روز جهانی کارگر چگونه زاده شد؟

کمیته هماهنگی
جمعه ۲٦ فروردین ١٣٩٠

رویدادهای ماه مه ١٨٨٦ از دل جنبش کارگری برای کاهش زمان کار به وجود آمد. این جنبش در دهه ١٨٦٠ در آمریکا مبارزه برای ٨ ساعت کار را در دستور کار خود قرار داد. در سال ١٨٦٣ اتحادیه ماشین کاران فیلادلفیا بر زمینه جنگ داخلی بردگان علیه برده داران مبارزه برای تحقق ٨ ساعت کار را در اولویت قرار داد. در سال ١٨٨۴ یک سازمان کارگری (FOTLU ) که بعدأ به فدراسیون کارگران آمریکا (AFL ) تبدیل شد قطعنامه ای صادر و اعلام کرد که از اول ماه مه ١٨٨٦ روز کار باید ٨ ساعت شود. تا پیش از ماه مه ١٨٨٦ بیش از ٣٠٠٠٠ نفر از کارگران آمریکا ٨ ساعت کار را به دست آوردند. اما اکثر سرمایه داران در مقابل این خواست مقاومت کردند. در روز اول ماه مه ١٨٨٦ به رغم تبلیغات کارفرمایان که می گفتند کارگران در این روز دست به خشونت خواهند زد صدها هزار کارگر آمریکایی به صورت مسالمت آمیز اعتصاب و راه پیمایی کردند. بزرگ ترین تظاهرات در شیکاگو شکل گرفت که در آن ٩٠٠٠٠ کارگر راه پیمایی کردند. رهبری این تظاهرات عمدتأ در دست کارگران آنارشیست بود. ٣۵هزار نفر از کارگران بسته بندی گوشت در شیکاگو در همین روز موفق شدند ٨ ساعت کار را به دست آورند. ساموئل گومپرز، رهبر فدراسیون کارگران آمریکا، در سخنرانی خود در همین روز در نیویورک گفت از روز اول ماه مه همیشه به عنوان صدور دومین اعلامیه استقلال آمریکا یاد خواهد شد. اعتصاب و تظاهرات در روزهای دوم و سوم ماه مه نیز ادامه یافت. در بعد از ظهر سوم ماه مه کارگران چوب بری شیکاگو در محل کارخانه خود تجمع کرده بودند و یکی از رهبران کارگران به نام اسپایز برای آنان سخنرانی می کرد. در نزدیکی این محل، کارخانه مک کورمیک قرار داشت که ماشین آلات کشاورزی تولید می کرد. کارگران این کارخانه نیز برای ٨ ساعت کار اعتصاب کرده بودند. اما کارفرما آنان را به کارخانه راه نمی داد و به جای آنان عده ای اعتصاب شکن را به کار گمارده بود. کارگران اعتصابی پشت در کارخانه تجمع کرده بودند. چند صد تن از کارگران چوب بری به قصد حمایت از این کارگران و برای تنبیه اعتصاب شکنان در هنگام تعویض شیفت به سوی این کارخانه راه افتادند. پلیس شیکاگو به محض اطلاع از قصد این کارگران به فاصله ١۵ دقیقه در محل حاضر شد و برای متفرق کردن کارگران شروع به تیراندازی کرد. با شنیدن صدای تیر، سایر کارگران چوب بری نیز به قصد کمک به رفقای خود به سمت کارخانه مک کورمیک حرکت کردند. اما پلیس راه را بر آنان بست و به سویشان تیراندازی کرد. در این تیراندازی دست کم چهار نفر از کارگران کشته و عده زیادی زخمی شدند. پس از این واقعه، آگوست اسپایز دو اعلامیه به زبان های انگلیسی و آلمانی صادر کرد.عنوان اعلامیه اول این بود: انتقام! کارگران مسلح شوید! که در آن مسئولیت کشتار کارگران بر عهده کارفرمایان گذاشته شده بود. اعلامیه دیگر کارگران را برای روز بعد به شرکت در یک تجمع در میدان تره بار شیکاگو برای محکوم کردن کشتار کارگران فرا می خواند. روز چهارم ماه مه ١٨٨٦ بازداشت و سرکوب وسیع کارگران آغاز شد. اما به رغم این سرکوب، در بعد از ظهر این روز حدود ٣٠٠٠ کارگر در میدان تره بار شیکاگو جمع شدند. نخست آگوست اسپایز و آلبرت پارسونز، هر دو از رهبران کارگران، سخنرانی کردند و پس از این که آنان محل را ترک کردند ساموئل فیلدن، یکی دیگر از رهبران کارگران، در حال سخنرانی بود که ١٠ نفر پلیس سر رسیدند و از کارگران خواستند متفرق شوند. فیلدن اعتراض کرد و گفت که تجمع کارگران مسالمت آمیز است. در همین اثنا از میان کارگران بمبی به طرف پلیس پرتاب شد که با انفجار آن ٦٦ پلیس زخمی شدند که سپس ٧ نفر از آن ها مردند. پس از این حادثه، پلیس به سوی کارگران آتش گشود که در جریان آن ٢٠٠ نفر از کارگران زخمی و چندین نفر کشته شدند. به دنبال موج سرکوب، ٨ تن از رهبران کارگران که همه آنارشیست بودند دستگیر شدند. از این ٨ تن در هنگام بمب اندازی فقط یکی در محل حضور داشت که او هم در حال سخنرانی بود. دادگاه، به جز یکی که به ۵١ سال حبس محکوم شد بقیه را به اعدام محکوم کرد. دو تن از محکومان به اعدام تقاضای عفو کردند که پذیرفته شد و حکم آنان به حبس ابد تقلیل یافت. یکی دیگر از اعدامی ها در زندان خودکشی کرد و چهار نفر بقیه به نام های آگوست اسپایز، آلبرت پارسونر، آدولف فیشر و جرج انگل در ١١ نوامبر ١٨٨٧ اعدام شدند. ٦ سال بعد فرماندار ایلی نوی سه کارگر زندانی را آزاد و اعلام کرد که کارگران اعدام شده بی گناه بوده اند. و بدین سان معلوم شد که کل قضیه پرتاب بمب و محاکمه کارگران توطئه ای برای سرکوب جنبش کارگری بوده است.
سال های ١٨٨٦ تا ١٨٨٨ سال های سرکوب کارگران آمریکا بود. اما کارگران سایر کشورها به ویژه کشورهای اروپایی به حمایت از کارگران آمریکایی برخاستند. در اثر این حمایت ها، فدراسیون کارگران آمریکا در سال ١٨٨٨ پیشنهاد کرد که روز اول ماه مه١٨٩٠ به روز تحقق ٨ ساعت کار از طریق اعتصاب و تظاهرات تبدیل شود. در سال ١٨٨٩به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب کبیر فرانسه بیش از ۴٠٠ هیأت نمایندگی در کنگره بین المللی سوسیالیست ها، که در واقع کنگره موسس انترناسیونال دوم بود، در پاریس حضور به هم رساندند. ساموئل گومپرز رهبر فدراسیون کارگران آمریکا نیز نماینده خود را به این کنگره اعزام کرده بود تا پیشنهاد فوق را مطرح کند. این کنگره قطعنامه ای صادر کرد و در آن تمام کارگران جهان را به اعتصاب و تظاهرات در اول ماه مه ١٨٩٠ فرا خواند. در این روز کارگران آمریکا و اروپا و نیز شیلی، پرو و کوبا به این فراخوان پاسخ مثبت دادند. فردریش انگلس که در این روز خود در اجتماع نیم میلیون نفری کارگران انگلیس در هاید پارک لندن حضور داشت، این تجمع را چنین گزارش کرد: «هم اکنون که دارم این سطور را می نویسم، پرولتاریای اروپا و آمریکا دارد از نیروهای خود سان می بیند. این نیروها برای نخستین بار به سان یک ارتش و زیر یک پرچم بسیج شده اند تا برای یک هدف فوری یعنی ٨ ساعت کار در روز بجنگند.» با آن که قطعنامه فوق کارگران را فقط برای اول ماه مه ١٨٩٠ به تظاهرات فرا خوانده بود، اما این رویداد در سال های بعد نیز تکرار شد و بدین سان روز تاریخی اول ماه مه یعنی روز جهانی کارگر پدید آمد.

(برگرفته از متن سخنرانی محسن حکیمی در اول ماه مه ١٣٨٢ در شهر کرج)

کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری – ٢٦ فروردین

١٣٩٠

04.28 ڕۆژی جیهانی یاداوەری قوربانیانی کار

28ی ئەپڕیڵ، ڕۆژی جیهانی یاداوەری قوربانیانی کار

پرسە و یاداوەری بۆمردووان ، خەباتی ئاگراوی بۆ ژیان

کوشتن لەپێناو سوود ڕابگرن

قوربانیانی شارێکی ئەم جیهانە تەنیا لە ماوەی ساڵێکدا

لە جیهاندا هەموو 15 چرکەیەك، کرێکارێك دەبێتە قوربانی کەڵەکەکردنی سوود بۆ مشەخۆران و دەسەڵاتداران

یه‌كی ئایار و چه‌ند سه‌رنجێك

ئێمه،‌ وه‌كو سه‌كۆی ئه‌ناركسته‌كانی كوردستان (KAF)، نامانه‌وێت یادی ئه‌م ڕۆژه‌ چینایەتییە به‌ گێڕانه‌وه‌ی چیرۆك و به‌سه‌ر‌هاته‌كه‌ی و هه‌روه‌ها ئه‌و ده‌ستكه‌وتانه‌ی كه‌ كرێكاران و بزووتنه‌وه‌كه‌ی، به‌ده‌ستیان هێناون، به‌سه‌ر بكه‌ینه‌وه، هه‌روه‌ها ناشمه‌نه‌وێت وه‌كو قه‌وانێكی سوواو كه‌ هه‌موو ساڵێك له‌م ڕۆژه‌دا خۆپیشاندانێكی ئاشتیانه‌و ڕێپێوانێكی هێمنانه‌ ، به‌ ده‌هۆڵ و زوڕناو مۆزیك و سروودی ” ئه‌ی كرێكارانی جیهان یه‌كگرن ” یاد بكه‌ینه‌وه‌.

ئه‌وه‌ی كه‌ ئێمه‌ ده‌مانه‌وێت بیڵێین، ئه‌وه‌یه‌ كه‌ ئه‌م بزووتنه‌وه‌یه‌ بۆچی له‌م ماوه‌ دوورودرێژه‌دا هه‌نگاوێكی گه‌وره‌ی نه‌ناوه‌، به‌ پرژوبڵاوی لێی وه‌ستاوه‌ته‌وه‌ و له‌ بری ئه‌وه‌ی كه‌ هەنگاوی زیاتر به‌ره‌وپێشه‌وه‌ بنێت، بگره‌ به‌هه‌نگاوی گه‌وره گه‌وره‌‌ به‌ره‌و د‌واوه‌ ده‌گه‌ڕێته‌وه‌ و له‌به‌رده‌م هێڕشەکانی دوژمنه‌ چینایه‌تییه‌كه‌ییدا له‌ كشانه‌وه‌دایه‌.‌

ئه‌مساڵ 126 ساڵی ڕه‌به‌ق به‌سه‌ر یادوه‌ری یه‌كه‌می جه‌ژنی كرێكاراندا، تێده‌په‌ڕێت، 126 ساڵ، مێژوویەكی دوورودرێژه‌. گه‌ر بزووتنه‌وه‌ی كرێكاران له‌ دوای ساڵانی بیسته‌كانی سه‌ده‌ی ڕابوردووه‌ و به‌و شێوه‌یه‌ی 1886و ساڵانی دوای ئه‌وه‌ش له‌پێشەوەچووندا بووایه،‌ به‌دڵنییاییه‌وه‌ ، نه‌ك هه‌ر گۆڕی دووژمنه‌كه‌ی هه‌ڵكه‌ندبوو ، بگره‌ ئێستا له‌سه‌ر ئێسك و پروسسكی ئه‌و دووژمنه‌ كۆمه‌ڵگه‌یه‌كی یه‌كسان و ناچینایه‌تی بنیات نابوو.

گه‌ر چاوێك به‌ مێژووی ئه‌و كاته‌ و‌ ماوه‌یه‌كیش دواتر‌دا بگێڕین، ده‌بینین گه‌رچی كۆمه‌ڵگه‌ی سەرمایەداریی له‌ هه‌ندێك وڵاتی كه‌مدا نه‌بێت، وه‌كو ئێستا چڕبوونەوەی چینایه‌تی ( تمركز الطبقی) نه‌کردبوو، كرێكاران له‌ زۆر شوێندا له‌ هه‌لومه‌رجێكی خراپتر له‌ ئێستادا كاریان ده‌كرد، زۆرینه‌یان نه‌خوێنده‌وار بوون، به‌ ژماره‌ش له‌ ئێستاكە كه‌متر بوون، به‌ڵام لەتەك ئه‌وه‌شدا یه‌كێتی نێوانیان به‌هێز تر بوو، شۆڕشگێڕی و لێبڕانیان له‌ ئێستا زیاتر بوو، ده‌ستكه‌وته‌كانیشیان مه‌زنتر بوو‌‌ن.

