale e kulturore.

Në të njëjtën kohë, patriarkati, kjo pjesë përbërëse e kapitalizmit eksploatues e shtypës, krijon një mjedis gjithnjë e më armiqësor, si në sferën publike ashtu edhe në atë private, veçanërisht për gratë dhe komunitetin LGBTQI+, që çdo ditë përjetojnë sulme fizike e vrasje, si dhe përpjekje për të kontrolluar trupat e tyre. E njëjta logjikë patriarkale sjell edhe esktremizmin fetar dhe konservatizmin nacionalist, që si dy ide konservative, qëndrojnë në antagonizëm të rremë me njëra tjetrën ndërkohë që vetëm sa e përforcojnë patriarkatin.

Në nivel ndërkombëtar, Ballkani luan një rol të rëndësishëm në politikën globale. Manovrat gjeopolitike të NATOs dhe Federatës Ruse e mirëmbajnë ndikimin e drejtpërdrejtë të tyre në rajon. Njëkohësisht, reformat neo-liberale tanimë i dhanë qasje kapitalit ndërkombëtar, veçanërisht atij nga BE-ja, Turqia e Kina, dhe i dhanë kontroll mbi të gjithë infrastrukturën publike thelbësore. Dhe ndërsa Ballkani është i ndërlidhur me tregjet eksploatuese ndërkombëtare, tani gjithashtu bëhet pjesë përbërëse e kontrolit të popullatave dhe lëvizjës së tyre për hirë të qendrave të kapitalit. Ballkani tashmë është duke e ndryshuar rrolin nga zona kufitare e të ashtuquajturës “Bastioni Evropian”, në një kullë paraje në kontrollin e lëvizjsës së migrantëve, sikurse në rastin e Shqipërisë që është në proces të themelimit të qendrës së mbajtjes për migranta që kanë destinacion Italinë.

Ne si anarkistë, gjithnjë e kemi treguar gaditshmërinë tonë për t’u organizuar përtej kufijve, për të krijuar struktura të solidaritetit dhe për të gjetur mënyra për t’i rezistuar shtypjes. Edhe tani, duke u ballafaquar me sfidat e lartpërmendura, ne përsëri duhet ta gjejmë forcën dhe të krijojmë mënyra për t’iu përgjigjur këtyre strukturave shtypëse.

Rrjedhimisht, edhe këtë vit, si edicionet e mëparshme të BAB-it , u bëjmë thirrje shtëpive dhe iniciativave botuese anarkiste, si dhe të gjitha lëvizjeve, grupeve dhe individëve anarkist dhe antiautoritar të gjeografive të Ballkanit, dhe përtej, që të planifikojnë pjesëmarrjen e tyre në BAB2024 në Prishtinë. Mirëpresim të gjithë të interesuarit dhe grupet që të bashkohen në procesin e organizimit të panairit.

Për informacione, pyetje dhe propozime të mëtejshme, na kontaktoni në bab2024@riseup.net ose vizitoni bab2024.espivblogs.net

Asambleja e Panairit Ballkanik Anarkist të Librit, BAB2024

[Kurdish]

پێشانگەی کتێبی ئەنارکیستیی باڵکان ٢٠٢٤
٥ – ٧ی تەمموزی ٢٠٢٤، پریستینا، کۆسۆڤۆ

بانگەواز بۆ بەشداربووان: پێشانگەی کتێبی ئەنارکیستیی باڵکان BAB2024
١٨ی جێنیوەری ٢٠٢٤ bab2024

[ئینگلیزی] [ئەلبانی]

بانگەواز بۆ بەشداریکردن: پێشانگەی کتێبی ئەنارکیستیی باڵکان ٢٠٢٤

ئێمە بە خۆشحاڵییەکی زۆرەوە ڕایدەگەیەنین کە، بۆ یەکەم جارە، ئامادەکردنی ١٦ی پێشانگەی کتێبی ئەنارکیستیی باڵکان (BAB) لە پریشتینای کۆسۆڤۆ، لە ٥ – ٧ی تەمموزی ٢٠٢٤ بەڕێوەدەچێت. BAB بەس سەکۆیەک نییە بۆ خستنەڕوو و بەرەوپێشبردنی کتێب، بەڵکو… هەر وەها شوێنێکیشە بۆ ئاڵووێری زانیاری و بیرۆکەکان، دروستکردنی دەستپێشخەریی نوێ و بەهێزکردنی ڕێکخراوەکان. بەو شێوەیە، بۆ زیاتر لە ٢٠ ساڵە، وەک بەڵگەیەک لەسەر پابەندبوونی بەکۆمەڵیی ئێمە بە هاودەنگی و بەرخۆدان و هاریکاری لە سەرانسەری سنوورە دەستکردەکانی باڵکان.

باب BAB لە کاتێکی چارەنووسساز ڕوودەدات کە سەرمایە بەردەوام کەڵەکەبوونی قەیران بەخۆیەوە دەبینێت، ئاگری شەڕ سەرانسەری جیهان وێران دەکات و ئێمە دەخاتە لێواری شەڕێکی جیهانییەوە و فاشیزمیش، لە فۆڕمی ئاشکرای خۆی، وەک ئاگرێکی کڵپەسێن بڵاودەبێتەوە. دەوڵەتان زیاتر میلیتاریزە دەبن و کۆمەڵەکان زیاتر پۆلیسیی دەکرێن، ئەوەش کۆمەڵگە و پەیوەندییەکانی هاودەنگیی لەیەکتر دەترازێنێت و لەتەک سەرکوتکردنی هەر جۆرە ناڕەزایەتییەک، بەهرەکێشیی سەرمایە بە ئازادی بەڕێوەدەچێت، هەمیشە فراوان دەبێت بۆ سەرچاوە نوێیەکانی بەهرەکێشیی پەلدەهاوێت.

باڵکانیش لەو بارە بێبەری نییە. ئێمە بینەری هەڵکشانی بەردەوامی میلیتاریزەکردنی وڵاتانی بەڵکانین، لەتەک گەشەسەندنی کۆگەی چەک و تەکنەلۆژیا و لەتەک پلانی فراوانکردنی خزمەتگوزارییە سەربازییە زۆرەملێییەکان. وە لە ژێر پەردەی بەرژەوەندی نەتەوەیی و لە ڕێگەی گوتاری ناسیۆنالیستی نەژادییەوە شێوازی ستەمکارانەتر بۆ کۆنترۆڵکردنی کۆمەڵ هاتۆتە ئاراوە، زۆر جاران بە زیانی کەمینە نەتەوەیی و کۆمەڵایەتیی و ڕامیارییەکان تەواو دەبێت. دەسەڵاتی ڕامیاریی زیاتر نێوەندیی بوەتەوە و سەرکوتی ڕامیاریی بە ئاشکراتر بەڕێوەچوو دەچێت، ئەوە لە کاتێک کە ڕێکخراوە ڕامیارییەکان لە ڕێگەی ڕێکخراوە ناحکومییەکانەوە بێدەسەڵاتکراون، ئەوەش ڕەنگدانەوەی لۆژیکی نیولیبرالیزمە کە سەری کێشاوەتە نێو هەموو قوژبنێکی ژیانی ڕامیاریی و کۆمەڵایەتیی و کولتوورییەوە.

هاوکات کات پیاوسالاری کە بەشێکی دانەبڕاوە لە بەهرەکێشیی سەرمایەداری، ژینگەیەکی هەمیشە دوژمنکارانە بۆ هەمووان دروست دەکات، بەتایبەتیی ژنان و کۆمەڵی LGBTQI+، لەتەک زیادبوونی ژمارەی ژنکوژیی و هێرشی جەستەیی، پاراستنی ژینگەیەکی دوژمنکارانە چ لە بواری گشتی و چ لە بواری تایبەت، هەر وەها لە ڕێگەی هەوڵدان بۆ کۆنترۆڵکردنی جەستەی ئێمە. هەر بەو لۆژیکە پیاوسالارییە
توندڕەویی ئایینیی سەرهەڵدەدات، کە دژایەتییە درۆینەکانیان لەتەک کۆنەپەرستیی نەتەوەیی بەس سیستەمی پیاوسالاریی بەهێزتر دەکەن.

لەسەر ئاستی نێودەوڵەتی، باڵکان ڕۆڵێکی چارەنووسساز لەنێو ڕامیاری جیهانیی دەگێڕێت. مانۆڕەکانی جیۆپۆلەتیکی ناتۆ و فیدراسیۆنی ڕووسیا کاریگەری ڕاستەوخۆی بەسەر ناوچەکە دادەنێت. هاوکات چاکسازییە نیولیبراڵییەکان پێشتر دەستیان خستوەتە نێو دەستی سەرمایەی نێودەوڵەتی، بەتایبەتی سەرمایەی یەکێتی ئەوروپا و چین و تورکیا، کە کۆنترۆڵی گشتیی و کڕۆکیی هەموو ژێرخانی لە سەرانسەری باڵکان بەدەستهێناوە. ئەوە لە کاتێکە باڵکان بە بازاڕە نێودەوڵەتییەکانی بەهرەکێشییەوە گرێدراوە، ئێستا ئیتر لە کۆنترۆڵکردنی کۆمەڵ جووڵەی خۆی بۆ سوودی نێوەندەکانی سەرمایە زیاتر بەیەکەوە گرێدراوە. هەنووکە باڵکان لە سنووری قەڵای ئەوروپا کە پێشتر دامەزراوە، دەگۆڕێت بۆ زیاتر “بنکەیەکی پێشەوە”ی ڕاستەوخۆ بۆ کۆنترۆڵکردنی کۆمەڵی کۆچبەران، وەک ئەو ناوەندەی کە لە ئەلبانیا بە پێشوازی بۆ دەستبەسەرکردنی کۆچبەران لەلایەن ئیتاڵیا پلانی بۆ دانراوە.

