ئەرشیفەکانى هاوپۆل: کوردیی-کورمانجی

B.3.5 Gelo milkê dewletê ji milkê taybet cuda ye?

Wergera Makîne

Na, dûrî wê.
Xwedîderketina dewletê divê bi xwedîtiya hevpar an jî giştî ya ku ji têgeha “mafên bi kar anînê” tê binavkirin, neyê tevlihevkirin. Dewlet amûreke hiyerarşîk a zorê ye û weke ku me di beşa B.2 de jî bahs kir , bi hêza ku di nav çend destan de tê komkirin tê nîşankirin. Ji ber ku nifûsa giştî, ji hêla sêwiranê ve, ji biryargirtinê di hundurê wê de tê derxistin, ev tê vê wateyê ku sazûmana dewletê li ser milkê mijara gotinê ye. Ji ber ku raya giştî û kesên ku malekê bi kar tînin ji kontrolkirina wê tên dûrxistin, milkê dewletê jî wek milkê taybet e. Li şûna ku kapîtalîst xwedî derkevin, burokrasiya dewletê dike.
Ev yek bi rehetî ji mesela dewletên bi navê “sosyalîst” yên wek Yekîtîya Sovyet an Çîn tê dîtin. Ji bo ku nîşan bidin çima, em tenê hewce ne ku sosyalîstek bazarê ku îdia dike ku Chinaîn ne kapîtalîst e bêje. Li gorî David Schweickart civakek kapîtalîst e ku, “[i] ji bo ku bigihîje navgînên hilberînê (bêyî ku kes nikaribe bixebite), divê pir kes bi kesên ku xwediyên van amûran (an jî nûnertiya wan) dikin re peyman bikin. Di berdêla meaşekî de, ew razî dibin ku hejmarek û kalîteya kar ji xwediyên xwe re peyda bikin. Taybetmendiyek girîng a saziya keda meaş e ku ew mal û karûbarên ku têne hilberandin ne aîdê karkerên ku wan hildiberînin ne. lê ji bo kesên ku amûrên hilberînê didin karkeran . Bi vî awayî, ew rast dibêje ku “civaka cotkarên piçûk û esnafan… ne civakek kapîtalîst e, ji ber ku keda meaş bi piranî tune.” Lêbelê, ew xelet e ku dibêje ku “civaka ku tê de piraniya [a] amûrên hilberînê di destê hukûmeta navendî an civakên herêmî de ne – mînaka Çîna hemdem – ne civakek kapîtalîst e, ji ber ku xwedîtiya taybet e. amûrên hilberînê ne serdest e.” [ Piştî Kapîtalîzmê , r. 23]
Sedem diyar e. Weke ku Emma Goldman gotiye (aşkere diyar dike), ger mal û milk were netewkirin , “ew aîdî dewletê ye; ev e, hukûmet di destê wê de ye û dikare li gorî xwestek û nêrîna xwe jê derxe… Rewşek wusa ye. dibe ku jê re kapîtalîzma dewletê were gotin, lê dê fantastîk be ku mirov wê bi her wateyê komunîst bihesibîne” (ji ber ku pêdivî bi “sosyalîzekirina axê û makîneyên hilberandin û belavkirinê” yên ku “aîdê gel in.” ji hêla kes an koman ve li gorî hewcedariyên wan têne bicîh kirin û bikar anîn” li ser bingeha “gihîştina belaş” ). [ Sor Emma Speaks , rûp. 406-7]
Ji ber vê yekê, li gorî pênaseya Schweickart, sîstemeke ku xwe dispêre milkiyeta dewletê, kapîtalîst e , ji ber ku karker eşkere ne xwediyê amûrên hilberînê yên ku bikar tînin, dewlet e. Ew ne xwediyê mal û xizmetên ku hildiberînin ne, dewleta ku amûrên hilberînê dide karkeran jî heye. Cudahî ew e ku li şûna ku çend sermayedarên cuda bin, tenê dewletek heye. Çawa ku Kropotkin hişyarî da, ew “tenê cîgirkirina… ya dewletê wekî kapîtalîsta gerdûnî ya kapîtalîstên îroyîn e.” [ Evolution and Environment , r. 106] Ji ber vê yekê anarşîstan meyla van rejiman kirine “kapîtalîsta dewletê” ji ber ku dewlet di esasê xwe de li şûna serdestê kapîtalîst digire.
Digel ku ev yek ji bo rejîmên mîna Çînê yên ku dîktatorî ne diyar e, mantiq ji bo dewletên demokratîk jî derbas dibe. Dewlet demokratîk be bila bibe, xwedîderketina dewletê rengekî xwedan milkê taybetî ye ku têkiliyek civakî ya ku ji şêwazên resen ên sosyalîzmê bi tevahî cûda ye tê wateya. Mafên xwedîderketin û bikaranîna hevpar têkiliyên civakî yên li ser bingeha azadî û wekheviyê çêdike. Xwedîderketina dewletê, hebûna makîneyeke hikûmetê, burokrasiyeke navendî, ku hem wekî kes û hem jî wekî kom di ser endamên civakê re radiweste û xwedî hêza zorê û serdestiyê li ser wan e, ferz dike. Bi gotineke din, dema dewletek bibe xwediyê îmkanên jiyanê, endamên civakê proleter, nexwedî, ji bin kontrolê dûr dimînin. Hem ji aliyê qanûnî ve û hem jî di rastiyê de amûrên jiyanê ne aîdê wan e, ya dewletê ye. Ji ber ku dewlet ne abstrakasyonek e ku li ser civakê diherike, lêbelê saziyek civakî ye ku ji komek taybetî ya mirovan pêk tê, ev tê vê wateyê ku ev kom mal û milkê mijara gotinê kontrol dike û bi vî rengî bi bandor xwedî dike, ne civak bi tevahî û ne jî yên ku bi rastî bikar tînin. ew. Çawa ku çîna xwedan piraniyê derdixe holê, bi heman awayî bûrokrasiya dewletê jî, ku tê wateya ku ew xwediyê amûrên hilberînê ye, bi awayekî fermî û qanûnî bê naskirin yan na.
Ev diyar dike ku çima sosyalîstên azadîxwaz bi berdewamî li ser xwebirêvebirina hilberînê ya karkeran wekî bingeha her şêweyek rastîn a sosyalîzmê tekez kirine. Ji ber ku hem Lenînîzmê û hem jî Sosyaldemokratîkê kiriye, li ser xwedîderketinê raweste. Hêjayî gotinê ye ku ew rejîmên ku xwedîtiya kapîtalîst bi milkê dewletê veguherandine dewsa analîza anarşîst di van mijaran de ( “Hikûmeta tev-hêzdar, navendîparêz ku Kapîtalîzma Dewletê wekî îfadeya wê ya aborî ye” rast nîşan dane, ku Emma Goldman kurteya Rûsyaya Lenîn bîne ziman. Op. 388). Taybetmendiya dewletê bi tu awayî ji milkê taybet ne cuda ye — ya ku diguhere ew e ku kî karkeran îstîsmar dike û tepeser dike.
Ji bo bêtir nîqaşê li beşa H.3.13 binêre — “Sosyalîzma dewletê çima tenê kapîtalîzma dewletê ye?”

ب.٣.٥ گەلۆ ملکێ دەولەتێ ژ ملکێ تایبەت جودایە؟

وەرگەرا ماکینە

ب.٣.٥ گەلۆ ملکێ دەولەتێ ژ ملکێ تایبەت جودایە؟
نا، دووری وێ.
خوەدیدەرکەتنا دەولەتێ دڤێ ب خوەدیتیا ھەڤپار ئان ژی گشتییا کو ژ تێگەھا “مافێن ب کار ئانینێ” تێ بناڤکرن، نەیێ تەڤلھەڤکرن. دەولەت ئاموورەکە ھیەرارشیکا زۆرێیە و وەکە کو مە د بەشا ب.٢ دە ژی باھس کر ، ب ھێزا کو د ناڤ چەند دەستان دە تێ کۆمکرن تێ نیشانکرن. ژ بەر کو نفووسا گشتی، ژ ھێلا سێورانێ ڤە، ژ بریارگرتنێ د ھوندورێ وێ دە تێ دەرخستن، ئەڤ تێ ڤێ واتەیێ کو سازوومانا دەولەتێ ل سەر ملکێ مژارا گۆتنێیە. ژ بەر کو رایا گشتی و کەسێن کو مالەکێ ب کار تینن ژ کۆنترۆلکرنا وێ تێن دوورخستن، ملکێ دەولەتێ ژی وەک ملکێ تایبەتە. ل شوونا کو کاپیتالیست خوەدی دەرکەڤن، بورۆکراسیا دەولەتێ دکە.
ئەڤ یەک ب رەھەتی ژ مەسەلا دەولەتێن ب ناڤێ “سۆسیالیست”یێن وەک یەکیتییا سۆڤیەت ئان چین تێ دیتن. ژ بۆ کو نیشان بدن چما، ئەم تەنێ ھەوجە نە کو سۆسیالیستەک بازارێ کو ئیدا دکە کو چناین نە کاپیتالیستە بێژە. ل گۆری داڤد سچوەجکارت جڤاکەک کاپیتالیستە کو، “[ئ] ژ بۆ کو بگھیژە ناڤگینێن ھلبەرینێ (بێیی کو کەس نکاربە بخەبتە)، دڤێ پر کەس ب کەسێن کو خوەدیێن ڤان ئامووران (ئان ژی نوونەرتیا وان) دکن رە پەیمان بکن. د بەردێلا مەاشەکی دە، ئەو رازی دبن کو ھەژمارەک و کالیتەیا کار ژ خوەدیێن خوە رە پەیدا بکن. تایبەتمەندیەک گرینگا سازیا کەدا مەاشە کو ئەو مال و کارووبارێن کو تێنە ھلبەراندن نە ئایدێ کارکەرێن کو وان ھلدبەرینن نە. لێ ژ بۆ کەسێن کو ئاموورێن ھلبەرینێ ددن کارکەران . ب ڤی ئاوایی، ئەو راست دبێژە کو “جڤاکا جۆتکارێن پچووک و ئەسنافان… نە جڤاکەک کاپیتالیستە، ژ بەر کو کەدا مەاش ب پرانی تونە.” لێبەلێ، ئەو خەلەتە کو دبێژە کو “جڤاکا کو تێ دە پرانیا [ا] ئاموورێن ھلبەرینێ د دەستێ ھوکوومەتا ناڤەندی ئان جڤاکێن ھەرێمی دە نە – میناکا چینا ھەمدەم – نە جڤاکەک کاپیتالیستە، ژ بەر کو خوەدیتیا تایبەتە. ئاموورێن ھلبەرینێ نە سەردەستە.” [ پشتی کاپیتالیزمێ ، ر. ٢٣]
سەدەم دیارە. وەکە کو ئەمما گۆلدمان گۆتیە (ئاشکەرە دیار دکە)، گەر مال و ملک وەرە نەتەوکرن ، “ئەو ئایدی دەولەتێیە؛ ئەڤە، ھوکوومەت د دەستێ وێ دەیە و دکارە ل گۆری خوەستەک و نێرینا خوە ژێ دەرخە… رەوشەک ووسایە. دبە کو ژێ رە کاپیتالیزما دەولەتێ وەرە گۆتن، لێ دێ فانتاستیک بە کو مرۆڤ وێ ب ھەر واتەیێ کۆمونیست بھەسبینە” (ژ بەر کو پێدڤی ب “سۆسیالیزەکرنا ئاخێ و ماکینەیێن ھلبەراندن و بەلاڤکرنێ”یێن کو “ئایدێ گەلن.” ژ ھێلا کەس ئان کۆمان ڤە ل گۆری ھەوجەداریێن وان تێنە بجیھ کرن و بکار ئانین” ل سەر بنگەھا “گھیشتنا بەلاش” ). [ سۆر ئەمما سپەاکس ، رووپ. ٤٠٦-٧]
ژ بەر ڤێ یەکێ، ل گۆری پێناسەیا سچوەجکارت، سیستەمەکە کو خوە دسپێرە ملکیەتا دەولەتێ، کاپیتالیستە ، ژ بەر کو کارکەر ئەشکەرە نە خوەدیێ ئاموورێن ھلبەرینێیێن کو بکار تینن، دەولەتە. ئەو نە خوەدیێ مال و خزمەتێن کو ھلدبەرینن نە، دەولەتا کو ئاموورێن ھلبەرینێ ددە کارکەران ژی ھەیە. جوداھی ئەوە کو ل شوونا کو چەند سەرمایەدارێن جودا بن، تەنێ دەولەتەک ھەیە. چاوا کو کرۆپۆتکن ھشیاری دا، ئەو “تەنێ جیگرکرنا…یا دەولەتێ وەکی کاپیتالیستا گەردوونییا کاپیتالیستێن ئیرۆیینە.” [ ئەڤۆلوتۆن ئاند ئەنڤرۆنمەنت ، ر. ١٠٦] ژ بەر ڤێ یەکێ ئانارشیستان مەیلا ڤان رەژمان کرنە “کاپیتالیستا دەولەتێ” ژ بەر کو دەولەت د ئەساسێ خوە دە ل شوونا سەردەستێ کاپیتالیست دگرە.
دگەل کو ئەڤ یەک ژ بۆ رەژیمێن مینا چینێیێن کو دیکتاتۆری نە دیارە، مانتق ژ بۆ دەولەتێن دەمۆکراتیک ژی دەرباس دبە. دەولەت دەمۆکراتیک بە بلا ببە، خوەدیدەرکەتنا دەولەتێ رەنگەکی خوەدان ملکێ تایبەتییە کو تێکلیەک جڤاکییا کو ژ شێوازێن رەسەنێن سۆسیالیزمێ ب تەڤاھی جوودایە تێ واتەیا. مافێن خوەدیدەرکەتن و بکارانینا ھەڤپار تێکلیێن جڤاکییێن ل سەر بنگەھا ئازادی و وەکھەڤیێ چێدکە. خوەدیدەرکەتنا دەولەتێ، ھەبوونا ماکینەیەکە ھکوومەتێ، بورۆکراسیەکە ناڤەندی، کو ھەم وەکی کەس و ھەم ژی وەکی کۆم د سەر ئەندامێن جڤاکێ رە رادوەستە و خوەدی ھێزا زۆرێ و سەردەستیێ ل سەر وانە، فەرز دکە. ب گۆتنەکە دن، دەما دەولەتەک ببە خوەدیێ ئیمکانێن ژیانێ، ئەندامێن جڤاکێ پرۆلەتەر، نەخوەدی، ژ بن کۆنترۆلێ دوور دمینن. ھەم ژ ئالیێ قانوونی ڤە و ھەم ژی د راستیێ دە ئاموورێن ژیانێ نە ئایدێ وانە،یا دەولەتێیە. ژ بەر کو دەولەت نە ئابستراکاسیۆنەکە کو ل سەر جڤاکێ دھەرکە، لێبەلێ سازیەک جڤاکییە کو ژ کۆمەک تایبەتییا مرۆڤان پێک تێ، ئەڤ تێ ڤێ واتەیێ کو ئەڤ کۆم مال و ملکێ مژارا گۆتنێ کۆنترۆل دکە و ب ڤی رەنگی ب باندۆر خوەدی دکە، نە جڤاک ب تەڤاھی و نە ژییێن کو ب راستی بکار تینن. ئەو. چاوا کو چینا خوەدان پرانیێ دەردخە ھۆلێ، ب ھەمان ئاوایی بوورۆکراسیا دەولەتێ ژی، کو تێ واتەیا کو ئەو خوەدیێ ئاموورێن ھلبەرینێیە، ب ئاوایەکی فەرمی و قانوونی بێ ناسکرن یان نا.
ئەڤ دیار دکە کو چما سۆسیالیستێن ئازادیخواز ب بەردەوامی ل سەر خوەبرێڤەبرنا ھلبەرینێیا کارکەران وەکی بنگەھا ھەر شێوەیەک راستینا سۆسیالیزمێ تەکەز کرنە. ژ بەر کو ھەم لەنینیزمێ و ھەم ژی سۆسیالدەمۆکراتیکێ کریە، ل سەر خوەدیدەرکەتنێ راوەستە. ھێژایی گۆتنێیە کو ئەو رەژیمێن کو خوەدیتیا کاپیتالیست ب ملکێ دەولەتێ ڤەگوھەراندنە دەوسا ئانالیزا ئانارشیست د ڤان مژاران دە ( “ھکوومەتا تەڤ-ھێزدار، ناڤەندیپارێز کو کاپیتالیزما دەولەتێ وەکی ئیفادەیا وێیا ئابۆرییە” راست نیشان دانە، کو ئەمما گۆلدمان کورتەیا رووسیایا لەنین بینە زمان. ئۆپ. ٣٨٨). تایبەتمەندیا دەولەتێ ب تو ئاوایی ژ ملکێ تایبەت نە جودایە –یا کو دگوھەرە ئەوە کو کی کارکەران ئیستیسمار دکە و تەپەسەر دکە.
ژ بۆ بێتر نیقاشێ ل بەشا ھ.٣.١٣ بنێرە — “سۆسیالیزما دەولەتێ چما تەنێ کاپیتالیزما دەولەتێیە؟”

ب.٣.٤ ما ملکیەتا تایبەت دکارە وەرە رەواکرن؟

وەرگەرا ماکینە

نا. تەڤی کو چەند ئالیگرێن کاپیتالیزمێ دزانن کو ملکیەتا تایبەت، ب تایبەتی ل سەر ئاخێ، ب بکارانینا ھێزێ ھاتیە ئافراندن ژی، پرانیا وان دپارێزن کو ملکیەتا تایبەت ئادلە. پاراستنا ھەڤپارا ملکیەتا تایبەت د خەباتا رۆبەرت نۆزجک (ئالیگرێ کاپیتالیزما “بازارا ئازاد” ) دە تێ دیتن. ژ بۆ نۆزجک، بکارانینا ھێزێ بدەستخستنا نەقانوونی دکە و ژ بەر ڤێ یەکێ ھەر سەرناڤەک ھەیییا ملکێ نە رەوایە (ب گۆتنەک دن، دزی و بازرگانیا تشتێن دزین خوەدیێ ڤان تشتان قانوونی ناکە). ژ بەر ڤێ یەکێ، ھەکە دەستکەفتیا دەستپێکێیا ئاخێ نە رەوا بوو، وێ ھنگێ ھەمی سەرناڤێن ھەیی ژی نە رەوا نە. و ژ بەر کو خوەدیتیا تایبەتا ئاخێ بنگەھا کاپیتالیزمێیە، کاپیتالیزم ب خوە ژی وێ بێ قانوونی بێ کرن.
ژ بۆ کو ل دۆرا ڤێ پرسگرێکێ بگرە، نۆزجک خەباتا لۆجکە ( “تھە لۆجکەان پرۆڤسۆ” ) بکار تینە کو دکارە وھا وەرە کورت کرن:
١. مرۆڤ خوەدی ل خوە و ژ بەر ڤێ یەکێ کەدا خوەیە.
٢. جیھان د دەستپێکێ دە ھەڤپارە (ئان ژی د رەوشا نۆزجک دە بێخوەدییە.)
٣. مرۆڤ ب خەباتا ل سەر چاڤکانیێن ھەڤپار (ئان نەخوەدی) رە، ژ بەر کو خوەدیێ کەدا خوە نە، وێ ڤەدگوھەرینن ملکێ خوە.
٤. ھەکە ھوون رەوشایێن دن خەراب نەکن، ھوون دکارن ل سەر پارەک ژ ناڤینی مەزنتر ل جیھانێ مافێن موتلەق بستینن.
٥. دەما کو مرۆڤ ملکێ تایبەت ب دەست خست، ژ ئالیێ ئەخلاقی ڤە بازارەک ئازادا سەرمایە و کەدێ تێ خوەستن.
لێبەلێ، د ڤێ تەۆریێ دە گەلەک خەلەتی ھەنە.یا ھەری دیار ئەڤە کو چما تەڤلھەڤکرنا تشتێ کو ھوون خوەدان (خەبات دکن) ب تشتێ کو خوەدیێ ھەمییانە (ئان نەخوەدی) وێ د ملکێ وە دە ڤەدگەرینە؟ بێ گومان ئەوێ ب ھێسانی وەرە ڤێ واتەیێ کو وە کەدا کو وە خەرج کریە وندا کریە (میناک، ھندک کەس دکارن ببێژن کو وە خوەدیێ چەمەک تەنێ ژ بەر کو وە تێ دە ئاڤژەنی کریە ئان ژی ماسیگریێ کریە). ھەر چقاس ئەم راستبوونا نیقاشێ بھەسبینن و بپەژرینن کو ب خەباتا ل سەر پەرچەیەک ئەرد خوەدیتیێ دافرینە ژی، چما ئەم بفکرن کو دڤێ ئەڤ خوەدیدەرکەتن ل سەر بنگەھا مافێن ملکیەتا کاپیتالیست بە؟ گەلەک چاندان ب ڤی رەنگی فۆرمێن ملکیەتێیێن “موتلەق” ناس نەکرنە ، مافێ ملکیەتێیێ کو تێ ھلبەراندن قەبوول کرنە لێ نە ئاخا خوە.
ژ بەر ڤێ یەکێ، تەخمینا کو خەرجکرنا کەدێ ئاخ ڤەدگوھەرینە ملکێ تایبەت، بخوەبەر پێک نایێ. ھوون دکارن بەرەڤاژیێ ڤێ یەکێ ژی نیقاش بکن، ئانگۆ کەد، دەما کو خوەدیدەرکەتنا ل تشتێن کو ھاتنە ئافراندن ھلدبەرینە، نە ملکێ ل ئاخێ، تەنێ خوەدیتیێ ھلدبەرینە. ب گۆتنێن پرۆودھۆن:
“ئەز دپەژرینم کو خوەدێگراڤی ژ بۆ تەنگاھی و پیشەسازیا خوە ھەقێ خوە دستینە… لێ ئەو تو مافێ ئاخێ ب دەست ناخە. عبلا کەدکار ژ بەر کەدا خوە دەرکەڤە.” پر باشە، لێ ئەز فام ناکم کو ملکێ د بەرھەمان دە ب خوە رە مالزەمەیا خام ھلدگرە، ما ژێھاتیبوونا ماسیگر، کو ل ھەمان پەراڤێ دکارە ژ ھەڤالێن خوە زێدەتر ماسی بگرە، وی دکە خوەدیێ زەڤیێن ماسیگران پسپۆریا نێچیرڤانەکی ژ دارستانا لیستکێ رە وەکی سەرناڤەک بێکێماسی تێتە ھەسباندن، – گەریدەیا کەدکار خەلاتا پیشەسازیا خوە د پربوون و سەروەریا چاندنیا خوە دە دبینە ئاخ، مافێ وییێ تەرجیھکرنێ ھەیە، تو جاری، د بن تو شەرت و مەرجان دە، ژ بەر ژێھاتیا خوەیا جۆتکار نایێ دەستوور کرن کو ژ ئاخا کو ئەو دچلمسینە.
“ژ بۆ گوھەراندنا ملک و ملکێ، ژ بلی کەدێ تشتەک لازمە، بێیی ڤێ یەکێ مرۆڤ گاڤا کو ژ کەدکاریێ راوەستیا وێ دەڤ ژ خوەدێگراڤی بەردە. نھا، قانوون ملکێ خوەدانیا کەڤنار و بێ گومان بنگەھ دگرە؛ ئانگۆ رەچەتە. کار تەنێ نیشانا ئاقلانەیە، کریارا فزیکییە، کو ب وێ داگیرکەری تێ خویانگ کرن. ئەگەر، وێ دەمێ، چاندنی پشتی کو دەڤ ژ کەد و ھلبەرینێ بەردە، خوەدیێ وێ بمینە، گەر کو ملکێ وی پێشی قەبوول بکە، پاشێ وەرە تەھاموولکرن، د داویێ دە ببە نەناس ب دەستوورا قانوونا مەدەنی پێک تێ، و ل گۆری پرەنسیبا داگرکرنێ ئەڤ یەک راستە، کو نە فاتوورەیا فرۆتانێ، نە کرێیا چاندنیێ ھەیە، لێ تێ واتەیا.
“مرۆڤ ھەر تشت ئافراندیە – ھەر تشت ژ بلی ماتەریالێ بخوە. نھا، ئەز دپارێزم کو ئەڤ ماتەریال ئەو تەنێ دکارە ب شەرتێ کەدا دایمی خوەدی بکە و بکار بینە، — دایینا مافێ خوەیێ ملکیەتێ د تشتان دە. کو وی ھلبەراندیە.
“ژ بەر ڤێ یەکێ، ئەڤ خالا یەکەمە کو ھاتی چارەسەر کرن: ملکێ د ھلبەرێ دە، ھەکە ئەم ئەو قاس بدن، د ناڤگینێن ھلبەرینێ دە ملکێ خوە ب خوە رە ناگرە؛ ژ من رە خویا دکە کو ھەوجەداریا خوە نیشانی زێدە تونە. د ناڤبەرا لەشکەران دە جووداھی تونە.یێ کو خوەدیێ چەکێن وییە، ماسۆنێ کو خوەدیێ مالزەمەیێن کو ژ بۆ لێنێرینا وی نە، ماسیگرێ کو خوەدیێ ئاڤێیە، نێچیرێ کو خوەدیێ زەڤی و دارستانانە، و جۆتکارێ کو خوەدیێ زەڤیانە: ھەموو، ھەکە ھوون وەھا ببێژن، ھەمی خوەدیێن بەرھەمێن وان — نە یەک خوەدانێ ئاموورێن ھلبەرینێیە . [ تایبەتمەندی چیە؟ ، رووپ. ١٢٠-١]
ئارگومانا پرۆودھۆن ژیا نۆزجک پرتر راستداریا دیرۆکی ھەیە. خوەدیدەرکەتنا ھەڤپارا ئاخێ ب کارانینا کەسانە رە ب دەھ ھەزاران سالن فۆرما سەردەستا مافێن ملکیەتێیە دەما کو تەۆریا “قانوونا خوەزایی”یا نۆزجک ڤەدگەرە خەباتا لۆجکەیا د سەدسالا ھەفتەمین دە (ب خوە ھەولدانەک ژ بۆ پاراستنا دەستدرێژیا نۆرمێن کاپیتالیست. خوەدیتیا ل سەر یاسایا ھەڤپارا بەرێ). تەۆریا نۆزجک تەنێ دەرباسدار خویا دکە ژ بەر کو ئەم د جڤاکەک دە دژین کو فۆرما سەردەستا مافێن ملکیەتێ کاپیتالیستە. ب ڤی رەنگی، نۆزجک پرسێ دپرسە – ئەو تشتێ کو ئەو ھەول ددە ئیسبات بکە تەخمین دکە.
ب پاشگوھکرنا ڤان مژارێن ئەشکەرە، نیقاشا راستینا نۆزجک چیە؟
تشتا کو پێشی لێ تێ گرتن ئەڤە کو ئەو چیرۆکەکە، ئەفسانەیە. سیستەما ملکیەتێیا ھەیی و پارڤەکرنا وێیا چاڤکانی و مافێن خوەدیتیێ بەرھەما ب ھەزاران سالانا ناکۆکی، زۆرێ و توندیێیە. ژ بەر ڤێ یەکێ، ل گۆری ئارگومانێن نۆزجک، ئەو نە رەوایە و خوەدیێن ھەیی مافێ وان تونە کو کەسێن دن ژ گھاندنا وان بێپار بھێلن ئان ژی ل ھەمبەر باج ئان دەستەسەرکرنێ ئیتیراز بکن. لێبەلێ، ب راستی ئەڤ ئەنجامە کو نۆزجک دخوازە ب چیرۆکا خوە ژ ھۆلێ راکە. ب پێشکێشکرنا جەرباندنەک رامانا نەھستۆریکی، ئەو ھێڤی دکە کو خوەندەڤان رازی بکە کو دیرۆکا راستینا ملکێ پاشگوھ بکە دا کو خوەدیێن ھەیییێن ملکێ ژ نووڤەبەلاڤکرنێ بپارێزە. تەۆریا نۆزجک تەنێ ب جددی تێ گرتن ژ بەر کو، یەکەم، ئەو تشتێ کو ئەو ھەول ددە رەوا بکە (ئانگۆ مافێن ملکیەتا کاپیتالیست) دھەسبینە و د ئەنجامێ دە خوەدان ھەڤگرتنەک رووپییە ویا دویەمین ژی، ژ بۆ دەولەمەندان خوەدان کێرھاتیبوونا سیاسییا ئەشکەرەیە. .
تشتا دویەمین کو دڤێ وەرە زانین ئەڤە کو ئارگومان بخوە کوور خەلەتە. ژ بۆ کو ھوون ببینن کا چما، (وەک میناک) دو کەسێن کو ئاخا ھەڤپار پارڤە دکن بگرن. نۆزجک دەستوورێ ددە یەک کەس کو ئاخا خوە وەکییا خوە بخوازە ھەیا کو “پێڤاژۆیا کو ب گەلەمپەری د تشتەک بەرێ نەخوەدی دە مافەک ملکێ وەسیەتکرییێ دۆمدار چێدکە دێ ووسا نەکە ھەکە پۆزیسیۆنا کەسێن دن ئێدی نە د ئازادیا کارانینا تشتێ دە بە. ژ بەر ڤێ یەکێ خرابتر بوویە.” [ ئانارشی، دەولەت و ئوتۆپیا ، ر. ١٧٨] ژ بەر ڤێ یەکێ، یەک ژ ھەر دو ھەڤپارێن مە، ھەیا کو کاربە مەاشەکی ژیا کو د ئەسلێ خوە دە ھلدبەراندیە زێدەتر بدەیێ دن، دکارە زەڤی ب دەست بخە. گەر ئەڤ رەوش بگھیژە وێ ھنگێ، ل گۆری نۆزجک، ڤەقەتاندنا دەستپێکێ راست بوو و ھەر وەھا ھەمی دانووستەندنێن بازارێیێن پاشین ژی وسا نە. ب ڤی ئاوایی جیھانا بێخوەدی دبە خوەدی و پەرگالەک بازارێیا کو ل سەر بنگەھا مافێن ملکیەتا کاپیتالیست د چاڤکانیێن ھلبەرینێ (ئەرد) و کەدێ دەیە پێش دکەڤە.
بالکێشە، ژ بۆ ئیدەۆلۆژیەک کو ژ خوە رە “ئازادی” ب ناڤ دکە، تەۆریا نۆزجک ب شەرت و مەرجێن کو ل سەر بنگەھا کارانینا ھەڤپار د ناڤ جڤاکێ دە ھەبوون، “خرابتر” ب تەنێ رەفاھا مادی پێناسە دکە. لێ راستی ئەڤە کو کەسەک ئەرد ب دەست خستبە،یێ دن نکاربە ژ ئاخا مایی بژی، وێ دەمێ پرسگرێکەک مە ھەیە. کەسێ دن نەچارە کو بپەژرینە کو ببە خوەدیێ ئاخێ. راستیا کو خوەدیێ ئەردێ نوو مەاشەکی ددەیێ دن دا کو ئاخا خوە بخەبتینە کو ژیا کۆلەیێ نوویێ مەاشێ کو د ئەسلێ خوە دە ھلبەراندیە زێدەتر دکە، دبە کو ب “پێوستیا لۆجکەان” رە وەرە دیتن. مژارا گرینگ ئەوە کو کۆلەیێ نوویێ مەاش ژ بلی کارکرنێ ژ بۆ یەکی دن رە بژارەک نەمایە و د ئەنجامێ دە ژی دبە بندەستێ دەستھلاتداریا وی کەسی. ب گۆتنەکە دن، “خرابتر” بوونا د وارێ ئازادیێ دە (ئانگۆ خوەسەری ئان خوەبرێڤەبرنێ) ژ بۆ نۆزجک نە گرینگە، ھەلوەستەک کو مەرڤ دکارە بگرە.
نۆزجک ئیدا دکە کو د ئیدەۆلۆژیا خوە دە گرانیێ ددە سەر خوە-خوەدانیێ ژ بەر کو ئەم فەردێن جھێ نە، ھەر یەک ب ژیانا خوەیا کو رێڤە دبە. ژ بەر ڤێ یەکێ ئەجێبە کو مەرڤ دبینە کو نۆزجک د ڤەگۆتنا خوەیا دەستگرتنێ دە بالێ ناکشینە سەر کاپاسیتەیا مرۆڤان کو ل گۆری تێگینا خوەیا ل سەر خوە تەڤبگەرن. ب راستی، ئیتیرازەک ل ھەمبەر دەستەسەرکرنا کو کەسەک بخە ناڤ رەوشەک نەھەوجە و نەخوەستییا بندەستی و گرێدانا ب ئیرادەیا کەسێن دن رە تونەیە.
بالا خوە بدنێ کو راستیا کو کەس ناھا د بن بریارێن کەسێن دن دە نە ژ ھێلا نۆزجک ڤە د نرخاندنا دادمەندیا ڤەقەتاندنێ دە نایێ ھەسباندن. راستیا کو ئافراندنا ملکێ تایبەت دبە سەدەما ئینکارکرنا ئازادیێن گرینگ ژ بۆ کۆلەیێن مەاش (ئانگۆ، کۆلەیێ مەاش ل سەر ستاتوویا ئاخا کو بکار دانین و نەبێژە کا کەدا وان چاوا تێ بکار ئانین). بەریا ئاڤاکرنا ملکیەتا تایبەت، ھەموویان کارێ خوە ب رێ ڤە دبرن، د ھەموو وارێن ژیانا خوە دە خوەدی رێڤەبەریا خوەسەر بوون. پشتی ڤەقەتاندنێ، کۆلەیێ نوویێ مەاش خوەدان ئازادییەک ووسا نینە و ب راستی دڤێ شەرت و مەرجێن کار کو تێ دە ئەو دەڤ ژ کۆنترۆلێ بەرددن کو ئەو پر وەختێ خوە چاوا دەرباس دکن قەبوول بکە. کو ئەڤ مژار ژ بۆ پێشنیارا لۆجکەان نە گرینگە، نیشان ددە کو ب راستی کاپیتالیزما ئازادیێ چقاسی ب فکارە.
گەلەک ئیدایێن نۆزجکێن د بەرژەوەندیا خوە-خوەدیتیێ دە و چما ئەو گرینگە ل بەر چاڤان بگرن، ھوونێ بفکرن کو خوەسەریا کۆلەیێن مەاشێن کو نوو ھاتنە دەرخستن دێ ژ بۆ وی گرینگ بە. لێبەلێ، خەمەک ووسا نایێ دیتن — خوەسەریا کۆلەیێن مەاش وەکی کو نە گرینگ بە تێ ھەسباندن. نۆزجک ئیددیا دکە کو خەما ئازادیا مرۆڤانا کو ژیانا خوە ب رێ ڤە ببن بنگەھێ تەۆریا وییا مافێن ملک-نەسینۆرکرییە، لێ، خویایە کو ئەڤ ژ کۆلەیێن مەاش رە دەرباس نابە. راستکرنا وییا ژ بۆ ئافراندنا ملکێ تایبەت تەنێ خوەسەریا خوەدیێ ئاخێ وەکی تێکلدار دبینە. لێبەلێ، وەکی کو پرۆودھۆن راست دبێژە:
“ئەگەر ئازادیا مرۆڤ پیرۆز بە، ئەو د ھەمی کەسان دە ب ھەمان رەنگی پیرۆزە؛ ھەکە ژ بۆ چالاکیا خوەیا ئۆبژەکتیڤ، ئانگۆ ژ بۆ ژیانا خوە پێدڤی ب ملک ھەبە، دەستەسەرکرنا ماددەیان ژ بۆ ھەمی کەسان ب ھەمان رەنگی پێدڤییە … ما نە ووسایە. ل پەی وێ یەکێیە کو کەسەک نکاربە رێ ل بەر یەکی دن بگرە کو ب قاسییا خوە مالزەمەیێ ب دەست بخە. [ ئۆپ. جت. ، رووپ. ٨٤-٨٥]
ئەنجامێن ئارگومانا نۆزجک ئەشکەرە دبن دەما کو ئەم ژ کریارێن دەستپێکێیێن دەستگرتنێ بەرب رەوشا ئابۆرییا کاپیتالیستا پێشکەفتی ڤە بچن. د رەوشەکە وھا دە ھەموو زەڤیێن بکێرھاتییێن بەردەست ھاتنە دەستەسەرکرن. جووداھیێن مەزن د ناڤ کی دە خوەدیێ چیە و ئەڤ جوداھی دەرباسی نفشێ دن دبن. ب ڤی رەنگی چینەک (کێمنەتەوە) مرۆڤێن کو خوەدیێ جیھانێ نە و چینەک مرۆڤان (پرانیا) ھەنە کو تەنێ دکارن ب شەرتێن کویێن بەرێ قەبوول دکن بگھیژن ناڤگینێن ژیانێ. ما ب راستی چاوا دکارە وەرە گۆتن کو پڕانی خوەدیێ خوە نە، ھەکە ئەو بێیی دەستوورا کەسێن دن (کێماھیا خوەدان) تشتەک نەکن.
د بن کاپیتالیزمێ دە تێ ئیداکرن کو مرۆڤ خوەدیێ خوە نە، لێ ئەڤ یەک ب تەنێ فەرمییە ژ بەر کو پرانیا مرۆڤان خوەدان چاڤکانیا سەربخوە نە. و ژ بەر کو ئەو مەجبوورن کو چاڤکانیێن گەلێن دن بکار بینن، ئەو د بن کۆنترۆلا کەسێن کو چاڤکانیێن خوە دە نە. ب گۆتنەکە دن، ملکیەتا تایبەت خوەسەریا پرانیا نفووسێ کێم دکە و رەژیمەکە دەستھلاتداریێ ئاڤا دکە کو گەلەک دشبن کۆلەتیێ. وەکی کو ژۆھن ستوارت مڵ گۆت:
“ئێدی ب زۆرا قانوونێ نە کۆلە و نە گرێدایی نە، پڕانیا مەزن ئەو قاس ب زۆرا ملکن؛ ئەو ھین ژی ب جیھەک، ب کارەکی و ل گۆری ئیرادەیا کاردێرەکی ڤە گرێدایی نە و ژ بەر قەزایا ژدایکبوونێ ھەم ژ کێفان، ھەم ژی ژ ئاڤانتاژێن دەروونی و ئەخلاقی،یێن کویێن دن بێیی زۆر و زەھمەتی و بێیی چۆلێ میراس دستینن، کو ئەڤ خرابیەکە کو ھەما ھەما ھەر یەک ژ وانێن کو ھەیا نھا مرۆڤاھیێ ل دژی وان تێدکۆشە، خزان د باوەریێ دە نە. ” [ “بەشێن ل سەر سۆسیالیزمێ” ، پرەنسیبێن ئابۆریا سیاسی ، رووپەل ٣٧٧-٨]
کاپیتالیزم، ھەر چەندی ئیدایا خوەداوەندیا فەرمی بکە ژی، د ئەسلێ خوە دە نە تەنێ خوەبرێڤەبرنا مرۆڤێن چینا کارکەر سینۆردار دکە، ژ بۆیێن دن ژی دکە چاڤکانیەک.یێن کو پشتی کو کەسێن دن ھەموو مال و ملکێ بەردەست ب دەست خستنە، دکەڤن سووکێ، ب خێرخوازی ​​ئان ژ بۆ کەسێن دن دخەبتن تێنە سینۆردار کرن.یا پاشین، وەکی کو ئەم د بەشا ج دە نیقاش دکن ، ژ بەر کو کەدا کارکەر ژ بۆ دەولەمەندکرنا کەسێن دن تێ بکار ئانین، ئەنجام ددە ئیستیسمارێ. کەسێن کەدکار نەچارن کو ب پلانا ھەیییا ملکیەتێ رە ھەڤکاریێ بکن و نەچارن کو سوودێ ژیێن دن وەربگرن. ئەڤ تێ وێ مانەیێ کو ژ بۆ دیارکرنا چارەنووسێ چاڤکانیان و ھەم ژی مافێن ل سەر ھەبوونا لاشی و دەروونی ھەوجە دکە. خەمگینیا چارەنووسا خوە (ئانگۆ خوەدیدەرکەتنا ل خوەیا ب واتە) مە دگھینە ملکێ ھەڤپار و کۆنترۆلا ھلبەرینێیا کارکەران و ژ بەر ڤێ یەکێ رەنگەکی سۆسیالیزما ئازادیخواز – نە ملکیەتا تایبەت و کاپیتالیزمێ.
و ھەلبەت ژ بۆ دەستەسەرکرنا ئاخێ پێویستی ب دەولەتەکێ ھەیە کو پاراستنا وێ ل ھەمبەر کەسێن بێخوەدی و ھەروھا دەستوەردانا بەردەوام د ژیانا مرۆڤان دە بکە. دەما کو مرۆڤ ل بەر خوە بھێلن، مرۆڤ دێ ب سەربەستی چاڤکانیێن ل دۆرا خوەیێن کو وان ب نەھەقی ژ ھێلا کەسێن دن ڤە ھاتنە دەستەسەر کرن بکار بینن و ئەو تەنێ دەستوەردانا دەولەتێیا دۆمدارە کو وێ ھنگێ پێشی ل بنپێکرنا پرەنسیبێن دادوەریێیێن نۆزجک دگرە (ژ بۆ بکارانینا تەرمینۆلۆژیا نۆزجک، “پێشڤەچوونا لۆجکەان ” تەۆریەک قالبکری، ئیدایێن وی وەکی دن نە ل بەر خوە ددن).
ب سەر دە، دڤێ ئەم زانبن کو خوەدانیا تایبەتا ژ ئالیێ کەسەکی ڤە، نە-خوەدیبوونا کەسێن دن فەرز دکە ( “ئەم کو ژ چینا پرۆلەتەرن، ملک مە دەردخینە!” [ پرۆودھۆن، ئۆپ. جت. ، ر. ١٠٥]) و وھا بازارا ئازاد” وەکی ھەر سیستەمەکە دنا ئابۆری ئازادیان سینۆردار دکە و دافرینە. ژ بەر ڤێ یەکێ ئیدیایا کو کاپیتالیزم “ئازادیا ئابۆری” پێک تینە ، ئەشکەرە دەرەوە. ب راستی، ئەو ل سەر ئینکارکرنا ئازادیێ ژ بۆ پرانیەک مەزن د دەما دەمژمێرێن کار دە (و ھەر وەھا باندۆرێن جدی ل سەر ئازادیێ ل دەرڤەیی دەمژمێرێن خەباتێ ژ بەر باندۆرێن بەرھەڤکرنا دەولەمەندیێ ل سەر جڤاکێ) بنگەھ دگرە .
دبە کو نۆزجک دکارە ئیدا بکە کو زێدەبوونا بەرژەوەندییێن ماددییێن ملکێ تایبەت، کرینێ رەوا دکە. لێبەلێ، ئەجێب خویا دکە کو تەۆریەک کو “ئازادی” پشتگری دکە دڤێ کۆلەیێن باش ژ مێر و ژنێن ئازادێن بەلەنگاز چێتر بھەسبینە. وەکی کو نۆزجک ئیدیا دکە کو رازیبوونا کۆلەیێن مەاش ژ بۆ بدەستخستنا دەستپێکێ نە ھەوجەیە، ژ بەر ڤێ یەکێ دبە کو ئەو ئیدا بکە کو قەزەنجا د رەفاھا ماددی دە ژ ونداکرنا خوەسەریێ زێدەترە و ژ بەر ڤێ یەکێ دەستوور ددە چالاکیا دەستپێکێ وەکی کریارەک باڤپارێزیێ. لێ ژ بەر کو نۆزجک ل دژی باڤپارێزیێیە دەما کو ئەو مافێن ملکیەتا تایبەت سینۆردار دکە، ئەو ب زۆر نکارە بانگ ل وێ بکە دەما کو پێدڤییە کو ڤان مافان بافرینە. و گەر ئەم باڤپارێزیێ دەرخن ھۆلێ و گرانیێ بدن سەر ئۆتۆنۆمیێ (وەکی کو نۆزجک ئیدیا دکە کو ئەو ل جیھەک دن د تەۆریا خوە دە دکە)، وێ ھنگێ راستدارکرنا دامەزراندنا دەستپێکێیا ملکیەتا تایبەتی پر دژوارتر دبە، ھەکە نە نە گەنگاز بە.
و ئەگەر سەرناڤێ ھەر خوەدیێ ملکێ وان سیبەرا دیرۆکییا شەریەتا لۆجکەانیا ل سەر دەستگرتنێ ھەبە، وێ دەمێ سەرناڤێن وەھا نەدەرباسدارن. ھەر سەرناڤێ کو مرۆڤ ل سەر چاڤکانیێن نەوەکھەڤ ھەبن، دێ ب راستیێن کو “مال دزییە” و “مالی دەسپۆتیزمە” وەرە ھەسباندن. ئیدایا کو ملکیەتا تایبەت ئازادیا ئابۆرییە، ئەشکەرە نە راستە، ھەر وھا ئیدایا کو ملکیەتا تایبەت دکارە ژ بلی “ھێزکرن راستە” ب ھەر تشتی رە راستدار بە.
ب کورتی، “[ئ]ئەگەر مافێ ژیانێ وەکھەڤ بە، مافێ کەدێ ژی وەکھەڤە و مافێ داگیرکرنێ ژی وەکھەڤە.” ئەڤ تێ وێ واتەیێ کو “یێن کو ئیرۆ نە خوەدیێن وانن، ب ھەمان سەرناڤێ خوەدیێن وانن؛ لێ ژ دێڤلا کو ئەز ژ ڤێ یەکێ دەربخم کو دڤێ ئەو ملک ژ ھەمییان رە وەرە پارڤە کرن، ئەز ل سەر ناڤێ ئەولەھیا گشتی، تەڤاھی راکرنا وێ داخواز دکم.” [پرۆودھۆن، ئۆپ. جت. ، ر. ٧٧ و رووپ. ٦٦] ب تەنێ، ھەکە راستە کو دەستوەردانا دەستپێکێیا چاڤکانیان وەرە کرن، وێ ھنگێ، ژ بەر ھەمان سەدەمێ، ژ بۆیێن دن د ھەمان و نفشێن پاشەرۆژێ دە راستە کو د بەرژەوەندیا پەرگالەک کو رێزێ ژ ئازادیێ رە دگرە، ملکێ تایبەت ژ ھۆلێ راکن. ژ ھەموویان بێتر ژ چەند.
ژ بۆ بێتر ئانالیزێن ئانارشیستێن ل سەر ملکێ تایبەت و چما ئەو نکارە وەرە رەوا کرن (چ ژ ھێلا داگیرکەری، کەد، مافێ خوەزایی، ئان ھەر تشتێ دن ڤە بە) ل خەباتا کلاسیکا پرۆودھۆن بنھێرن تایبەتمەندی چیە؟. ژ بۆ نیقاشێن زێدەتر ل سەر مافێن ملکیەتا کاپیتالیست ل بەشا ف.٤ بنێرە .

B.3.4 Ma milkiyeta taybet dikare were rewakirin?

Wergera Makîne

Na. Tevî ku çend alîgirên kapîtalîzmê dizanin ku milkiyeta taybet, bi taybetî li ser axê, bi bikaranîna hêzê hatiye afirandin jî, piraniya wan diparêzin ku milkiyeta taybet adil e. Parastina hevpar a milkiyeta taybet di xebata Robert Nozick (alîgirê kapîtalîzma “bazara azad” ) de tê dîtin. Ji bo Nozick, bikaranîna hêzê bidestxistina neqanûnî dike û ji ber vê yekê her sernavek heyî ya milkê ne rewa ye (bi gotinek din, dizî û bazirganiya tiştên dizîn xwediyê van tiştan qanûnî nake). Ji ber vê yekê, heke destkeftiya destpêkê ya axê ne rewa bû, wê hingê hemî sernavên heyî jî ne rewa ne. Û ji ber ku xwedîtiya taybet a axê bingeha kapîtalîzmê ye, kapîtalîzm bi xwe jî wê bê qanûnî bê kirin.
Ji bo ku li dora vê pirsgirêkê bigire, Nozick xebata Locke ( “The Lockean Proviso” ) bikar tîne ku dikare wiha were kurt kirin:
1. Mirov xwedî li xwe û ji ber vê yekê keda xwe ye.
2. Cîhan di destpêkê de hevpar e (an jî di rewşa Nozick de bêxwedî ye.)
3. Mirov bi xebata li ser çavkaniyên hevpar (an nexwedî) re, ji ber ku xwediyê keda xwe ne, wê vediguherînin milkê xwe.
4. Heke hûn rewşa yên din xerab nekin, hûn dikarin li ser parek ji navînî mezintir li cîhanê mafên mutleq bistînin.
5. Dema ku mirov milkê taybet bi dest xist, ji aliyê exlaqî ve bazarek azad a sermaye û kedê tê xwestin.
Lêbelê, di vê teoriyê de gelek xeletî hene. Ya herî diyar ev e ku çima tevlihevkirina tiştê ku hûn xwedan (xebat dikin) bi tiştê ku xwediyê hemîyan e (an nexwedî) wê di milkê we de vedigerîne? Bê guman ew ê bi hêsanî were vê wateyê ku we keda ku we xerc kiriye winda kiriye (mînak, hindik kes dikarin bibêjin ku we xwediyê çemek tenê ji ber ku we tê de avjenî kiriye an jî masîgiriyê kiriye). Her çiqas em rastbûna nîqaşê bihesibînin û bipejirînin ku bi xebata li ser perçeyek erd xwedîtiyê diafirîne jî, çima em bifikirin ku divê ev xwedîderketin li ser bingeha mafên milkiyeta kapîtalîst be? Gelek çandan bi vî rengî formên milkiyetê yên “mutleq” nas nekirine , mafê milkiyetê yê ku tê hilberandin qebûl kirine lê ne axa xwe.
Ji ber vê yekê, texmîna ku xerckirina kedê ax vediguherîne milkê taybet, bixweber pêk nayê. Hûn dikarin berevajiyê vê yekê jî nîqaş bikin, ango ked, dema ku xwedîderketina li tiştên ku hatine afirandin hildiberîne, ne milkê li axê, tenê xwedîtiyê hildiberîne. Bi gotinên Proudhon:
“Ez dipejirînim ku xwedêgiravî ji bo tengahî û pîşesaziya xwe heqê xwe distîne… lê ew tu mafê axê bi dest naxe. ‘Bila kedkar ji ber keda xwe derkeve.” Pir baş e, lê ez fam nakim ku milkê di berheman de bi xwe re malzemeya xam hildigire, ma jêhatîbûna masîgir, ku li heman peravê dikare ji hevalên xwe zêdetir masî bigire, wî dike xwediyê zeviyên masîgiran Pisporiya nêçîrvanekî ji daristana lîstikê re wekî sernavek bêkêmasî tête hesibandin, – gerîdeya kedkar xelata pîşesaziya xwe di pirbûn û serweriya çandiniya xwe de dibîne ax, mafê wî yê tercîhkirinê heye, tu carî, di bin tu şert û mercan de, ji ber jêhatiya xwe ya cotkar nayê destûr kirin ku ji axa ku ew diçilmisîne.
“Ji bo guherandina milk û milkê, ji bilî kedê tiştek lazim e, bêyî vê yekê mirov gava ku ji kedkariyê rawestiya wê dev ji xwedêgiravî berde. Niha, qanûn milkê xwedaniya kevnar û bê guman bingeh digire; ango reçete. Kar tenê nîşana aqilane ye, kiryara fizîkî ye, ku bi wê dagîrkerî tê xuyang kirin. Eger, wê demê, çandinî piştî ku dev ji ked û hilberînê berde, xwediyê wê bimîne, ger ku milkê wî pêşî qebûl bike, paşê were tehamûlkirin, di dawiyê de bibe nenas Bi destûra qanûna medenî pêk tê, û li gorî prensîba dagirkirinê ev yek rast e, ku ne fatûreya firotanê, ne kirêya çandiniyê heye, lê tê wateya.
“Mirov her tişt afirandiye – her tişt ji bilî materyalê bixwe. Niha, ez diparêzim ku ev materyal ew tenê dikare bi şertê keda daîmî xwedî bike û bikar bîne, — dayîna mafê xwe yê milkiyetê di tiştan de. ku wî hilberandiye.
“Ji ber vê yekê, ev xala yekem e ku hatî çareser kirin: milkê di hilberê de, heke em ew qas bidin, di navgînên hilberînê de milkê xwe bi xwe re nagire; ji min re xuya dike ku hewcedariya xwe nîşanî zêde tune. Di navbera leşkeran de cûdahî tune. yê ku xwediyê çekên wî ye, masonê ku xwediyê malzemeyên ku ji bo lênêrîna wî ne, masîgirê ku xwediyê avê ye, nêçîrê ku xwediyê zevî û daristanan e, û cotkarê ku xwediyê zeviyan e: hemû, heke hûn weha bibêjin, hemî xwediyên Berhemên wan — ne yek xwedanê amûrên hilberînê ye . [ Taybetmendî çi ye? , rûp. 120-1]
Argumana Proudhon ji ya Nozick pirtir rastdariya dîrokî heye. Xwedîderketina hevpar a axê bi karanîna kesane re bi deh hezaran sal in forma serdest a mafên milkiyetê ye dema ku teoriya “qanûna xwezayî” ya Nozick vedigere xebata Locke ya di sedsala heftemîn de (bi xwe hewldanek ji bo parastina destdirêjiya normên kapîtalîst. xwedîtiya li ser yasaya hevpar a berê). Teoriya Nozick tenê derbasdar xuya dike ji ber ku em di civakek de dijîn ku forma serdest a mafên milkiyetê kapîtalîst e. Bi vî rengî, Nozick pirsê dipirse – ew tiştê ku ew hewl dide îsbat bike texmîn dike.
Bi paşguhkirina van mijarên eşkere, nîqaşa rastîn a Nozick çi ye?
Tişta ku pêşî lê tê girtin ev e ku ew çîrokek e, efsane ye. Sîstema milkiyetê ya heyî û parvekirina wê ya çavkanî û mafên xwedîtiyê berhema bi hezaran salan a nakokî, zorê û tundiyê ye. Ji ber vê yekê, li gorî argumanên Nozick, ew ne rewa ye û xwediyên heyî mafê wan tune ku kesên din ji gihandina wan bêpar bihêlin an jî li hember bac an desteserkirinê îtîraz bikin. Lêbelê, bi rastî ev encam e ku Nozick dixwaze bi çîroka xwe ji holê rake. Bi pêşkêşkirina ceribandinek ramana nehistorîkî, ew hêvî dike ku xwendevan razî bike ku dîroka rastîn a milkê paşguh bike da ku xwediyên heyî yên milkê ji nûvebelavkirinê biparêze. Teoriya Nozick tenê bi ciddî tê girtin ji ber ku, yekem, ew tiştê ku ew hewl dide rewa bike (ango mafên milkiyeta kapîtalîst) dihesibîne û di encamê de xwedan hevgirtinek rûpî ye û ya duyemîn jî, ji bo dewlemendan xwedan kêrhatîbûna siyasî ya eşkere ye. .
Tişta duyemîn ku divê were zanîn ev e ku arguman bixwe kûr xelet e. Ji bo ku hûn bibînin ka çima, (wek mînak) du kesên ku axa hevpar parve dikin bigirin. Nozick destûrê dide yek kes ku axa xwe wekî ya xwe bixwaze heya ku “pêvajoya ku bi gelemperî di tiştek berê nexwedî de mafek milkê wesiyetkirî yê domdar çêdike dê wusa neke heke pozîsyona kesên din êdî ne di azadiya karanîna tiştê de be. ji ber vê yekê xirabtir bûye.” [ Anarşî, Dewlet û Utopya , r. 178] Ji ber vê yekê, yek ji her du hevparên me, heya ku karibe meaşekî ji ya ku di eslê xwe de hildiberandiye zêdetir bide yê din, dikare zevî bi dest bixe. Ger ev rewş bigihîje wê hingê, li gorî Nozick, veqetandina destpêkê rast bû û her weha hemî danûstendinên bazarê yên paşîn jî wisa ne. Bi vî awayî cîhana bêxwedî dibe xwedî û pergalek bazarê ya ku li ser bingeha mafên milkiyeta kapîtalîst di çavkaniyên hilberînê (erd) û kedê de ye pêş dikeve.
Balkêş e, ji bo îdeolojiyek ku ji xwe re “azadî” bi nav dike, teoriya Nozick bi şert û mercên ku li ser bingeha karanîna hevpar di nav civakê de hebûn, “xirabtir” bi tenê refaha madî pênase dike. Lê rastî ev e ku kesek erd bi dest xistibe, yê din nikaribe ji axa mayî bijî, wê demê pirsgirêkek me heye. Kesê din neçar e ku bipejirîne ku bibe xwediyê axê. Rastiya ku xwediyê erdê nû meaşekî dide yê din da ku axa xwe bixebitîne ku ji ya koleyê nû yê meaşê ku di eslê xwe de hilberandiye zêdetir dike, dibe ku bi “Pêwistiya Lockean” re were dîtin. Mijara girîng ew e ku koleyê nû yê meaş ji bilî karkirinê ji bo yekî din re bijarek nemaye û di encamê de jî dibe bindestê desthilatdariya wî kesî. Bi gotineke din, “xirabtir” bûna di warê azadiyê de (ango xweserî an xwebirêvebirinê) ji bo Nozick ne girîng e, helwestek ku meriv dikare bigire.
Nozick îdia dike ku di îdeolojiya xwe de giraniyê dide ser xwe-xwedaniyê ji ber ku em ferdên cihê ne, her yek bi jiyana xwe ya ku rêve dibe. Ji ber vê yekê ecêb e ku meriv dibîne ku Nozick di vegotina xwe ya destgirtinê de balê nakişîne ser kapasîteya mirovan ku li gorî têgîna xwe ya li ser xwe tevbigerin. Bi rastî, îtîrazek li hember desteserkirina ku kesek bixe nav rewşek nehewce û nexwestî ya bindestî û girêdana bi îradeya kesên din re tune ye.
Bala xwe bidinê ku rastiya ku kes naha di bin biryarên kesên din de ne ji hêla Nozick ve di nirxandina dadmendiya veqetandinê de nayê hesibandin. Rastiya ku afirandina milkê taybet dibe sedema înkarkirina azadiyên girîng ji bo koleyên meaş (ango, koleyê meaş li ser statûya axa ku bikar dianîn û nebêje ka keda wan çawa tê bikar anîn). Beriya avakirina milkiyeta taybet, hemûyan karê xwe bi rê ve dibirin, di hemû warên jiyana xwe de xwedî rêveberiya xweser bûn. Piştî veqetandinê, koleyê nû yê meaş xwedan azadîyek wusa nîne û bi rastî divê şert û mercên kar ku tê de ew dev ji kontrolê berdidin ku ew pir wextê xwe çawa derbas dikin qebûl bike. Ku ev mijar ji bo Pêşniyara Lockean ne girîng e, nîşan dide ku bi rastî kapîtalîzma azadiyê çiqasî bi fikar e.
Gelek îdiayên Nozick ên di berjewendiya xwe-xwedîtiyê de û çima ew girîng e li ber çavan bigirin, hûn ê bifikirin ku xweseriya koleyên meaş ên ku nû hatine derxistin dê ji bo wî girîng be. Lêbelê, xemek wusa nayê dîtin — xweseriya koleyên meaş wekî ku ne girîng be tê hesibandin. Nozick îddîa dike ku xema azadiya mirovan a ku jiyana xwe bi rê ve bibin bingehê teoriya wî ya mafên milk-nesînorkirî ye, lê, xuya ye ku ev ji koleyên meaş re derbas nabe. Rastkirina wî ya ji bo afirandina milkê taybet tenê xweseriya xwediyê axê wekî têkildar dibîne. Lêbelê, wekî ku Proudhon rast dibêje:
“Eger azadiya mirov pîroz be, ew di hemî kesan de bi heman rengî pîroz e; heke ji bo çalakiya xwe ya objektîv, ango ji bo jiyana xwe pêdivî bi milk hebe, desteserkirina maddeyan ji bo hemî kesan bi heman rengî pêdivî ye … Ma ne wusa ye. Li pey wê yekê ye ku kesek nikaribe rê li ber yekî din bigire ku bi qasî ya xwe malzemeyê bi dest bixe. [ Op. Cit. , rûp. 84-85]
Encamên argumana Nozick eşkere dibin dema ku em ji kiryarên destpêkê yên destgirtinê berbi rewşa aborîya kapîtalîst a pêşkeftî ve biçin. Di rewşeke wiha de hemû zeviyên bikêrhatî yên berdest hatine desteserkirin. Cûdahiyên mezin di nav kî de xwediyê çi ye û ev cudahî derbasî nifşê din dibin. Bi vî rengî çînek (kêmnetewe) mirovên ku xwediyê cîhanê ne û çînek mirovan (piraniya) hene ku tenê dikarin bi şertên ku yên berê qebûl dikin bigihîjin navgînên jiyanê. Ma bi rastî çawa dikare were gotin ku pirranî xwediyê xwe ne, heke ew bêyî destûra kesên din (kêmahiya xwedan) tiştek nekin.
Di bin kapîtalîzmê de tê îdiakirin ku mirov xwediyê xwe ne, lê ev yek bi tenê fermî ye ji ber ku piraniya mirovan xwedan çavkaniya serbixwe ne. Û ji ber ku ew mecbûr in ku çavkaniyên gelên din bikar bînin, ew di bin kontrola kesên ku çavkaniyên xwe de ne. Bi gotineke din, milkiyeta taybet xweseriya piraniya nifûsê kêm dike û rejîmeke desthilatdariyê ava dike ku gelek dişibin koletiyê. Wekî ku John Stuart Mill got:
“Êdî bi zora qanûnê ne kole û ne girêdayî ne, pirraniya mezin ew qas bi zora milk in; ew hîn jî bi cîhek, bi karekî û li gorî îradeya kardêrekî ve girêdayî ne û ji ber qezaya Jidayikbûnê hem ji kêfan, hem jî ji avantajên derûnî û exlaqî, yên ku yên din bêyî zor û zehmetî û bêyî çolê mîras distînin, ku ev xirabiyek e ku hema hema her yek ji wan ên ku heya niha mirovahiyê li dijî wan têdikoşe, xizan di baweriyê de ne. ” [ “Beşên li ser Sosyalîzmê” , Prensîbên Aboriya Siyasî , rûpel 377-8]
Kapîtalîzm, her çendî îdiaya xwedawendiya fermî bike jî, di eslê xwe de ne tenê xwebirêvebirina mirovên çîna karker sînordar dike, ji bo yên din jî dike çavkaniyek. Yên ku piştî ku kesên din hemû mal û milkê berdest bi dest xistine, dikevin sûkê, bi xêrxwazî ​​an ji bo kesên din dixebitin têne sînordar kirin. Ya paşîn, wekî ku em di beşa C de nîqaş dikin , ji ber ku keda karker ji bo dewlemendkirina kesên din tê bikar anîn, encam dide îstîsmarê. Kesên kedkar neçar in ku bi pilana heyî ya milkiyetê re hevkariyê bikin û neçar in ku sûdê ji yên din werbigirin. Ev tê wê maneyê ku ji bo diyarkirina çarenûsê çavkaniyan û hem jî mafên li ser hebûna laşî û derûnî hewce dike. Xemgîniya çarenûsa xwe (ango xwedîderketina li xwe ya bi wate) me digihîne milkê hevpar û kontrola hilberînê ya karkeran û ji ber vê yekê rengekî sosyalîzma azadîxwaz – ne milkiyeta taybet û kapîtalîzmê.
Û helbet ji bo desteserkirina axê pêwîstî bi dewletekê heye ku parastina wê li hember kesên bêxwedî û herwiha destwerdana berdewam di jiyana mirovan de bike. Dema ku mirov li ber xwe bihêlin, mirov dê bi serbestî çavkaniyên li dora xwe yên ku wan bi neheqî ji hêla kesên din ve hatine desteser kirin bikar bînin û ew tenê destwerdana dewletê ya domdar e ku wê hingê pêşî li binpêkirina prensîbên dadweriyê yên Nozick digire (ji bo bikaranîna termînolojiya Nozick, “Pêşveçûna Lockean ” teoriyek qalibkirî, îdiayên wî wekî din ne li ber xwe didin).
Bi ser de, divê em zanibin ku xwedaniya taybet a ji aliyê kesekî ve, ne-xwedîbûna kesên din ferz dike ( “em ku ji çîna proleter in, milk me derdixîne!” [ Proudhon, Op. Cit. , r. 105]) û wiha bazara azad” wekî her sîstemeke din a aborî azadiyan sînordar dike û diafirîne. Ji ber vê yekê îdîaya ku kapîtalîzm “azadiya aborî” pêk tîne , eşkere derew e. Bi rastî, ew li ser înkarkirina azadiyê ji bo piraniyek mezin di dema demjimêrên kar de (û her weha bandorên cidî li ser azadiyê li derveyî demjimêrên xebatê ji ber bandorên berhevkirina dewlemendiyê li ser civakê) bingeh digire .
Dibe ku Nozick dikare îdia bike ku zêdebûna berjewendîyên maddî yên milkê taybet, kirînê rewa dike. Lêbelê, ecêb xuya dike ku teoriyek ku “azadî” piştgirî dike divê koleyên baş ji mêr û jinên azad ên belengaz çêtir bihesibîne. Wekî ku Nozick îdîa dike ku razîbûna koleyên meaş ji bo bidestxistina destpêkê ne hewce ye, ji ber vê yekê dibe ku ew îdia bike ku qezenca di refaha maddî de ji windakirina xweseriyê zêdetir e û ji ber vê yekê destûr dide çalakiya destpêkê wekî kiryarek bavparêziyê. Lê ji ber ku Nozick li dijî bavparêziyê ye dema ku ew mafên milkiyeta taybet sînordar dike, ew bi zor nikare bang li wê bike dema ku pêdivî ye ku van mafan biafirîne. Û ger em bavparêziyê derxin holê û giraniyê bidin ser otonomiyê (wekî ku Nozick îdîa dike ku ew li cîhek din di teoriya xwe de dike), wê hingê rastdarkirina damezrandina destpêkê ya milkiyeta taybetî pir dijwartir dibe, heke ne ne gengaz be.
Û eger sernavê her xwediyê milkê wan sîbera dîrokî ya Şerîeta Lockean ya li ser destgirtinê hebe, wê demê sernavên weha nederbasdar in. Her sernavê ku mirov li ser çavkaniyên newekhev hebin, dê bi rastiyên ku “mal dizî ye” û “malî despotîzm e” were hesibandin. Îdiaya ku milkiyeta taybet azadiya aborî ye, eşkere ne rast e, her wiha îdiaya ku milkiyeta taybet dikare ji bilî “hêzkirin rast e” bi her tiştî re rastdar be.
Bi kurtî, “[i]eger mafê jiyanê wekhev be, mafê kedê jî wekhev e û mafê dagîrkirinê jî wekhev e.” Ev tê wê wateyê ku “yên ku îro ne xwediyên wan in, bi heman sernavê xwediyên wan in; lê ji dêvla ku ez ji vê yekê derbixim ku divê ew milk ji hemîyan re were parve kirin, ez li ser navê ewlehiya giştî, tevahî rakirina wê daxwaz dikim.” [Proudhon, Op. Cit. , r. 77 û rûp. 66] Bi tenê, heke rast e ku destwerdana destpêkê ya çavkaniyan were kirin, wê hingê, ji ber heman sedemê, ji bo yên din di heman û nifşên paşerojê de rast e ku di berjewendiya pergalek ku rêzê ji azadiyê re digire, milkê taybet ji holê rakin. ji hemûyan bêtir ji çend.
Ji bo bêtir analîzên anarşîst ên li ser milkê taybet û çima ew nikare were rewa kirin (çi ji hêla dagîrkerî, ked, mafê xwezayî, an her tiştê din ve be) li xebata klasîk a Proudhon binihêrin Taybetmendî Çi ye?. Ji bo nîqaşên zêdetir li ser mafên milkiyeta kapîtalîst li beşa F.4 binêre .

ب.٣.٣ چما ملک ئیستیسمارکەرە؟

وەرگەرا ماکینە

ژ بۆ بەرسڤا ