زاهیر باهیر

له‌نده‌ن- 27/09/2012

به‌ڕای من یه‌کێک له‌ گیروگرفته‌کانی کۆمه‌ڵگه‌ی کوردی ئێمه‌ و هه‌تا کۆمه‌ڵگه‌کانی ده‌وروبه‌ریشمان پیرۆزکردنی شته‌کانه‌، دیارده‌کانه‌: نه‌ته‌وه‌، که‌ڵچه‌ر ، ئاین و دین، پارته‌کان ، خێڵ و تایه‌فه‌، پیاو، شوێنێک، سه‌رکرده‌ هه‌تا تاکیش.  پیرۆزکردنیش کاتێک که‌ ده‌گاته ‌ئاستێکی باڵا ، پله‌و پایه‌یه‌کی یه‌کجار جیای ده‌بێت، به‌وه‌ش شێوه‌ ده‌سه‌ڵاتێکی ده‌بێت، که‌ ئه‌مه‌ش خۆی دروستی ناکات به‌ڵکو  تاکه‌کانی ناو کۆمه‌ڵگه بۆی‌ دروست ده‌که‌ن و ئه‌م پیرۆزییه‌ی‌ پێده‌به‌خشن .

هه‌موو ئه‌وانه‌ی که‌ له‌ سه‌ره‌وه‌ ناونوسم کردن له‌ناو کۆمه‌لگه‌ی کوردی ئێمه‌دا به‌ئاشکرا دیارن ‌و خه‌ڵکیش زۆر به‌خۆشی  و به‌سه‌ربه‌رزییه‌وه‌ باسیان لێوه‌ده‌که‌ن و زۆریشمان شانازیان پێوه‌ده‌که‌ین  بێئه‌وه‌ی که‌ مه‌ترسییه‌کانی ئاینده‌ی ئه‌م کاره‌ی که‌ ده‌یکه‌ین، ڕه‌چاو بکه‌ین، یا بیری لێبکه‌ینه‌وه‌ ‌ تاکو بزانین له‌ به‌رده‌وامبوون له‌سه‌ر  پیرۆزکردنی هه‌ندێک له‌‌وانه‌ی سه‌ره‌وه‌ چ کاره‌ساتێکی به‌دواوه‌یه‌. چونکه‌ پیرۆزکردنی هه‌ر یه‌کێک له‌وانه‌ یانی به‌تایبه‌تی کردنی، یانی دانانی جێوڕێیه‌کی تایبه‌تی بۆی ، یانی جیاکردنه‌وه‌ی ئه‌و “پیرۆزه‌” له‌ سه‌رجه‌می هاوچه‌شنه‌کانی خۆی ،  یانی بایاخدانێکی زۆر تایبه‌تی  به‌وو دانانی له‌ سه‌روی هه‌موو هاوجه‌شنه‌کانییه‌وه‌.

کردنی ئه‌م کارانه‌ش، پیرۆزیکردن ، یانی بیرته‌سکێتی، به‌هێزکردنی ده‌سته‌واژه‌ی ” ڕه‌شه‌ یا سپی” یا ” یا ڕاسته‌ یا هه‌ڵه‌” یه‌ ،  یانی ڕێگه‌ نه‌دان و ڕێگا نه‌هێڵانه‌وه‌ بۆ هیچ ڕه‌خنه ‌و لێدوان و توێژینه‌وه‌یه‌ک له‌سه‌ری، له‌سه‌ر شته‌ “پیرۆزه‌که‌”، یانی کردنی به‌ڕیبازێک وه‌کو ئه‌وه‌ی‌ که‌ به‌ به‌ڵگه‌ی زانستیانه‌، تایبه‌تمه‌ندێتی ئه‌م شته‌ و پیرۆزیکردنی سه‌لمێنرابێت ‌، که‌ له‌ حاڵه‌تی ئاوادا ڕه‌نگه‌   کاره‌ساتی خوێناوی ب‌خولقێنێت به‌تایبه‌ت له‌ پیرۆزکردنی پارتێک ، خێڵێک، ئاین و دینێك، ئایدۆلۆجێتێک،  یا بیروباوه‌ڕێک.

له‌لای ئازادیخوازه‌کان شتێک نییه‌ که‌ پیرۆز بکرێت و بگاته‌ ئه‌و ڕاده‌یه‌ی که‌ شیاوی ڕه‌خنه‌لێگرتن و لێدوان و شیکردنه‌وه‌ نه‌بێت، ئیدی ئه‌وه‌ هه‌ر یه‌کێک له‌وانه‌ی سه‌ره‌وه‌ بێت یان شتی ترو به‌ده‌ر له‌وانه‌. ئازادیخوازه‌کان بڕوایان به‌هه‌بوونی جیاوازی و مانه‌وه‌ی  جیاوازی، لە‌سه‌ره‌وه‌ دانان، سه‌روه‌ری، هه‌ر جۆره‌ جیاوازییه‌ک یا سه‌روه‌رییه‌ک بێت، نییه.  باوه‌ڕیان به‌هیچ جۆره‌ هه‌ڵاواردنێکیش نییه‌، به‌هیچ جۆره‌ ده‌سه‌ڵاتێک، دۆمینه‌یت کردنێک، ‌ له‌لایه‌ن هیچ که‌س و لایه‌ن و پارتێکه‌وه، نییه‌‌ تاکو ده‌سه‌ڵاتی خۆی به‌سه‌ر باقییه‌که‌ی تردا، بسه‌پێنێت.

ئازادیخوازه‌کان هه‌ر له‌ سه‌ره‌تای تێکۆشان و خه‌باتکردنیانه‌وه‌  بۆ کار کردن له‌سه‌ر ئه‌مانه‌ی سه‌ره‌وه‌و ‌ پاکۆدانی ڕیشه‌ی هه‌موو ئه‌و جیاوازیانه‌و هه‌ر چه‌شنێک له‌وانه،‌ نه‌خۆیان هیچ شتێک پیرۆز ده‌که‌ن و نه‌ به‌هیچ جۆره‌ پیرۆزییه‌کیشدا، هه‌ڵده‌ده‌ن، هه‌میشه‌ش به‌ چه‌کی نوسین و ڕه‌خنه‌و مشتومڕو لێداوان  له‌ به‌ره‌کانی جه‌نگدان له‌گه‌ڵ پیرۆزییه‌کان و ئه‌وانه‌ی که‌ پیرۆزییه‌کان ده‌خولقێنن یا دروستیده‌که‌ن.

بۆ ئه‌وه‌ی بزانین مه‌ترسی پیرۆزیکردن چییه‌ و ڕه‌نگه‌ چی به‌ دووی خۆیدا بێنێت،  من لێره‌دا هه‌ر زۆر به‌ کورتی تیشکێک ده‌خه‌مه‌ سه‌ر به‌ته‌نها ئه‌وانه‌ی که‌ له‌ سه‌ره‌وه‌ ڕیزم کردون، بێگومان گه‌لێکی تریش هه‌ن که‌ ده‌توانین له‌سه‌ریان قسه‌ بکه‌ین به‌ڵام ئه‌وانه‌ی سه‌ره‌وه‌ لای من، دیارده،‌ یا شته‌ سه‌ره‌کییه‌کانن.

پیرۆزکردنی نه‌ته‌وه‌ : یانی به‌تایبه‌تیکردنی نه‌ته‌وه‌یه‌ک و جیاکردنه‌وه‌ی له‌ نه‌ته‌وه‌کانی ترو دانانی له‌ سه‌رو ئه‌وانه‌وه،  که‌ ئه‌مه‌ش خزمه‌تێک نه‌ به‌خوودی نه‌ته‌وه‌که‌ ده‌گه‌یه‌نێت و نه‌ به‌تاکه‌کانیشی.   په‌یوه‌ستبوون به‌ پیرۆزیکردنی نه‌ته‌وه‌وه‌، کۆنسێپتی  تایبه‌تمه‌ندێتی  و “ڕه‌سه‌نێتی” پێده‌به‌خشێت ، که‌ ئه‌مه‌ش به‌دوور له‌ تێکه‌ڵبوونمان له‌گه‌ڵ گه‌لان و نه‌ته‌وه‌کانی تردا، ده‌گرێت، به‌خۆ به‌گرنگزان وگه‌وره‌زان و ئه‌وانی دی به‌ که‌مو پله‌نزم.  هه‌بوونی ئه‌م جۆره‌ ‌ ئایدیایه‌ش  له‌ باشترین حاڵه‌تدا به‌ره‌و ناسیونالیستی و ده‌مارگیری نه‌ته‌وه‌یی و  له‌ خراپترین حاڵه‌تیشدا به‌ره‌و ڕایسیزم و شۆڤێنیزمان ،  ده‌بات.

پیرۆزکردنی که‌ڵچه‌ر:  بۆ نموونه‌ پیرۆزکردنی که‌ڵچه‌ری کوردی یانی به‌رگریکردن، یا لانیکه‌م بێده‌نگبوون له‌ هه‌موو ئه‌و خراپه‌کارییه‌ی ‌ که‌ ئه‌مڕۆ له‌ کوردستاندا، بۆ به‌رگری و به‌ناوی به‌رگریکردن  له‌ که‌ڵچه‌ره‌وه‌، ده‌کرێت، یانی پاراستنی ڕه‌سه‌نایه‌تی : که‌ڵچه‌ری ڕه‌سه‌ن ، نه‌وه‌ی ڕه‌سه‌ن، زمانی ڕه‌سه‌ن، خه‌ڵکی ڕه‌سه‌ن….یانی داخستنی هه‌موو ده‌رگا‌یه‌ک به‌‌سه‌ر پێشکه‌وتنی نه‌ته‌وه‌و تاکه‌کانیدا.  به‌ په‌یوه‌ستبوونی سه‌روبنی ئه‌و که‌ڵچه‌ره‌ خراپه‌ی که‌ هه‌مانه‌، به‌ گوڵنه‌بژێر ‌کردنی هه‌موو لایه‌نه‌ خراپه‌کانی که‌ڵچه‌ره‌که‌ له‌ هه‌موو ڕویه‌کیه‌وه‌ ، به‌ ئاماده‌نه‌بوون له‌ وه‌ر‌گرتنی هیچ جۆره‌ لایه‌نێکی باشی که‌ڵچه‌ره‌کانی تر، ئه‌مه‌ش یانی قه‌تیسکردنی خۆمان له‌ بازنه‌یه‌کی داخراودا و دووباره ‌کردنه‌وه‌و ده‌باره ‌کردنه‌وه‌و سه‌دباره ‌کردنه‌وه‌ی هه‌مان شت که‌ ساڵه‌هایه‌کی دووروو درێژه‌ تێیدا ده‌ژین و ڕێگری له‌ پێشه‌وه‌ چونمان ده‌کات.

پیرۆزکردنی ئاین و دین: یانی دواکه‌وتننمان له‌ کاروانی ژیان ، یانی په‌یوه‌ستبووون به‌ شتێکه‌وه‌ که‌ نه‌ک  هیچ به‌ڵگه‌یه‌کی زانستیانه‌ پشتگیری ناکات ، به‌ڵکو نه‌ گوێده‌گرین و نه‌ ئاماده‌شین کار له‌سه‌ر ئه‌و به‌ڵگه‌ زانستیانه‌ش بکه‌ین.   هه‌رچییه‌کیش به‌ به‌ڵگه‌یه‌کی زانستیانه‌ نه‌سه‌لمێنرابێت یا له‌ ئه‌رزی واقیعدا نه‌توانێت له‌گه‌ڵ ڕه‌وتی ژیاندا بڕوات ده‌بێته‌ وه‌هم و خه‌یاڵ و داستان و حیکایه‌ته‌ بێ بناغه‌و بێ بنه‌ماکان.  پیرۆزیکردنی ئاین، دین، بۆ نمونه‌ ئاینی ئیسلام،   یانی زوڵمکردن له‌ ژنان،  بره‌ودان به‌دانی فتواو نابه‌رپرسیارێتی له‌ کوشتنی هه‌ر که‌سێکدا که‌ وتی فڵان خه‌لیفه‌، فڵان ئیمام ڕاستی نه‌کردوه‌ ، ڕاستی نه‌وتووه‌، یان فڵان  دین دروستکراوه‌‌، یا لانیکه‌م بۆ ئێستا ده‌ستنادات.   پیرۆزیکردنی ئاین و دین،  ئیدی هه‌ر ئاین و دینێک بێت، یانی فه‌زڵدانی  هه‌ڵگرانی ئه‌و دینه و خودی دینه‌که به‌سه‌ر  دینه‌کانی ترو هه‌ڵگرانی دینه‌کانی تردا، یانی به‌یه‌که‌وه‌ هه‌ڵنه‌کردن و نه‌گونجانی ژیان له‌گه‌ڵ هه‌ڵگرانی دینه‌کانی تردا ، یا به‌چاوی سووک ته‌ماشا کردنیان ،  به‌ بیانوی ئه‌وه‌ی که‌ ئه‌مان له‌ ئاسمانه‌وه‌ باریون و ئه‌وانی دی له‌ زه‌وییه‌وه‌ خولقاون، ئه‌مه‌ی ئه‌مان دینێکی ڕه‌سه‌نه‌و ئه‌وه‌ی ئه‌وانی دی ناڕه‌سه‌ن،  یانی دروستکردنی کرژی و ناکۆکی و ناڕێکی و پشێوی و زۆری  تریش،  که‌ هه‌موو‌ ئه‌مانه‌ش له‌ دوایدا ڕه‌نگه‌ ببنه مایه‌ی‌ هه‌ڵگیرسانی شه‌ڕو جه‌نگی خوێناوی له‌ نێوانی دینه‌ جیاجیاکان و په‌یڕه‌وکه‌رانیاندا،  که‌ تاکه‌ لایه‌ک و چینێک قازانجی لێبکات چه‌وسێنه‌ره‌کانی هه‌موو لایه‌که‌و پارێزه‌رانی ئه‌م سییسته‌مه‌یه‌،‌ که‌ به‌رده‌وام ده‌یانه‌وێت جیاوازی له‌ نێوانماندا دروست بکه‌ن یا جیاوازییه‌کانی نێوانمان گه‌وره‌تر بکه‌ن.