ئێمە وەک ئەنارکیستەکان هەمیشە پابەندبوونی خۆمان نیشانداوە، بۆ ڕێکخستن لە دەرەوەی سنوورەکان و دروستکردنی پێکهاتەی هاودەنگی و دۆزینەوەی ڕێگەکانی بەرەنگاربوونەوەی ستەم.
ئەمڕۆ دیسانەوە لە بەرامبەر هەموو ئەو ڕێگرییانەی سەرەوە کە وەک خەڵکی باڵکان ڕووبەڕوویان دەبینەوە، دیسانەوە دەبێت هێز و ڕێگەکانی خۆمان بدۆزینەوە بۆ وەڵامدانەوەی پێکهاتەکانی ستەمکاری بە بەپەلەترین شێوە بەخۆمان بکەوین.

بەو شێوەیە دیسانەوە ئەم ساڵ وەک لەنێو پیشانگەکانی کتێبی ئەنارکیستیی BAB پێشووتر، بانگەوازی دەزگاکانی چاپ و دەستپێشخەرییە ئەنارکیستەکان دەکەین، هەر وەها هەموو بزووتنەوە ئەنارکیست و دژە دەسەڵاتە نێودەوڵەتییەکان لەنێو جوگرافیاکانی باڵکان و دەرەوەی ئەو، پلانی بەشداریکردنیان لە BAB2024 لە پریشتینا دابنێن. بەخێرهاتنی سەرجەم کەس و گروپە ئارەزومەندەکان دەکەین بۆ بەشداریکردن لەنێو پرۆسەی ڕێکخستنی چالاکییەکەکە.

بۆ زانیاری زیاتر و پرسیار و پێشنیار، لەو ڕێگەیانەی خوارەوە، پەیوەندی بە ئێمەوە بکەن: bab2024@riseup.net یان سەردانی bab2024.espivblogs.net بکەن

ئەنجوومەنی پێشانگەی کتێبی ئەنارکیستیی باڵکان ٢٠٢٤

 

[Arabic]

دعوة للمشاركين: معرض الكتب الأناركي في البلقان BAB2024

 

دعوة للمشاركين: معرض الكتب الأناركي في البلقان BAB2024

دعوة للمشاركة: معرض الكتاب الأناركي في البلقان ٢٠٢٤

بحماس كبير، نعلن أنه، ولأول مرة على الإطلاق، ستعقد النسخة السادسة عشرة من معرض البلقان اللاسلطوي للكتاب (BAB) في بريشتينا، كوسوفا، في الفترة من ٥ إلى ٧ يوليو ٢٠٢٤. BAB ليس مجرد منصة للترويج للكتب، ولكنه مكان أيضًا لتبادل المعلومات والأفكار وإنشاء مبادرات جديدة وتعزيز المنظمات. وعلى هذا النحو، وعلى مدى أكثر من عشرين عاما، كان هذا بمثابة شهادة على التزامنا الجماعي بالتضامن والمقاومة والتعاون عبر الحدود المصطنعة لمنطقة البلقان.

يأتي BAB في وقت حرج حيث تعاني العاصمة من أزمة تراكم منتظمة، ونيران الحرب تجتاح جميع أنحاء العالم، مما يضعنا على شفا حرب عالمية، والفاشية، في شكلها الصريح، تنتشر كالنار في الهشيم. أصبحت الدول أكثر عسكرة، وتتزايد مراقبة السكان، مما يؤدي إلى تفكك المجتمعات وروابط التضامن. ومع قمع أي نوع من المعارضة، فإن رأس المال يتحرك بحرية، ويتوسع باستمرار إلى مصادر جديدة للاستغلال.

ومنطقة البلقان ليست استثناء. إننا نشهد تزايدا مستمرا في عسكرة دول البلقان، مع وجود مخزون متزايد من الأسلحة والتكنولوجيات مع خطة لإدخال الخدمات العسكرية الإلزامية. وتحت ستار المصلحة الوطنية ومن خلال الخطاب القومي العنصري، تم إدخال أساليب أكثر قمعية للتحكم في السكان، على حساب الأقليات العرقية والاجتماعية والسياسية في كثير من الأحيان. وقد أصبحت السلطة السياسية أكثر مركزية، وتم ممارسة القمع السياسي بشكل أكثر صراحة، في حين أصبحت المنظمات السياسية عاجزة من خلال تحويل المنظمات غير الحكومية، مما يعكس منطق الليبرالية الجديدة التي تسربت إلى كل مجال من مجالات الحياة السياسية والاجتماعية والثقافية.

في الوقت نفسه، تخلق السلطة الأبوية، وهي جزء لا يتجزأ من الاستغلال الرأسمالي، بيئة معادية للجميع، وخاصة النساء ومجتمع LGBTQI+، مع تزايد عدد جرائم قتل الإناث والاعتداءات الجسدية، والحفاظ على بيئة معادية في المجالين العام والخاص. وكذلك من خلال محاولات السيطرة على أجسادنا. ويؤدي هذا المنطق الأبوي نفسه إلى ظهور التعصب الديني، الذي يؤدي عداءه الكاذب مع المحافظة الوطنية إلى تعزيز النظام الأبوي.

على المستوى الدولي، تلعب منطقة البلقان دورًا حاسمًا في السياسة العالمية. تحافظ المناورات الجيوسياسية التي يقوم بها حلف شمال الأطلسي والاتحاد الروسي على نفوذ مباشر على المنطقة. وفي الوقت نفسه، أتاحت الإصلاحات الليبرالية الجديدة بالفعل إمكانية الوصول إلى رأس المال الدولي، وخاصة رأس المال القادم من الاتحاد الأوروبي، والصين، وتركيا، التي تمكنت من السيطرة على كل البنية التحتية العامة الأساسية في مختلف أنحاء البلقان. وبينما ترتبط منطقة البلقان بأسواق الاستغلال الدولية، فإنها أصبحت الآن أكثر ترابطًا من حيث عدد السكان والتحكم في الحركة لصالح مراكز رأس المال. وتتحول البلقان الآن من منطقة حدودية قائمة بالفعل في أوروبا المحصنة، إلى “قاعدة أمامية” مباشرة للسيطرة على السكان المهاجرين في أوروبا، من خلال، من بين أمور أخرى، استضافة مراكز احتجاز المهاجرين مثل المركز المخطط في ألبانيا نيابة عن إيطاليا.

باعتبارنا أناركيين، أظهرنا دائمًا التزامنا بالتنظيم عبر الحدود، وإنشاء هياكل التضامن وإيجاد طرق لمقاومة القمع. واليوم، مرة أخرى، في مواجهة جميع التحديات المذكورة أعلاه التي نواجهها كشعوب البلقان، يجب علينا مرة أخرى أن نجد قوتنا وطرقنا للرد على هياكل القمع بأقصى قدر من الإلحاح.

وهكذا، مرة أخرى هذا العام، كما هو الحال في BABs السابقة، ندعو دور النشر والمبادرات اللاسلطوية، وكذلك جميع الحركات الأناركية والمناهضة للسلطوية الدولية من مناطق البلقان وخارجها إلى التخطيط لمشاركتهم في BAB2024 في بريشتينا. ونرحب بجميع الأشخاص والمجموعات المهتمة للانضمام إلى عملية تنظيم هذا الحدث.

لمزيد من المعلومات والاستفسارات والمقترحات، اتصل بنا على bab2024@riseup.net أو قم بزيارة bab2024.espivblogs.net

جمعية معرض الكتاب الأناركي في البلقان ٢٠٢٤

 

 

نمایشگاه کتاب آنارشیستی بالکان ۲۰۲۴
۵ ـ۷ ژوئیه ۲۰۲۴، پریشتینا، کوزوو

[Farsi]

فراخوان شرکت در: نمایشگاه کتاب آنارشیستی بالکان ۲۰۲۴

۱۸ ژانویه ۲۰۲۴

فراخوان شرکت در: نمایشگاه کتاب آنارشیستی بالکان ۲۰۲۴

با خوشحالی اعلام می کنیم که برای اولین بار، شانزدهمین دوره نمایشگاه کتاب آنارشیست بالکان (BAB) در پریشتینا، کوزوو، از ۵ ـ ۷ ژوئیه ۲۰۲۴ برگزار خواهد شد. نمایشگاه کتاب آنارشیستی صرفاً
نه تنها بستری برای ترویج کتاب نیست، بلکه مکانی برای تبادل اطلاعات و ایده ها، ایجاد ابتکارات جدید و تقویت سازمان ها است. در سراسر مرزهای مصنوعی بالکان بیش از ۲۰ سال بعنوان سندی برای همبستگی، مقاومت و همکاری است.