ئه‌مه‌ی سه‌ره‌وه‌ خوێندنه‌وه‌یه‌كی سه‌ره‌تاییه‌ بۆ ئه‌و‌ پرسە ، به‌ڵام له‌ڕاستیدا گه‌رچی جیاوازییه‌كی گه‌وره‌ له‌ نێوان كرێكاران ڕه‌وتی بزووتنه‌وه‌كه‌شیان له‌و سه‌رده‌مه‌ و ئێستادا هه‌یه‌، به‌ڵام پرسی به‌راوردكردن كارێكی كاڵ و كرچ ده‌بێت، به‌بێ بەدەستەوەدانی ئاماره‌كان بۆ هه‌موو ئه‌و ساڵانه‌ و ئێستاش لەتەك شیكردنه‌وه‌یه‌كی هه‌مه‌لایه‌نه‌دا.

له‌ هه‌موو شت گرنگتر ئه‌وه‌یه‌، كه‌ ئێمه‌ ده‌بێت له‌وه‌ تێبگه‌ین كه‌ بارو دۆخه‌كه‌ به‌ته‌واوی گۆڕاوه‌ و خودی ئه‌مه‌ش كاریگه‌یگه‌ری ته‌واوی له‌سه‌ر كرێكاران و بزووتنه‌وه‌كه‌شیان داناوه‌. بۆیه‌ ئازاره‌كانیان و فشاری كار له‌سه‌ریان و هه‌لومه‌رجی كاركردنیان ته‌نها له‌ شێوه‌دا گۆڕاوه‌ نه‌ك له‌ ناوه‌رۆكدا، ئەمە له‌پاڵ پێداویستییه‌كانی ژیانیاندا، كه 100 ساڵ له‌مه‌وپێش بۆ ئه‌وان‌ ئه‌و شتانە شتی لاوەكی ژیان بوون، تەنانەت نه‌ك له‌ ئیستادا، بەڵکو له‌ 30 تا 40 ساڵ له‌مه‌وبه‌ر بووه‌ته‌ پێداویستییه‌كی پێویستی ژیانیان.

ته‌نانه‌ت له‌ سه‌رده‌می جیهانگیری و ژیان له‌ سایەی میرایەتییە دیمۆكراتەكان و له‌ كۆمه‌ڵگه‌ سڤیلی (مەدەنی)یەكاندا، نه‌ك تەنیا ئازار و‌ فشاری كار له‌ سه‌ریان هه‌ڵنەگیراوه‌ یا كه‌می نەكردووه‌، به‌ڵكو زیاتر بووه‌. نه‌بوونی و ژیان له‌ژێر هێڵی برسێتییه‌وه‌ زیاتر په‌ره‌ی سه‌ندووه‌، تاكڕه‌وێتی و خۆپه‌رستی و نامۆبوون، پتر بووه‌. له‌م سه‌ره‌ده‌مه‌ی ئێستاد، جیهان بووه‌ته‌ به‌ندیخانه‌یه‌كی سڤیلیی، به‌ندیخانه‌یه‌كی كراوه‌، تۆ لە چوارچێوەی سنووربەندییەكانی سەروەری چینایەتی و خاوەندارێتی تایبەت و كاریكرێگرتەدا ئازادی به‌ڵام به‌ هۆی ته‌كنه‌لۆجیای نوێوه‌، هه‌ر دوور مه‌ڕۆ مۆبایه‌لفۆن، ناڤیگه‌یشنی ناو ئۆتۆمەبێل، هه‌ڵكردنی كۆمپیته‌ره‌كه‌ت ، ده‌زانرێت تۆ له‌ كوێیت، سەردانیت بۆ یه‌كێك له‌ ماڵپه‌ڕه‌كان نه‌ك هه‌ر ده‌زانرێت تۆ له‌كؤێوه‌ سەردانی ئه‌و‌ ماڵپه‌ڕه‌ ده‌كه‌یت، به‌ڵكو كه‌ی كردووته‌وه‌ بۆ ماوه‌ی چه‌ند چركە و خولەك و ساتێكیش لەسەر ئەو ماڵپەڕە ماویتەتەوە. زۆربه‌ی‌ زۆری وڵاتانی ئه‌وروپی و گه‌لێك لە وڵاتانی دیکەش له‌ژێر فشاری ئه‌مه‌ر‌یكا و ده‌سگه‌ سیخوڕییه‌كانیدا، ئه‌م وڵاتانه‌یان ناچاركردووه‌، كه‌ له‌ كاتی گه‌شتی هاووڵاتییانیاندا بۆ ئه‌مه‌ریكا، ده‌بێت پێشتر لیستی ته‌واوی ناوه‌كانی گه‌شتكه‌ران بنێرن بۆ ئه‌وان، تاكو ده‌سگه‌ سیخوڕییه‌كانیان ته‌ماشای بكه‌ن و پاك و پیسی لێ هه‌ڵبژێرن‌ تاوانبار و بێتاوانان- (تاوانبار لە ڕوانگەی ئەوانەوە) جیابكه‌نه‌وه‌، تاكو دواتر بڕیاری مافی هاتنیان بده‌ن، یا نه‌ده‌ن. ئه‌مه‌ بێ له‌وه‌ی كه‌ به‌ چه‌ندین بڕیار و په‌یمان ئه‌م وڵاتانه‌ له‌باره‌ی كاری سیخوڕیی و پشێوی ڕامیاریی و ئابووریی و كۆمه‌ڵایه‌تییەوە به‌ستراونه‌ته‌وه‌ به‌یه‌كه‌وه‌، كه‌ له‌ ڕێگەی ته‌كنه‌لۆجیای تازه‌وه‌ ده‌توانن ئه‌وه‌ی كه‌ پێی ده‌ڵێن هاوكاری له‌نێوانیاندا، به‌ زووترین كات ئه‌نجامی بده‌ن، چ سه‌باره‌ت به‌ پشتیوانی و کۆمەکی سه‌ربازیی و ئابووریی چ سه‌باره‌ت به‌ گرتن و ڕاده‌ستكردنه‌وه‌ی تاوانباران (تاوانبار لە ڕوانگەی ئەوانەوە). ئه‌مه‌ سه‌رباری هه‌بوونی هه‌زاره‌ها كامیرای چاودێری و دەزگەی پۆلیسی و سیخوڕییه‌كانیان له‌ هه‌ر وڵاتێكدا به‌تایبه‌ت وڵاتانی میرایەتی دیمۆكرات و كۆمه‌ڵگه‌ سڤیلییەکاندا.

هه‌ر له‌به‌ر ئه‌مانه‌ ده‌توانین بڵێین ته‌نها پێوانه‌كان و تێگەیشتنەکان بۆ چونێتی ئازادی و سه‌ربه‌ستیمان فرەتر گۆڕاون، ئه‌گینا کرۆکی پرسەكان، كێشه‌كان هه‌ر وه‌كو خۆیان ماونەتەوە. با تەنیا ته‌ماشای ژماره‌ و چه‌شنه‌كانی کۆیلایەتی له‌ ئێستادا بكه‌ین؛ به‌پێی قسه‌ی A.C Grayling كه‌ فه‌یله‌سوفێكی بریتانییه‌، له‌ یه‌كێك له‌ كتێبه‌كانی كه‌ به‌ ناوی The Reason Of Things له‌ چاپی دووەه‌میدا كه‌ لە ساڵی 2007دا چاپكراوەته‌وه‌، له‌ لاپه‌ڕه‌ 154دا له‌ به‌شی ” کۆیلە ” دا ده‌ڵێت ” له‌ كاتی نووسینی ئه‌م دێڕانه‌دا، له‌م جیهانه‌دا به‌ پێوانه‌یه‌ك، کۆیلەکان له‌هه‌ر كاتێكی دیکەی مێژوو زۆرترن: 27 ملیۆن كه‌س له‌ كه‌مپه‌ زۆره‌ملییه‌كاندان، له‌به‌ش و بازرگانی سێكسدا، سواڵكه‌ره‌ پرۆفێشنه‌ڵه‌كان، خزمه‌تكاران و كاره‌كه‌رانی ماڵان، ئیشكه‌ر- ئیشكه‌ر به‌خۆڕایی بێپاره‌ بارمته‌ی قه‌رزاریین، هه‌روه‌ها له‌ژێر هه‌ڕه‌شه‌ی زۆر و مه‌ترسیدا، به‌ پێناسه‌ی ” کۆیلەتی” – له‌ به‌ش و كه‌رتی كشتووكاڵی، كارگه‌ و كارخانه‌ و كانه‌كاندا ڕاگیراون. هەروەها ژماره‌یه‌كی زۆر كه‌ به‌شی زۆریان منداڵن و زۆریش له‌مانه‌ بۆ بازرگانیکردن بەمرۆڤەوە ( Traficking) کۆیلە كراون”.

ڕاسته‌ ئێستا به‌ فه‌رمی ماوه‌ی كاركردن و ماوەی پشوو دیاری كراون، به‌ڵام له‌ زۆربه‌ی وڵاتاندا به‌تایبه‌ت له‌ ئه‌وروپادا هەرچەندە كاتی كاركردن زۆر درێژه‌، سەرەرای ئەوەش به‌شێكی زۆری كرێكاران و كارمه‌ندان یا كاتژمێری زیاتر بۆ زیادە كارده‌كه‌ن، یا كارێكی دیکەش له‌پاڵ کاری یه‌كه‌میاندا ده‌كه‌ن، تاكو بتوانن به‌ پێداویستییه‌كانی ژیاندا ڕابگه‌ن. ڕاسته‌ سه‌ندیكاکان هه‌ن و كرێكارانیش تاڕاده‌یه‌ك سه‌ربه‌ستن له‌ بوون به‌ ئه‌ندام تیایاندا، به‌تایبه‌تی له‌ كه‌رته‌ ده‌وڵه‌تییه‌كاندا، هه‌روه‌ها هه‌ندێكیش له‌ كه‌رته‌ تایبه‌تییه‌كان، به‌تایبه‌ت له‌ وڵاته‌ ئه‌وروپییه‌كان و ئه‌مه‌ریكا و كه‌نه‌دا و ئوسترالیا و نیوزله‌نده‌ و ئیسرائیل و گه‌لێك شوێنی تر. به‌ڵام یه‌كه‌م : له‌ وڵاته‌ سكه‌ندناڤییه‌كاندا كه‌ زیاتر له‌ وڵاته‌ ئه‌وروپییه‌كان‌ جێی سه‌رنجی خه‌ڵكی كورده، سه‌ندیكاكان سه‌رجه‌می یا هه‌ره‌ زۆری كرێكارانی وڵاته‌كه‌یان نه‌گرتوه‌تە خۆیان. ئاماره‌ تازه‌كان پێمان ده‌ڵێن له‌ بریتانیا ته‌نها 26.6%، له‌ فینله‌نده‌ له‌ 69.2% له‌ سوید له‌ 68.4% له‌ دانیمارك له‌ 66.6% له‌ نۆرویج 54.4% كرێكاران له‌ سه‌ندیكاکاندا ئەندامن. ‌ له‌ ڕاستیشدا سه‌ندیكاكان ڕۆڵێكی زۆر گرنگیان له‌ پێشه‌وه‌چوونی بزووتنه‌وه كرێكاراییه‌كاندا نییه‌، ته‌نها هه‌ر ” ئه‌زعه‌فه‌ ئیمانه‌كه‌ن” بۆ كرێكاران و شتێكی تر نا، له‌ باشترین باردا ئه‌وان ده‌یانه‌وێت نه‌ شیش بسوتێت و نه‌ كه‌باب! دووهه‌م: له‌و شوێنانه‌ی كه‌ ئێمه‌ به‌ ئاگاین له‌ جیهاندا لەنێو سەندیکا فەرمییەکاندا سه‌ندیكایه‌كی سه‌ربه‌خۆ به‌و واتایه‌ی كه‌ خۆڕسکی نێو خواست و ئارەزووه‌كانی كرێكاران بێت و وابەستەی یه‌كێك له‌ پارته‌ ڕامیارییەكان یا دەوڵەت نه‌بێت، بوونی نییه‌. سێهه‌م سه‌ندیكاكان ناتوانن ببنه‌ ڕێكخستنێكی شۆڕشگێڕانه‌ی وا كه‌ هۆیه‌كانی به‌رهه‌مهێنان و په‌یوه‌ندی ئابووریی و كۆمه‌ڵایه‌تی هه‌نووكه‌ هه‌ڵوه‌شێننه‌وه‌ و كۆمه‌ڵگه‌یه‌كی ناچینایه‌تی بێچه‌وساندنه‌وه‌ له‌ جێگه‌یدا دروست بكه‌ن. باشترینیاندا كه‌ له‌ یۆناندایه‌، ئه‌وه‌تا ناتوانێت كاردانه‌وه‌یه‌كی وای هه‌بێت، كه‌ مه‌ترسییه‌كی گه‌وره‌ له‌سه‌ر سیسته‌مه‌كه‌ ، نەك حكومه‌ته‌كه‌، دروست بكات.