پیرۆزکردنی پارته‌کان: یانی به‌خشینی ده‌سه‌ڵاتێکی ڕه‌ها پێیان ، په‌رستنیان و بوونی  وه‌لای ته‌واو  بۆیان تا ڕاده‌یه‌ک هه‌موو ویست و ئاواته‌کانی خۆمانیان  ته‌سلیم ده‌که‌ین، به‌دووکه‌وتنیان و ڕازیبوون به‌ هه‌موو سیاسه‌ت و هه‌وڵو کۆششه‌کانیان،  له‌ زۆربه‌ی وه‌ختدا قایلبوونمان   به‌ به‌کارهێنانی توندی و تیژیه‌ بۆ لابه‌لاکردنه‌وه‌ی ناکۆکییه‌کانی  له‌گه‌ڵ پارت و لایه‌نه‌کانی تردا، چونکه‌ داننان به‌‌ هه‌ڵه‌ی سیاسه‌تی حیزب و ڕه‌خنه‌لێگرتنی ،  لێدانه‌ له‌ قودسییه‌تی حیزب .  پیرۆزکردنی پارت،  یانی پێدانی مافی ده‌سه‌ڵات ، هه‌تا ده‌سه‌ڵاتی دیکتاتۆریانه‌ش .

 ئه‌وه‌ی که ئه‌مڕۆ ‌ یه‌کێتی و پارتی ده‌یکه‌ن که‌ قۆرخکردنی ده‌سه‌ڵاته‌ یانی پیرۆزکردنی حیزبه‌کانیان و ڕێره‌وه‌که‌یانه به‌وه‌ی که‌ تاکه‌ ڕێگه‌یه‌که‌ بۆ به‌ڕێوه‌بردنی کۆمه‌ڵگه‌و وڵات‌، به‌م پیرۆزیکردنه‌ش به‌ڕه‌وابینینی  ماف و ده‌سه‌ڵاته‌ به‌وان.

پیرۆزکردنی خێڵ و تایه‌فه‌: یانی پێداگرتن له‌سه‌ر هێڵانه‌وه‌ی دابونه‌رێتی کۆنه‌په‌رستانه‌ی خێڵه‌کی و پارێزگاری کردن له‌ یاساکه‌ی، دیسانه‌وه‌ دژایه‌تی کردنی هه‌موو جۆره‌ پێشکه‌وتنێک به‌ ده‌رنه‌چوون له‌و بازنه‌یه‌.

پیرۆزکردنی پیاو:  یانی پیرۆزکردنی پیاوسالاری ، پیرۆزکردنی ده‌سه‌ڵاتیان  به‌سه‌ر ژناندا، پارێزگاریکردن له‌ کۆمه‌ڵگه‌ی پیاوو  پیاوسالاری ، ناسینی ئافره‌ت به‌ ڕه‌گه‌زێکی ناسک و لاواز و دانانیان له‌ پله‌ی دوودا،  باوه‌ڕ نه‌بوون به‌یه‌کسانی پیاوو ژن یان له‌ باشترین حاڵه‌تدا هه‌وڵنه‌دان  بۆ بنیاتنانی  کۆمه‌ڵگه‌یه‌ک که ته‌واوی‌ یه‌کسانی هه‌ردوو ڕه‌گه‌زه‌که‌ دابین بکات.

پیرۆزکردنی سه‌رکرده‌و تاك: یانی ناسینی سه‌رکرده‌ یا تاک به‌ که‌سێکی تایبه‌تی، که‌سێکی مه‌زن ، به‌دوور له‌ هه‌ڵه‌ ، به‌ مه‌رجه‌عێک له‌ گه‌ڕانه‌وه‌دا بۆی سه‌باره‌ت به‌ هه‌موو شتێک، که‌ دێته‌ کایه‌وه‌، باوه‌ڕهێنان و باوه‌ڕبوون پێی،  متمانه‌ پێکردنی له‌ ئه‌نجامدانی سه‌رجه‌می ئه‌و کارانه‌ی که‌ ئه‌نجامی ده‌دات، گوێڕایه‌ڵ بوون به‌ هه‌موو بڕیاره‌کانی که‌ زۆر جار متمانه‌ پێکردنه‌که‌و گوێڕایه‌ڵ بوونه‌که‌ کاره‌ساتی جۆراو جۆر به‌دووی خۆیدا ده‌هێنێت.  تاکپه‌رستی و پاشکۆبوون ، قه‌به‌ کردنی ده‌وری فه‌ردو به‌زیاد گرتنی بڕیاری فه‌ردو که‌مکردنه‌وه‌ی ڕۆڵی کۆمه‌ڵ و دوورکه‌وتنه‌وه‌ له‌ بڕیاردانی به‌هه‌ره‌وه‌زی و گه‌لێکی تر، دێنێته‌ پێشه‌وه‌.

ئایه‌ کارکردن له‌سه‌ر پیرۆزکردنی شته‌کان، ده‌توانێت  به‌رده‌وام ‌بێت؟

ئه‌وه‌نده‌ی که‌ کاردانه‌وه‌ی ژیان له‌ ئێستادا و پێشکه‌وتنی کۆمه‌ڵگه‌ له‌ بواره‌کانی جۆره‌ جیاجیاکانی ته‌کنه‌لۆجیای نوێ و ڕۆڵی گڵۆبه‌ڵایزه‌یشن و بازاڕی ئازاد ، نیشانی ده‌دات،  به‌هاو نرخی شته‌ پیرۆزکراوه‌کان ڕوو له‌ کزی، ڕوو له‌ نه‌مان ده‌چێت.   ڕه‌وتی پێشه‌وه‌چوونی مێژووی‌ ئابوری‌ ململانێی چینه‌کانی، زه‌قتر کردۆته‌وه‌‌ و که له‌ ‌ سیته‌می سه‌رده‌مدا ، چڕتر بونه‌ته‌وه،  به‌ ئاشکرا کارایی خۆی له‌سه‌ر ” پیرۆزییه‌کان”  داناوه‌ ‌.   سیسته‌می کاپیتاڵیزم و شێوه‌ی کارکردنه‌که‌ی ، بازاڕی  ئازادو گڵۆبه‌ڵایزه‌یشن ، ده‌ورێکی گه‌وره‌ ده‌بینن له‌ پته‌وکردنی یا لاوازکردنی هه‌ر یه‌کێک له‌وانه‌ی سه‌ره‌وه‌ که‌ ڕیزبه‌ندم کردن ، ئه‌مه‌ جگه‌ له‌وه‌ی که‌ ڕۆڵێکی گه‌وره‌شی ده‌بێت له‌سه‌ر خولقاندنی پیرۆزیی تر وه‌کو پاره‌و کاپیتاڵ و مه‌تیریاڵ.

ئاشکرایه‌ به‌هۆی گڵۆبه‌ڵایزه‌یشنه‌وه‌و بازاڕی ئازاده‌وه‌ ئه‌مڕۆ شتێکی وا نه‌ماوه‌ته‌وه‌‌ که‌ به‌های ” ڕه‌سه‌نێتییه‌که‌ی ” خۆی پاراستبێت .  ئابه‌مجوره‌  ڕه‌وتی سیسته‌می سه‌رده‌م و سه‌ره‌ورێتی یاسای سه‌رمایه‌داری و سه‌رمایه‌یه‌، که‌ له‌سه‌ر ئه‌وانه‌ی سه‌ره‌وه‌ کار ده‌کاتو له‌سه‌ر ئه‌و هێڵه‌ش‌ ته‌کانی پێده‌دات.

 له‌به‌رئه‌وه‌ی ئه‌مه‌ریکا یه‌که‌م وڵاتی به‌هێزی ئابورییه‌، گه‌رچی وڵاتانی ڕۆژئاواو که‌نه‌داو چین و یابان و باقی وڵاته‌ گه‌وره‌کانی تریش له‌شانی ئه‌وه‌وه‌ ده‌ڕۆن، ئه‌وه‌ی که‌ به‌ ڕواڵه‌ت ده‌بینرێت که‌ زاڵه‌ به‌سه‌ر کۆمه‌ڵگه‌کان و تاکه‌کانیدا ، که‌ڵچه‌ری ئه‌مه‌ریکییه‌،  نیو – لیبرڵ و سیاسه‌تی نیو- لیبراڵه‌ ، فلیمه‌کانی هۆڵیودوو  خواردنه‌کانه‌ که‌ له‌ ئه‌مه‌ریکا هه‌ن، یاخود هه‌ر ئه‌مه‌ریکایه‌ نیشتمان و دایکی کۆمپانییه‌کانی  خواردن و که‌ره‌سه‌کانی تر‌، که‌ له‌ وڵاته‌کانی تریشدا جێ پێی خۆیان کردۆته‌وه‌.

له‌ ئه‌مڕۆدا گه‌ر بمانه‌وێت و نه‌مانه‌وێت، ئه‌و که‌ڵچه‌ره‌ ، ئه‌و سیاسه‌ته‌ ، ئه‌و ئایدیایه‌ ته‌نانه‌ت له‌ وڵاتێکی وه‌کو کوردستانیش و عێراقیشدا له‌ زاڵبووندایه‌ .  هه‌ڵبه‌ته‌ دوای به‌رگرتنی ” شۆڕشی یا به‌هاری عه‌ره‌بی”  له‌و وڵاتانه‌شدا ئه‌م سیاسه‌ت و که‌ڵچه‌رو ئایدیایه، گه‌ر تا ئێستاش نه‌بووبێت،‌ ورده‌ ورده‌ ته‌نگ به‌ که‌ڵچه‌رو سیاسه‌ت و ئایدیای نه‌ته‌وه‌یی یا خۆجێی ، هه‌ڵده‌چنێت و جێگایان ده‌گرێته‌وه.

سیسته‌می مه‌وجودو لێشاوی گڵۆبه‌ڵایزشنه‌که‌ی وه‌کو له‌سه‌ره‌وه‌ وتم ته‌کی به‌ هه‌مو ” ڕه‌سه‌نایه‌تییه‌ک” هه‌ڵچنیوه‌.  نه‌ که‌ڵچه‌ری ڕه‌سه‌ن و ، نه‌ نه‌ته‌وه‌ی ڕه‌سه‌ن و ، نه‌ پارتی ڕه‌سه‌ن و ، نه‌ مۆسیقای ڕه‌سه‌ن و،  ئه‌وه‌ هه‌ر زۆر ده‌مێکه‌ له‌م وڵاتانه‌دا پاکۆی ته‌واوی به‌ ده‌سه‌ڵات و نفوزی خێڵ و تایه‌فه‌ داوه‌‌، نه‌ پیاوو ژنی ڕه‌سه‌ن و ته‌نانه‌ت نه‌ دین و ئاینی ڕه‌سه‌نیشی ، له‌و شوێنبانه‌ی که‌ به‌ ته‌واوی ئه‌م شه‌پۆله‌ گرتویه‌تییه‌وه‌ ، نه‌هێڵاوه‌ته‌وه،‌ هه‌ر بۆیه‌ش ده‌بینیت که‌ دین، دینی ئیسلام،  بۆ ئه‌وه‌ی که‌ له‌گه‌ڵ ڕه‌وتی سیسته‌مه‌که‌دا ته‌کانی خۆی بدات و کاروباری خه‌ڵکانی  موسڵمان بێ گێرمه‌و کێشه‌، بڕوات و کارئاساییان بۆ بکرێت،  زۆر به‌ باشی له‌ سه‌رجه‌می وڵاتانی ڕۆژاواو ئه‌مه‌ریکاو که‌نده‌داو ئۆسترالیاو …هتد، مۆدیره‌نایز کراوه‌.  ته‌نانه‌ت خواردنه‌کانیش و خوارنده‌وه‌کانیش مۆدیره‌نایز کراون‌ و به‌و ده‌رده‌ براون.

ڕه‌وی، یا کۆچی خه‌ڵکی ، به‌هه‌ر هۆیه‌که‌وه‌ بوووبێت و ببێت، له‌ وڵاتانی به‌ره‌و‌ گه‌شه‌کردنه‌وه‌  به‌ره‌و‌ وڵاتانی گه‌شه‌سه‌ندوو ، تێکه‌ڵ بوونیان به‌و کۆمه‌ڵگه‌یه‌ی که‌ لێی ده‌ژین و فێربوونی  زمانیان ، هاوسه‌رگیری له‌گه‌ڵ تاکه‌کانی ناو کۆمه‌ڵگه‌کانداو قبوڵکردن و وه‌رگرتنی گه‌ر هه‌موو که‌ڵچه‌ره‌که‌شیان نه‌بێت، ئه‌وا بڕێکی ، له‌ته‌ک چێژ وه‌رگرتن له‌‌ خواردن و گۆرانی و مۆسیقایان و هه‌ڵسان و دانیشتن و  تێکه‌ڵی و ئاشنایی بوون به‌ ژیانیان و یا هه‌تا بۆ هه‌ندێکیشمان  په‌یڕه‌وکردنی ژیانیشیان .   ئه‌مانه‌ هه‌مووی له‌پاڵ شه‌پۆلی گڵۆبه‌لایزه‌یشن و بازاڕی ئازادو لێدانی ده‌هۆڵ و ده‌فی سیاسه‌تی  نیو- لیبراڵ و لیبرالیزم،  کارێکی گه‌وره‌یان کردۆته‌ سه‌ر ” ناڕه‌سه‌ن” بوونی یا لانیکه‌م کاڵ بوونه‌وه‌ی هه‌ر یه‌کێک له‌و ” پیرۆزییانه‌ی ” که‌ وتم .  بۆیه‌ چی  تر سنوردار کردنی هه‌موو ئه‌و شتانه بڕناکات و ‌” قودسێتیش”  له‌ سای ئه‌م سیسته‌مه‌دا ، ئه‌وه‌ی که به‌سوود نه‌بێت بۆ خووودی ‌ سیسته‌مه‌که، ده‌شکێنرێت، یا بێبایاخانه‌ ته‌ماشایان ده‌کرێت‌.