نمایشگاە کتاب آنارشیستی بالکان در زمان حساسی برگزار می شود که سرمایە بحران انباشت منظم خود را تجربه می کند، آتش جنگ در سراسر جهان در حال گسترش است و ما را در آستانه یک جنگ جهانی قرار می دهد و فاشیسم، به سرعت، مانند آتشی در حال گسترش است. ایالت ها بیشتر نظامی می شوند و جمعیت ها به طور فزاینده ای تحت نظارت پلیس قرار می گیرند و جوامع و پیوندهای همبستگی را از هم می پاشند. و با هر نوع مخالفی که سرکوب می شود، سرمایه می تواند آزادانه توسعه پیدا کند و همواره راه را برای منابع جدید استثمار باز می کند.

بالکان نیز از این قاعده مستثنی نیست. ما شاهد نظامی شدن روزافزون کشورهای بالکان هستیم، با خرید روزافزون تسلیحات و فناوری ها، با طرح اجباری کردن خدمت سربازی. تحت پوشش منافع ملی و از طریق گفتمان نژادپرستانه ـ ناسیونالیستی، روش های سرکوبگرانه را برای کنترل انسان ها بکار می گیرند که اغلب به ضرر اقلیت های قومی، اجتماعی و سیاسی است. قدرت سیاسی بیشتر متمرکز شده و سرکوب سیاسی آشکارتر انجام شده است، در حالی که سازمان‌های سیاسی از طریق (سازمان های مردم‌نهاد) NGO‌ سازی ناتوان شده‌اند، که منعکس‌کننده منطق نئولیبرالیسم است و این در تمام هاگ‌های زندگی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نفوذ کرده است.

همزمان پدرسالاری بخشی جدایی ناپذیر از استثمار سیستم سرمایه داری است و باعث فضایی خشونت بار برای همگان، به ویژه زنان، و جامعه ال‌جی‌بی‌تی+ با آمار فزاینده زن کشی و حملات فیزیکی، حفظ محیطی خشونت بار چه در حوزه عمومی و چه در حوزه خصوصی است. و حتی کوشش برای کنترل بدن ما زنان. همین منطق مردسالارانه باعث ایجاد تعصب مذهبی می شود، که تضاد کاذب آن با محافظه کاری ملی تنها باعث تقویت نظام پدرسالاری می شود.


در سطح بین المللی، بالکان نقش مهمی در سیاست جهانی ایفا می کند. مانورهای ژئوپلیتیک ناتو و فدراسیون روسیه نفوذ مستقیم در منطقه دارند. همزمان، اصلاحات نئولیبرالی قبلاً به سرمایه بین المللی دسترسی پیدا کرده است، به ویژه سرمایه های متعلق به اتحادیه اروپا، چین و ترکیه تمام زیرساخت های عمومی اساسی را در سراسر بالکان تحت کنترل خود درآورده اند. و در حالی که بالکان با بازارهای بین المللی استثمار همکاری می کند، اکنون در کنترل جمعیت و جابجایی انسان ها به نفع مراکز سرمایه با هم ارتباط نزدیک تری پیدا کرده اند. بالکان اکنون از یک منطقه مرزی از قبل ایجاد شده، به یک “پایگاه مستقیم” در اروپا به یک منطقه برای کنترل مهاجرین و همینطور با ایجاد کمپ های پذیرش برای مهاجران، مانند اردوگاهی که از طرف ایتالیا در آلبانی برنامه ریزی شده بود تبدیل شده است.

 

ما همیشه بعنوان آنارشیست ها متعهد به سازماندهی در آن سوی مرزها، ایجاد ساختارهای همبستگی و یافتن راه هایی برای مقاومت در برابر ظلم و ستم بوده ایم. امروز، در مواجهه با تمام چالش های فوق که به عنوان مردم بالکان با آن مواجه هستیم، باید قدرت و راه هایی پیدا کرده تا هر چه سریع تر برای مقابله با ساختارهای ظلم و ستم عکس العمل نشان دهیم .

بنابراین، امسال نیز اعلام می می کنیم که مانند نمایشگاه های کتاب آنارشیستی قبلی، از انتشارات و ابتکارات آنارشیستی و همچنین از تمام جنبش های بین المللی آنارشیستی و ضد استبدادی از مناطق جغرافیایی بالکان و فراتر از آن می خواهیم تا برای شرکت در نمایشگاه کتاب آنارشیستی سال ۲۰۲۴ در پریشتینا برنامه ریزی کنند. از تمامی افراد و گروه های علاقه مند برای شرکت در روند برگزاری این رویداد استقبال می کنیم.

برای اطلاعات بیشتر، سوالات و پیشنهادات، با ما از طریق این آدرس ایمیل bab2024@riseup.net تماس بگیرید یا به bab2024.espivblogs.net مراجعه کنید.

مجمع نمایشگاه کتاب آنارشیست های بالکان ۲۰۲۴

EnglishمێتاFrenchمێتاItalianoمێتافارسیمێتاكوردی - Kurdiمێتااعلامیە و فراخوانمێتاترجمە

فراخوان کمسیون روابط‌های فدراسیون‌ بین المللی آنارشیست CRIFA

فراخوان کمسیون روابط‌های فدراسیون‌ بین المللی آنارشیست CRIFA

IFA Statement from CRIFA Athens 5 Nov 2023_persian

نه به جنگ مابین انسان ها، نه به صلح طبقاتی

فراخوان کمسیون روابط‌های فدراسیون‌ بین المللی آنارشیست در تاریخ ۴ تا ۵ نوامبر ۲۰۲۳ در آتن گرد هم آمد تا در مورد افکار و عملکرد فدراسیون‌های أعضاء بحث و تبادل نظر کند. ما در حال حاضر به ویژه در جهت سیاست های ضد نظامی گری فعالیت می کنیم، تشدید جنگ ها در دوره کنونی، که شناخته‌شده‌ترین آن‌ها مانند درگیری‌های غزه، اوکراین یا سودان است، این مشکل جهانی است و نباید گذاشت که بدست فراموشی سپرده شود.

جنگ هرگز یک راه حل نبوده، بلکه وسیله ای در دست سرمایه داری و دولت برای بازتولید اشکال سلطه، استثمار، مردسالاری و ستم است. جنگ باعث تشدید خشونت قدرت و سلسله مراتب است. خیلی ها بحث در مورد جنایات های جنگی می کنند، ما می گوییم جنگ همیشه جنایت است. همه جنگ ها ارتکاب جنایت بر علیه بشریت است. و برای توجیح آن همیشه از استدلال هایی مانند ناسیونالیسم استفاده می شود، در حالی که انسان ها توسط عده ای استثمار می شوند، سرمایه داری و دولت تلاش می کنند از طریق تبلیغات جنگی برای تضغیف در گیری های اجتماعی استفاده کرده و آن را منافع مشترک توجیح کنند.

ما آنارشیست ها با همه مرزها، دولت ها، ارتش ها و اصل حاکمیت سرزمینی مخالفیم. ما ایده‌های خود را در مورد همبستگی بین‌المللی پیشنهاد می‌کنیم و فعالانه از همه قربانیان جنگ و همه کسانی که جنگ را از هر طرف محکوم می‌کنند: مخالفان، فراریان، خرابکاران و افرادی که از جنگ فرار می کنند حمایت می‌کنیم.

ما از تمام اقدامات ضد نظامی گری که با اصول آنارشیستی ما همخوانی دارد، و همچنین از گروه ها، افراد و گروه هایی که در مقابل جنگ مقاومت کرده و با فعالیت های اجتماعی خود از طریق کمک به مردم، ترویج مبارزات اجتماعی و ادامه گسترش فرهنگ های ضد استبدادی علی رغم جنگ عمل می کنند، حمایت می کنیم.

فدراسیون های ما علاوه بر انتشار اطلاعات در باره فعالیت های علیه نظامی گری در عرصه بین المللی در جهت مقابله با تبلیغات جنگ از طریق مجلات، رادیوها و رسانه های خود، خواهان فعالیت هایی مانند:

“روزهای جهانی اقدام علیه هرگونه جنگ و نظامی گری” از ۱۷ تا ۲۵ نوامبر ۲۰۲۳

https://de.indymedia.org/node/306630

هفته علیه جنگ Publico در پاریس از ۵ تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۳

http://www.librairie-publico.info/?p=8835

حملە جنبش ضد جنگ در ایتالیا.

https://umanitanova.org/event/milano-assemblea-antimilitarista-4

آن‌های فقط چند نمونه‌ای هستند.

نه به جنگ مابین انسان ها، نه به صلح طبقاتی

کمسیون روابط‌های فدراسیون‌ بین المللی آنارشیست – CRIFA،

آتن، 5 نوامبر 2023

[Original Text publish on 20 novembre 2023 , IFA]
https://i-f-a.org/2023/11/20/ifa-statement-from-crifa-athens-5-nov-2023

فارسیمێتااعلامیە و فراخوانمێتاترجمە

بیانیه بین المللی: از آنارشیست های سودانی در تبعید حمایت کنید

بیانیه بین المللی: از آنارشیست های سودانی در تبعید حمایت کنید

فدراسیون برچسب ها: ، ، ،

بیانیه زیر بیانیه ای است که توسط سازمان های آنارشیستی در سراسر جهان، از جمله رز سیاه / رزا نگرا به طور مشترک نوشته و تایید شده است. این بیانیه در ابتدا در Anarkismo.net ظاهر شد و در اینجا به طور کامل بازتولید شده است.