لە ئەمەریکا پاش ڕووخانی بلۆکی سەرمایەداری دەوڵەتی ڕوسییە، شاڵاوی فشارخستنە سەر سەندیکاکان و ئەندامانیان لەلایەن دەوڵەت و کۆمپانیییە تایبەتەکانەوە بەرادەیەك دەستی پێکردووە، کە ئەگەر کرێکارێك لە کاتی داواکاردنی کارێکدا بزانرێت ئەندامی سەندیکا [تەنانەت سەندیکا زەردەکانیش]ە، ئەوا ئەو کارەی پێنادرێت و تەنانەت ئەو هێرشە لەکاتی مانگرتن و ناڕەزایەتییەکاندا توندتر دەبێتەوە و ئەندامانی سەندیکاکان بەر شاڵاوی دەرکردن دەکەون. مانگرتنی کرێکارانی پۆستەچی ئەمەریکا لە ساڵی 1997دا بۆ وەڵامدانەوە بەو هێرشە بوو، کە چەند ساڵ بو دەستی پێکردبوو و تائێستاکەش بەردەوامە.

ئێمه‌ لێره‌وه‌، ده‌توانین ده‌رئه‌ننجامێك به‌ده‌سته‌وه‌ بده‌ین، ئه‌ویش ئه‌وه‌یه‌، كه‌ به‌شێكی نه‌چوونه‌پێشه‌وه‌ی بزووتنه‌وه‌ی كرێكاران ده‌گێڕینه‌وه‌ بۆ كاردانه‌وه‌ و كۆنترۆڵكردنییان له‌لایه‌ن سه‌ندیكا و پارته‌ چه‌پ و سۆشیال دیمۆكراته‌كان و كۆمۆنیسته‌كانه‌وه‌، كه‌ له‌ ده‌سته‌مۆكردنی كرێكاران و خه‌سا‌ندنی بزووتنه‌وه‌كه‌یاندا ڕۆڵێكی بەرجاویان گێڕاوە. بۆیه‌ به‌ڕای ئێمه‌ شێوه‌ كۆنه‌كانی خه‌بات: هه‌ر له‌ تاكتیك و ستراتیج و داخوازییه‌كانیشیانه‌وه‌ به‌سه‌رچوون و بوونه‌ته‌ چه‌كێكی دژه‌خۆ (دژەشۆڕش)، یاچەکی خۆكوژی بزووتنەوەی کرێکاران.

ئێمه‌ له‌م بۆنە چینایەتییەدا بۆ ئه‌وه‌ی له‌ گه‌مه‌ی ڕامیاریی و گۆشەگیریی و به‌سته‌ڵەكی ئایدیۆلۆجی دەسەلات و ئۆپۆزسیۆنەکانی بە چەپ و راستەوە ڕزگارمان بێت ، بڕوامان وایه‌ كه‌ پێویستە :

– کۆڕ و کۆمەڵە جەماوەرییە سەربەخۆکانی خۆمان پێکبهێنین و ڕیزی چینایەتی خۆمان جیابكه‌ینه‌وه‌ …

– ڕێکخراوەکانمان بکەینە فێرگە بۆ ڕاهێنان و هۆشیاریبەخشینی چینایەتی و بە کولتوورکردنی سەربەخۆژیان لە پەیوەندییەکانی کاریکرێگرتە، هەرەوەزیی کۆمەڵایەتی و پێکهێنانی هاوبەشیی ئابووریی و پێکەوەژیانی ئازادانە…

– گیڕانەوەی یاداوەری ڕۆژی یەکی ئایار بۆ سەر ڕەوتە مێژووییەکەی، بەرپاکردنی مانگرتنی گشتی و زنجیرەیی و نەچوونە سەر کار و خەباتی راستەوخۆ و سەپاندنی داخوازییەکان دوور لە چاوەڕوانی لە سەرانی سەندیکا زەردەکان و نوێنەری پارتەکان لە پارلەماندا..

– بایکۆتی قسە و وانە ڕیفۆرمیستییەکانی پارتەکان و سەندیکا و یەکێتییە زەردەکانی سەربە دەسەڵات و بەکاربردنی بڵنگۆکان بۆ بیروراگۆڕینەوە و پیشنیارکردنی ئایدیاکانی ئازادیخوازیی و ئاراستەکردنی کۆمەڵگەی ناچینایەتی …

– بەرزکردنەوەی داخوازییە کۆمەلایەتیی و رامیارییەکان شانبەشانی داخوازییە ئابوورییەکان و کۆمەڵایەتیکردنەوەی بزووتنەوە نارازییەکان و گرێدانەوەیان لە تۆڕی کۆمەڵایەتی فراوان و سەرتاسەریدا …

– گۆڕینەوەی ئەم ڕۆژە لە جەژن و پشووی گۆشەگیرانەو سەیران و میتینگی مەینۆشینەوە بۆ ڕۆژی ناڕەزایەتی و هاتنەمەیدان و خرۆشانی جەماوەری و سەندنەوەی بەرێوەبەرایەتی کۆمەڵگە و جێگیرکردنەوەی بەرە بەرەی سیستەمی نامرۆڤانەی ئێستا بە هەرەوەزی و خۆبەڕێوەبەرایەتی کرێکاریی و خۆجێیی (لۆکاڵی) گوند و گەڕەکەکان و شارەکان….

– بەکاربردنی شێوازی نوێ لە زیندووراگرتنی ئەم ڕۆژە و گواستنەوەی ناڕەزایەتییەکان بۆ سەنگەرەکانی دیکەی خەبات؛ لەوانە شانۆ و موزیك و گفتوگۆی بەکۆمەڵی سەرشەقامەکان…

سەکۆی ئەنارکیستانی کوردستان (KAF)

28 ی ئەپڕێڵی 2012

دیپلمات بچه باز رژیم اسلامی در برزیل حکمت الله قرباني همسر دوم برزیلی داشته؟ / 2

دیپلمات بچه باز رژیم اسلامی در برزیل حکمت الله قرباني همسر دوم برزیلی داشته؟

دیپلمات بچه باز رژیم اسلامی در برزیل حکمت الله قرباني همسر دوم برزیلی داشته؟

 آرش سیگارچی در گزارشش (صدای آمریکا) میگه:

طبق رسانه های محلی برزیل حکمت الله قرباني دیپلمات بچه باز رژیم اسلامی در برزیل در تاریخ

15 بهمن سال 88 با خانم گیلدا ازدواج کرده است….

http://youtu.be/J2XjYRopg84

دیپلمات ایرانی در همان روز آزاد شد و از درب پشتی مرکز پلیس بوسیله یک خودروی دیپلماتیک خارج شد.

گزارش صدای آمریکا در مورد اتهام جنسی دیپلمات ایرانی در برزیل

گزارش آرش سیگارچی از صدای آمریکا در مورد آزار جنسی دختران نوجوان در استخری در برزیل توسط یک دیپلمات ایرانی

جهت نمایش ویدئو در یتوب اینجا کلیک کنید.

گزارش صدای آمریکا در مورد دیپلمات پدوفیل خامنه ای

جهت دانلود ویدئو اینجا کلیک کنید.

دوستانی که فیسبوک دارند یا میتوانند مطبوعات اسپانیش را ترجمه کنند، ببینند میتوانیدعکس این بچه باز را رسانه ای کنید، اگرچه طبق قوانین اسلامی پدوفیلی جرم نیست اما بعد از سقوط رژیم احتمال پناهجویی این آشغالها به خارج از کشور بعید نیست!

پس زحمت شناسایی اش دو فوریتیه! فوریت اصلی سرنگونیه!

Itamaraty questiona Irã sobrecomportamento de diplomata

Hekmatollah Ghorbani

لینک های مرتبط در همین صفحه:

دیپلمات حکومت اسلامی دربرزيل حکمت الله قرباني “بچه باز” از آب در آمد!

پرچم جمهوری اسلامی بعد از نمایش تفاوت فرهنگی در برزیل- نیک آهنگ کوثر

 

 دیپلمات ایرانی متهم به آزار جنسی کودکان در برزیل فرار کرد

لندن – کمال قبیسی – العربیه.نت فارسی- مطبوعات برزیل روز جمعه 20 – 4 – 2012 اعلام کردند دیپلمات ایرانی متهم به آزار جنسی کودکان در یکی از استخرهای پایتخت یک روز پس از آزادی فرار کرد.

پلیس برزیل پیش از این اعلام کرد حکمت الله قربانی رایزن اول سفارت ایران در برازیلیا به اتهام آزار جنسی کودکان در استخر باشگاه ” ویزینیانسا ” بازداشت و پس از مشخص شدن وابستگی او به سفارت بر اساس قانون مصونيت دیپلماتیک آزاد شد اما پرونده وی به وزارت امور خارجه این کشور ارسال شد.

در حالی که گمانه زنی هایی در مورد احتمال اخراج دیپلمات ایرانی منتشر شده است مطبوعات برزیل اکنون می گویند وی یک روز پس از ارتکاب جرم خاک این کشور را ترک کرده است.

سفارت ایران در برازیلیا پس از منتشر شدن گزارش های فراوان در مورد این اتهام در بیانیه ای مسئله را ” سوء تفاهم ” اعلام کرده بود.

در این بیانیه آمده است:” سفارت اعلام می کند اتهام وارده به دیپلمات ایرانی صرفا سوء تفاهم و ناشی از اختلاف در مفاهیم فرهنگی است.” دینالدو ازیفیدو یکی از معروف ترین روزنامه نگاران برزیل در مقاله ای که در روزنامه ” او استادو دی سان پائولو ” منتشر شده است بیانیه سفارت ایران را ” عذر بدتر از گناه ” توصیف کرد.

او این سوال را مطرح کرد که ” آیا مفاهیم فرهنگی و آداب و رسوم ایرانی ها به این وحشی 51 ساله متاهل و دارای دو فرزند اجازه می دهد به دختران بین 9 الی 15 ساله تعدى جنسى کند؟

بر اساس مطبوعات برزیل دیپلمات ایرانی هنگام شنا به زیر آب می رفت و اقدام به آزار جنسی کودکان می کرد.

هنگام وقوع جرم حدود 10 کودک در استخر شنا می کردند و یکی از آنها که چندین بار توسط دیپلمات ایرانی مورد آزار قرار گرفت با صدای بلند فریاد کشید و سپس خانواده او به سمت وی شتافتند و پس از اینکه از ماجرا آگاه شدند دیپلمات و همراهش را به پلیس تحویل دادند.

بر اساس قوانین قضایی برزیل مجازات آزار جنسی کودکان 8 سال زندان است اما به دلیل مصونيت دیپلماتیک این حکم شامل حکمت الله قربانی نمی شود.

ديپلمات اين كارُ كرده با همراهش چيكار داشتن؟

همراهانش برای جلوگیری از دستگیری دیپلمات وارد نزاع با شاکیان شده بودند.

شیخ خامنه ای فتوی داده اند که این ” سوء تفاهم فرهنگی ” را اینقدر کـشششششششش ندهید/، حُـکماً حِـکمتِ الهی در کار بوده که «حکمت‌الله» زیر آبی رفته !!!

مردک سادیسمی فکر کرده همه جا ایرانه هر کاری خواست انجام بده و جون دستش با آخوندهاست در امان باشه . این خکومت مایه ابروریزی و نفرت دز همه جا .

  این دیپلمات پس از بازداشت در حالی که لباس شنا بر تن داشت به یکی از مراکز..

رزا: جستجو در اینترنت نتیجه اش تنها دو عکس بود از کنگره ای که دیپلمات بچه باز رژیم با رییسش بعنوان دلیگاسیون رژیم اسلامی ایران شرکت داشتند.

زیر عکسها اسمی نبود و بدلیل قیافه حزب الهی ممکن است خود بچه باز سفارتی حکمت اله قربانی باشد!

شناسایی کنیم!

Twelfth
United Nations Congress
on Crime Prevention and
Criminal Justice
Salvador, Brazil, 12-19 April 2010
Mohsen SHATERZADEH, Ambassador, Embassy of the Islamic Republic of Iran in Brazil
Hekmatollah GHORBANI first Counselor, Embassy of the Islamic Republic of Iran Brazil
19 jun. 2010 Hekmatollah GHORBANI, First Counselor, Embassy of the Islamic Republic of Iran in Brazil.
Iranian diplomat in Brasília, Hekmatollah Ghorbani, is accused of abusing minors in a pool club in Brasilia on Saturday.
Ten girls, aged 9 and 15, were swimming in a neighborhood club, the South Wing, and four of them reported that Ghorbani, swimming, approached to touch the private parts of the girls while diving.
According to a report of those responsible for the minors, one of the girls, aged 14, realized that the Iranian had touched other girls and asked him to stop. She went to tell the lifeguard of the club, who ordered the closure of the pool. The father of one of the girls, Fernandes José Roberto Rodrigues, returned to the pool and tried to attack Ghorbani.
Deputy Police Chief Johnson Miller, who took the complaint, confirmed the reports, but despite the clear facts, Ghorbani was released for having diplomatic immunity.
“We note that this gentleman is part of the diplomatic mission of Iran in Brasilia. In this position, he was under the cloak of diplomatic immunity. We made a record of the occurrence. We will forward it to the Foreign Ministry. If he were an ordinary person, he would be charged under Article 217 A, for rape of minors, with a penalty of 8 to 15 years in prison. “
Ghorbani, who is over 50 years old, is the third in the hierarchy of the Iranian embassy in Brasilia. The embassy confirms that he is a member of the diplomatic corps, and has been in Brazil for nearly two years. The club also declined to comment on the incident. The Foreign Ministry, according to its press office says that it has not been notified about the occurrence, but confirms that the families of the girls asked for an audience with the General Coordination of Privileges and Immunities, in charge of diplomatic missions. The meeting was still scheduled for this week. According to the delegate, the occurrence record is forwarded to the Foreign Ministry on Tuesday.