 

 

 

شه‌پۆلی مانگرتن و ناڕه‌زاییه‌کان دوو وڵاتی دیکەی ئه‌وروپی به‌ خه‌ستی گرته‌وه‌

 

پاش ناڕه‌زاییه‌ جه‌ماوه‌رییه‌که‌ی هه‌فته‌ی پێشووی پورتوگال پاشه‌کشه‌کردنی حکومه‌تی ئەو وڵاتە له‌ژێر فشاری زیاتر له‌ 500 هه‌زار که‌س، له‌ ڕامیارییەکه‌ی، وا ئێستاکە ئه‌و شه‌پۆلی ناڕه‌زایی و گەشکەی سه‌رکه‌وتنه‌کە، زۆر به‌خه‌ستی هەردوو وڵاتی ئیسپانیا و یۆنانی گرتووەتەوه‌.

 

ئیسپانیا: دوێنی له‌ ئیسپانیا که‌مپه‌ین و بزوتنه‌وه‌ی ده‌ستبه‌سه‌راگرتنه‌وه، به‌ هاریکاری له‌تەك لایه‌ناکانی دیکەردا به‌سه‌دان هه‌زار کەسی ڕژاندە سه‌ر شه‌قامه‌کان، ئەمە نه‌ک هه‌ر تەنیا له‌ ‘مه‌درید’ی پایته‌ختد،ا به‌ڵکو له‌ 40 شاری دیکەی ئیسپانیا. پاش ئه‌وه‌ی که‌ ڕامیاریی دەستلێگرتنەوەی ئابووری (ڕامیاریی ده‌ربازبوون) له‌ قه‌یرانه‌ ئابوورییه‌که‌ و ئاماده‌بوونی کۆمیسۆنی ئه‌وروپی و بانکی نێوه‌ندی ئه‌وروپا و سندوقی دراوی نێوده‌وڵه‌تی بۆ یارمه‌تیدانی ئیسپانی، به‌ڵام به‌ هه‌لومه‌رجێکی زۆر سه‌خت، ئاشکرابوو ، که‌مپه‌ینی خۆپیشاندان و ده‌ستبه‌سه‌راگرتن به‌ سه‌دان هه‌زار که‌سی کێشایه‌ سه‌ر شه‌قامه‌کان. دوێنێ شه‌و له‌ که‌مپه‌ینی ده‌ستبه‌سه‌راگرتنی باڵاخانەی په‌ڕله‌ماندا به‌یه‌کدادان له‌ نێوانی خۆپیشانده‌ران و پۆلیسدا به‌رده‌وام بوو و بووه‌ هۆی گرتنی زیاتر له‌ 40 که‌س و بریندارکردنی 32 که‌س که‌ ئه‌م ژمارەیە برینداری پۆلیسیشی تێدایه‌. خۆنیشانده‌ران داوای نووسینه‌وه‌ی ده‌ستووری ئیسپانیا و هه‌ڵوه‌شاندنه‌وه‌ی حکومه‌تی هه‌نووکه‌یی و دابه‌زینی پاشای ئیسپانی له‌ ته‌ختی پاشایه‌تی، ده‌که‌ن.

یۆنان: ئه‌مڕۆ له‌ ئه‌سینای پایتەخت و 65 شاری دیکەی یۆنان بۆ ماوه‌ی 24 کاتژمێر مانگرتنی گشتی به‌ داخستنی بازار و قوتابخانه‌ و زانکۆکان هه‌تا فڕۆکه‌خانه‌کانیش تا کاتژمێری 1ی پاشنیوه‌ڕۆ ده‌ستیپێکرد، که‌ سه‌رجه‌می کرێکارانی که‌رته‌ گشتییه‌کان و کرێکارانی که‌رتی تایبه‌تیشی گرتۆته‌وه‌. ئه‌م مانگرتنه‌ ناڕه‌زاییکردنێك بوو لە بەرامبەر ئه‌وه‌ی که‌ ده‌وڵه‌ت ده‌یه‌وێت 12 ملیارد یورۆی دیکە له‌سه‌ر خواستی ده‌سگه‌ دراوییه‌کان و کۆمیسۆنی ئه‌ورپی ، به‌دانانی باجی زیاتر و نه‌دانی پاره‌ی خانه‌نشینی هه‌تا ته‌مه‌نی 67 ساڵی، داخستنی زیاتری خزمه‌تگوزارییه‌کان پاشه‌که‌وت بکات، واته‌ ده‌رکردنی زیاتری کرێکاران و که‌مکردنه‌وه‌ی بیمه‌کان و بڕینی هه‌ندێکیان. شایانی باسە، ئه‌م یه‌کەم مانگرتنی گشتییه‌ له‌وەتەی کە حکومه‌ته‌ نوێکه‌ی ‘ئه‌نتۆنیوس سه‌مه‌ڕاس’ له‌ مانگی جولایدا دەستی بە فەرمانڕەوایی کردووە.

 

 

 

 

ناڕه‌زایی جه‌ماوه‌ریی له‌ پورتوگالجارێکی دیکە سه‌لماندییه‌وه‌، که‌ چالاکییه‌ ڕاسته‌وخۆکان تاکه‌ ڕێگەی سه‌رکه‌وتنمانن
http://www.aljazeerah.info/images/2012/September/17%20p/Large%20Anti-Austerity%20Protests%20in%20Spain,%20Portugal,%20Sept%2015,%202012%20boston.jpg
پاش ئه‌وه‌ی که‌ کۆمیسۆنی ئه‌وروپی و بانکی نێوه‌ندی ئه‌وروپی و سندوقی دراوی نێوده‌وڵه‌تی به‌ بڕی 78 ملیارد یورۆ یارمه‌تی’ پۆرتوگا’لیان دا تاکو که‌مێك باری قه‌یرانه‌که‌ی سووکتر ببێت. هەروەها بە پێشمەرجی ئەوەی که‌ ساڵانه‌ بڕی 6 ملیارد یورۆ پاشه‌که‌وت بکات، ئەوە بە هێڕشکردنه‌ سه‌ر ده‌سکه‌ته‌کانی خه‌ڵك و گواستنەوەی قورساییەکە بۆ سەر چینەکانی خوارەوەی کۆمەڵگە. هه‌موو ئه‌مانه‌ بارودۆخی ئابوورییئەو وڵاتەیان به‌ره‌و خراپتربوون برد، تاڕاده‌ی ئه‌وه‌ی، ئه‌و قه‌یرانه‌ی که‌ پورتوگالی پیادا تێدەپەڕیت، ئەو وڵاتە له‌ ساڵی 1974 وه‌ به‌خۆییه‌وه‌ نه‌بینیووه‌. لە ئێستادا نشونماکردنی ئابووریی له‌ ئەم ساڵ و ساڵی 2013 شدا به‌ ڕێژه‌ی له‌ سه‌دا 3% دابه‌زیوه‌. له‌به‌رئه‌وه‌ حکومه‌تی پورتوگال له‌م یه‌ک دوو هه‌فته‌ی پێشوودا بەتەمابوو ڕامیاریی به‌شداریکردنی داهات به‌ڕێژه‌ی له‌سه‌دا 11% بۆ سه‌دا 18% به‌سه‌ر مووچه‌ی خه‌ڵکیدا بچه‌سپێنێت، تاکو پاره‌یەك بۆ دانه‌وه‌ی قه‌رزه‌که‌ی پاشه‌که‌وت بکات.

له‌ ئه‌نجامی ئه‌م بڕیاره‌ی ده‌وڵه‌تدا، هه‌فته‌ی پێشوو له‌ ڕێەای فه‌یسبووکه‌وه‌ ناڕه‌زاییه‌کی زیاتر له‌ 500 هه‌زار که‌سی ڕێکخرا، ناڕه‌زایی خه‌ڵکی هه‌موو شه‌قامه‌کان و کونج و که‌له‌به‌رێکی گرته‌وه‌ و له‌ هه‌مان کاتیشدا ته‌وقی په‌ڕله‌مان و شوێنه‌کانی دیکەی ده‌وڵه‌ت درا. ئه‌م ناڕه‌زاییه‌ فشاری خسته‌ سه‌ر حکومه‌ت، که‌ چاو به‌ بڕیاره‌که‌ی ئه‌م دواییه‌یدا بگێڕێته‌وه‌، ئه‌وه‌ بوو له‌ ڕۆژی شه‌مه‌ ، 22ی سێپتەمبەری2012دا په‌ڕله‌مانی پورتوگال به‌ فه‌رمی هه‌ڵوه‌شاندنه‌وی بڕیاره‌که‌ی ڕاگەیاند.

 

كرێکارانی کانه‌کانی ئه‌فریكای خواروو به‌هۆی سەركەوتنی مانگرتنەكەیان و بردنه‌وه‌ی پرسه‌که‌یانه‌وه، ‌سه‌رگه‌رمی ئاهه‌نگگێڕانن.

پاش (٥) هه‌فته‌ مانگرتنی نایاسایی ( ئه‌نجامدانی چالاکی ڕاسته‌وخۆ) واته‌ بەبێ ده‌نگدانی فەرمی، بەبێ پرسکردن به‌ سەندیكا‌که‌یان ، بەبێ په‌یڕه‌وکردنی یاسا، توانیان چۆك به‌ خاوه‌نکانه‌کان دابده‌ن و به‌شێکی زۆری داخوازییه‌کانیان به‌ده‌ستبهێنن، پاش ئه‌وه‌ی زیانێكی (٣٣٥) ملێون پاوه‌ندی بریتانیان لە خاوەنكارەكانیان دا. کرێکاره‌کان به‌کۆمه‌ڵ قبوڵی ڕێکه‌وتنەکه‌ی نێوان خۆیان و خاونکاره‌کانیان و گه‌ڕانه‌وه‌یان بۆ سه‌رکاره‌کانیان کرد،  پاش ئه‌وه‌ی که‌ خاوه‌نکارەكان ئاماده‌ بوون،‌ به‌ڕێژه‌ی (٢٢%) مووچه‌کانیان بۆ زیاد بكات، که‌ به‌وه‌ مووچه‌ی مانگانەیان ده‌بێته‌ (٨٢٥) پاوه‌ندی بریتانی. هه‌روه‌ها پێدانی (١٥٠) پاوه‌ندی دیكە به‌ هه‌ر یه‌که لە كرێكارەكان وەك قەرەبووی كرێی (٥) ھەفتە بێكاربوونیان،  بێجگە ئه‌مه‌ش بڕیاره‌ له‌ مانگی ئۆكتۆبەری ئەم ساڵیشدا، جارێکی دی مووچه‌که‌یان بۆ زیاد بکرێته‌وه‌.

هه‌ڵبه‌ته‌ نه‌ سەندیكا‌ی گشتی کرێکارانی کانه‌کان و نه‌ حکومه‌تی خوارووی ئه‌فریكا ( ANC )، نە ئه‌و چالاکییه‌ ڕاسته‌وخۆیه‌یان پێخۆش بوو، نه‌ سه‌رکه‌وتنی کرێکاره‌کان، چونکه‌ نه‌ به‌ پرسوڕای ئه‌وان كرابوو، نه‌ له‌ژێر کۆنترۆڵی ئه‌وانیشدا بوو. ئه‌م سه‌رکه‌وتنه‌ش به‌ده‌ر له‌ ڕۆڵی هه‌ردوو لایان، شوێن و پایه‌ی ئه‌وانی هه‌م له‌نێو خه‌ڵکانی هه‌ژاردا و هه‌م له‌ نێو بزوتنه‌وه‌ی کرێکارانی ئه‌وێدا گه‌لێک لاوازکرد.

به‌رده‌وام و سه‌رکه‌وتوو بێت چالاکی ڕاسته‌وخۆ و کاردانه‌وه‌کانی.

 

 

مانگرتنی کرئیکارانی کانەکانی خوارووی ئەفەریكا پێینایە هەفتەی دووهەمییەوە
‌

‌گەرچی بۆ هەندێک لە کرێیکارانی کانەکان مانگرتن لە هەفتەی چوارهەمدایە، بەڵام مانگرتنی ٢٠ هەزار کرێیکار کە لە ٣ کانیاندا هەر هەموویان لە مانگرتندان ، بەیانی هفتەیەکی مانگرتن بەڕێدەکەن و پێ دەنێینە هەفتەی دووهەمەوە. زیانی ئەم ماگرتنە ڕۆژانە بە ١١ ملێیون دۆلاری ئەمەریکی دەقەبڵێینرێئیت.