ترجمەای ماشینی

تبعید هرگز تصمیم آسانی نیست. این هرگز یک انتخاب نیست. بدون منابع، می تواند به یک مصیبت واقعی تبدیل شود. همبستگی کلید غلبه بر این دوران سخت است.

ما در فوریه 2022، در بحبوحه ناآرامی های انقلابی که کشور را از سال 2018 به لرزه درآورده بود، با گروهی از آنارشیست های سودانی ارتباط برقرار کردیم. با وجود موانع زبانی، از آنها آموختیم که چگونه این انقلاب و کمیته های مقاومت در آن را بهتر درک کنیم. قلب. این گروه که عمدتاً از دانشجویان جوان تشکیل شده است، حتی توسط یک گروه آنارشیست در شمال کشور تقلید شده است.

سودان نیز مانند چندین کشور در جریان “بهار عربی” در سال 2011، در آوریل امسال وارد جنگ داخلی شد. ژنرال همتی، فرمانده شبه نظامیان «نیروهای پشتیبانی سریع»، شورش علیه ارتش ملی سودان به راه انداخت. نیروهای مترقی و انقلابی کشور به اتفاق آرا از حمایت از یک طرف در مقابل طرف دیگر خودداری کرده اند و به همین دلیل خود را گرفتار معیشت بین این دو جناح ارتجاعی نظامی شده می بینند. نزدیک به 5000 نفر در این درگیری بیهوده کشته شده اند. دو و نیم میلیون نفر مجبور به ترک خانه های خود شده اند که 500000 نفر از آنها کشور را ترک کرده اند. غارت و تجاوز در حال افزایش است و بخشی از زرادخانه سلاح های جنگی است که علیه غیرنظامیان استفاده می شود.

رفقای آنارشیست ما هنوز در سودان هستند و امیدوار بودند که بتوانند به طور مخفیانه به فعالیت های تبلیغاتی خود در آنجا ادامه دهند. قبل از جنگ و حتی در ابتدا کمک های مالی می کردیم. اما این وضعیت غیرقابل تحمل شده است و دیگر اجازه هیچ گونه فعالیت اجتماعی و سیاسی را نمی دهد. برخی از اعضای این گروه پس از غارت خانه آنها توسط نیروهای RSF تصمیم گرفتند در اسرع وقت کشور را ترک کنند. دیگران تصمیم گرفته اند فعلا بمانند و ما نیز سعی می کنیم به آنها کمک کنیم.

ما در همکاری با رفقای مستقر در این نقطه از جهان، تلاش می کنیم تا بهترین شرایط ممکن را برای بقا در این زمینه برای همه فراهم کنیم. برای کسانی که قصد اقامت دارند، باید به آنها کمک کنیم تا نیازهایشان را برطرف کنند و در صورت نیاز برای خروج اضطراری، پول را کنار بگذاریم. برای کسانی که اکنون به تبعید می روند، باید آنها را از کشور بیرون کنیم و تا حد امکان از خطراتی که این نوع سفرهای یک طرفه در پی دارد اجتناب کنیم و آنها را قادر به ادامه فعالیت خود با مردم سودانی در تبعید و طبقات استثمار شونده کنیم. در کشور میزبان خود با این حال، منطقه به شدت بی ثبات است (جنگ های داخلی، کودتا و سایر رژیم های خودکامه) و در حال حاضر امکان خروج از کشور وجود ندارد.

برای انجام این کار، ما به پول نیاز داریم و صندوق های همبستگی سازمان های ما به تنهایی کافی نیست. در زیر هزینه های برآورد شده (به دلار آمریکا) آمده است:

  • ویزا: 400 دلار
  • سفر: 800 دلار (این رقم نامشخص است، زیرا هزینه ها بسیار ناپایدار هستند)
  • اجاره اول در کشور میزبان: 200 دلار
  • غذا برای یک ماه در کشور میزبان: 300 دلار
  • هزینه (اسکان، غذا، اینترنت) زمان انتظار در سودان: 1000 دلار

این بودجه موقت در شرایط اقتصادی و امنیتی که به سرعت در حال تغییر است، ناپایدار است. این فقط هزینه های حداقل یک ماهه را پوشش می دهد. اما شرایط به گونه ای است که رفقای ما تنها در یک ماه نمی توانند نیازهای خود را تامین کنند. ما در نهایت به پول بیشتری نیاز داریم. مبالغ اهدایی، حتی بیش از این حداقل، برای تامین نیازهای روزمره رفقا تا زمانی که بتوانند خود را تامین کنند، مصرف می شود.

کمک های مالی توسط رفقای ما در سوئیس که قبلاً یک ساختار همبستگی بین المللی دارند جمع آوری می شود.

فراموش نکنید که در هنگام انجام کمک مالی خود به “سودان همبستگی” اشاره کنید .

کمک های نقدی یا چک را می توان به آدرس زیر ارسال کرد:

Association pour la Promotion de la Solidarité Internationale (APSI)
Place Chauderon 5
1003 Lozanne
Switzerland

IBAN:  CH84 0900 0000 1469 7613 8
SWIFT/BIC:  POFICHBEXXX
نام بانک:  PostFinance SA; Mingerstrasse 20; 3030 برن; سوئیس

همچنین می توانید از طریق پی پال با استفاده از این لینک کمک مالی کنید.

امضا شده توسط:

☆Corodenação Anarquista Brasileira (CAB) – برزیل
☆Organisation Socialiste Libertaire (OSL) – سوئیس
☆Federación Anarquista اروگوئه (FAU) – اروگوئه
☆Embat, Organització Llibertària-Spanily Cataloria-Spanish سانتیاگو
(FAS) – شیلی
☆کارالا – ترکیه
☆فدراسیون آنارشیست رز سیاه / فدراسیون آنارکیستا رزا نگرا (BRRN) – ایالات متحده
☆لیبرتر اکتیون (LA) – سوئیس
☆ اتحادیه کمونیست لیبرتر (UCL) – فرانسه
☆Grupo Libertario Vía Librejay
– آلمان
☆ Negra Organización Politíca Anarquista – آرژانتین
☆گروه کمونیست آنارشیست (ACG) بریتانیای کبیر
☆Tekoşîna Anarşist (TA) – روژاوا
☆ Yondae آنارشیست – کره جنوبی
☆ Alternativa Libertaria (AL/FdCA) – ایتالیا
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement (AWSM) – Aotearoa/نیوزیلند

International Statement: Support Sudanese Anarchists in Exile

فارسیمێتامقالەمێتااخبار

در تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها چه گذشت؟

در تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها چه گذشت؟

نادر تیف ــ تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها در سنت‌ایمیه سوئیس به مناسبت صدوپنجاهمین سالگرد انترناسیونال ضداقتدارگرا برگزار شد. گزارشی از آن.

نادر تیف

تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها از ۱۹ تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳ در شهر سنت‌ایمیه سوئیس برگزار شد. در این پنج روز و در ۱۲ نقطه شهر ۴۱۲ جلسه با موضوعات متفاوت برپا شدند. آنچه پیش‌رو دارید گزارشی است در مورد این تجمع بین‌المللی که به برخی از این نشست‌های آن مختصراً پرداخته خواهد شد. علاوه بر بحث‌های سیاسی و نظری، در جریان این تجمع، یک نمایشگاه کتاب دائمی با حضور ۱۰۰ میز مختلف برگزار شد. از دیگر فعالیت‌های فرهنگی این تجمع  باید اشاره کرد به اجرای ۴۸ کنسرت موسیقی، ۱۱ نمایش تئاتر، پخش ۳۶ فیلم، ۷ نمایشگاه عکس و …

سازماندهی و بودجه‌بندی

قرار بود تجمع سنت‌ایمیه سال ۲۰۲۲ و دقیقاً در صدوپنجاهمین سالگرد انترناسیونال ضداقتدارگرا برگزار شود ولی بحران کووید برگزاری آن را یک سال به عقب انداخت، بنابراین می‌توان گفت که سازماندهی این رخداد بین‌الملی از بیش از دو سال پیش آغاز شد. حدود ۶۰ نفر در گروه سازمانده بود. و البته به جز این گروه دو دسته دیگر مستقلاً سرویس نظم و اداره نمایشگاه کتاب را بر عهده داشتند. این گروه‌ها که ترکیبی بین‌المللی داشتند با توجه به آن چه در تصمیم‌گیری‌های آنارشیست‌ها مرسوم است سازماندهی را با اجماع نظرات انجام دادند و اگر موضوعی بحث‌برانگیز و اختلاف‌آمیز بود، وقت لازم را برای بحث حول آن می‌گذاشتند یا موضوع را از دستور کار خارج می‌کردند. البته در عمل اختلالاتی در گروه‌های سرویس نظم و نمایشگاه کتاب به وجود آمدند که سازوکار هر دو را با مشکلاتی روبه‌رو کردند.