از آرشیو روزا http://archiverosa.blogspot.com

عکسهای احتمالی حکمت الله قربانی دیپلمات پدوفیل خامنه ای رایزن رژیم ایران در برزیل / 3

اطلاعات جدید از سفارت رژیم اسلامی در برزیل در زیر همین نوشته بعلاوه لینک عکس هایی از سفارتی ها 23.04.12

کلیپ عکسهای احتمالی دیپلمات بچه باز. با تشکر از رفیق ناشناس

عکسهای حکمت الله قربانی دیپلمات پدوفیل خامنه ای
    با نظراتی از ولایت کهریزک در باره جنسیت. این دیپلمات پدوفیل خامنه ای فکر کرده برزیل همان بهشت موعود اسلامی تجاوزگاه همیشه تا ابد 72 دختربچه باکره است . به یقیین رژیم خامنه ای سعی در مخفی کردن و سر به نیست کردن این موجود را دارد تا مثل کهریزک همه چیز ماستمالی شود
تصاویری از مراسم استقبال از حکمت الله قربانی، دیپلمات دلاور جمهوری اسلامی که ناجوانمردانه و فقط به خاطر دستمالی چند دختربچه، از برزیل اخراج شد!
پ.ن: 22 آوریل
رزا: الان در سایت آرش خواندم که این عکس بالا از هاتی پاتی قلابیه و از رده خارج شد!
آرش نوشته: متاسفانه این عکس هم دروغین است. این عکس مربوط به مراسم استقبال دانشجویان بسیجی از دیپلمات های ایران در بریتانیاست. آرش سیگارچی
رزا:حالا مانده دو عکس زیر از کنگره یو-ان در سال2010 در اینکه هر دو عکس شدیدا حزبالهی میزنه شکی نیست، اما برای ما زنها بیشتر مهمه که عکس واقعی باشه تا بتونیم هر جا دیدیم شناسایی کرده و افشا کنیم. شناسایی افراد پدوفیل (بچه باز) فرای دیدگاههای مذهبی/ ایدئولوژیک، ملی و یا سیاسی است. در این مورد بخصوص که این فرد از موقعیت شغلی و سیاسی اش استفاده کرده و به کشوری فرار کرد که نه تنها قانون پشتیبانش است بلکه اصولا جامعه هنوز لزوم شناسایی این افراد را درک نکرده، مسئولیت ما شهروندان جهان چندین برابر میشه!
پدوفیلی تراپی داره و باید هم وجود کودکان را از کنار اینها دور کرد و…

مسئولیت همسر این شخص و مادر این دو کودک هم هست. امیدوارم با همبستگی و آگاهی این افراد در جامعه شناسایی شوند. قدم اول اصولا همینه. و خبرنگاران هم مسئولند و  این کلا خارج از 4چوب شغلی شان یک وظیفه انسانی در مقابل کودکان و انسانهایی است که نمیتونند از خود دفاع کنند…. در مورد کودکانی که مورد آزار جنسی قرار گرفتند کتابها نوشته شده و فکر میکنم اغلب ما کمابیش در این مورد مطلع هستیم.

برای مشاهده عکس با بزرگنمایی روی عکس کلیک کنیم.
رزا: عکس استقبال از این بچه باز که توسط سایت هاتی پاتی انتشار داده شد، بسیار شبیه عکس یافت شده از کنگره یو- ان در برزیل15 April 2010 توسط من است. به دایره های قرمز توجه کنیم.
 دوستان در برزیل میتوانند شناسایی کنند!
لینکهای مرتبط در همین بلاگ:
دیپلمات حکومت اسلامی دربرزيل حکمت الله قرباني “بچه باز” از آب در آمد!

برای مشاهده عکس با بزرگنمایی روی عکس کلیک کنیم.
 عکس دیگر در زیر هم در تاریخ 16 آوریل 2010گرفته شده. این عکس یکی دیگر از شرکت کنندگان کنگره یو- ان در برزیل را نشان میدهد که شدیدا حزب الهی میزنه!
منبع  دو عکس من گزارش تصویری این کنگره در برزیل توسط سایت یو- ان است. در لیست شرکت کنندگان این کنگره که دو سال پیش در برزیل برگزار شد اسامی حکمت الله قربانی بعنوان رایزن اول سفارت رژیم اسلامی و سفیر ایران در برزیل محسن شاطر زاده قرار داشت. عکسها بدون ذکر نام در این وبسایت موجود است. اسم حکمت اله قربانی بچه باز (کنسول رژیم در برزیل) در لیست 19 ژون 2010 با همین سمت در لیست دیگری بدون عکس قرار داشت. عکسها را در گوگل زیر این آدرس میتوان دید:
Twelfth
United Nations Congress
on Crime Prevention and
Criminal Justice
Salvador, Brazil, 12-19 April 2010
Mohsen SHATERZADEH, Ambassador, Embassy of the Islamic Republic of Iran in Brazil
Hekmatollah GHORBANI first Counselor, Embassy of the Islamic Republic of Iran Brazil
19 jun. 2010 – Hekmatollah GHORBANI, First Counselor, Embassy of the Islamic Republic of Iran in Brazil
برای مشاهده عکس با بزرگنمایی روی عکس کلیک کنیم.
اطلاعات جدید از سفارت رژیم اسلامی در برزیل:
 اطلاعات سفارت رژیم در برزیل ورود حکمت اله قربانی (دیپلمات بچه باز) را از محل کار سابقش جنوا (ایتالیا) به برزیل تاریخ 4 فوریه 2010 اعلام کرد.
اسم زنش را هم گالیدا قربانی نوشته،
Galida Ghorbani
 که احتمالا اسم خارجی باید باشه؟! تاریخ ازدواجشان بر طبق گفته آرش سیگارچی که در گزارش صدای امریکا رسانه ای کرد : میگه: طبق رسانه های محلی برزیل حکمت الله قرباني دیپلمات بچه باز رژیم اسلامی در برزیل در تاریخ15 بهمن سال 88 با خانم گیلدا ازدواج کرده است…. گالیدا ! یعنی 3 سال پیش در 47 سالگی! میگه 2 تا بچه هم داره! هوووووم…
Galida Ghorbani
 محسن شاطرزاده یزدی (سفیر رژیم در برزیل)  و زنش اعظم شاطرزاده یزدی بسیار فتوژنیک بوده و کلی روی وب عکس دارند!
با کلیک روی لینکهای زیر در گالری بخور- بچر سفارت رژیم ، شاید بشه حکمت الله قربانی پدوفیل را شناسایی کرد.
خود سفیر محسن شاطر زاده یزدی هم ایمیل داره و وبلاگ  شخصی در بلاگفا!
 شاطر زاده  را بعد از انتخابات جدید در برزیل ودر نتیجه دعوت نشدن احمقی نژاد به برزیل گویا قراره عوضش کنند. اینجا  بلاگ سفیر و ایمیلش/ بیوگرافی محسن شاطرزاده به انگلیسی  وبلاگ دکتر محسن شاطرزاده
shaterzadeh@mfa.gov.ir. E-mail 2: mohsen.shaterzadeh@yahoo.com. 1) Education:
لینک عکسهای بخور- بچر سفارت رژیم در برزیل در زیر

Embassy of Iran celebrates New Year 2011
لینک بالا گالری عکس جشن نوروز سال 2011 است و زن سفیر گویا احساس ملکه بودن داره و با لباس عروسی ظاهر شده!
National Day of Iran 2011
لینک بالا عکسهایی از جشن سال گذشته است و گویا اوجش هم حضور یک آخوند چاق با محافظ هاش است.
National Day of Iran 2009
لینک بالا هم عکسهای سال 2009 و عکاس روی افراد دمخور سفارتی ها را زوم کرده
آدرس سفارت و ایمیلش هم در زیر میگذارم
SES Avenida das Nações quadra 809 lote 31
CEP: 70.421-900 – Brasília / DF
Tel: (61) 3242-5733 / 5124 / 5874 / 5915
Fax: (61) 3244-9640
Site: http://www.webiran.org.br
E-mail: secretaria@irembassy.com
اینجا هم اسامی اینها به لاتین
Mohsen Shaterzadeh Yazdi
Sr. Hekmatollah Ghorbani
Conselheiro
04/02/10
Sra. Galida Ghorbani
18 Sep 2006
Hekmatollah GHORBANI, Third Counsellor, Permanent Mission, Geneva
Hekmatollah GHORBANI, Legal Counsellor, Permanent Mission, Geneva. ITALIE/ITALYسوابق این آشغال در ایران از رادیو کوچه:
«حکمت‌اله قربانی»، دانش‌آموخته رشته «حقوق بین‌الملل» دانش‌گاه «علامه طباطبایی» که در برخی منابع از وی با عنوان «مدرس دانش‌گاه و پژوهش‌گر حقوق بین‌الملل و مالکیت فکری» نام برده شده است[1]، پیش از اخذ مدرک کارشناسی ارشد و دفاع از پایان‌نامه خود[2] که با موضوع «حقوق سازمان‌های پخش صدا و تصویر از دیدگاه حقوق بین‌الملل» در سال تحصیلی 87-1386 ارایه داد و نمره 18.5 دریافت کرد[3]، با سمت رایزن سومی و نمایندگی ثابت جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد، به ژنو فرستاده شد.[4]

پايان‌نامه: حقوق سازمان هاي پخش صدا و تصوير از ديدگاه حقوق بين الملل مالکيت فکري/ حکمت الله قرباني.- به راهنمايي مهدي زاهدي.- با مشاوره محمدرضا ضيائي بيگدلي.- کارشناسي ارشد (دانشگاه علامه طباطبايي، دانشکده حقوق و علوم سياسي، ، رشته حقوق بين الملل) ؛ ‎۱۳۸۷.
Ghorbani, Hekmat
Permanent Mission of Iran

ح‍ق‍وق‌ س‍ازم‍ان‍ه‍ای‌ پ‍خ‍ش‌ ص‍دا و ت‍ص‍وی‍ر از دی‍دگ‍اه‌ ح‍ق‍وق‌ ب‍ی‍ن‌ ال‍م‍ل‍ل‌ م‍ال‍ک‍ی‍ت‌ ف‍ک‍ری‌

 ق‍رب‍ان‍ی‌ ، ح‍ک‍م‍ت‌ ا..
س‍ال‌تح‍ص‍ي‍ل‌۸۶-۸۷
 ‎ح‎ ‎۱‎۶‎۴  ش‍م‍اره‌ راه‍ن‍م‍ا

ح‍ق‍وق‌ س‍ازم‍ان‍ه‍ای‌ پ‍خ‍ش‌ ص‍دا و ت‍ص‍وی‍ر از دی‍دگ‍اه‌ ح‍ق‍وق‌ ب‍ی‍ن‌ ال‍م‍ل‍ل‌ م‍ال‍ک‍ی‍ت‌ ف‍ک‍ری‌ ق‍رب‍ان‍ی‌ ، ح‍ک‍م‍ت‌ ا… ۸۶-۸۷ ‎ح‎ ‎۱‎۶‎۴
http://yaserziaee.blogfa.com/post-117.aspx

دیپلمات حکومت اسلامی دربرزيل حکمت الله قرباني “بچه باز” از آب در آمد! / 1

خبر بی بی سی: اتهام جنسی به حکمت الله قرباني، عضو سفارت ايران در برازيليا، پايتخت برزيل
مطبوعات برزیل: دیپلمات وحشی رژیم ایران فرار کرد 