‌کرێی مانگانەی کرێیکارێک تەنها ٣٨٠ پاوەندی بریتانییە، کە لە کاتێکدا خوارووی ئەفریكا ماڵی چوارهەمی بەرهەمهێینانی زێیڕو خشڵی جیهانە و لە سەر ئاستی سەرجەمی بەرهەمهێینانیش لە وڵاتی خوارووی ئەفریكادا بە پێینجهەم بەرهەم دەژمێیررێیت. لە دوای کوژرانی ٣٦ کرێیکاری كانەکانەوە و دەستپێیکردنی مانگرتن و خۆپیشاندان نرخی ئاڵتون بە ڕێیژەی لە سەدا ٢٠ بەرز بووەتەوە.

‌بۆ ماوەی ١٤٠ ساڵە کرێکارانی ئەو وڵاتە لەتەك خاوەنە بییانەکانی کانەکاندا ، مامەڵە دەکەن و ساڵ با ساڵ بارودۆخی ژیانیان و هەلومەرجی کارکردنیان سەختتر و گرانتر دەبێیت، ئێسیا سەندیكای کرێکارەكان و کرێکارەکان داوای زیادکردنی کرێی مانگانە بۆ ٩٣٥ پاوەندی بریتانی و خۆماڵیکردنی کانەکان دەکەن. ئەم بڕە پارەیە زۆر نییە، لە کاتێیکدا وڵاتی ئەفەریكا خاوەنی لە سەدا ٨٠ی پلاتینی یەدەکی جیهانە و پلاتینیش  لە دروستکردنی زێیڕو خشڵدا ئەساسییە.

 

بۆ بینی وێنە و ھەواڵی زیاتر كەم بارەوە كلیكی ئەم بەستەرەی خوارەوە بكەن :

https://www.google.de/search?q=south+african+miner+strike&hl=de&client=firefox-a&hs=B7d&rls=org.mozilla:en-US:official&prmd=imvns&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=nTtXULOOJcjAtAb5-4GYDw&ved=0CAgQ_AUoAQ&biw=1920&bih=977

 

 

 

 

من تەنیا لەوە بەرپرسیارم كە دەیڵێم، نەك لەوەی بەرامبەرەكەم چۆن لە پەیامەكانم تێیدەگات

ھەژێن

١٦ی سێپتەمبەری ٢٠١٢

 

وەڵامێك بە سەرنجەكەی ھاوڕێ عەلی مەولوود

ھاوڕێی ھێژام، عەلی مەولوود، چەند ساتێك لەمەوبەر كورتە وەڵامێكم بە سەرنجەكەت دایەوە، بەڵام بەداخەوە لەبەر سەرقاڵییەك، نەمتوانی وەڵامی گشت تێبینییەكانت لەسەر كورتە نووسینەكەم لەمەڕ (ئایا دەركەوتنی ئەو فیلمەی كە ئاگری نایە، لە ئێستادا ڕێكەوت بوو؟) بدەمەوە، ئەو كورتە وەلامە ھەر بۆ ئەوە بوو، كە وانەزانیت، سەرنجەكەت بەھەند وەرناگرم.

پێش ئەوەی وەڵام بە سەرنجەكانت بدەمەوە، حەز دەكەم شتێك بڵێم، كە بڕواناكەم تۆش لەوەدا لەتەكمدا ناكۆك بیت؛ ھەرایەكی ئاوا كە خۆرھەڵات و باشوور و تاڕادەیەك خوارووی باكووری زەمینی گرتووەتەوە، مەترسی و ئاكامەكانی، ھۆكار و دەستەشاراوەكانی پشتی و كارایی نیتەگەتیڤی لەسەر خەباتی ھەر رۆژەی ڕاپەڕیوانی تونس و میسر و بەحرەین و لیبیا و سوریە و ولاتانی دیكەی باشوور و خۆرھەڵات و تەنانەت باكوور و خۆراوای زەمین، ھێندە كەم و نادیدە نین، كە چالاكانی بزووتنەوەی سۆشیالیستی لەسەری نەیێنە گۆ و ھەڵوێستگری لەسەر نەكەن و ڕۆشنایی نەخەنە سەر داڕێژەرانی پشت سینارۆكە.

ھاوڕێم، دڵنیابە لەو نووسینە چەنددێرییەی دوێنێدا، مەبەستم پارت یا گروپ و كەسێكی دیاریكراو نییە.

ئەوەی كە من بە دیاریكراوی ڕووی دەمم لە چەپە، ھۆكاری ھەیە و ئەویش ئەوەیە، كە بەھۆی نائاگایی زۆرێك لە سۆشیالیستەكانەوە، ھێڵی نێوان چەپ و سۆشیالیست (كۆمونیست) كاڵبووەتەوە. ھەڵبەتە بەو بارەدا نا، كە چەپ (ڕیفۆرگەری سەرمایەداران و دەسەلاتخوازان) بەرەو سۆشیالیزم ڕەویان كردبێت، بەپێچەوانەوە سۆشیالیستەكان بەرەو چەپبوون ڕەویانكردووە.

وەك پێشتر لە زۆر جێدا لەبارەیەوە دواوم، مەبەستی من لە چەپ، ئەو باڵەیە كە جەستەی سیستەمی سەرمایەداری تەواو دەكات و گیانی بەبەردا دەكاتەوە و بەبێ ئەو لەو سیستەمەدا ڕاست واتا پەیداناكات. لێرەدا خۆم لە چەندبارەكردنەوە لادەدەم. ھەر ئەوەندە دەڵێم، ئەگەر دەسەلاتخوازان، ئەوانەی كە پێیانوایە ئەگەر ڕۆژگارێك دەسەڵات بكەوێتە دەستی ئەوان یا میرایەتی خەونەكانیان دامەزرێنن، ئەوا لە دەسەڵاتدارانی ئێستا باشتر دەبن، ئەگەر خۆیان بە سۆشیالیست ناونەبەن و خەڵكی چەوساوە و نارازی بە خەونی دەسەڵاتی باش خۆشباوەڕ نەكەن، ئەوا ھیچ كات ناكەونە بەر نووكی ڕمم، بەڵكو وەك ھەر باڵێكی دیكەی دەسەلاتخوازی چینایەتی ناویان دەبەم، بەڵام لەبەرئەوەی كە بەناوی پڕۆلیتاریا [چین و توێژە چەوساوەكان] و شۆرش و سۆشیالیزمەوە، فراوانتر و كاراتر و ئاسانتر چەوساوانی نارازی لەخشتە دەبەن و بە دێوجامەی سۆشیالیزم و كۆمونیزمەوە ڕاویان دەكەنەوە، بۆیە چڕتر لەسەریان دەنووسم.

وەك لە كورتە وەلامەكەی پێشوودا نووسیم، من تۆ و كۆمەڵێك ھاوڕێی دیكەم، لە دەرەوەی ڕیزی چەپ دانابوو، بە سۆشیالیستم دانابوون، بەلام تۆ بە ھەڵبژێری خۆت و بە تۆپزی خۆت دەخەیتەوە ڕیزی چەپێك، كە بە گاڵتەجاری ئەو فیلمە ناڕەخنەییە ختووكەیان دێت و قاقا پێدەكەنن و لێكدانەوەیان بۆ ڕووداوە سیناریۆییەكە نییە و بوونەتە بەشێك لە بەرەی دنەدەری فیلمەكە و ھەروەك چۆن ئیسلامییەكان بەبێ لێكدانەوە پەلاماری داروبەرد دەدەن، ئەمانیش بەبێ لێكدانەوە دەستخۆشی ناراستەوخۆ بۆ سازێنەری سینیاریۆی فیلمەكە و ئامانجی پشتپەردەی فیلمەكە دەنێرن.

ئەگەر بۆ ئاییندارێك بێدەنگە ھەڵبژاردن، نیشانەی لاوازی باوەڕی بێت، ئەوا بۆ كەسێك كە پاگەندەی سۆشیالیستبوون و شۆرشگێڕبوون دەكات، نیشانەی ڕەزامەندییەتی بە بارودۆخەكە و ڕووداوەكان!

بۆ من ڕوونە، كە ھەڵوێستەی چەپ لەو بارەوە بۆ دژە-ئیسلامبوونی دەگەرێتەوە. ئەو ھۆكارەی كە ھەردەم دەیخاتە بەرژەوەندی بەرەكەی دژی ئیسلام، ئیتر ئەو بەرەیە ئاییندارانی مەسیحی و جوولەكە بن یا بەرەی پڕۆ ئەمەریكایی و پڕۆ ئەوروپایی بێت. ئەمەش ناكاتە شۆڕشگێڕی و ڕەتكردنەوەی ئایین، بەڵكو دەیانخاتە خزمەتی بەرەی دژە-ئیسلام لە سیناریۆی جەنگی كولتوورەكاندا. ئەمەیە بەرەی چەپ لای من، ئیدی نازانم تۆ ھێشتا چەپی یا سۆشیالیستێك كە من دەتناسم؟

وەك پێشتر وتم، منیش ھەمان لێكدانەوەی تۆم بۆ سیناریۆسازانی فیلمەكە و ھەراگەرانی ئیسلامی ھەیە، ھەر ئەوەش بووە ھاندەرم، تاوەكو ڕەخنە لە بێدەگەی كەسانێك بگرم كە چەپ بە سۆشیالیست دەزانن و دادەنێن و ھەژماردەكەن!

ھاوڕێم تۆ ناھەقیت بەرامبەر من و خۆت كردووە، بەوەی كە دەلێت “بةلام ئيوةش تةنها بة جةبةكان دةويرن جنيو بدةن لةبةر ئةوةى ترسيان نية”
ھاوڕێم، ئێمە كێین و ئەو چەند دێڕەی كە بەناوی منەوە بڵاوكراونەتەوە، ناوی چەند كەس و گروپی لەژێردایە؟ من تێناگەم بۆچی (من ھەژێن)، بووم بە (ئێوە)؟

ئینجا ھاورێ گیان ترس لە چی و لەكێ؟ ئەگەر ڕاستیت دەوێت، من فرەتر لە چەپ دەترسم، چونكە ھەم مێژوو ئەوەمان فێردەكات و ھەم كەتواری دوێنێ و ئەمڕۆ و سبەینێ [زمانم لاڵ بێت، ئەگەر بەرێكەوت چەپ بگاتە دەسەڵات]، ئەوەی كە پارتە بۆرجوازییەكان نەیانتوانیوە ئەنجامی بدەن، ئەوا چەپ دەیگەیێنێتە ئەوپەڕی. چونكە چەپەكان لە ئێستادا تەنیا خاوەنی دەزگەیەكی كۆمپیوتەری و ھێڵێكی بەكرێگیراوی ئینتەرنێتین، بە خەڵك دەلێن ” تۆ بۆت نییە ئەوە بڵێت” ، ئەی ئەگەر [زمانم لاڵ بێت] سبەی ڕێكەوتی چەوتی ڕۆژگار ھەلی بەدەسەلاتگەییشتنیان بۆ بڕەخسێنێت، چ گەرماوێكی خوێن بەرپا دەكەن؟ بە ویژدانت ڕووی ستالین و ھیتلەر و سەدام سپی ناكەنەوە؟

تۆ نووسیوەتە ” لةو جةند ديرةدا كة نوسيوتة ناوى هةموو بزووتنةوةكانى تر بةئةدةبةوة دةهينيت و بةجةبةكانيش دةليت كةمزة ”
ھاوڕێم، ھەڵبەتە تا بۆم بكرێت، لە نووسیندا ڕیزگرتنی مرۆڤ [ئیتر ھەرچی بێت] لەبەرچاو دەگرم، بەڵام تكات لێدەكەم، ئەو ڕیزدانانە بۆ بزووتنەوەكانی دیكە، كە من ناوم ھێناون [ناسیونالیست و ئیسلامی]، بەجیا لە چەپ، كامەیە و كامەیە ئەو بێڕیزییەی من بەرامبەر چەپ؟

وەك خۆشت نووسیووتە و دەرتخستووە، تەنیا ڕەخنەت لە دوو دوا كۆپلەی نووسینەكە ھەیە، كە ھیچ كات، من بە كەسم نەگوتووە گەمژە، بەڵكو وتوومە ئاساییە چەپی عیراق و ئێران [وەك دژە-ئیسلامێك] ببێتە بڵاوكەرەوە و زۆرناژەنی دەوڵەتانی خۆراوا. بەڵام ئایا بۆ كەسانی خۆشباوەڕ بە چەپ ئاساییە، ببنە گەمژەی جەنگی نەخشەڕێژراوی كولتوورەكان [ئەكتەری ئەو سیناریۆیە]؟

من پرسیارم لەو كەسانە كردووە، كە سۆشیالیستن و بەھۆی كاڵبوونەوەی ھێڵی نێوان سۆشیالیستبوون و چەپبوون بەلای چەپدا، خۆیان بە چەپ دەزانن، ئایا ئامادەن ببنە وەھا كاراكتەرێك؟

من كەسم نەكردووە، بە گەمژە و وەلامی پرسیارەكەشم بۆ ئەو كەسانە بەجێھێشتووە، كە لە نائاگاییەوە خۆیان بە چەپ دەزانن و چەپ بە شتێكی ناكۆك و نەیار بە ڕاست دەزانن و پێیانوایە ڕەتگەرەوەی سیستەمی چینایەتییە!

ھاورێی من، ئەوە گۆمانی تێدا نییە، كە من پێیویستم بە زانیاریی زیاترە و دڵنیاشم تا دەمرم، كۆتایی بەو پێداویستییەم بۆ زانیاریی نایێت، چۆنە قسەكردن لە شۆرش و سۆشیالیزم، لە خۆكوژیییەكی نەزانانە و دەمكوتكردنی كەسانی دیكە بەولاوەتر نابێت، ئەگەر زانیاریت لە دوێنێ و ئەمڕۆ نەبێت!

ئەزیزم، دەكرێت، نموونەیەك لە جنێودانی من بھێنیتەوە، كە من بەم و بەوم دابن؟ ئایا ڕەخنە لای تۆ جنێودانە؟ ئایا كەسانێك كە دوای قەرەبالخی دەكەون و لە نەبوونی ھوشیاری چینایەتییەوە و نەناسینی ڕۆلی ھونەری بورجوازییەوە، لەو ھەرایەدا بوونەتە لایەنگری سیناریۆسازانی فیلمەكە و دەیكەنە بەشێك لە خەباتی چینایەتی و چەخماخەی سۆشیالیزمی لێوە بەدیدەكەن، لای تۆ گەمژە نین؟ بۆ گەمژە چییە؟

من نەمگوتووە، چەپ لایەنی سەرەكییە لەو جەنگەدا، وتوومە ئایا سۆشیالیستانێك كە پێیانوایە چەپ یەكسانە بە سۆشیالیست، ئامادەن ببنە كاراكتەری گەمژەی نێو ئەو ھەرایە؟

“لانيكةم ئةوةندة ئازادى قبول بكة كة هةركةس و رةوتيك لةروانكةى خؤيةوة سياسةت دةكات “

ھاوڕێی ئازیزم، پێمخۆش دەبێت و سوپاسگوزارت دەبم، ئەگەر لە ھەر نووسینیكی مندا یا قسەكردنێكی مندا بۆ جارێكیش ڕستەیەك پەیدا بكەی، كە بەكەسێك بڵێم “تۆ بۆت نییە!”، ئاوا بیر بكەیتەوە. چونكە لایەنیكەم لەوە دەمگێڕیتەوە، كە لەمەولا ھەڵە و توندوتیژی ئاوا بەرامبەر كەس بەكارنەبەم!

ھاوڕێم، من ڕەخنەم لە ھەڵوێستێكی دیاریكراو گرتووە، كە بێدەنگییە و لە وەھا بارێكیشدا بێدەنگەھەڵبژاردن بۆ كەسێك كە پاگەندەی سۆشیالیستبوون بكات، نیشانەی ھاوڕایی و ڕەزامەندی و دڵخۆشییە. من جنێوم بەكەس نەداوە و كاری ئاواش ناكەم. دەكرێت ئیسلامییەك و ناسیونالیستێك یا چەپێك ڕەخنەگرتن بە جنێودان بزانێت و بچوێنێت، بەڵام بۆ كەسێكی سۆشیالیست، ڕەخنە ژیانە و خەبات و شۆرشی بێڕەخنە، یا كۆرپەلەیەكی مردووە یا كۆرپەلەیەكی بەئەژدیھابووی ھەزارسەری پڕۆلیتاریا خۆرە!

لە كۆتاییدا دونیایەك ڕێز و خۆشەویستیم بۆ خۆت و ھاوڕێیانی خۆتئاسا، ھیوادارم وەڵامەكانم نەكێشیتە سەرخۆت و بە كەسیی وەریاننەگریت.

ھاوڕێی دڵسۆزت
ھەژێن

 

 

 

هزره‌ سەرەكییەكانی ئه‌نارکیزم*

و. لە عەرەبییەوە: سەلام عارف

به‌شی یه‌که‌م

مه‌سه‌له‌ زمانه‌وانییه‌کانی په‌یوه‌ست به‌ وشه‌ی ئازادیخوازییه‌وه*‌*(1)

دێرینی وشه‌ی (anarchie) هێنده‌ی دێرینی دونیایه‌‌، ئه‌و وشه‌یه‌ وشه‌یه‌کی یۆنانییه‌، له‌ زمانی یۆنانیدا چاوگه‌که‌ی بریتییه‌ له ‌(an – av) و  (apxn – arkhê) تا ڕاده‌یه‌ك مانای بزری ده‌سه‌ڵات و حکومه‌ت ده‌به‌خشێت، به‌ڵام به‌درێژایی چه‌نده‌ها ساڵ  وا باوبووە‌، که‌ به‌بێ ده‌سه‌ڵات و حکومه‌ت، هیچ نییه‌ ژیانی خه‌ڵکی مۆسۆگه‌ر بکات، له‌به‌رئه‌وه‌ ئه‌و واژە‌یه‌ مانایه‌کی قێزه‌ونی پێبه‌خشراو و کرا به‌ وشه‌ی (anarchie) واته‌(ئاژاوه‌-گێره‌شێوێنی-فه‌وزه‌وی-نه‌بونی ڕێکخستن… تد)

(پێر جۆزێف پرۆدۆن) به‌وه‌  به‌ناوبانگ بوو، که‌ نوکته‌باز بووە‌‌، بۆ نمونه‌ ئه‌و نوکته‌ی، که‌ وتوویه‌تی (خاوه‌ندێتی دزیه‌) ‌هه‌ر ئه‌ویش ئه‌و وشه‌یه‌ی به‌کارهێناوه‌ واته‌ وشه‌ی (ئه‌نارکی)، بۆ زیاتر هوروژانی ناڕه‌زایی خه‌ڵك، بۆ ئه‌و مه‌به‌سته‌ش له‌گه‌ڵ که‌سێکی ساده ‌و ساکاردا ئه‌و گفتوگۆیه‌ی دروستکردوه‌

گفتوگۆکه‌

– تۆ کۆماریت

– به‌ڵێ من کۆماریم، به‌ڵام ئه‌و وشه‌یه‌ هیچ دیاری ناکات، هیچ مانایه‌کیش نابه‌خشێت (Republica) شتێکی گشتییه‌….  به‌و مانایه‌ بێت … پاشاکانیش کۆماریین.

-که‌وابێت تۆ دیموکراتیت؟

– نه‌خێر

– ئه‌ی چی ، خۆ مه‌لیکی نیت؟

– نه‌ء

– ده‌ستوریت؟

– خوا بمپارێزێت

– که‌واته‌ تۆ ئه‌رستقراتیت

– ئه‌وه‌ هه‌ر نه‌ء

– ئه‌ی حکومه‌تی تێکه‌ڵت گه‌ره‌که‌

– نه‌ء، ئه‌وه‌ هه‌ر زۆر که‌متر

– ئه‌ی که‌واته‌ تۆ چیت؟

– من  ئه‌نارکیستم

(پرۆدۆن) هه‌میشه‌ له‌بری وشه‌ی(فه‌وزه‌وی) وشه‌ی (ئه‌نارکی) به‌کارهێناوه‌، تا ده‌ریبخات و بتوانێت بڵێت(ئه‌نارکیست) دروستکاره‌، نه‌ك کاولکار، ئه‌و به‌مه‌به‌ستی خۆلادان، له‌ توڕه‌کردنی نه‌یاره‌کانی ئه‌و وشه‌یه‌ی به‌ پێکه‌وه‌لکاوی(an-archie)***به‌کارهێناوه‌، به‌ بیروبۆچوونی(پرۆدۆن) ته‌نها هۆکاری فه‌وزا حکومه‌ت خۆیه‌تی، ئه‌و بڕوای وه‌هابووە‌، که‌ ته‌نها له‌ كۆمه‌ڵگه‌ی بێ حکومه‌تدا ڕژێمی سروشتی هاوڕه‌گه‌زی و (هارمۆنی کۆمه‌ڵایه‌تیharmonie sociale) به‌رقه‌رار ده‌بێت، جا له‌ چاوه‌ڕوانی ئه‌و ده‌رمانه‌دا‌، ئه‌و وتوویه‌تی، که ‌”زمان که‌ره‌سه‌یه‌کی تری پێنه‌به‌خشیوه‌، تا بتوانێت له‌بری (ئه‌نارکی) وشه‌یه‌کی دی به‌کاربهێنێت بۆ به‌رپه‌رچدانه‌وه‌ ناچار ڕه‌ق و توندوتیژ، ئه‌و وشه‌یه‌ی به‌کاریهێناوه‌، هه‌ندێکجاریش، ئه‌و وشه‌یه‌ی به‌ مانا ئیشتقاقییه‌که‌ی به‌کارهێناوه‌ به‌بێ ئه‌وه‌ی گیۆێ بداته‌ ئه‌وه‌، که‌ مانای ته‌واو ئه‌به‌خشێت، یا نابه‌خشێت مه‌سه‌له‌که‌ی زۆر ئاڵۆز نه‌کردوه‌ (پرۆدۆن) و (باکۆنین) له‌به‌ر دوو هۆ زۆر له‌زه‌تیان له‌وه‌ بینیوه‌، که‌ ئه‌و لێکدراوه‌یان به‌کارهێناوه‌، هۆی یه‌که‌م ئه‌وه‌یه‌، که‌ (ئه‌نارکیزم) فه‌وزایه‌که‌ به‌سه‌ر فه‌وزایه‌کی تردا دێت، به‌واته‌کی دی به‌سه‌ر نه‌بوونی ڕێکخستنێکی پاکوپوختی سه‌رانسه‌ریدا دێت، هۆی دوه‌میش ئه‌وه‌یه‌، که‌ دوای ئه‌و گواستنه‌وه‌ مه‌زنه‌ دروستکردنی سیستمێکی توندوتۆڵی ئه‌قڵانی دێت، که‌ دائه‌مه‌زێنرێت له‌سه‌ر بنه‌مای ئازادی و هاریکاری، پاشان  شاگرده‌کانی (پرۆدۆن) و (باکۆنین) ڕاڕا بوون و سڵیان ئه‌کرده‌وه‌ له‌ به‌کارهێنانی ئه‌و وشه‌ لاستیکییه‌، ئه‌وه‌ش کارگه‌ریه‌کی نێگه‌تڤی کرده‌ سه‌ر ئه‌و توێژه‌ کۆمه‌ڵایه‌تیانه‌، که‌ ئاستی ڕۆشنبیریان بڵند نه‌بوو، ته‌نانه‌ت(پرۆدۆن) خۆشی له‌ کۆتایی ژیانی سیاسییدا، وه‌ك(فیدریالخواز)ێك خۆی پیشان ئه‌دا، ته‌وژمی ورده‌بۆرژوا لایدا به‌لای (یارمه‌تیخوازی، هه‌ره‌وه‌زیخوازی Mutulime)دا، ته‌وژمی سۆسیالیستیش لایدا به‌لای (کۆمه‌کخوازی collectiviste) دا، ئه‌و دۆخه‌ به‌و چه‌شنه‌ به‌رده‌وام بوو تا ئه‌و کاته‌ی ئه‌و زاراوانه‌ بوونه‌ وشه‌ی (کۆمونیست)  (جۆزیف دیجا) وشه‌ی (Libertair) دائه‌هێنێت، له‌ فه‌ره‌نسا له‌ سه‌ده‌ی نۆده‌دا (سیباستیان فور Sebastien Faure) ئه‌و وشه‌یه‌ ده‌هێنێته‌وه‌ گۆڕێ، چونکه‌ ئه‌و دوو وشه‌یه‌(anarchist) و (Libertaire)نه‌ك هه‌ر له‌یه‌که‌وه‌ نزیکن، به‌ڵکو یه‌ك ماناش ئه‌به‌خشن، ده‌رخرا که‌ به‌کارهێنانی زۆر باشتره‌ له‌ به‌کارهێنانی وشه‌کانی دی، بۆ نمونه‌، باشتره‌ له‌ وشه‌ی سۆسیالیست، چونکه‌ وشه‌ی سۆسیالیست پڕ به‌ پێستی (ئه‌نارکیست) نییه‌، له‌به‌رئه‌وه‌ی ئه‌نارکیزم خه‌بات ئه‌کات بۆ له‌ناوبردنی چه‌وسانه‌وه‌ی مرۆ له‌لایه‌ن مرۆوه‌، به‌ واتایه‌کی دی ئه‌نارکیزم لقێکی سۆسیالیسته‌، که‌ گرنگیه‌کی تایبه‌تی ئه‌دات به‌ خه‌باتی ئازادیخوازانه‌، بۆئه‌وه‌ی هه‌رچی زووتره‌ ده‌وڵه‌ت ته‌فروتونا بکرێت ده‌رباره‌ی ئه‌و مه‌سه‌له‌یه ‌(الدولة القمعیة) بخوێنه‌وه‌، یه‌کێك له‌ تیرۆرکراوه‌کانی (شیکاغۆ) به‌ ناوی (ئه‌دلۆف فیشەر) وتوویه‌تی”که‌سی ئازادیخواز سۆسیالیسته‌، به‌ڵام ‌مه‌رج نییه‌ که‌سیێکی سۆسیالیست ئازادیخواز بێت‌” که‌چی  هه‌ندێك ئازادیخواز هه‌ن، که‌ خۆیان به‌ ڕه‌سه‌نتر و به‌ به‌وه‌فاتر ئه‌زانن هه‌ندێك ناو له‌خۆیان ئه‌نێن، یا ڕێگه‌ ئه‌ده‌ن هه‌ندێك ناویان لێبنرێت، که‌ له‌ ڕاستیدا ئه‌و جۆره‌ ناوانه‌ هه‌ر شایسته‌ی تیرۆریسته‌کانن، ئازادیخوازه‌کانی ئه‌م سه‌رده‌مه‌ له‌و بواره‌دا هه‌وڵێکی باشیان داوه‌ و خۆیان یه‌کلاکردۆته‌وه‌ خۆیان به‌ (کۆمونیزمی ئازادیخواز) پێناسه‌ ده‌که‌ن

*************************

په‌ڕاوێز

 

سه‌رچاوه‌  کتێبی (التحرریة  من العقیدة الی الممارسة) دانییل غریین، ئەم وەرگێڕانە لەتەك دەقە فەرەنسییەكەی بەراورد كراوە.

* ئه‌و ناونیشانه‌ له‌ ده‌قه‌ فه‌ره‌نسییه‌که‌دا به‌مجۆره‌یه ‌(les idée forces  de l’anarchisme) له‌ عه‌ره‌بیدا ده‌بێته‌ (الأفکار الرئیسیة الأنارکیة) به‌ڵام وه‌رگێڕی عه‌ره‌بی (جۆرج سعد) کردوییه‌تی به‌ (الأفکار المحوریة للتحرریة) من ئه‌وه‌ی  یه‌که‌م به‌ باشتر ئه‌زانم- و.ك

** ژماره‌کان له‌ هه‌ردوو ده‌قه‌که‌دا نیین، خۆم دامناون  بۆ ئاسانکاری بڵاوکردنه‌وه‌، نازانم له‌ کۆتایدا ژماره‌کان ده‌گه‌نه‌ چه‌ند ژماره‌-و.ك

*** بۆ ئه‌وه‌ی ڕه‌تکردنه‌وه‌ی ده‌سه‌ڵات بخاته‌ ڕوو (an-anarchie) -ڕه‌فزکردنی ده‌سه‌ڵاتی داپڵۆسێنه‌ر- بخوێنه‌ره‌وه‌، له‌ نییەتپیسییه‌وه‌یه‌، گه‌ر بڕوا بکرێت، که‌ ده‌سه‌ڵات ڕیکخستنێکی عادیله‌ ناتوارێت وازیلێبهێنرێت، وه‌کو ئه‌زانیین (ئازادیخوازه‌کان-ئه‌نارکیسته‌کان)  به‌ تۆپزی ئه‌و ناولێنانه‌یان گۆڕیوه‌، هه‌ندێکجار ناویان ناوه‌ (کۆڕه‌ کرێکارییه‌کان) جارێکی دی(فیدریالیزم، یان لیژنه‌ هه‌ڵبژێراوه‌کان) ئه‌وه‌ زیاتر شه‌ری وشه‌کان بووە‌، ئه‌گینا (ئه‌نارکیسته‌کان) به‌ هیچ کلۆجێك دژی ڕێکخستنی کۆمه‌ڵگه‌ نه‌بوون، له‌ڕێگه‌ی لیژنه‌ هه‌ڵبژێراوه‌کانه‌وه‌، دژی ڕێسای داپڵۆسین و ده‌ستدرێژیکردنه‌ سه‌ر ئایشی خه‌ڵکی بون- و.ع

 

 

 

An Anarchist FAQ

پرسشهای متداول آنارشیستی

 

بخش A.2

آنارشیسم بیانگر چیست؟

 

این سخن Percy Bysshe Shelley به ما نشان می دهد که آنارشیسم در عمل به چه معناست و چه آرمان هایی آن را به جلو می رانند:

انسان پاکدامن
نه دستور می دهد، نه اطاعت می کند:
که زور و قدرت، همچون طاعون ویرانگر
می آلاید هرآنچه را که لمس می کند، و فرمانبرداری؛
قاتل استعداد، فضیلت، آزادی و حقیقت،
انسان را به بردگی می کشد، و از او
ماشینی بی اراده می سازد.

همانطور که Shelley اشاره می کند، آنارشیست ها آزادی را در بالاترین درجه ی اولویت قرار می دهند و آن را هم برای خود می خواهند و هم برای دیگران. آن ها همچنین فردگرایی (individualism) — که شخص را منحصر به فرد و یگانه میسازد — را مهم ترین جنبهی نوع بشر می دانند. با این حال، آنارشیست ها این را هم می دانند که فردیت نمی تواند در خلاء وجود داشته باشد، چراکه آن [فردیت]یک پدیده ی اجتماعی است. از آنجایی که انسان برایرشد، توسعه و پیشرفت به دیگران نیاز دارد، فردیت در بیرون از اجتماع غیر ممکن است.

علاوه بر این، بین پیشرفت فردی و پیشرفت اجتماعی یک تاثیر متقاوبل وجود دارد: افراد در درون یک جامعه رشد می کنند و توسط آن شکل می گیرند، در حالی که همزمان با افکار و اعمال خود کمک می کنند تا جنبه هایی از اجتماع (خودشان و دیگر افراد) تغییر یافته و شکل دیگری به خود بگیرد. جامعه ای که بر پایه ی آزادی، امیدها، آرزوها و ایده های افراد نباشد، جامعه ای توخالی و بی جان است. در نتیجه “دسترسی به کامیابی انسان… یک پروسه ی جمعی و همگانی است. پروسه ای که در آن هم اجتماع و هم فرد شرکت می کنند.” [Murray Bookchin, The Modern Crisis, p. 79] در نتیجه، هر تئوریِ سیاسی که صرفا بر جمع و یا فرد پایه گذاری شده باشد نادرست است.

برای آنکه وجود فردی (individuality) بتواند تا آخرین درجه ی ممکن رشد کرده و توسعه یابد، آنارشیست ها ایجاد جامعه ای که بر سه اصل آزادی، برابری و همبستگی استوار باشد را ضروری می دانند. این اصول توسط تمام آنارشیست ها پذیرفته شده است. بدین گونه، ما Peter Kropotkin (آنارشیست کمونیست) را در حال سخن گفتن از انقلابی درمی یابیم که از “گفتار زیبا، آزادی، برابری و اتحاد” الهام گرفته است. [The Conquest of Bread, p. 128] آنارشیست فردگرا Benjamin Tucker نیز با دیدگاهی مشابه می نویسد که آنارشیسم “اصرار بر سوسیالیسم دارد… سوسیالیسم واقعی و راستین، سوسیالیسم آنارشیستی: رواج آزادی، برابری و همبستگی در زمین.” [Instead of a Book, p. 363] تمام این اصول وابسته به یکدیگر هستند.

آزادی برای شکوفا سازی کامل هوش، خلاقیت و وقار انسانی ضروری است. زیر تسلط دیگری بودن به معنای انکار شدن فرصت ها برای اندیشیدن و قدم برداشتن برای خود شخص است، که تنها راهِ رشد وتوسعه ی وجود فردیِ انسان می باشد. تسلط همچنین آتش نوآوری و مسئولیت پذیریِ شخصی را فرو نشانده، اورا به سوی پیروی کردن و عدم می راند. در نتیجه، جامعه ای که رشد و پیشرفت فردی را بیشینه می سازد، لزوما باید جامعه ای باشد که بر اساس شرکت داوطلبانه ی افراد تشکیل شده است و نه اجبار و آتوریته. آنچنانکه Proudhon می گوید، “همه شریک و همه آزاد.” و یا چنانچه Luigi Galleani می نویسد، آنارشیسم “خودگردانی فرد در درون معاشرت و شراکت آزادانه” است. [The End of Anarchism?, p. 35]

اگر آزادی برای رشد و توسعه ی کامل وجود فردی ضروری است، در نتیجه برابری نیز برای موجودیت آزادیِ خالص و حقیقی لازم است. آزادی حقیقی نمی تواند در یک جامعه ی طبقاتی و سلسله وار که در زیر آوار سنگین نابرابری های قدرت، ثروت و امتیازات گرفتار است، وجود داشته باشد. به این خاطر که در چنین جامعه ای تنها یک عده ی کوچک — آنان که در نوک هیرارشی قرار دارند — نسبتا آزادند، در حالی که سایرین شبه برده هستند. از اینرو، آزادی در غیاب برابری تبدیل به یک شوخی مسخره می شود؛ در بهترین حالت، شخص “آزاد” است تا ارباب (رئیس) خود را انتخاب کند. حتی آن عده ی کوچک نیز حقیقتا آزاد نیستند. چرا که آن ها نیز باید در جامعه ای بازمانده از رشد و توسعه زندگی کنند که در زیرا ستبداد، ستمگری و همچنین بیگانگی اکثریت زشت و بی حاصل گشته است. و از آنجایی که رشد و توسعه یِوجود فردی تنها درسایەی تماس نامحدود با دیگر افراد آزاد ممکن است،آن عده ی کوچک نیز –به خاطر کمبود افراد آزادی که بتوانند با آن ها رابطه ی متقابل برقرار کنند–در میزان فرصت هایشان برای توسعه ی فردی محدود هستند.

سرانجام، همبستگی و اتحاد یعنی مساعدت و همکاری متقابل: کار کردن به صورت داوطلبانه وهمکاری و مشارکت با آنانی که اهداف، آرزوها و مناع مشابه دارند. اما در غیاب آزادی و برابری، جامعه تبدیل به یک هرم رقابت طبقاتی می شود که برپایه ی تسلط طبقات بالایی بر طبقات پایینی تشکیل شده است. چنین جامعه ای –آنگونه که ما از جامعه ی امروز خود می دانیم – یک جامعه ی “بکش تا کشته نشوی” و “هرکس برای خودش” است. از اینرو، “rugged individualism” (فردگرایی زمخت – فردگرایی آمریکایی) به قمیت از بین رفتن حس اجتماعی ترویج داده می شود که در اینصورت، آنان که در طبقات پایین تر گرفتارند از طبقات بالایی متنفرند و آنان که در بالا هستند از طبقات زیرینی می هراسند. در چنین شرایطی، همبستگی جمعی و اجتماعی نمی تواند وجود داشته باشد که در نهایت به ضعیف تر شدن جامعه می انجامد.

البته باید این را متذکر بشویم که همبستگی به معنای فداکاری و از خود گذشتگی نیست. آنگونه که Errico Malatesta به روشنی بیان می کند:

“ما همه خودپرست هستیم. همه به دنبال خشنودی خود هستیم. اما یک آنارشیست بزرگترین رضایت و خشنودی خود را در مبارزه برای سعادت همه می یابد، در دستیابی به جامعه ای که در آن برادری درجمع برادران بوده، در میان انسان هایی سالم، باهوش، فرهیخته و خوشحال است. اما کسی که سازگار است، کسی که از زندگی کردن در میان برده ها راضی و خشنود است و از رنج آنان سود می برد، آنارشیست نیست و نمی تواند هم باشد.” [Errico Malatesta: His Life and Ideas, p. 23]

ثروت واقعی برای آنارشیست هاانسان های دیگر و زمینی است که بر آن زندگی می کنیم. و یا آنطور که Emma Goldman می گوید، “شامل تمام چیزهای سودمند و زیباست، تمام آن چیزهایی که به ایجاد یک بدنه ی استوار و زیبا کمک می کنند… هدف ما آزادترین تجلیِ ممکن توسط قدرت های نهفته ی فرد است… نمایش آزاد این انرژیِ انسانی تنها در زیر سایه ی آزادی کامل فرد و اجتماع ممکن است،” به عبارت دیگر، “برابری اجتماعی.” [Red Emma Speaks, pp. 67-8]

ستودن و احترام گذاشتن آنارشیست ها به وجود فردی به معنای ایده آلیست بودن آن ها نیست که تصور کنند که انسان ها و یا ایده ها در بیرون از اجتماع توسعه می یابند و رشد می کنند. وجود فردی وایده های انسانیدر درون جامعه و در پاسخ به فعل و انفعالات و تجربیات انساندر برخورد با ماتریال و ذهن –که انسان فعالانه تجزیه و تحلیل کرده و تفسیر می کند –توسعه می یابند. با شناخت این مسئله که ایده ها در برخوردهای اجتماعی و همچنین فعالیت های فکری ـ روانی فرد شکل یافته و رشد می کنند، از اینرو آنارشیسم یک تئوری ماتریالیستی است (برای اطلاعات بیشتر در مورد مباحث کلاسیک درباره ی ماتریالیسم در برابر ایده آلیسم به God and the State نوشته ی Michael Bakunin مراجعه شود)

“هیچ چیز — حداقل در روابط انسانی — قادر به ترتیب دادن و آراستنخود نیست.این انسان است که وظیفه ی ترتیب دادن و چیدن را بر عهده دارد، و آن را مطابق با گرایش و درک خود از دیگر چیزها انجام می دهد.”[Alexander Berkman, What is Anarchism?, p. 185] این به این معناست که یک جامعه ی آنارشیست آفرینش خودانسان خواهد بود، نه خلقت خدا و یا هرگونه تفکر و اصول ماور‌اء الطبیعه.

در نتیجه آنارشیسم خود را بر پایەی قدرت ایدەها و توانایی مردم برای تغییر به سوی آنچه که می پندارند درست است، بنا می نهد. به عبارت دیگر، آزادی.

خوانندەی گرامی، برای خواندن قسمت ھا و مقالات دیگری An Anarchist FAQ پرسش های متداول آنارشیستی بە زبانھای دیگر

http://anarchism.pageabode.com/afaq/translations.html

و برای خواندن قسمت ھای(A, B, C, D, E, F, G, I, H, J) انگلیسی آن لطفا بە این لینك نماید

  http://anarchism.pageabode.com/afaq/index.html

Introduction

Section A – What is anarchism?

Section B – Why do anarchists oppose the current system?

Section C – What are the myths of capitalist economics?

Section D – How do statism and capitalism affect society?

Section E – What do anarchists think causes ecological problems?

Section F – Is “anarcho”-capitalism a type of anarchism?

Section G – Is individualist anarchism capitalistic?