سازماندهندگان تجمع همچنین با مقامات شهر به توافق رسیده بودند که در طی تجمع نیروهای پلیس یونیفورم‌دار مطلقاً در شهر حضور نیابند و از کنترل مدارک شناسایی شرکت‌کنندگان پرهیز کنند. در طی تجمع مشکل خاصی در نظم شهر به وجود نیامد، جز این که از میان چندین هزار نفر شرکت‌کننده، چند فرد که درکی از نظم خودخواسته و مسئولیت‌‌پذیری آنارشیستی ندارند از روی ریل قطار رد شدند که موجب توقف کامل حرکت آن‌ها تا ساعت ده صبح روز دوشنبه  ۲۴ ژوئیه شدند. گفته شد که راه‌آهن سوئیس خواستار جریمه‌ای سنگین برابر با شصت هزار فرانک شده است. سازماندهندگان نیز چند وکیل آنارشیست را  فعال کردند تا با مذاکره مسئله را حل و فصل کنند.

مکان‌هایی که گروه سازمانده برای بحث‌ها، نمایشگاه کتاب، کنسرت‌ها، سینماها، سالن‌های تئاترو نمایشگاه در اختیار داشت، همگی عمومی و تحت اداره شهرداری سنت‌ایمیه بودند. اما برای همه این مکان‌ها کرایه پرداخت شد و رایگان نبودند.

بودجه کل تجمع ۲۷۶۲۰۰ فرانک سوئیس برآورد شد. از آنجایی که آنارشیست‌ها هرگز کمک‌های دولتی یا منابعی سوای تشکیلات خود را نمی‌پذیرند، چندین تشکل آنارشیست پیشاپیش بخشی از بودجه را تقبل کردند، مثلاً فدراسیون آنارشیست فرانسوی‌زبان (شامل حدود صد گروه در بلژیک، فرانسه و سوئیس) ۱۵۰۰۰ یورو در اختیار تجمع گذاشته بود. بخش دیگر بودجه باید در طی تجمع تأمین می‌شد. هر چند بخش عمده بودجه، یعنی مبلغ ۱۲۰۰۰۰ فرانک سوئیس به خورد و خوراک و رستوران‌های تجمع اختصاص یافته بود، اما در این بخش نیز آنارشیست‌ها از رسم دیگرشان چشم‌پوشی نکردند و در طی تجمع «قیمت آزاد» را در رستوران‌ها به کار بردند. قیمت آزاد بدین معناست که هر فرد هر چقدر در توان دارد، می‌پردازد یا اصلاً پولی نمی‌دهد.

یک چادر کمک‌های اولیه پزشکی، یک مهد کودک، یک کمپینگ ویژه خانواده‌ها، چندین بار موقت در شهر و چندین پارکینگ و یک مرکز اطلاع‌رسانی دائمی از دیگر امکاناتی بود که سازماندهندگان در نظر گرفته بودند.

همه چیز از اینجا شروع شد، ساختمانی در شماره دو خیابان Francillon سنت ایمیه جایی که اولین کنگره ضد اقتدارگرا برگزار شد.
تابلوهای موقت راهنمایی
نمایی از یکی از کمپینگ‌ها
خیابان میخائیل باکونین در سنت ایمیه
نمایی از یکی از کمپینگ‌ها
جلسه‌ای در رابطه با چیاپاس (مکزیک)
بودجه تجمع
بگیرید و بکشید

تعداد شرکت‌کنندگان

برآورد تعداد شرکت‌کنندگان با توجه به پراکندگی مکان‌های بحث و دیگر گردهمایی‌های به خصوص تجمع‌های فرهنگی در پنج روز آسان نیست، به ویژه آن که همگان هر پنج روز در آن حضور نداشتند و رفت‌وآمدهای زیادی جریان داشت. با این حال، از تعداد غذاهای توزیع‌شده در رستوران اصلی می‌توان به طور تقریبی تعداد شرکت‌کنندگان را تخمین زد. دست‌اندرکاران رستوران برای شام جمعه شب بیش از ۴۵۰۰ بشقاب غذا به افراد دادند. البته این عدد هم به اندازه کافی بازنمای تعداد شرکت‌کنندگان نیست، زیرا تصمیم گرفته شده بود که همه وعده‌های غذایی، صبحانه، ناهار و شام، گیاهی یا وگان باشند. بنابراین کسانی که مایل بودند لااقل گاهی غذاهای گوشتی صرف کنند به فروشگاه‌های عادی شهر مراجعه می‌کردند. یکی از دلایلی که تصمیم گرفته شده بود که غذاها فقط گیاهی باشند این بود که غذای گوشتی در وعده‌ها هزینه را سه برابر می‌کرد و از آن جایی که «قیمت آزاد» رایج بود، مخاطره عدم تأمین بودجه را بالا می‌برد. تیم رستوران که حداقل متشکل از صد نفر بود، طبخ نان را خود بر عهده داشت و  هر روز بین ششصد تا هزار کیلو نان فقط برای رستوران پخته می‌شد. می‌توان گفت که در طی پنج روز دست‌کم  ۶۰۰۰ نفر در تجمع شرکت کردند.

پذیرش کودکان در مهد کودک
کنسرت گروه ACHAB و خواننده اش Tancrède Ramonet که مستندی چهار قسمتی به نام نه خدا نه رهبر در باره تاریخ آنارشیسم ساخته است. نام این گروه باید اکاب و نه اشاب خوانده شود که مخفف All cops are bastards است. 
نمایشگاه کتاب تجمع
 تجهیزات آشپزخانه
آثار یک هنرمند با «قیمت آزاد»
 یکی از بارهای موقت برپاشده در مرکز شهر
جلسه در رابطه با ایران و جنبش زن زندگی آزادی

گزارشی از چند جلسه این تجمع

یک گروه بین‌المللی آنارشیست به نام Abolish Frontex جلسه‌ای برگزار کرد که با حضور دست‌کم سیصد نفر با استقبال خوبی مواجه شد. این گروه که شامل فعالانی از کشورهای مختلف از جمله بلژیک، لهستان، اسپانیا و غیره است با پخش اسلاید و ارائه اسنادی به افشای جنایات پلیس مرزهای اروپا علیه مهاجران و پناهجویان و نیز توضیح اقدامات خود پرداخت.

به گفته این گروه، از سال ۱۹۹۳ تاکنون ۵۲۷۶۰ مهاجر و پناهجو جان خود را در مرزهای اروپا یا در دریاها از دست داده‌اند​. اتحادیه اروپا قصد دارد از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۷ بودجه پلیس مرزهایش را به ۵ میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو برساند. مأموران فرونتکس (آژانس حفاظت از مرزهای بیرونی اتحادیه اروپا) اکنون شامل ۱۵۰۰ نفر می‌شوند و قرار است تا سال ۲۰۲۷ بیش از ده هزار نفر دیگر بر آنها افزوده شود.

بحث مبارزات مردم ایران علیه دیکتاتوری مذهبی-سرمایه‌داری جمهوری اسلامی روز ۲۱ ژوئیه در تئاتر شهر به زبان فرانسوی برگزار شد. سخنران در این جلسه تاریخچه‌ای از ۱۲۰ سال مبارزه مردم ایران در چارچوب انقلاب مشروطیت و انقلاب ۱۳۵۷ و غیره ارائه داد و پیوند ژرف تاریخی شاهان و ملایان را در شکست انقلابات ایران و تداوم استبداد و نابرابری برجسته کرد. اصل بحث بر مبارزات یک سال اخیر و جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» و نقش بزرگ زنان و برخی از ملل ساکن جغرافیای ایران به ویژه کردستان و بلوچستان گذاشته شد. سخنران گفت که انقلاب ژینا مهم‌ترین رویداد پس از انقلاب مشروطیت است. جلسه با پرسش و پاسخ و نظردهی برخی از حاضران ادامه یافت. یکی از حاضران فرانسوی معتقد بود که انقلاب ژینا مهم‌ترین مسئله بین‌المللی کنونی و حتی مهم‌تر از تجاوز روسیه به اوکراین است. چند تن از شرکت‌کنندگان بر این موضوع تأکید کردند که منبعی به جز رسانه‌های بزرگ برای دریافت اطلاعات از ایران ندارند و شگفتی خود را از مباحث و اطلاعات مطرح‌شده در ابتدای جلسه اعلام کردند.

سه استاد جغرافیای سه دانشگاه در فرانسه، سوئیس و ایتالیا بحثی بسیار جالبی با عنوان آنارشی و جغرافیا ارائه دادند. مضمون اصلی این جلسه  پیوند میان سرزمین‌ها و فرهنگ‌ها با جامعه بود. هر سه آنها انتقادات خود را از آن چه امروز اکولوژی (écologie) نامیده می‌شود مطرح کردند و گفتند که ترجیح می‌دهند از mésologie یا تأثیر متقابل طبیعت و انسان سخن بگویند. آنان با نقل‌‌قولی از الیزه رکلو (Elisée Reclus) که می‌گفت: «نقشه‌های جغرافیایی دروغ می‌گویند» به سوءاستفاده دولت‌ها از علم جغرافیا برای اهداف شوم سیاسی خود پرداختند و گفتند که اصول آنان همیاری، عدم‌تمرکزگرایی، فدرالیسم و کمونالیسم، جغرافی بدون مرز و نقد نقشه‌های جغرافی دوبعدی است. نام این استادان دانشگاه عبارت بود از: پاتریک مندر از دانشگاه فریبورگ سوئیس، فدریکو فرتی از دانشگاه بولونیای ایتالیا و فیلیپ پلتیه از دانشگاه لیون دوم فرانسه. آنها همچنین اطلاعاتی در مورد تشکل بین‌المللی خود و کنفرانس آینده‌ خود در آرژانتین ارائه کردند.

کارگران آنارکوسندیکالیست حضور فعالی در تجمع سنت‌ایمیه و در نمایشگاه کتاب آن داشتند. عنوان یکی از بحث‌های ارائه شده توسط آنها در ساختمان زاف «سندیکاها و انقلاب» بود. کارگرانی که بحث را ارائه دادند تلاش کردند که به پرسش‌های زیر پاسخ دهند: جایگاه سندیکاها در یک چشم‌انداز انقلابی چیست؟ تناقضات سندیکالیسم کدام هستند؟ چگونه سندیکاها می‌توانند به عنوان مداخله‌کنندگان نهادینه‌شده در تغییر رادیکال نظم کنونی نقش‌آفرینی کنند؟

آنارشیست‌ها از کمون پاریس بدین سو به علوم تربیتی به طور کلی و نقش آموزش کودکان اهمیت فراوانی می‌دهند. یک استاد آنارشیست علوم تربیتی در دانشگاه نانتر فرانسه به نام ئوگ لونوار نقش ژول آندریو را یادآوری کرد. او طرفدار نظرات پی‌یز – ژوزف پرودن بود و در کمون پاریس به مسائل مربوط به آموزش کودکان پرداخت.

لونوار گفت که آنارشیست‌ها می‌گویند که پداگوژی [آموزش] و مبارزه طبقاتی جامعه را به تغییرات بنیانی رهنمون می‌کند. او همچنین تأکید کرد که این آموزش است که به طبقه کارگر اجازه می‌دهد دلایل شرایط اسف‌بار خود را بفهمد و سپس برای تغییر جهان اقدام کند. ئوگ لونوار تفاوت پداگوژی اقتدارگرا و پداگوژی لیبرتر (آزادمنش) را اینگونه فرموله کرد: مبنای اولی «باید بود» و  مبنای دومی «می‌توان بود» است.

DeutschمێتاEnglishمێتاFrenchمێتاGermanyمێتاItalianoمێتاJapanisمێتاJapanishمێتاSpainمێتاSpanishمێتاTurkishمێتافارسیمێتاكوردی - Kurdiمێتاعربی

مێژووی وێنەیی ١ی ئایار

وێنە

فارسیمێتاكوردی - Kurdiمێتاعربی

 

 

 

 

يحتل أكثر من 6000 من السكان الأصليين من العديد من الشعوب المختلفة العاصمة الفيدرالية للإقليم الذي تهيمن عليه الدولة البرازيلية ، للصراخ ضد الإبادة الجماعية والإقصاء. احتراما لحقوقهم، وضد التعدين وتدمير الطبيعة واستغلالها وترسيم الأراضي. كل الدعم للشعوب الأصلية!

بیش از ۶۰۰۰ نفر از  بومی از بسیاری از خلق‌های مختلف، پایتخت فدرال قلمرو تحت سلطه دولت برزیل را اشغال می کنند تا علیه نسل کشی و محرومیت فریاد بزنند. از احترام به حقوق انها، علیه معدن، تخریب و بهره برداری از طبیعت و تعیین مرز زمین. حمایت از مردم بومی!

زیاتر لە ۶،۰۰۰ کەسی بوومی لە چەندین خەڵکی جیاواز پایتەختی فیدراڵی ئەو ناوچەیەیان داگیرکردووە کە دەوڵەتی بەڕازیل بەسەری زاڵە، بۆ هاوارکردن دژی جینۆساید و پەراوێزخستن. لەبەر ڕێزگرتن لە مافەکانیان، دژی کانزادەرهێنان، وێرانکردن و بەکارهێنانی سروشت و سنووردارکردنی زەوی. هەموو پشتیوانییەک بۆ خەڵکی بوومی.!

فارسیمێتااعلامیە و فراخوان

منشور‌ مطالبات حداقلی تشکل‌های مستقل صنفی و‌ مدنی ایران

منشور‌ مطالبات حداقلی تشکل‌های مستقل صنفی و‌ مدنی ایران

ترجمە: انگلسی       ترجمە: فرنسی          ترجمە: آلمانی

مردم شریف و آزاده‌ ایران!

در چهل و چهارمین سالروز انقلاب پنجاه و هفت، شیرازه اقتصادی و سیاسی و اجتماعی کشور به چنان گردابی از بحران و از هم گسیختگی فرو رفته است که هیچ چشم‌انداز روشن و قابل حصولی را نمی‌توان برای پایان دادن به آن در چهارچوب روبنای سیاسی موجود متصور بود. هم ازاین رو است که مردم ستمدیده ایران _ زنان و جوانان آزادیخواه و برابری طلب _ با از جان گذشتگی کم نظیری خیابان‌های شهرها را در سراسر کشور به مرکز مصافی تاریخی و تعیین کننده برای خاتمه دادن به شرایط ضد انسانی موجود تبدیل کرده‌اند و از پنج ماه پیش _ به رغم سرکوب خونین حکومت _ لحظه‌ای آرام نگرفته‌اند.

پرچم اعتراضات بنیادینی که امروز به‌دست زنان، دانشجویان، دانش آموزان، معلمان، کارگران و دادخواهان و هنرمندان، کوئیرها، نویسندگان و عموم مردم ستمدیده ایران در جای جای کشور از کردستان تا سیستان و بلوچستان برافراشته شده و کم سابقه‌ترین حمایت‌های بین‌المللی را به خود جلب کرده، اعتراضی است علیه زن ستیزی و تبعیض جنسیتی، ناامنی پایان ناپذیر اقتصادی، بردگی نیروی کار، فقر و فلاکت و ستم طبقاتی، ستم ملی و مذهبی، و انقلابی است علیه هر شکلی از استبداد مذهبی و غیر مذهبی که در طول بیش از یک قرن گذشته، بر ما _ عموم مردم ایران _ تحمیل شده است.

این اعتراضات ِ زیر و رو کننده، برآمده از متن جنبش‌های بزرگ و مدرن اجتماعی و خیزش نسل شکست ناپذیری است که مصمم‌اند بر تاریخ یکصد سال عقب‌ماندگی و در حاشیه ماندن آرمان بر پایی جامعه ای مدرن و مرفه و آزاد در ایران، نقطه پایانی بگذارند.

پس از دو انقلاب بزرگ در تاریخ معاصر ایران، اینک جنبش‌های بزرگ اجتماعی ِ پیشرو_ جنبش کارگری، جنبش معلمان و بازنشستگان، جنبش برابری خواهانه زنان و دانشجویان و جوانان و جنبش علیه اعدام و.‌‌.. _ در ابعادی توده‌ای و از پایین در موقعیت تاثیر گذاری تاریخی و تعیین‌کننده‌ای در شکل‌دهی به ساختار سیاسی و اقتصادی و اجتماعی کشور قرار گرفته‌اند.

از همین رو، این جنبش برآن است تا برای همیشه به شکل‌گیری هرگونه قدرت از بالا پایان دهد و سر آغاز انقلابی اجتماعی و مدرن و انسانی برای رهائی مردم از همه اشکال ستم و تبعیض و استثمار و استبداد و دیکتاتوری باشد.

ما تشکلها و نهادهای صنفی و مدنی امضا کننده این منشور با تمرکز بر اتحاد و به هم پیوستگی جنبش‌های اجتماعی و مطالباتی و تمرکز بر مبارزه برای پایان دادن به وضعیت ضد انسانی و ویرانگر موجود، تحقق خواست‌های حداقلی زیر را به مثابه اولین فرامین و نتیجه‌ی اعتراضات بنیادین مردم ایران، یگانه راه پی افکنی ساختمان جامعه‌ای نوین و مدرن و انسانی در کشور می‌دانیم و از همه انسان‌های شریف که دل درگرو آزادی و برابری و رهائی دارند می‌خواهیم از کارخانه تا دانشگاه و مدارس و محلات تا صحنه جهانی پرچم این مطالبات حداقلی را بر بلندای قله رفیع آزادیخواهی بر افراشته دارند.

۱. آزادی فوری و بی‌قید و شرط همه زندانیان سیاسی، منع جرم انگاری فعالیت سیاسی و صنفی و مدنی و محاکمه علنی آمرین و عاملین سرکوب اعتراضات مردمی.

۲. آزادی بی‌قید و شرط عقیده، بیان و اندیشه، مطبوعات، تحزب، تشکل‌های محلی و سراسری صنفی و مردمی، اجتماعات، اعتصاب، راهپیمایی، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های صوتی و تصویری.

۳. لغو فوری صدور و اجرای هر نوع مجازات مرگ، اعدام، قصاص و ممنوعیت هر قسم شکنجه روحی و جسمی.

۴. اعلام بلادرنگ برابری کامل حقوق زنان با مردان در تمامی عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و خانوادگی، امحا و لغو بی قید و شرط قوانین و فرم‌های تبعیض آمیز علیه تعلقات و گرایش‌های جنسی و جنسیتی، به رسمیت شناختن جامعه‌ی رنگین کمانیِ “ال‌جی‌بی‌تی‌کیوآی‌ای‌پلاس”، جرم زدایی از همه تعلقات و گرایشات جنسیتی‌ و پایبندی بدون قید و شرط به تمامی حقوق زنان بر بدن و سرنوشت خود و جلوگیری از اعمال کنترل‌ مردسالارانه.

۵. مذهب امر خصوصی افراد است و نباید در مقدرات و قوانین سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور دخالت و حضور داشته باشد.

۶. تامین ایمنی کار، امنیت شغلی و افزایش فوری حقوق کارگران، معلمان، کارمندان و همه زحمتکشان شاغل و بازنشسته با حضور و دخالت و توافق نماینده‌های منتخب تشکل‌های مستقل و سراسری آنان.

۷. امحا قوانین و هر گونه نگرش مبتنی بر تبعیض و ستم ملی و مذهبی و ایجاد زیر ساخت‌های مناسب حمایتی و توزیع عادلانه و برابر امکانات دولتی برای رشد فرهنگ و هنر در همه مناطق کشور و فراهم کردن تسهیلات لازم و برابر برای یادگیری و آموزش همه زبان‌های رایج در جامعه.

۸. بر چیده شدن ارگان‌های سرکوب، محدود کردن اختیارات دولت و دخالت مستقیم و دائمی مردم در اداره امور کشور از طریق شوراهای محلی و سراسری. عزل هر مقام دولتی و غیر دولتی توسط انتخاب کنندگان در هر زمانی باید جزو حقوق بنیادین انتخاب کنندگان باشد‌.

۹. مصادره اموال همه اشخاص حقیقی و حقوقی و نهادهای دولتی و شبه دولتی و خصوصی که با غارت مستقیم و یا رانت حکومتی، اموال و ثروت‌های اجتماعی مردم ایران را به یغما برده‌اند. ثروت حاصل از این مصادره‌ها، باید به فوریت صرف مدرن سازی و بازسازی آموزش و پرورش، صندوق‌های بازنشستگی، محیط زیست و نیازهای مناطق و اقشاری از مردم ایران شود که در دو حکومت جمهوری اسلامی و رژیم سلطنتی، محروم و از امکانات کم‌تری برخوردار بوده‌اند.

۱۰. پایان دادن به تخریب‌های زیست محیطی، اجرای سیاست‌های بنیادین برای احیای زیرساخت‌های زیست محیطی که در طول یکصد سال گذشته تخریب شده‌اند و مشاع و عمومی کردن آن بخش‌هایی از طبیعت (همچون مراتع، سواحل، جنگل‌ها و کوهپایه‌ها) که در قالب خصوصی سازی حق عمومی مردم نسبت به آن‌ها سلب شده است.

۱۱. ممنوعیت کار کودکان و تامین زندگی و آموزش آنان جدای از موقعیت اقتصادی و اجتماعی خانواده. ایجاد رفاه همگانی از طریق بیمه بیکاری و تامین اجتماعی قدرتمند برای همه افراد دارای سن قانونی آماده به‌کار و یا فاقد توانایی کار. رایگان سازی آموزش و پرورش و بهداشت و درمان برای همه مردم.

۱۲. عادی سازی روابط خارجی در بالاترین سطوح با همه کشورهای جهان بر مبنای روابطی عادلانه و احترام متقابل، ممنوعیت دستیابی به سلاح اتمی و تلاش برای صلح جهانی.

 از نظر ما مطالبات حداقلی فوق با توجه به وجود ثروت‌های زیر زمینی بالقوه و بالفعل در کشور و وجود مردمی آگاه و توانمند و نسلی از جوانان و نوجوانانی که دارای انگیزه فراوان برای برخورداری از یک زندگی شاد و آزاد و مرفه هستند، به فوریت قابل تحقق و اجراست.

مطالبات مطروحه در این منشور، محورهای کلی مطالبات ما امضا کنندگان را لحاظ و بدیهی‌ست در تداوم مبارزه و همبستگی خود به صورت ریز و دقیق‌تری به آنها خواهیم پرداخت.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

اتحادیه آزاد کارگران ایران

اتحادیه تشکل‌های دانشجویی دانشجویان متحد

کانون مدافعان حقوق بشر

سندیکای کارگران شرکت نیشکر‌هفت تپه

شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت

خانه فرهنگیان ایران( خافا)

بیدارزنی

ندای زنان ایران

صدای مستقل کارگران گروه ملی فولاد اهواز

کانون مدافعان حقوق کارگر

انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

اتحاد بازنشستگان

شورای بازنشستگان ایران

تشکل دانشجویان پیشرو

شورای دانش آموزان آزاد اندیش ایران

سندیکای نقاشان استان البرز

کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری ایران

شورای بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی(بستا)

کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

Frenchمێتافارسیمێتاترجمە

Déclaration des revendications minima des organisations indépendantes syndicales et civiles d’Iran

Femme, Vie, Liberté

Déclaration des revendications minima des organisations indépendantes syndicales et civiles d’Iran

Peuple juste et épris de liberté d’Iran,

Au quarante-quatrième anniversaire de la révolution de 1979, les fondements économique, politique et social du pays sont dans un tourbillon de crises et de décomposition de telle sorte qu’aucune perspective n’est envisageable dans le cadre de la superstructure politique actuelle. C’est pourquoi depuis cinq mois le peuple opprimé d’Iran – femmes, jeunes épris de liberté et d’égalité – ont transformé les rues des villes de tout le pays en une arène historique et décisive du combat pour mettre fin à la situation inhumaine actuelle, et cela en mettant en danger leur vie à cause de la répression sanglante de l’État.

Les femmes, étudiants, enseignants, ouvriers, ceux qui demandent justice (familles et proches des prisonniers politiques ou des morts dans les manifestations), artistes, queers, écrivains et tout le peuple opprimé du pays, du Kurdistan au Sistan et Baloutchistan, ont levé le drapeau des protestations fondamentales contre la misogynie, l’exclusion sexiste, l’interminable insécurité économique, l’esclavage de la force du travail, la pauvreté, l’oppression de classe et l’oppression nationaliste et religieuse. Tels sont les maux de notre société que le despotisme religieux ou non-religieux nous imposent depuis plus d’un siècle. Les femmes et hommes qui luttent en Iran ont un soutien international sans précédent.

Les protestations profondes actuelles viennent des grands mouvements sociaux modernes et du soulèvement d’une génération qui n’a plus peur et veut mettre fin à un siècle d’arriération et relever le défi de construire une société moderne de bien-être et de liberté.

Après deux grandes révolutions dans l’histoire contemporaine d’Iran, les grands mouvements sociaux pionniers – mouvement ouvrier, mouvement des enseignants et retraités, mouvement égalitaire des femmes, étudiantes et jeunes, mouvement contre la peine de mort… – veulent changer la structure politique, économique et sociale du pays en intervenant en masse et depuis en bas.

C’est pourquoi ce mouvement veut mettre fin, une fois pour toute, à l’existence d’un pouvoir d’en haut et commencer une révolution sociale, moderne et humaine pour l’émancipation du peuple de toute forme d’oppression, d’exclusion, d’exploitation et de dictature.

Nous, les organisations syndicales et civiles signataires de la présente déclaration, nous concentrons sur l’unité et la construction de liens entre mouvements sociaux et revendicatifs, et sur la lutte contre la situation inhumaine et destructrice actuelle. Nous considérons que l’aboutissement des revendications de base sont les premières exigences des protestations de fond du peuple d’Iran. Elles préparent les fondements de l’établissement d’une société nouvelle, moderne et humaine. Nous demandons à tous les êtres humains justes qui ont un cœur battant pour la liberté, l’égalité et l’émancipation de lever l’étendard de ces revendications de l’usine à l’université, des écoles aux quartiers, et partout dans le monde.

1 – Libération immédiate et sans condition de tous les prisonniers politiques, interdiction de criminalisation des activités politiques, syndicales et civiles, jugement public des commanditaires et agents des répressions des protestations populaires ;

2 – Liberté sans condition d’opinion, d’expression, de pensée, de presse, d’organisation, de groupes locaux et nationaux syndicaux et populaires, de rassemblement, de grève, de manifestation, de réseaux sociaux et de médias audiovisuels ;

3 – Abolition immédiate de la peine de mort, de la loi du talion et interdiction de toute sorte de torture physique et psychologique ;

4 – Etablissement immédiat de l’égalité des droits entre les femmes et les hommes dans tous les domaines politique, économique, social, culturel, familial. Abolition immédiate de toutes les lois et formes d’exclusion contre les appartenances sexuelles et reconnaissance de la communauté LGBTQ+. Décriminalisation de toutes les tendances et appartenances sexuelles et respect sans condition de tous les droits des femmes pour contrôler leur corps et leur destinée, interdiction du contrôle patriarcal ;

5 – Non-intervention de la religion dans les lois politiques, économiques, sociales et culturelles : la religion est une affaire personnelle ;

6 – Renforcement de la sécurité des lieux de travail et de l’emploi. Hausse immédiate des salaires des ouvriers, enseignants, fonctionnaires et de tous les travailleurs actifs et retraités, par la présence, l’intervention et l’accord des représentants élus d’organisations indépendantes et nationales ;

7 – Suppression des lois basées sur l’exclusion, l’oppression nationale, religieuse, et création des institutions adéquates pour soutenir et distribuer justement et égalitairement les moyens publics pour le progrès culturel et artistiques dans toutes les régions du pays, et mise en place des moyens nécessaires et identiques pour tous, pour l’apprentissage et l’éducation de toutes les langues existantes dans le pays ;

8 – Suppression des organes de répression, limitation des prérogatives de l’État et intervention directe et permanente de tous dans l’administration des affaires du pays par les conseils de quartier et nationaux. Révocabilité de tout responsable gouvernemental ou autre à tout moment, ce qui doit être un droit de base de tous les électeurs ;

9 – Confiscation des fortunes de toutes les personnes morales ou physiques, des organes étatiques, semi-étatiques et privés qui pillent directement ou par la rente gouvernementale les biens et richesses sociales du peuple d’Iran. Le montant des confiscations doit être utilisé immédiatement pour la modernisation et refondation de l’éducation nationale, des caisses de retraites, de l’écologie et des besoins des populations des régions d’Iran qui ont beaucoup souffert sous les deux régimes islamique et monarchique ;

10 – Fin des destructions écologistes, application des politiques fondamentales pour la reconstruction des structures écologiques détruites depuis un siècle et restitution à la propriété publique de toutes les parties de la nature qui ont été privatisées, entre autres les pâturages, les plages, les forêts et les montagnes ;

11 – Interdiction du travail des enfants et garantie pour leur vie quotidienne et pour leur éducation, indépendamment de la situation économique et sociale de leurs familles. Création d’assurances chômage et d’une sécurité sociale fortes pour toutes les personnes en capacité de travailler ou non. Gratuité de l’éducation et du système de santé pour toutes et tous ;

12 – Normalisation des relations extérieures au plus haut niveau avec tous les pays du monde, basée sur des relations justes et le respect réciproque. Interdiction des armes atomiques et efforts pour la paix mondiale.

Nous pensons que les revendications de base ci-dessus sont réalisables immédiatement, étant donné les ressources réelles et potentielles du pays, une population consciencieuse et capables, des jeunes et adolescents qui ont la conviction de pouvoir avoir une vie décente, gaie et libre.

Ces revendications sont les axes généraux des signataires. Il est évident que la poursuite de la lutte et de la solidarité nous permettrons d’apporter plus de précisions.

Conseil de coordination des associations syndicales des enseignants d’Iran

Union libre des ouvriers d’Iran

Union des associations étudiantes unitaires

Association des défenseurs des droits de l’homme

Syndicat des ouvriers de la canne à sucre Haft – Tapeh

Conseil d’organisation des protestations des ouvriers pétroliers non – contractuels

Maison des enseignants d’Iran

Éveil féminin

Voix des femmes d’Iran

Voix indépendante des ouvriers métallurgistes du groupe national de l’aciérie d’Ahvaz

Association de défenseurs des droits ouvriers

Association syndicale des ouvriers électriciens et métallurgiste de Kermanchah

Comité de coordination pour l’aide à la constitution des syndicats ouvriers

Union des retraités

Conseil des retraités d’Iran

Association des étudiants progressistes

Conseil des élèves libres-penseurs d’Iran

Syndicat des ouvriers peintres en bâtiment de la province de l’Alborz

Comité de soutien à la fondation de syndicats ouvriers d’Iran

Conseil des retraités de la Sécurité sociale

Date de publication en persan : Le 15/02/2023

Englishمێتافارسیمێتاترجمە

Manifesto of Basic Demands by Independent Trade and Civil Organizations of Iran

WOMEN, LIFE, FREEDOM
Manifesto of Basic Demands by Independent Trade and Civil Organizations of Iran
February 15, 2023
Honorable and free people of Iran!
On the 44th anniversary of the revolution of 1979 in Iran, the economic, political, and social foundations of the country have plunged into a vortex of crisis and disintegration. Yet no clear and attainable vision to end this crisis within the framework of the existing political system seems at reach. It is for this reason that the oppressed people of Iran, including women and youth who seek freedom and equality, have turned the streets all over the country into the center of a historic and decisive struggle to end the inhumane conditions of the status-quo. Despite the regime’s bloody suppression, they have not rested for a moment since five months ago.
Today women, students, teachers, workers, those seeking justice, artists, queers, writers, and all oppressed people of Iran – in every part of the country from Kurdistan to Sistan and Baluchistan and with unprecedented international support – have raised the flag of these fundamental protests. It represents a protest against misogyny, gender discrimination, endless economic insecurity, labor slavery, poverty, misery, class oppression, as well as oppression based on nationality and religion. It is a revolution against all forms of religious or non-religious tyranny that has been imposed on the Iranian people throughout the last century.
These rummaging protests arise in the context of large and modern social movements and the emergence of an invincible generation. They are determined to put an end to a century-long history of backwardness and being at the margins and to fight for a modern, prosperous, and free society in Iran.
After the two great revolutions in Iran’s contemporary history, the leading social movements – including the labor, teachers’, pensioners’, women’s, students’, and the movement of the youth for equality and freedom, the movement against the death penalty, etc. – have now gained a historical and decisive influence in shaping the political, economic, and social structures of the country from the bottom-up and in mass dimensions.
Thus, this movement aims to permanently end the formation of any power from above and be the beginning of a modern, humane social revolution that frees people from all forms of oppression, discrimination, exploitation, tyranny and dictatorship.
While focusing on the unity and interconnectedness of social movements as well as on struggling against the current inhumane and destructive situation, we – the unions, civil organizations and institutions that have signed this charter –  see the following basic demands as the first orders and as a result of the Iranian people’s massive protests and also as the foundation for building a new, modern, and humane society in the country. We call upon all those who value freedom, equality, and emancipation to raise the call for these basic demands in factories, universities, schools, neighborhoods, and the streets as well as on the global scene. Together, we can achieve the lofty goal of freedom.
1. The immediate and unconditional release of all political prisoners, an end to the prosecution of political, union, and civil activities, and the public trial of those responsible for suppressing mass protests.
2. Unconditional freedom of opinion, expression, and thought, press, political parties, local and national unions and mass organizations, gatherings, strikes, rallies, social networks, and audio and video media.
3. The immediate abolition of all types of the death penalty, execution, and other death retributions, as well as prohibition of any type of mental and physical torture.
4. Immediate declaration of equal rights for men and women on all political, economic, social, cultural, and family levels; unconditional abolition of laws and forms leading to discrimination against sexual and gender identities and tendencies, recognition of the rainbow society of “LGBTQIA+”, decriminalization of all gender-based subscriptions and tendencies and unconditional adherence to women’s right over their bodies and destiny and preventing patriarchal control.
5. Religion be recognized as a private matter of individuals and should not be involved in the political, economic, social, and cultural decrees and laws of the country.
6. The guarantee of safety at work, job security, and an immediate increase in the salaries of workers, teachers, employees, and all working and retired individuals, which should be determined through involvement and agreement of the elected representatives of their independent and national organizations.
7. The laws and attitudes based on national and religious discrimination and oppression must be abolished. The government should create proper support infrastructures and ensure fair and equal distribution of its facilities and resources to promote culture and art in all regions of the country. Furthermore, it should provide necessary and equal facilities for learning and teaching all common languages spoken in society.
8. Dismantling the organs of repression, limiting the powers of the government, and direct and permanent involvement of the people in the administration of the country’s affairs through local and national councils. The dismissal of any government and non-government official by the voters at any time should be among the fundamental rights of the voters.
9. Confiscation of the property of all individuals, legal entities, government, semi-government and private institutions that have obtained the property and social wealth belonging to the Iranian people through direct looting or government contracts. The wealth obtained from these confiscations should be immediately used for modernizing and reconstructing education, pension funds, the environment, and meeting the needs of those regions and segments of the Iranian people who were deprived of equal opportunities and facilities during the two regimes of the Islamic Republic and the monarchy.
10. Ending environmental destruction, implementing fundamental policies to restore the environmental infrastructure that has been destroyed over the past hundred years, and preventing the privatization of public resources (such as pastures, beaches, forests, and foothills), which denies the people their rights to access and use them.
11. Prohibit child labor and ensure that all children have access to education and a life free from economic or social hardship, regardless of their family’s status. Establish public welfare programs that provide unemployment insurance and strong social security for all working-age people, as well as free education and healthcare for everyone.
12. Normalization of foreign relations at the highest levels with all countries of the world based on fair relations and mutual respect, banning the acquisition of nuclear weapons and striving for world peace.
From our point of view, the basic demands mentioned above could be realized immediately, considering the existence of potential and actual underground wealth in the country and the existence of an informed and capable people and a generation of young people who have a lot of motivation to enjoy a happy, free and prosperous life.
The demands outlined in this charter include the general axes of the needs of the signatories, and obviously, we will work them out in more detail through our struggle and solidarity.
Signatories:
– Coordinating Council of Trade Union Organizations of Iranian Teachers
– Free Union of Iranian Workers
– United Students Union of Student Organizations
– Center for Human Rights Defenders
– Syndicate of Workers of Haft Tappeh Cane Sugar Company
– Council for Organizing Protests
– The Council for Organization of Contractual Oil Workers Protests
– Iran Cultural House (Khafa)
– The Voice of Iranian Women
– The Independent Voice of The Workers of Ahvaz National Steel Group
– Labor Rights Defenders Center
– Kermanshah Electrical and Metal Trade Institution
– Coordinating Committee to Help Found Labor Organizations
– Pensioners United
– Council of Pensioners of Iran
– Progressive Students Organization
– Council of Freethinking Students of Iran
– Painters Syndicate of Alborz Province
– Committee to Follow Up on the Establishment of Labor Organizations in Iran
– Council of Pensioners of Social Security Organization (BASTA)
–