مطبوعات برزیل اعلام کردند دیپلمات رژیم ایران متهم به آزار جنسی کودکان در یکی از استخرهای پایتخت یک روز پس از آزادی فرار کرد. پلیس برزیل پیش از این اعلام کرد حکمت الله قربانی رایزن اول سفارت جمهوری اسلامی در برازیلیا به اتهام آزار جنسی کودکان در استخر باشگاه ” ویزینیانسا ” بازداشت و پس از مشخص شدن وابستگی او به سفارت بر اساس قانون مصونيت دیپلماتیک آزاد شد اما پرونده وی به وزارت امور خارجه این کشور ارسال شد. در حالی که گمانه زنی هایی در مورد احتمال اخراج دیپلمات رژیم ایران منتشر شده است مطبوعات برزیل اکنون می گویند وی یک روز پس از ارتکاب جرم خاک این کشور را ترک کرده است…. بر اساس قوانین قضایی برزیل مجازات آزار جنسی کودکان 8 سال زندان است اما به دلیل مصونيت دیپلماتیک این حکم شامل حکمت الله قربانی نمی شود.
آنها همچنین اعلام کردند این دیپلمات به عنوان مشاور حقوقی در سفارت ایران در برزیل خدمت می کند. دیپلمات ایرانی به شکل رسمی به آزار جنسی چند کودک در استخر باشگاه معروف ویزینیاسا متهم و از ورود دوباره به این مجموعه ممنوع شد. مجله “فیجا ” چاپ برزیل تاکید کرد وزارت خارجه ممکن است از دیپلمات ایرانی بخواهد خاک کشور را ترک کند. این دیپلمات پس از بازداشت در حالی که لباس شنا بر تن داشت به یکی از مراکز پلیس منتقل شد سپس دخترانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته بودند نیز به پلیس منتقل شدند و به همراه خانواده های خود علیه وی شکایت کردند. دیپلمات ایرانی در همان روز آزاد شد و از درب پشتی مرکز پلیس بوسیله یک خودروی دیپلماتیک خارج شد.حکمت‌الله قربانی که به گزارش رسانه‌های برزیل بیش از ۵۰ سال سن دارد، ۲۶ فروردین‌ماه در استخری در برازیلیا، پایتخت برزیل، بازداشت شد و به گفته پلیس برزیل، شاهدان عینی گفته‌اند این دیپلمات ایرانی در حالی که تظاهر می‌کرد در حال شنا است، به زیر آب می‌رفت و در زیر آب، «عورت» دختران را لمس می‌کرد.
مهمان پرست سخنگوی ایران اتهامات برزیل به دیپلمات ایرانی را رد کرده و آنرا حاصل تفاوت فرهنگی دانسته وی در ادامه اظهار داشت اصولا انگول کردن پدیده ای رایج در ایران است و برای اطلاع بیشتر میتوانید به بازار و اتوبوس و مترو و خیابانهای ایران تشریف بیاورید !
آیا در فرهنگ ايران لمس جنسی نوجوانان امری عادی و مرسوم است؟!.
سفارت ایران در برزیل: اتهام تخلف جنسی حاصل ‘تفاوت فرهنگی است
برنامه جدید استخر های برزیل 
روزهای فرد دیپلمات ها ، روزهای زوج خانم ها و آقایان
البته دیپلمات های خاورمیانه بهتر بود
    شاهدان واقعه در استخر به پلیس گفته‌اند که این مرد (دیپلمات ایرانی) مدام زیر آب رفته و در حالی که وانمود می‌کرده شنا می‌کند، پاها و “اندام خصوصی” این دختران را که بین ۹ تا ۱۶ سال سن دارند، لمس می‌کرده است. بنا به گفته‌ی این شاهدان، برخی از دخترها وحشت‌زده جیغ کشیده و از استخر بیرون آمده‌اند
عجب !!این کار اسمش اختلاف فرهنگی نیست بلکه بی فرهنگی است…..
خبر اول در بخش خبری تلویزیون برزیل
Diplomata Do Irã É Suspeito De Abusar De Crianças E Adolescentes
اگر کودکان برزیلی زیر آب هم حجاب کامل داشتند، از این مفاسد در امان می بودند/ آیت الله مکارم شیرازی – به زودی
ارديبهشت: سفارت ايران در برزيل: اتهام تخلف جنسی حاصل ‘تفاوت فرهنگی است’
در پی انتشار گزارش هايی حاکی از اينکه حکمت الله قرباني، عضو سفارت ايران در برازيليا، پايتخت برزيل، چند دختر نوجوان را در يک استخر شنا مورد تعدی جنسی قرار داده است، سفارت جمهوری اسلامی در برزيل اطلاعيه ای را منتشر کرده و گفته است که اتهام تعدی جنسی عليه اين فرد نادرست بوده و “حاصل سوء تفاهم ناشی از تفاوت در رفتارهای فرهنگی بوده است.”
به گزارش خبرگزاری فرانسه، سفارت ايران در اين اطلاعيه، پوشش رسانه ای خبر تعدی جنسی آقای قربانی را محکوم کرده و گفته است که نشريات “عموما نسبت به موضوعات مربوط به کشورهايی مانند جمهوری اسلامی ايران موضعی تبعيض آميز اتخاذ می کنند.”
روز چهارشنبه اين هفته، برخی رسانه های غربی به نقل از منابع خبری در برزيل، گزارش کردند که حکمت الله قرباني، پنجاه ساله که از او با عنوان يکی از کارمندان ارشد سفارت ايران در برزيل نام برده شد، به دليل تعدی جنسی به چند دختر نوجوان بازداشت و سپس آزاد شده است.
اين ماجرا روز شنبه گذشته در استخر شنای مختلط يک باشگاه خصوصی در برازيليا روی داد و به گفته شاهدان عيني، آقای قربانی با تظاهر به شنای زير آبي، “اندام شخصی” چهار دختر نوجوان نه تا پانزده سال ” را “لمس کرد.”
ظاهرا اين باشگاه مخصوص استفاده خانواده هايی است که مايل هستند در امنيت از تسهيلاتی مانند استخر مختلط آن استفاده کنند.
در حاليکه استخرهای مختلط در جمهوری اسلامی ممنوع است و برای شنا در سواحل دريا نيز بخش زنانه و مردانه تعيين می شود، مشخص نيست که آيا سفارت ايران از مراجعه کارمند خود به يک استخر شنای مختلط آگاهی داشته و آن را تاييد کرده بود يا نه.
براساس گزارش رسانه های خبري، يکی از دخترانی که “هدف تعدی جنسی” آقای قربانی قرار گرفته بود، ماجرا را به مسئول استخر اطلاع داد و اين موضوع به بروز جنجال در محل منجر شد.
گفته شده است که والدين تعدادی از کودکان و حاضران در باشگاه به منظور ضرب و شتم آقای قرباني، به سوی او حمله کردند اما ماموران پليس حاضر در محل، مانع از اقدام آنان شدند.
به گفته يک منبع پليس، ديپلمات ايرانی سپس توسط ماموران بازداشت و به پاسگاه پليس منتقل شد اما به دليل برخورداری از مصونيت سياسي، پليس او را پس از کوتاه مدتی آزاد کرد.
براساس قوانين کيفری برزيل، سوء استفاده جنسی از نوجونان زير سن قانونی جرم محسوب می شود و برای آن مجازات هشت تا پانزده سال زندان پيش بينی شده است.
ظاهرا والدين دخترانی که هدف دست درازی آقای قربانی قرار گرفته بودند، اقدام پليس در آزادی وی را مورد اعتراض قرار دادند و دست کم برخی از آنان، خواستار پيگيری موضوع توسط وزارت خارجه برزيل شدند و در ملاقات با يکی از مقامات وزارت خانه، موضوع را برای او شرح دادند.
اتهام تخلف جنسی عليه کارمند سفارت ايران در برزيل در حالی مطرح می شود که روابط دو کشور طی چند سال اخير تحولات قابل توجهی داشته است.
ايناسيو لولا دو سيلوا، رئيس جمهوری سابق برزيل، در تقبل نقش ميانجی و واسطه بين کشورهای توسعه نيافته و پيشرفته، روابط نزديکی را با دولت جمهوری اسلامی برقرار کرد و در سال 2010، همراه با نخست وزير ترکيه، به تلاش نافرجامی برای حل بحران هسته ای ايران دست زد.
 برای خواندن ادامه گزارش بی بی 30 اینجا را کلیک کنیم.
با اينهمه، جنبه هايی از سياست داخلی و خارجی جمهوری اسلامي، به خصوص در زمينه حقوق بشر، باعث انتقاد از سياست دوستی برزيل با ايران شد و از جمله، موضعگيری ديلما روسف، رئيس جمهوری جديد برزيل در مخالفت با اجرای حکم سنگسار يک زن ايرانی از گرمی روابط دو کشور کاست.
در پی انتشار گزارش هايی حاکی از اينکه حکمت الله قرباني، عضو سفارت ايران در برازيليا، پايتخت برزيل، چند دختر نوجوان را در يک استخر شنا مورد تعدی جنسی قرار داده است، سفارت جمهوری اسلامی در برزيل اطلاعيه ای را منتشر کرده و گفته است که اتهام تعدی جنسی عليه اين فرد نادرست بوده و “حاصل سوء تفاهم ناشی از تفاوت در رفتارهای فرهنگی بوده است.”
به گزارش خبرگزاری فرانسه، سفارت ايران در اين اطلاعيه، پوشش رسانه ای خبر تعدی جنسی آقای قربانی را محکوم کرده و گفته است که نشريات “عموما نسبت به موضوعات مربوط به کشورهايی مانند جمهوری اسلامی ايران موضعی تبعيض آميز اتخاذ می کنند.”
براساس گزارش های خبري، سفارت ايران تاييد کرده است که حکمت الله قربانی کارمند ارشد اين سفارتخانه است و دو سال پيش به ماموريت در برازيليا اعزام شد.
روز گذشته، سخنگوی وزارت امور خارجه برزيل در واکنش به رفتار ديپلمات ايرانی در استخر شنا در برزيليا، گفت که مقامات دولتی “اين موضوع را در دست ارزيابی دارند و پس از تکميل بررسی ها، در مورد واکنش مناسب تصميم گيری خواهند کرد.”
وی افزود که سفارت جمهوری اسلامی در برزيل از نتيجه اين روند مطلع خواهد شد.
به گفته سخنگوی وزارت خارجه برزيل، اين وزارتخانه گزارش پليس در مورد ماجرای تخلف جنسی ديپلمات ايرانی را همراه با اظهارات رسمی مادر يکی از دخترانی که هدف تعدی جنسی اين فرد قرار گرفته دريافت کرده است.
روز گذشته، رامين مهمانپرست، سخنگوی وزارت خارجه ايران، گزارش های مربوط به “آزار جنسی” دختران نوجوان توسط يک عضو هيات ديپلماتيک جمهوری اسلامی در برزيل را تکذيب کرد و گفت که بررسی های انجام شده نشان می دهد که گزارش رسانه ها در اين مورد نادرست بوده است.
آقای مهمانپرست در اثبات نادرست بودن گزارش رسانه ها گفت که اتهامات مطرح شده “مغاير با سوابق اين عضو سفارت ايران در برزيل است.”
با وجود تکذيبيه وزارت خارجه و سفارت ايران در برازيليا، به نظر می رسد که مقامات وزارت خارجه برزيل همچنان خواستار توضيحات بيشتری بوده اند.
از آرشیو روزا  http://archiverosa.blogspot.com

سیستەمی کارگێریی ئازاد و کراوە : کوبونتو / ئوبونتو – Ubuntu 12.04 / Kubuntu 12.04

ئوبونتو

ڤێرژنی نوێی ئوبونتو Ubuntu 12.04

بۆ داگرتنی ئوبونتو Ubuntu 12.04 LTS – 5 Years

http://www.ubuntu.com/download/desktop

تاقیکردنەوەی ئەم سیستەمە بەبێ دامەزراندن، چ بەتاقیکردنەوەی لەسەر سێرڤەری خودی ئوبونتو http://www.ubuntu.com/download/cloud یا داگرتنی و سووتاندنی لەسەر (CD ) و تاقیکردنەوەی بە خستنەگەڕی کۆمپیوتەرەکەت لەڕێی (CD )یە ئامادەکراوەکەی ئوبونتو یا بەکاربردنی فڵاشمیـۆری (USB Flash Memory). هەروەها دەتوانی لەناو خودی ویندۆزەکەتدا (ویندۆزی 98، 2000، XP ، ڤێستا ، 7 ) دایمەزرێنیت http://www.ubuntu.com/download/help/install-ubuntu-with-windows.

ئوبونتو دابەشکراوێکی سیستەمی لینوکسە، کە سیستەمێکی ئازاد و کراوەیە. دەتوانی بە زۆربەی زمانەکانی دونیا دایمەزرێنیت و کیبوردی زۆربەی زمانەکانی دونیای گرتووەتە خۆ و تەنیا بە چەند کلیك لە بەشی بەڕێوەبەرێتی سیستەمەکدا دەتوانیت کیبوردی کوردی دامەزرێنیت یا زمانی سیستەمەکەت بگۆڕیت. بێجگە لەمەش، ئەم سیستەمە تەواو پیچەوانەی سیستەمی مایکرۆسۆفت ویندۆز، لەتەك دامەزراندنی زۆربەی پرۆگرامە پێویستەکانی لە خۆ گرتووە و چیتر خەمی پرۆگرام بۆ نووسین، دەستکاری ویێنە و ڤیدییۆ و سی‌دی دروستکردن و چات ( لەوانە سکایپ ) و زۆرێکی دیکەت نابێت، هەروەها لە خۆیدا خاوەنی تولێکی ئاسانکارییە، کە هەر بەرنامەیەکت پێویستت بێت، تەنیا بە نووسینی ناوەکەی و کلیککردنەسەر دامەزراندن، بێ سەرئێشە و خەمی کۆدی چالاککردن و ترس لە ئاڵودەبوونی بەرنامەکە بە ترۆجان و ڤایرس و پەروەندەی سیخوڕی، دەتوانیت دایمەزرێنیت.

بۆ بەکاربردن و بەشداربوون و پەرەدان بە سیستەمی کارگێڕیی ئازاد و پشتکردنە سیستەمە بازرگانییەکان و پاراست و دڵنیاییەکی زیاتر لە بەکاربەری و گەڕان لە گەردوونی ئنتەرنێتدا، ئەوا ئوبونتو وەڵام بە داخوازییەکانت دەداتەوە و فەرموو لێرەوە دایبگرە :

چۆنیەتی خستنەسەر (CD ) ئوبونتو بۆ تاقیکردنەوە یا دامەزرانی لەسەر کۆمپیوتەرەکەت یا لەسەر فڵاشمێمۆری

http://www.ubuntu.com/download/help/install-ubuntu-desktop

کوبونتو

ڤێرژنی نوێی کوبونتو Kubuntu 12.04

بۆ داگرتنی کوبوتنو Kubuntu 12.04 LTS – 5 Years

http://www.kubuntu.org/getkubuntu/download#download-block

تاقیکردنەوەی ئەم سیستەمە بەبێ دامەزراندن، چ بەتاقیکردنەوەی لەسەر سێرڤەری خودی کوبونتو یا داگرتنی و سووتاندنی لەسەر (CD ) و تاقیکردنەوەی بە خستنەگەڕی کۆمپیوتەرەکەت لەڕێی (CD ) یە ئامادەکراوەکەی کوبونتو یا بەکاربردنی فڵاشمیـۆری (USB Flash Memory) https://help.ubuntu.com/community/Installation/FromUSBStick. هەروەها دەتوانی لەناو خودی ویندۆزەکەتدا (ویندۆزی 98، 2000، XP ، ڤێستا ، 7 )دایمەزرێنیت http://wubi-installer.org/.

کوبونتو دابەشکراوێکی سیستەمی لینوکسە، ناوەکەی بۆ (کوردی ئوبونتو) دەگەریتەوە، (کە بە کوردیکراوی ئوبونتو)وە، کە سیستەمێکی ئازاد و کراوەیە. دەتوانی بە زۆربەی زمانەکانی دونیا دایمەزرێنیت و کیبوردی زۆربەی زمانەکانی دونیای گرتووەتە خۆ و تەنیا بە چەند کلیك لە بەشی بەڕێوەبەرێتی سیستەمەکدا دەتوانیت کیبوردی کوردی دامەزرێنیت یا زمانی سیستەمەکەت بگۆڕیت. بێجگە لەمەش، ئەم سیستەمە تەواو پێچەوانەی سیستەمی مایکرۆسۆفت ویندۆز، لەتەك دامەزراندنی زۆربەی پرۆگرامە پێویستەکانی لە خۆ گرتووە و چیتر خەمی پرۆگرام بۆ نووسین، دەستکاری ویێنە و ڤیدییۆ و سی‌دی دروستکردن و چات ( لەوانە سکایپ ) و زۆرێکی دیکەت نابێت، هەروەها لە خۆیدا خاوەنی تولێکی ئاسانکارییە، کە هەر بەرنامەیەکت پێویستت بێت، تەنیا بە نووسینی ناوەکەی و کلیککردنەسەر دامەزراندن، بێ سەرئێشە و خەمی کۆدی چالاککردن و ترس لە ئاڵودەبوونی بەرنامەکە بە ترۆجان و ڤایرس و پەروەندەی سیخوڕی، دەتوانیت دایمەزرێنیت.

بۆ بەکاربردن و بەشداربوون و پەرەدان بە سیستەمی کارگێڕیی ئازاد و پشتکردنە سیستەمە بازرگانییەکان و پاراست و دڵنیاییەکی زیاتر لە بەکاربەری و گەڕان لە گەردوونی ئنتەرنێتدا، ئەوا کوبونتو وەڵام بە داخوازییەکانت دەداتەوە و فەرموو لێرەوە دایبگرە :

چۆنیەتی خستنەسەر (CD ) کوبونتو بۆ تاقیکردنەوە یا دامەزرانی لەسەر کۆمپیوتەرەکەت یا لەسەر فڵاشمێمۆری

http://www.kubuntu.org/getkubuntu/download

التعاون الإسكانى والحق فى السكن

سامح سعيد عبود

الإسكان التعاونى فى مصر هو أبعد أشكال التعاون عن القيم والمبادىء التعاونية وهو الأقرب للرأسمالية والدولة وبيروقراطيتها من القطاعات التعاونية الأخرى من زوايا عديدة، هى:

الجمعيات التعاونية الإسكانية، فى الحقيقة هى مجرد شركات رأسمالية تستفيد من الإعفاءات الضريبية والجمركية، والدعم الحكومى، على عكس الشركات العقارية التجارية، ومن ثم تتضاعف مكاسب أعضائها، مقارنة بأصحاب الشركات الرأسمالية.

ينتج التعاون الإسكانى سلعه العقارية المختلفة، أرضى، شقق، فيلات، محلات، باستخدام العمل المأجور المتمثل فى عمال البناء والتشييد، العاملون غالبا فى شركات مقاولات مملوكة للرأسماليين، أو لدى مقاولين أفراد، ومن ثم لا تلتزم تلك الجمعيات بمبدأ الاستقلالية عن الرأسمالية والدولة، و الموقف التعاونى الصحيح أن لا تتعامل جمعيات الإسكان التعاونية إلا مع جمعيات تعاونية إنتاجية للبناء والتشييد،أوجمعيات تعاونية لليد العاملة من عمال البناء والتشييد، وإن لم يكن هذا متاحا لها فعليها أن تساعد فى إنشاء تلك الجمعيات، أولا عبر الإتحاد الإسكانى التعاونى قبل أن تبدأ فى ممارسة نشاطها، أو تتحول هى لجمعيات تعاونية إنتاجية للبناء والتشييد.

تبيع الجمعيات التعاونية الإسكانية هذه السلع العقارية ، أحيانا للأفراد بأسعار السوق الرأسمالى، أو تشتريها منها الدولة، بأسعار الجملة، لتبيعها بنفسها بأسعار مدعمة للمستهلكين، عبر الهيئة العامة للتعاونيات، وهى هيئة حكومية، وبأقساط طويلة الأجل يتم سدادها وفق نظام للقرض التعاونى.

من النقطة السابقة تحديدا، تتحول العقارات التعاونية المباعه، لسلع يتم المضاربة عليها من قبل المشترين الذين يشترون الوحدات، ويتركونها بدون استخدام لفترات متفاوتة، فترتفع أسعارها، ويبيعونها ، أو يؤجرونها، وفق أسعار السوق الرأسمالى، وتتحول أحيانا لنوع من أنواع الإدخار، المحجوز من التداول والاستفادة منه لسنوات طويلة، ونتيجة لذلك أصبح لدينا 6 مليون وحدة عقارية بنسبة 20% من إجمالى عدد الوحدات، مغلقة و معدة للمضاربة و الادخار، و تشكل الوحدات التعاونية الأصل نسبة كبيرة منها، بسبب رخص أسعار شراءها، والمكاسب الهائلة من المضاربة عليها، بمقارنتها بأسعار الوحدات الرأسمالية.

الوضع السابق مطابق تماما لما يحدث فى الوحدات السكنية المدعمة التى تنشئها الدولة لمحدودى الدخل، والتى يتم تمليكها لهم فور الشراء أو بعد فترة من سداد الأقساط، لكن حجز الوحدات وشراءها، والاستثمار فيها بالبيع أوالتأجير، نشاط استثمارى هائل، معفى من الضرائب، وأداة هامة لغسيل الأموال، و هو ينتمى للاقتصاد غير الرسمى.

نتيجة عشوائية الاستثمار الرأسمالى المضارب الصغير، ونتيجة كل من الثقافة الفردية التى لا تحترم مفهوم الملكية العامة، والتسيب والفساد الحكومى، يتم تشويه العقارات بأعمال فردية تغير من طبيعة استخدامها، وتعتدى على حقوق الملكية العامة ،مما يشوه من مظهرها الحضارى والصحى، ليحولها فى بعض الأحوال لعشوائيات.

الحل الأمثل لوقف هذه النتائج، هو التوقف تماما عن فكرة بيع الوحدات العقارية، على أن يتم تأجيرها للمستأجرين الذين ينتفعون من استخدامها فعليا، بعقود طويلة الأمد لمدد من أربعين إلى ستين عام، ومنعهم من تأجيرها من الباطن.

بعيدا عن هذا الشكل التعاونى الزائف والمشوه، يمكن للفكرة التعاونية ومع الإلتزام بمبادئها وقيمها، أن تحل مشكلة السكن لمحدودى الدخل، بعيدا عن الدولة والبقرطة والرسملة،إذ يمكن لمجموعة من الأفراد والأسر، أن ينتجوا لأنفسهم وحداتهم العقارية ، وبهدف استخدامها الفعلى لسكنهم بعيدا عن فكرة الاستثمار سواء بالبيع أو التأجير.

و يمكن أن يستفيدوا من نموذج الإسكان الفندقى،الذى أصبحت تفضله قطاعات كبيرة من الطبقة البرجوازية العليا، لكن بدلا من الشقق الفندقية الفاخرة ، يمكن أن يبنى محدودوا الدخل ما هو أرخص وأقل رفاهية، وهذا يعنى أن يتم تصميم العقار بحيث يوفر غرف وأجنحة بملحقاتها التى توفر الخصوصية للأفراد و للأسر وفق عدد أفرادها، على أن تكون كثير من الخدمات مشتركة فى العقار كالمطابخ والمغاسل والمطاعم وغيرها من الخدمات،على أن يتفق أعضاء التعاونية على تقسيم العمل المشترك لتوفير وتلبية تلك الخدمات، وهذا سوف يحقق وفر هائل لهم فى نفاقات تجهيز المساكن فلن يحتاج كل منهم لتجهيز مطابخ خاصة بكل ما تحتاجه من أجهزة كهربائية ومواقد و أدوات للطعام وذلك على سبيل المثال، كما أنه يمكنهم توفير احتياجتهم الاستهلاكية المختلفة وفق التعاون الاستهلاكى، وهذا يمكن أن يخفض للغاية من نفقات المعيشة بالنسبة لهم، بل وإنتاج بعض هذه الاحتياجات الاستهلاكية جماعيا خصوصا فيما يتعلق بالغذاء وذلك بشراءها من المنتجين المباشرين بسعر الجملة ، وبالطبع لو كان مكان البناء بعيدا عن المدن حيث الأرض أرخص يمكن أن يضاف للعقار مزرعة صغيرة لتوفير الاحتياجات الغذائية لملاك التعاونية.

التعاون فى النهاية هو الحل كالملائم لتوفير الحق فى السكن الصحى والملائم، ومن المؤكد أنه لا الدولة و لا بيروقراطيتها الفاسدة والطفيلية، و لا الرأسمالية باستغلالها للعمال والمستهلكين، يمكن أن يقدما حلولا لمحدودى الدخل طالما كان منطق الربح والسيطرة هو منطقهما،المشكلة الحقيقية التى تعوق تحقيق هذه الفكرة على أرض الواقع، هى فى العقليات المحافظة والثقافة الفردية السائدة.

العائق ليس فى التمويل، حيث يمكن توفير أرض رخيصة، والبناء بمواد رخيصة وفق التصميمات الهندسية التى صممها المهندس المعمارى حسن فتحى لقرية القرنة، بالحجر الجيرى وبدون استخدام الخرسانة المسلحة، و الذى مات دون أن يسمع أحد كلامه، كعادتنا شعبا وحكومة مع كل مبدع ومفكر، ومختلف عن القطيع، واعتباره مجنونا، فكانت النتيجة أن تحولت مساكنا ومدننا وقرانا لغابات من الأسمنت والطوب الأحمر الذى استهلكنا بسببه التربة الزراعية المحدودة أصلا و أفقرناها وبورناها للأبد، لنكسب بدلا منها مساكن قبيحة وغير صحية، وغير صالحة للسكن ، لا تتناسب و مناخنا الحار والرطب فى الصيف، مع كل ما ترتب على ذلك من آثار أخلت فى النهاية بحق المواطن المصرى فى السكن الصحى.

https://www.facebook.com/SamehSAbod

حان الوقت لكي نقول ما نرى

مازن كم الماز

أعتقد أنه قد فات الوقت على محاولات رش السكر على الطعم المر للواقع , على تغطية الجرح بينما يكاد صراخ ألمه يمزق آذاننا بالفعل , أعتقد أنه قد حان وقت أن نعترف بعمق الجرح الذي خلفه الاستبداد , المحلي و الإقليمي و الدولي , الحاضر الأسدي و السابق منذ ما قبل أيام الحجاج و يزيد , داخل مجتمعنا , داخلنا , و داخل الناس الفقراء , بحيث أنه يدمر ليس فقط حاضرنا , بل و إلى حد كبير , مستقبل أطفالنا أيضا , هذه صيغة اعترافي الشخصي , أو “…” أميات هذا الزمان , كما عبر عنها نجيب سرور , عن مأزق أو أزمة الثورة السورية , عن أزمة أكبر إنجاز بدا قريبا ذات لحظة : أعني حرية الفقراء السوريين

– إن العرعور هو المكافئ السني لبشار الأسد العلوي , إن العرعور سني فقط بنفس درجة علوية بشار الأسد

– لقد نجحت عملية تأسيد – عرعرة مجتمعنا إلى حد كبير , يجب أن نعترف أننا نحن , الحالمون بالحرية و معنا كل الفقراء , أصبحنا اليوم محاصرين , عالقين بين هذين العدوين المتشابهين لدرجة التطابق , بين جنونهما و استهتارهما بنا و كرههم العميق لنا كبشر و كفقراء و لحريتنا.