Section H – Why do anarchists oppose state socialism?

Section I – What would an anarchist society look like?

Section J – What do anarchists do?

Appendix – Anarchism and “Anarcho”-capitalism

Appendix – The Symbols of Anarchy

Appendix – Anarchism and Marxism

Appendix – The Russian Revolution

Bibliography

 

 

 

An Anarchist FAQ

پرسشهای متداول آنارشیستی

بخشA.1.5

منشاء پیدایش آنارشیسم چیست؟

 

منشاء پیدایش آنارشیسم چیست؟ در پاسخ به این سوال، ما نمی توانیم به چیزی بهتر از برنامه ی سازمانی کمونیست های آزادیخواه(Organizational Platform of the Libertarian Communists)که توسط شرکت کنندگان در جنبش Makhnovist در جریان انقلاب روسیه گردآوری شده،اشاره کنیم:

“ایجاد چالش طبقاتی (class struggle)توسط کارگرانی کهاسیر ظلم و ستم بوده اندو همچنین اشتیاق و علاقه ی آنان به آزادی باعث آفرینش ایده ی آنارشیسم شده است‌؛ ایده ای که مطلقاً مخالف هر نوعسیستم اجتماعی استوار بر طبقات اجتماعی و دولت بوده و خواهان جایگزین کردن آن با جامعه ی آزادِ کارگران خودگردان و بدون دولت است.

بنابراین، آنارشیسم محصول بازتاب تفکرات انتزاعی یک روشنفکر و یا فلسفه دان نیست، بلکه آن [آنارشیسم] نتیجه ی مستقیم مبارزه ی کارگران بر علیه کاپیتالیسم بوده و از نیازها و احتیاجات آنان و همچنین اشتیاق شان به آزادی سرچشمه می گیرد؛ اشتیاق و علاقه ای که در بهترین دوره ی حماسی زندگی و مبارزات کارگران ظهور می کند.

اندیشمندان برجسته ی آنارشیست همچون Bakunin, Kropotkin و بقیه هیچگاه ایده ی آنارشیسم را اختراع نکردند، بلکه با کشف آن در بین مردم و همچنین با دانش و بصیرت خود کمک کردند تا آن را تصریح کرده و گسترش دهند.”

همچون بقیه ی جنبش های آنارشیست، Makhnovist ها هم جنبش یهمگانی متشکل از طبقه ی کارگر بود که بین سال های ۱۹۱۷ و ۱۹۲۱ در اوکراین در مقابل نیروهای آتوریته — هم سرخ (کمونیست ها) و هم سفید (کاپیتالیست ها و تزاریست ها) — مقاومت کرد. آنگونه که Peter Marshall می نویسد: “آنارشیسم… معمولا اکثر حامیان و پشتیانان خود را در بین کارگران و کشاورزان پیدا کرده است.” [Demanding the Impossible, p. 652]

آنارشیسم توسط مبارزه ی ستم دیده برای آزادی به وجود آمده است. به عنوان مثال، برای Kropotkin “آنارشیسم… از مبارزات روزانه سرچشمه گرفت” و “جنبش آنارشیست هر بار که تأثیری از درس های مهم عملی می گرفت، تجدید و نوسازی می شد؛ آنارشیسم از آموزه های خود زندگی ناشی شده است.” [Evolution and Environment, p. 58 and p. 57] بدینسان، آنارشیسم ریشه در مبارزه ی ما برای رسیدن بهآزادی و آرزویمان برای سوق دادن یکزندگی کاملا انسانی دارد. زندگانی ای که در آن هم برای زندگی کردن وقت داریم، هم برای عاشق بودن و هم برای تفریح کردن. آنارشیسم زاده ی تفکر انسان هایی نیستکه از زندگی جدا بوده و در گوشه ی خلوت خود بر مردم جامعه می نگریستند و بر اساس تصور خود از خوب و بد آن ها را قضاوت می کردند. بلکه، آنارشیسم نتیجه ی مبارزه و مقاومت طبقه ی کارگر در برابر قدرت آتوریته، ظلم، ستم و استثمار بود. همانطور که Albert Meltzer می آورد:

“آنارشیسم هرگز نتیجه ی افکار نظریه پردازان نبوده است، اماخود نظریه پردازانی را تولید کرده است که جنبه های مختلفِ فلسفه یآن را به بحث گذارده اند. آنارشیسم به صورت همان عقیده ای باقی مانده است که در عمل بهتر جواب می دهد تا در ذهن و ایده ییک روشنفکر. در بیشتر مواقع، یک نویسنده ی بورژوا می آید و آنچه را که تابحال توسط کارگران و کشاورزان عملی شده و پاسخ داده است را یادداشت می کند. سپس او [نویسنده] متداولاً توسط تاریخ نگارانِ کاپیتالیست و دیگر نویسندگان بورژوا به عنوان سندی یاد می شود که طبقەی کارگر همیشه به رهبریِ سرمایه داران محتاج است.” [Anarchism: Arguments for and against, p. 18]

در نظر Kroptkin، “آنارشیسم ریشه در همان فعالیت خلاق و سازندەی مردم دارد که در تمام مؤسسات و بنیادهای اجتماعی ساخت انسان کارساز بوده است… و در طغیان… علیه نماینده ی زور و قدرت خارجی در این مؤسسات اجتماعی که آن ها را به نفع خود به کار برده اند.” اخیراً “آنارشی توسط همان اعتراض انتقادی و انقلابی به وجود آمد که باعث تولد سوسیالیسم شد.” آنارشیسم بر خلاف دیگر اشکال سوسیالیسم “نه تنها بازوی موهن به مقدساتش را بر علیه کاپیتالیسم، بلکه بر علیه ارکان آن — قانون، آتوریته و دولت — نیز بلند کرد.” تمام آنچه که نویسندگان آنارشیست انجام دادند این بود تا “بیانه ی جامعی را در مورد مبادی و اصول آنارشیسم وپایه های تئوریک و علمی آموزه های آن تهیه کنند” که ناشی از تجربیات طبقه ی کارگر و تمایلات تکاملی جامعه بوده است.[Op. Cit., p. 19 and p. 57]

با اینحال، تمایلات آنارشیستی مدت ها قبل از اینکه Proudhon قلم روی کاغذ بگذارد و خود را در سال   ۱۸۴۰ آنارشیست بنامد وجود  داشته است. با آنکه آنارشیسم — به عنوان یک تئوری سیاسی — با ظهور و اوج گیری کاپیتالیسم متولد شد (آنارشیسم “در اواخر قرن هجدهم میلادی ظهور کرد… و مبارزه ی همزمان برای براندازی کاپیتالیسم و دولت را به عهده گرفت.” [Peter Marshall, Op. Cit., p. 4]) اما نویسندگان آنارشیست تاریخ گرایشات آزادیخواهانه را تجزیه و تحلیل کرده اند. برای مثال، Kropotkin می نویسد که “آنارشیست ها و دولت خواهان همیشه وجود داشته اند.” [Op. Cit., p. 16] در کتاب Mutual Aid (همیاری متقابل) و دیگر نوشته ها، Kropotkin جنبه های آزادیخواهانه ی اجتماعات پیشین را بررسی کرده و از آن هایی که توانسته اند (تا حدی) به طور موفقیت آمیز جنبه هایی از آنارشیسم را ایفا کنند، نام برده است. او اینگرایش به ایده های واقعی آنارشیستی را تشخیص داده است که قبل از آفرینش “رسمی” جنبش آنارشیست وجود داشته است، او می افزاید:

“از زمان های بسیار دور، اززمان عصر سنگی، مرد [و زن] به ضرر و زیانِ اجازه دادن به یکی از آن ها برای به دست گرفتن قدرت خصوصی پی برده اند… در نتیجه چنین مؤسساتی را در قبایل بدوی، اجتماعات روستایی، اصناف قرون وسطایی… و در نهایت در شهرهای قرون وسطایی به وجود آوردند که این امکان را به آن ها بدهد تا با دست اندازی و تخطی به زندگی و دارایی شان– هم از طرف آن عده ی ناشناس که آن ها را تسخیر کردند و هم از سوی مردان قبیله ی خود که تلاش کردند تا آتوریته ی خود را تاسیس کنند — مبارزه نمایند.” [Anarchism, pp. 158-9]

Kropotkin مبارزه ی طبقه ی کارگر (که آنارشیسم مدرناز آن ظهور کرد)و این نوع از اشکال قدیمی سازماندهی عمومی و مردمی را برابر دانست. او همچنین افزود که “وحدت کارگر… نتیجه ی همان مقاومت و مخالفت عمومی با افزایش قدرت یک عده ی خاص — در اینجا کاپیتالیست ها — بود.” نتیجه ی مقاومت همان طوایف، اجتماعات روستایی و همچنین “فعالیت آزاد و مستقل قسمت هایی از پاریس، دیگر شهرهای بزرگ و همچنین اجتماعات کوچک در دوران انقلاب فرانسه” در سال۱۷۹۳ بود. [Op. Cit., p. 159]

بنابراین، با آنکه آنارشیسم به عنوان یک تئوری سیاسی برای بیان مبارزه ی طبقه ی کارگر و خودگردانی آن ها بر علیه کاپیتالیسم و دولت مدرن به کار می رود، اما ایده هایی از آنارشیسم همواره خود را در طول تاریخ انسانی نشان داده و به نمایش گذاشته اند. به عنوان مثال، بسیاری از مردم بومی آمریکای شمالی و دیگر نقاط زمین آنارشیسم را قبل از آنکه به صورت یک تئوری سیاسی در بیاید برای هزاران سال به کار برده اند. همچنین، گرایش ها وسازماندەیهای آنارشیستی در انقلاب های مهم حضور داشته است. نشست ها و جلسات شهری(New England Town Meeting) در جریان انقلاب آمریکا، گروه هاو قسمتهای پاریسی در جریان انقلاب فرانسه و همچنین انجمن ها و کمیته های کارگری در جریان انقلاب روسیه نمونه هایی از گرایشات آنارشیستی است (برای اطلاعات بیشتر به The Third Revolution— نوشته ی Murray Bookchin — مراجعه شود).پس اگر آنارشیسم — آنگونه که ما باور داریم — محصول مقاومت در برابر نیروهای آتوریته است، بنابراین جوامع آتوریته وار باعث برانیگخته شدن حس مقاومت و گرایشات آنارشیستی خواهند شد.

به عبارت دیگر، آنارشیسم تعریفی است برای مقاومت در برابر ظلم و استثمار، تعریفی برای نشان دادن تجربه ی کارگران، تجزیه و تحلیلی برای نشان اینکه چرا سیستم کنونی اشتباه است و همچنین تعریفی است برای امیدها و آرزوهای ما برای آیندەای بهتر. این مبارزه ها سال ها قبل از آنکه آنارشیسم نامیده شود، وجود داشته است اما جنبش آنارشیستی تاریخی ( به این مفهوم که مردم ایده های خود را آنارشیست بنامند و به سوی یک جامعه ی آنارشیست حرکت کنند) ذاتاً محصول مبارزه و مقاومت طبقه ی کارگر در برابر کاپیتالیسم و دولت، در برابر ظلم و استثمار و همچنین برای ایجاد جامعه ای آزاد با افرادی آزاد و برابر است.

http://no-compromise.blogfa.com/8709.aspx

An Anarchist FAQ

پرسشهای متداول آنارشیستی

بخش A.1.4

آیا آنارشیست ها سوسیالیست هستند؟

 

آری. تمام شاخه های آنارشیسم مخالف کاپیتالیسم هستند. چراکه کاپیتالیسم بر ظلم و استثمار پایه گذاری شده است. آنارشیست ها این “طرز تفکر که انسان نمی تواند با دیگران همکاری کند مگر آنکه ارباب زورگویی درصدی از تولیدات او را برای خود بردارد” رارد می کنند و باور دارند که در یک جامعه ی آنارشیست “کارگرانواقعی خودشان قوانین شان را به وجود خواهند آورد و خودشان تصمیم خواهند گرفت که کارها کی، کجا و چگونه انجام شوند.” با انجام این کار، کارگران خود را “از اسارت و بردگی وحشتناک کاپیتالیسم” آزاد خواهند ساخت. [Voltairine de Cleyre, “Anarchism”, Exquisite Rebel, p. 75و p. 79]

(در اینجا باید تاکید کنیم که آنارشیست ها مخالف تمام ساختارهای اقتصادیِ استوار بر تسلط، تحکمو استثمارهمچون فئودالیسم، “سوسیالیسم” شوروی وار، برده داری و غیره هستند. تمرکز ما بر روی کاپیتالیسم به این دلیل است که جهان هم اینک زیر سلطه یآن است.)

فردگرایانی همچون Benjamin Tucker همراه باسوسیال – آنارشیست هاییمانند Proudhon و Bakunin خودشان را “سوسیالیست” می نامیدند. آنطور که Kropotkinدر مقاله ی کلاسیک خود”Modern Science and Anarchism”(علم مدرن و آنارشیسم) می نویسد،دلیل آن ها از انجام این کار این بود که “از آنجا که سوسیالیسم به صورت وسیع و عمومی به عنوان تلاشی برای از میان بردن استثمار کارگر توسط کاپیتال مورد قبول قرار گرفته بود، آنارشیست ها نیز دست در دست سوسیالیست ها راهپیمایی می کردند.” [Evolution and Environment, p. 81] و یا آنگونه که Tucker می نویسد، “اساسی ترین ادعای سوسیالیسم این است که کارگر باید در اختیار خودش باشد،” ادعایی که “هر دو مکتب سوسیالیسم — یعنی سوسیالیسم دولتی و آنارشیسم –بر آن اتفاق نظر دارند.” [The Anarchist Reader, p. 144] از اینرو واژه ی “سوسیالیست” شامل تمام آن هایی می شدکه “به حق فرد در به اختیار داشتن تولیدات خودش ایمان داشتند.” [Lance Klafta, “Ayn rand and the Perversion of Libertarianism,” در مجله یAnarchy: A Journal of Desire Armed, شماره ی 34] این مخالفت با استثمار و بردگیمورد قبول تمام آنارشیست های واقعی است و از اینرو آن ها را زیر پرچم سوسیالیست قرار می دهد.

برای اکثر سوسیالیست ها “تنها گارانتی برای آنکه کارگر محصول دسترنج خود را از ربوده شدن حفظ کند این است کهابزار کار را در اختیار خودداشته باشد.” [Peter Kropotkin, The Conquest of Bread, p. 145] به همین دلیل، Proudhon از تعاونی هایکارگری حمایت می کرد… تعاونی هایی که”تمام افراد مشغول به کار در آن از سهمی مساوی دردارایی کمپانی برخوردارند” چرا که “با مشارکت در سود و زیان، نیروی کار اشتراکی (collective force) از تبدیل شدن به یک منبع سود برای عده ی کوچکی از مدیران و کارفرمایان جلوگیری می کند و در نتیجه، آن(کمپانی) تبدیل به دارایی همه ی کارگران می شود.” [The General Idea of the Revolution, p. 222 and p. 223]

در نتیجه، سوسیالیست های واقعیعلاوه بر آرزوی پایان دادن به استثمار کارگر توسط کاپیتال، آرزوی جامعه ای را دارند که تولیدکنندگان، ابزار تولید را در اختیار خود دارند. اینچگونگی رسیدن به این هدف است که موضوع اصلی بحث ها و مناظره های آنارشیست ها و دیگر سوسیالیست ها را تشکیل می دهد، اما همه بر سر این هدف اتفاق نظر دارند. آنارشیست ها از کنترل مستقیم کارگر بر روی ابزار تولید خود و یا تعاونی ها کارگری طرفداری می کنند.

علاوه بر این، آنارشیست ها کاپیتالیسم را به خاطر استبدادی بودنش (در کنار استثماری بودنش) رد می کنند. درزیر سیستمکاپیتالیست، کارگران خود را در مرحله ی تولید رهبری و مدیریت نمی کنند و هیچ نظارت و کنترلی بر روی محصول دسترنج خود ندارند. این وضعیت به سختی می تواند ریشه در آزادی و برابریافراد داشته و غیر استثماری باشد. در نتیجه آنارشیست ها مخالف آن هستند. این جنبه ی فکری را می توان در کارهای Proudhon (که الهام بخش Tucker و Bakunin بوده است) مشاهده کرد. او می نویسد که آنارشیسم به دنبال این است تا “استثمار کاپیتالیستی و وابسته به مالک در همه جا متوقف شده و سیستم دستمزد (wage system) منسوخ شود” چراکه “کارگر یا مستخدممالکی خواهد بود که بهترویج کاپیتالیسم می پردازد، و یا [با دیگران] سهیم خواهد شد… درحالت اول، کارگرمطیعبوده و استثمار خواهد شد، در نتیجه همواره در حالت اطاعت و فرمانبرداری خواهد بود. در حالت دوم (که با دیگران سهیم است) به زندگی خود به عنوان یک انسان و شهروند شریف ادامه می دهد… وبخشی از سیستم تولید را تشکیل می دهد، سیستم تولیدی که در حالت اول در آن برده بوده است… ما نباید مردد باشیم و تأمل کنیم، چراکهانتخاب دیگری [به جز این دو]نداریم… لازم است که یک انجمن در میان کارگران تشکیل شود… چرا که بدون آن، وابسته هایی همچون فرمانبردار و رئیس همچنانباقی خواهند ماند… و در پی آن، کاست اربابان و کارگران به وجود خواهند آمد که متناقض با یک جامعه ی آزاد و دموکراتیک است.” [Op. Cit., p. 233 and pp. 215-216]

بنابراین، آنارشیست ها آنتی کاپیتالیست هستند (“اگر کارگران مالک آن ثروتی باشند که خود تولید می کنند، کاپیتالیسمی وجود نخواهد داشت” [Alexander Berkman, What Is Anarchism?, p. 44]). به عنوان مثال، Benjamin Tucker — آنارشیستی که بیشترین تاثیر را از لیبرالیسم گرفته بود — تفکرات و ایده های خود را “Anarchistic-Socialism” (سوسیالیسم آنارشیستی) نامید و کاپیتالیسم را سیستم “رباخوار و دریافت کننده ی سود، کرایه و منفعت” خواند. Tucker این ایده را داشت که در یک جامعه ی آنارشیست و بازار آزادغیر کاپیتالیستی، سرمایه داران اضافی خواهند بود و استثمار کارگران توسط کاپیتال متوقف خواهد شد. [The Individualist Anarchists, p. 82] این جامعه بر اساس بانکداری متقابل و معاوضه ی آزاد کالا بین تعاونی ها، صنعتگران و کشاورزان تشکیل خواهد شد. در دیدگاه Tucker و دیگر آنارشیست های فردگرا (Individualist Anarchists)، کاپیتالیسم،بازار آزاد واقعی نیست، چراکه قوانین متعدد و حقوق انحصاری این اجازه را به سرمایه داران می دهد تا برتری نسبت به کارگران داشته باشند و استثمار خود را از طریق سود، منفعت و کرایه اعمال کنند. حتی Max Stirner که یک arch-egoist بود نیز هیچ احساسی به جز تمسخر و تحقیر برای جوامع کاپیتالیستی و وجهه ها متعدد آن نداشت.

بنابراین، آنارشیست ها خود را سوسیالیست می دانند، اما نوع خاصی از سوسیالیسم؛ سوسیالیسم آزادیخواه (Libertarian Socialism). آنچنان که آنارشیست فردگرا — Joseph A. Labadie — در انعکاس تفکرات Tucker و Bakunin می گوید:

“گفته شده است که آنارشیسم سوسیالیسم نیست. این یک اشتباه است. آنارشیسم، سوسیالیسم‌ داوطلبانه است. دو نوع سوسیالیسم وجود دارد: آرشیستی و آنارشیستی، استبدادی و آزادیخواهانه، دولتی و آزاد. در واقع هر پیشنهاد و راهبردی برای بهبود جوامع یا برایافزودن مقدار قدرت و اراده خارجی بر روی افراد است و یا برایکاهش آن. اگر برایافزایش این قدرتو اراده یخارجی باشد، آرشیستی است… و اگر برای کاهش آنباشد، آنارشیستی است.” [Anarchism: What It Is and What It Is Not]

Labadie در فرصت های متعدد متذکر شده است که “تمام آنارشیست ها،سوسیالیست هستند اما همه ی سوسیالیست ها آنارشیست نیستند.” در نتیجه، این کامنتِDaniel Guerin که توضیحمی دهد”آنارشیسم در واقعمترادف با سوسیالیسم است. یکآنارشیست در اصل سوسیالیستی است که تلاش دارد استثمار انسان توسط انسان را ازبین ببرد” در طول تاریخ جنبش آنارشیستی — هم در میان سوسیال -آنارشیست ها و هم آنارشیست های فردگرا — انعکاس یافته و تکرار شده است. [Anarchism, p. 12] در واقع، شهید واقعه ی Haymarket — آدولف فیشر (Adolph Fischer) — نیز همان کلمات Labadie را برای نشان دادن این حقیقت به کار برد، “همه ی آنارشیست ها، سوسیالیست هستند، اما همه ی سوسیالیست ها لزوما آنارشیست نیستند.” او همچنین تصدیق می کرد که جنبش “به دو بخش تقسیم می شود؛ آنارشیست – کمونیست ها و آنارشیست های [طرفدار]Proudhon و طبقه ی متوسط جامعه.” [The Autobiographies of the Haymarket Martyrs, p. 81]

اگرچه سوسیال -آنارشیست و آنارشیست های فردگرا بر سر مسائل مختلف اختلاف نظر دارند (به عنوان مثال اینکه آیا یک بازار آزاد واقعی و غیر کاپیتالیستی بهترین راه بیشنیه کردن آزادی است یا نه) اما بر سر این مسئله که باید باکاپیتالیسم به عنوان یک سیستم استثماری و ستم پیشه مخالفت شود و اینکه یک جامعه ی آنارشیست بایدبر اساس کار شراکتی (associated labour) تشکیل یابد، اتفاق نظر دارند.فقط کار شراکتی است که می تواند “قدرت ها و اراده های خارجیِ تحمیل شده بر افراد را کاهش دهد.” این همان ایده ی اصلیِ سوسیالیسم واقعی است. این دیدگاه را می توان به روشنی در این جمله ی Joseph Labadie مشاهده کرد که می گوید اتحادیه ی صنفی “نمونه ای از به دست آوردن آزادی از طریق شراکت و تعاون است” و اینکه “بدون این اتحادیه، کارگر چیزی به جز یک برده برای کارفرما نیست.” [Different Phases of the Labour Question]

با این حال، معنای کلمات با گذشت زمان تغییر می کند. امروزه “سوسیالیسم” تقریبا به معنای سوسیالیسم دولتی است، سیستمی که تمام آنارشیست ها به خاطر ضدیتش با آزادی و ایده آل های اصلی سوسیالیسم مخالفش هستند. تمام آنارشیست ها با این جمله ی Noam Chomsky در باب این مسئله موافقند:

“اگر چپ به گونه ای درک شده است که “بلشویسم” را هم شامل می شود، منخودم را صریحاً از چپ جدا می کنم. لنین یکی از بزرگترین دشمنان سوسیالیسم بود.” [Marxism, Anarchism, and Alternative Future, p. 779]

آنارشیسم در مخالفت ثابت با مارکسیسم، سوسیال -دموکراسی و لنینیسم رشد کرد. مدت ها قبل از اینکه لنین به قدرت برسد، Mikhail Bakunin پیروان Marx را از ظهور”بروکراسی سرخ” (Red Bureaucracy) آگاه کرده و هشدار داده بود که “بدترین نوع حکومت های مستبدانه” است. در واقع، تمام آثار Stirner، Proudhon و مخصوصاBakunin، دهشت سوسیالیسم دولتی را با درستی تمام پیشگویی کرده بودند. علاوه بر این، آنارشیست ها در میان اولین کسانی بودند که به مخالفت با رژیم بلشویک در روسیهپرداختند.

با این حال، آنارشیست ها در بعضی از مسائل با بعضی ازمارکسیست ها همفکر هستند (اگرچه هیچ همفکری بالنینیست ها ندارند). هم Bakunin و هم Tucker تجزیه و تحلیل های مارکس از کاپیتالیسمو تئوری ارزش بازویکار (labout theory ofvalue) او را قبول می کنند. مارکس خود به شدت تحت تاثیر کتاب The Ego and Its Own (نوشته ی Max Stirner) بود. کتابی که شامل انتقادهای بسیار صریح و درخشان از سوسیالیسم دولتی وآن چیزی است که مارکس کمونیزم عامیانه (vulgar communism) می نامد. همچنین عواملی در جنبش مارکسیست بوده اند که عقاید و نظرات بسیار شبیه به سوسیال – آنارشیست ها (به خصوص آنارکو – سندیکالیست ها) داشته اند. به عنوان مثال، Anton Pannekoek، Rosa Luxembourg، Paul Mattick و خیلی های دیگر نظرات بسیار متفاوت از لنین را دارند. Karl Korsch و برخی دیگر نیز از انقلاب آنارشیستی اسپانیا نوشته اند. اگرچه پیوستگی های زیادی از مارکس به لنین وجود دارد، اما از سوی دیگر، پیوستگی هایی بین مارکس و مارکسیست هایآزادیخواه (libertarian Marxists) نیز وجود دارد که منتقد سرسخت لنین و بلشویسم بودند.

در نتیجه، آنارشیسم نوعی سوسیالیسم است، سوسیالیسمی که در نقطه ی مقابل سوسیالیسم دولتی قرار دارد. آنارشیست ها به جای “برنامه ریزی مرکزی” (centralplanning)که معمولا با واژه ی “سوسیالیسم” به ذهن ها خطور می کند، شراکت و تعاون آزاد بین افراد، محل کار و اجتماعات را ترویج می کنند و در نتیجه مخالف سوسیالیسم “دولتی” که شکل دیگری از کاپیتالیسم دولتی است هستند. سیستمی که در آن “هر مرد و زن دریافت کننده ی دستمزد است و دولت،پرداخت کننده یدستمزد.” [Benjamin Tucker, The Individualist Anarchists, p. 81] بنابراین، آنارشیست ها مارکسیسم (که اکثر مردمبه عنوان “سوسیالیسم” می شناسند)را رد می کنند.

آنارشیست ها به خاطر تفاوت با سوسیالیسم دولتی و همچنینبرای کاهش میزان اختلالو سردرگمی است که خود را تنها “آنارشیست” خطاب می کنند. اگرچه با به وجود آمدن راست “آزادیخواه” در ایالات متحده ی آمریکا، بعضی از طرفداران کاپیتالیسم از فرصت استفاده کرده و خود را “آنارشیست” می نامند. اما همانطور که توضیح داده شده است –هم از نظر تاریخی و هم از نظر عقلانی — آنارشیسم دلالت بر ضدیت با کاپیتالیسم دارد.

http://no-compromise.blogfa.com/8708.aspx