– كما أن هوس بشار الأسد بالسلطة الذي يأخذ الشكل الطائفي أنتج شبيحة علويين فإن عرعرة الثورة السورية و تطييفها و عسكرتها الناجحة نسبيا قد أنتجت أيضا بالضرورة شبيحتها السنة , و إن كان يصعب مساواة كل الجيش الحر بهذا النمط من القتلة قساة القلوب , لكن كما قال أمل دنقل , إن جنس العسكر جنس مشوه حتى النخاع , مهووس بالسلطة و بالقتل حتى النخاع , جنس يجب العمل على إلغائه من الوجود بمحاولة إعادته إلى حياة طبيعية إنسانية , بتحريره من سلاحه لا إعادة إنتاجه مرة أخرى

– لقد صدمنا الفقراء السوريين فعلا , مرة عندما ثاروا و مرة عندما أضاعوا ثورتهم ( أو على وشك إضاعتها لنترك مجالا لشيء من التفاؤل ) , صدمنا الفقراء العلويين و هم ينفذون أوامر الديكتاتور بالقتل الجماعي , بالاغتصاب و الذبح الهستيري على الهوية الطائفية دفاعا عن نظام استبدادي استغلالي كنظام الأسد و عندما خروا يسجدون لديكتاتور تافه كبشار الأسد , و صدمنا الفقراء السنة بأن قبلوا أن يسجدوا لإله العرعور الذي يتفرج على مذبحتهم منذ 14 شهرا , ثم أن يقتلوا باسم إله العرعور بنفس طريقة شبيحة النظام , صدمنا الفقراء و هم يذبحون بعضهم بعضا لصالح قوى تستهتر بهم , تريدهم إما موتى أو عبيدا , و هم يذبحون بهذا أيضا حلمنا , و الذي يفترض أن يكون أيضا حلمهم , فرصتهم النادرة جدا , بالحرية لهم و لأطفالهم , حلمنا بالعدالة و المساواة , بعالم و سوريا جديدة

– لا أعتقد أنه يمكن اليوم تجميل الواقع فقط بنسبة كل الشرور للنظام , صحيح أن النظام يستحق نصيب “الأسد” من هذه الشرور و الأهوال , لكن القسم الذي يرتكب باسم طائفية معادية للنظام من الشرور يكفي لرفض محاولة تزويق هذه الشرور بهذه الطريقة , إن تزويق القتل , الذبح , بما في ذلك ذبح الأطفال , ليس فقط خيانة , إنها مشاركة أيضا في المذبحة , في القتل , في قتل الفقراء لبعضهم البعض , صحيح أننا أمام ضحية لكننا أمام ضحية على وشك أن تتحول أو تمسخ هي ذاتها إلى قاتل , إلى شبيح , لا تنسوا أن الشبيح هو أيضا ضحية لظروفه , لفقره , لغبائه , و لضعفه أيضا , هناك فرق هائل بين العدالة و الانتقام , ليس فقط على المستوى القيمي , بل أيضا على مستوى النتيجة , العدالة تنتج مجتمعا من دون قتل أو اضطهاد , من دون جلادين و شبيحة , الانتقام ينتج في أفضل الأحوال نسخة , جديدة , مختلفة طائفيا فقط من الجلادين و الشبيحة , و من سادتهم بالضرورة , عندما استخدم القذافي أهل تاغوراء ذوي البشرة السمراء ضد جارتها مصراتة و دفع لهم ليقتلوا و يغتصبوا و يسرقوا أهلها , انتهت اللعبة بأن قام أبطال مصراتة بتدمير تاغوراء و تهجير كل سكانها و ملاحقتهم في كل شبر من ليبيا , تعذيبهم و قتلهم و اغتصاب نسائهم , إننا أمام حلقة مفرغة من الانتقام و الانتقام القادم , عندما تصبح الضحية جلادا فتنتج ضحية جديدة تتحول إلى جلاد …….

– الجميع يبدو أنه يستثمر و يحاول الربح من تطييف الصراع بين الديكتاتورية و الجماهير المفقرة و المهمشة , ليس فقط النظام الذي يجد في استخدام الفقراء العلويين كقتلة ملجأه الأخير , المعارضة أيضا , بشقيها الإسلامي و الليبرالي , تريد أيضا أن تلعب نفس لعبة النظام , إنها تريد أن تظهر , خاصة أمام الغرب الذي يبدو لها أقرب الطرق إلى السلطة في سوريا الغد , على أنها “صمام أمان” لحشد منفلت طائفيا تعمل هي على تأجيج غرائزه الطائفية , و أنها قادرة أيضا , كما اعتاد النظام على القول , على السيطرة على القوى الأكثر تطرفا , و في نفس الوقت أن تبدو و كأنها تلعب دورا مناسبا , كيلا نستخدم كلمة جارحة , للمصالح السعودية ( و ربما التركية و حتى الغربية ) في سوريا , تتبادل السعودية و إيران المواقع في سوريا و البحرين , يستخدمان التطييف تارة ضد النظام القائم و تارة دفاعا عن النظام القائم , لكن بكل تأكيد ليس بغرض تحرير الشعبين السوري أو البحريني , بل بقصد التلاعب بدماء أبنائهما و مصيرهما لتحقيق نقاط هامة في صراعهما ضد بعضهما البعض

– الطائفية الشرقية هي المكافئ الشرقي للعنصرية الغربية , الشكل اللاعقلاني لتبرير الأزمات التي يعيشها الفقراء , و لتقسيمهم و لإبقائهم عبيدا لمن يستغلهم و حتى لاستخدامهم كقتلة مأجورين لمن يستغلهم ضد فقراء مثلهم “مختلفين” عنهم

– في سوريا اليوم ما هو أقل من حرب طائفية لكن فقط لأن حلب و دمشق لم تنضما بعد للمجزرة ,

– كنت أعتقد في بداية الثورة أن ضعف و انتهازية اليسار السوري قد لعبت دورا حاسما في كل الظواهر السلبية في الثورة السورية , لكني أعتقد اليوم أن اليسار لا يمكن أن يلعب دورا حقيقيا في فعل عفوي كالثورة , صنع العمال و الجنود و الفلاحون الروس ثورتهم ثم قفز عليها البلاشفة فقط ليمسخوها ديكتاتورية شمولية ستالينية , و كانت مبادرتهم بتنظيم أنفسهم سابقة على أي تنظير يساري و جرت بشكل عفوي كامل أحيانا على الضد من نصائح القوى اليسارية , و كنت أعتقد أن هذه الظواهر السلبية هي نتيجة مباشرة لطبيعة و بنية و سياسات النظام , لكني أعتقد أن الأحداث قد أثبتت لنا إلى حد كبير أن سلبيات الثورة السورية ليست فقط تعبيرا عن طبيعة النظام الهمجي و الدموي بل هي إلى حد كبير تعبير عن السلبيات الكامنة سواء في المعارضة أو حتى في المجتمع خاصة في الطبقات الأكثر إفقارا و تهميشا , إن التطور الشخصي لشخص مهمش لم يكن طائفيا أو مهووسا بتكفير الآخر قبل الثورة كالساروت هو نموذج هذه الثورة الفعلي , إنه نموذج لصعودها و بداية انحطاطها

– هناك اليوم أيضا يسار عرعوي – أسدي طائفي , يشارك في حالة التجييش الطائفي و الترويج لمسخ الثورة إلى صراع طائفي لكن بنجاح أقل من النسخة العرعورية – الأسدية الأصل , ربما لأنه يفتقد لفضائية مثل الدنيا أو وصال , ربما لأن السنة منهم مثلا يفتقدون لحية العرعور أو شاربه المحلوق على الطريقة السلفية أو غترته السعودية , أو لأن العلويين منهم لا يمارسون السجود للاسد أو ذبح الفقراء السنة , يسار أصبح ملالي حزب الله أو موظفو آل سعود أو صحفيوهم هم من ينظر لهم ما تعنيه السياسة , الوطنية أو الثورة اليوم , يجب ان أعترف أني اجد صعوبة الآن في المفاضلة أيهما أكثر سوءا : هذا النوع من اليسار أم اليسار الانتهازي الواقف إلى جانب الديكتاتور , أتحرج عن ذكر الاسماء التي أقصدها , من المناضلين الكبار , فقط كيلا أفاقم خيبة الأمل لا حبا في هؤلاء المناضلين

– الحرية , تبقى هذه اللعينة أجمل الجميلات , تبقى حلما جميلا يريد الكل تقريبا أن يغتاله أو أن يحوله كابوسا , إذا كانت الحرية كابوس الديكتاتور بالفعل , فإنها بالنسبة لأفضل شخوص “المعارضة” لا تعني إلا كرسي السلطة , قد يبدو في نهاية المطاف صحيح تماما ما قاله الثوار الفرنسيون و فعلوه قبل أكثر من مائتي سنة عندما رفعوا و مارسوا شعار : سنشنق آخر ملك بأمعاء آخر كاهن , نحن سنواصل الدفاع عن حلمنا حتى النهاية , و عن ما نفترض أنه حلم الفقراء و كل المضطهدين على هذه الأرض و في وطننا , لكن قد يكون على جيل قادم من الفقراء و المضطهدين أن يفعلها مرة أخرى , في تلك المرة سيكون عليه ألا يقتل بعضه بعضا , ألا يذبح أطفال جاره الفقير من الطائفة الأخرى أو يغتصب ابنته , بل أن يفعل مثل ثوار باريس , أي أن يشنق آخر أسد بأمعاء آخر عرعور.

https://www.facebook.com/pages/%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%86-%D9%83%D9%85-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%A7%D8%B2/159164214145031

” الفصل و التكافؤ ” – المرأة الحرة (موخيريس ليبريس) و الإستراتيجية الأناركية لتحرير المرأة / 5

تاريخ (موخيريس ليبريس) و هي منظمة نسائية أناركية تأسست في إسبانيا – مايو 1936 و تهدف لوضع نهاية لثلاثية استعباد المرأة . . الجهل – رأس المال – التبعية للرجال

استنتاجات

و قد وافقت نساء “المرأة الحرة” بقية الأناركيين أن الإلتزام بالعمل المباشر يعني معارضة أشكال التنظيم الهرمي . لكنهن اخترن التركيز على العنصر الآخر من استراتيجية العمل المباشر . و الذي أطلقنا عليه مصطلح “النظام العفوي ” . فالناس تنظم أنفسها حول تلك القضايا التي تشكل مصدر قلق فوري لحياتهم , و سيفعلون ذلك دوما . و بمجرد أن يبدأوا في في إجراء التغييرات و يعترفون بقوتهم و قدراتهم , فسيصبحون أكثر “استعدادا” للمشاركة في أنشطة أخرى للتغيير الإجتماعي . و قد أصرت نساء “المراة الحرة” على أنه – على الأقل في حالة المرأة – فإن منظمة مستقلة قد تكون ضرورية لهذه المهمة .

و يبدو هذا المنظور مناسبا و بخاصة في الحالة الإسبانية . فاستراتيجية الـ CNT لم تمس نسبة كبيرة من النساء الإسبانيات بأي شكل من الأشكال . إذ لم تعمل نسبة كبيرة منهن في المصانع , و لم تجد النسبة الصغيرة من النساء العاملات وقتا للإنخراط في النضالات النقابية بسبب المسئوليات المنزلية . و من الملاحظ أيضا أن كثير من الرجال أيضا – أولئك الذين انتظموا في أعمال ليس لها نقابة – قد جرى استبعادهم من المشاركة الفعالة في الحركة الأناركية لأسباب مماثلة . . و من الواضح أن “المرأة الحرة” قد أوضحت من خلال حالة المرأة أن هناك مشكلة أعمق جذورا بالنسبة للتنظيم الثوري .

و قد وجدت النساء دعما لآراءهم في إطار التقاليد الأناركية . لكن دعوتهم لفصل النضال نبعت مما هو أبعد من مجرد الإلتزام بالعمل المباشر و تلبية احتياجات الناس على شروطهم . بل نبعت من تحليل الطبيعة الخاصة للمجتمع الإسباني و تأثير هذه الطبيعة على الحركة الأناركية . و قد أصرت “المرأة الحرة ” أنه – في إطار المجتمع الإسباني – لن يؤدي العمل المشترك بين المرأة و الرجل إلا إلى تدعيم الأنماط الحالية لهيمنة الذكور .  كان النضال المنفصل لازما في هذه الحالة إذ كان السبيل الوحيد سواء لجعل تحضير المرأة ممكنا أو لتحدي التمييز على أساس الجنس الذي مارسه الرجال الأناركيون .

لم تكتف “المراة الحرة” بمحاولة تمكين المراة , لكنها شكّلت أيضا تحديا مستمرا للرجال الأناركيين . و ذكّرهم وجودها دائما بالحاجة إلى التغلب على هيمنة الذكور داخل الحركة . وقد وجهت معظم أنشطة “المرأة الحرة” للنساء , لكنها واجهت الرجال الأناركيين في مناسبات عديدة , منفردين أو في ظل الحركة الأناركية المنظمة . و حاولت إجبار الرجال (و النساء!)  على الاعتراف بشرعية  و أهمية القضايا التي تهم المرأة بصفة خاصة . و أعطى وجود المنظمة الدليل على القوة الإستقلالية الكامنة في النساء . و تشير درجة المعارضة التي أثارتها “المرأة الحرة ” داخل الحركة الأناركية إلى أن بعض أعضاء الـ CNT قد أخذ هذه القوة المحتملة على مأخذ الجد . (45). و قد دعم برنامج “المراة الحرة” و خبراتها الإدعاء بأن صحة المنطق القائل بأن ممارسة العمل المباشر قد تتطلب “تجميع قوات” بصورة منفصلة و مؤقتة . و كما رأين فغن نساء “المرأة الحرة” لم يعرّفن أنفسهن على أنهن مجموعة من النساء اللاتي يناضلن ضد الرجال , و لكن بإعتبار بإعتبارها واحدة من جماعات كثيرة كامنة تشارك في ائتلاف واسع من أجل التغيير الإجتماعي . (46) .

إن التغيير الثوري يتطلب تحالفا بين الرجال و النساء . لكن ما لم يكن هناك مساواة بين المتحالفين فليس هناك من ضمان لعملية المساواة الثورية , أو لمجتمع العدالة و المساواة . كما أن الالتزام بالعمل المباشر لا يعني سوى ذلك . و قد بدأت الفيمينست المعاصرات في الولايات المتحدة بالإعتراف بقضايا الفوارق الطبقية و العرقية و الثقافية , و لذلك من الممكن ألا يكون هناك عمل من أجل الآخر حتى في سياق منظمة ثورية . كما يجب على النشاط الثوري الاعتراف التجارب الحياتية . و قد أعربت “المرأة الحرة” عن أملها في جعل الوحدة ممكنة . و إذ آمنوا بتفسيراتهن للتقاليد الأناركية , فقد أصررن على أن استراتيجية تحقيق هذه الوحدة تتطلّب الإعتراف بالتنوع .

تأليف : (مارثا أ. آكلزبرج) Martha A. Ackelsberg .

ملاحظات

1. See Colin Ward, Anarchy in Action (New York: Harper & Row, 1973), chaps. 2 and 4; also Daniel Guerin, Anarchism: From Theory to Practice, Introduction by Noam Chomsky, translated by Mary Klopper (New York: Monthly Review Press, 1970); and Peter Kropotkin, The Conquest of Bread (London: Chapman & Hall, 1913).
2. For a powerful contemporary example of the impact of such activity, see Wini Breines’ discussion of changing consciousness in the civil rights movement in the United States, “Personal Politics: The Roots of Women’s Liberation in the Civil Rights Movement and the New Left, by Sara Evans: A Review Essay,” Feminist Studies 5 (Fall 1979): 496-506.
3. A slightly different version of the following summary and analysis was originally developed in Kathryn Pyne Parsons and Martha A. Ackelsberg, “Anarchism and Feminism,” MS, 1978, Smith College, Northampton, Mass.
4. Matilde, interview with author, Barcelona, 16 Feb. 1979.
5. See, for example, the statement of the Zaragoza Congress of the Spanish movement of 1870, cited in Anselmo Lorenzo, El proletariado militante, 2 vols. (Toulouse: Editorial del Movimiento Libertario Español, CNT en Francia, 1947), 2: 17-18.
6. Mariano R. Vazquez, “Avance: Por la elevacibn de la mujer,” Solidaridad Obrera, 10 Oct. 1935, 4; see also Jose Alvarez Junco, La ideologia politica del anarquismo español, 1868-1910 (Madrid: Siglo Veintiuno Editores, 1976), 302 n. 73; and Kahos, “Mujeres, Emancipaos!” Acracia 2 (26 Nov. 1937): 4.
7. Federica Montseny, “Feminismo y humanismo,” La revista blanca 2 (1 Oct. 1924): 18-21; see also “Las mujeres y las elecciones inglesas,” ibid. 2 (15 Feb. 1924): 10-12.
8. Carmen Alcalde, La mujer en la Guerra civil española (Madrid: Editorial Cambio 16, n.d.), 176. See also Federica Montseny, “La mujer: problema del hombre,” in La revista blanca, 2, núm 89, February 1927; and Mary Nash, “Dos intelectuales anarquistas frente al problema de la mujer: Federica Montseny y Lucía Sanchez Saornil,” Convivium (Barcelona: Universidad de Barcelona, 1975), 74-86.
9. Igualdad Ocaña, interview with author, Hospitalet (Barcelona), 14 Feb. 1979.
10. Soledad Estorach, interview with author, Paris, 4 Jan. 1982.
11. Emma Goldman, “Woman Suffrage” (224) and “The Tragedy of Woman’s Emancipation” (211), both in Anarchism and Other Essays (New York: Dover Press, 1969).
12. Sheila Rowbotham, Women, Resistance, and Revolution (New York: Vintage Books, 1972), and Woman’s Consciousness, Man’s World (Hammondsworth, Middlesex, England: Pelican Books, 1973).
13. Ellen Carol DuBois, Feminism and Suffrage: The Emergence of an Independent Women’s Movement in America (Ithaca: Cornell University Press, 1978), 78-81, 164, 190-92, 201.
14. Suceso Portales, interview with author, Móstoles (Madrid), 29 June 1979. A similar story was reported with slight variations, by Mercedes Comaposada, Soledad Estorach, and others in interviews in Paris, January 1982. The analysis to follow relies heavily on interviews and conversations I have had with Spanish anarchist women who were engaged in these debates and activities at the time of the Civil War. The interviews were conducted in Spain and France during the spring of 1979, summer 1981, and winter of 1981-82.
15. Lucía Sanchez Saornil, “La cuestión femenina en nuestros medios, 5,” Solidaridad Obrera, 30 Oct. 1935, 2.
16. “‘Mujeres Libres’: La mujer ante el presente y futuro social,” in Sídero-metalurgía (Revista del sindicato de la Industria Sídero-metalúrgica de Barcelona) 5 (November 1937): 9.
17. Mary Nash, ed., “Mujeres Libres” España, 1936-39, Serie los libertarios (Barcelona: Tusquets editor, 1976), 21.
18. See, among others, Verena Stolcke, “Women’s Labours,” in Of Marriage and the Market, ed. Kate Young, Carol Wolkowitz, and Roslyn McCullagh (London: CSE Books, 1981); Jean Gardiner, “Political Economy of Domestic Labour in Capitalist Society,” in Dependence and Exploitation in Work and Marriage, ed. D.L. Barker and S. Allen (New York: Longman, 1976), 109-20; Sherry Ortner, “Is Female to Male as Nature is to Culture?” (67-88) and Michelle Zimbalist Rosaldo, “Women, Culture, and Society: A Theoretical Overview” (17-42), in Woman, Culture, and Society, ed. Michelle Zimbalist Rosaldo and Louise Lamphere (Stanford: Stanford University Press, 1974). For particular discussion of the impact of woman-only mothering, see Isaac Balbus, Marxism and Domination (Princeton: Princeton University Press, 1981); Nancy Chodorow, The Reproduction of Mothering: Psychoanalysis and the Sociology of Gender (Berkeley: University of California Press, 1978); Dorothy Dinnerstein, The Mermaid and the Minotaur: Sexual Arrangements and Human Malaise (New York: Harper & Row, 1976); and Adrienne Rich, Of Woman Born: Motherhood as Experience and Institution (New York: W.W. Nor-ton, 1976).
19. Amparo Poch y Gascón, “La autoridad en el amor y en la sociedad,” Solidaridad Obrera, 27 Sept. 1935, 1; see also her La vida sexual de la mujer, Cuadernos de cultura: Fisiologia e higiene, no. 4 (Valencia: 1932): 32.
20. Lucía Sanchez Saornil, “La cuestión femenina en nuestros medios, 4,” Solidaridad Obrera, 15 Oct. 1935, 2; for a contemporary parallel, see Rich.
21. For an example of an appeal, see Nash, “Mujeres Libres,” 186-87.
22. Poch y Gascón, La vida sexual, 10-26.
23. See Alcalde, 122-40; and Nash, “Mujeres Libres,” 76-78.
24. Nash, “Mujeres Libres,” 86, 96, 205-6.
25. See Alcalde, 142-43; “Estatutos de la Agrupación Mujeres Antifascistas,” Bernacalep, 26 May 1938 (document from Archivo de Servicios Documentales, Salamanca, Spain, Sección político-social de Madrid, Carpeta 159, Legajo 1520); and Mary Nash, “La mujer en las organisaciones de izquierda en España, 1931-1939” (Ph.D. diss., Universidad de Barcelona, 1977); chap. 9. Parallels with the experience of women in the United States, and elsewhere in Western Europe, during both the First and Second World Wars are, of course, evident. Similar experiences in the contemporary period have convinced many women of the necessity of separate organisations committed to women’s emancipation, which will not subordinate the needs of women to those of the men with whom they are, presumably engaged in joint struggle. See, for example, Margaret Cerrullo, “Autonomy and the Limits of Organisation: A Socialist-Feminist Response to Harry Boyte,” Socialist Review 9 (January-February 1979): 91-101; Sara Evans, Personal Politics: The Roots of Women’s Liberation in the Civil Rights Movement and the New Left (New York: Alfred A. Knopf, 1979); and Ellen Kay Trimberger, “Women in the Old and New Left: The Evolution of a Politics of Personal Life,” Feminist Studies 5 (Fall 1979): 432-50.
26. Cited in Alcalde, 154.
27. In this respect, Mujeres Libres’ position seems exactly to parallel the position of the anarchist movement with respect to the social revolution and the war more generally: the anarchists differed from the Communist party, for example, in insisting that social revolutionary gains need not await the end of the Civil War.
28. “Capacitation” is not, obviously, a normal English word. It does capture the sense of developing potential which is connoted by the Spanish capacitación. “Empowerment” is another possible translation.
29. Ilse, “La doble lucha de la mujer,” Mujeres Libres, 8 mes de la Revolución, cited in Nash, “The Debate over Feminism in the Spanish Anarchist Movement,” MS, Universidad de Barcelona, 1980.
30. Breines, 496-97, 504.
31. See, for example, Evans, on which Breines draws; also William Chafe, Women and Equality (New York: Oxford University Press, 1977); and Frances Fox Piven and Richard A. Cloward, Poor People’s Movements (New York: Vintage Books, 1979).
32. Estelle Freedman, “Separatism as Strategy: Female Institution Building and American Feminism, 1870-1930,” Feminist Studies 5 (Fall 1979): 514-15, 524-26.
33. For details on the early development of Mujeres Libres see Nash, “Mujeres Libres,” 12-16; Temma Kaplan, “Spanish Anarchism and Women’s Liberation,” Journal of Contemporary History 6 (1971): 101-10; and Kaplan, “Other Scenarios: Women and Spanish Anarchism,” in Becoming Visible: Women in European History, ed. Claudia R. Koonz and Renate Bridenthal (New York: Houghton Mifflin, 1977), 400-422.
34. Soledad Estorach, interview, Paris, 6 Jan. 1982. The word compañerita is the diminutive form of compañera, meaning “comrade,” or “companion.” In this context, it indicates an attitude of condescension on the part of the male.
35. Cited in Nash, “Mujeres Libres,” 101.
36. Azucena (Fernandez Saavedra) Barba, interview, Perpignan, France, 27 Dec. 1981.
37. Mercedes Comaposada, interview, Paris, 5 Jan. 1982.
38. Kathryn Pyne (Parsons) Addelson has found similar patterns, for example, in her study of a Chicago “marxist-leninist” organisation, Rising Up Angry. See also Evans; Trimberger; and Jane Alpert, Growing Up Underground (New York: Morrow, 1981).
39. The “libertarian movement” was another, more general, name for the anarcho-syndicalist movement. The term came into common usage only in 1937 and 38. The larger movement included within its ranks the CNT (the anarcho-syndicalist labour confederation), the FAI (the Iberian Anarchist Federation), and the FIJL (the youth organisation).
40. Nash, “Mujeres Libres,” 19.
41. On the issue of diversity within the contemporary women’s movement, see especially Audre Lorde, “Age, Race, Class, and Sex: Women Redefining Difference,” and “The Uses of Anger: Women Responding to Racism,” in Sister Outsider (Trumansburg, N.Y.: Crossing Press, 1984).
42. See Nash, Mujer y movimiento obrero en España, 1931-1939 (Barcelona: Editorial Fontamara, 1981), especially 99-106; and interviews with members of Mujeres Libres.
43. It should be noted that the Spanish anarchist movement had never been free of what might be termed “organisational fetishism.” The movement had often been split by controversy in earlier periods, and continues to be so today. A concern for “organisational loyalty,” then, was not unique to the opposition to Mujeres Libres. I wish to thank Paul Mattick, Molly Nolan, and other participants in the Study Group on Women in Advanced Industrial Societies of the Centre for European Studies, Harvard University, with whom I discussed these issues at a seminar on 9 May 1980.
44. Comaposada interview.
45. I am grateful to Donna Divine for clarifying this point for me.
46. Compare the debate over black power in the United States, especially Stokely Carmichael and Charles V. Hamilton, Black Power (New York: Random House, 1967); and Bayard Rustin, “Black Power and Coalition Politics,” Commentary 42 (September 1966): 35-40

http://anarchist-document.blogspot.fr/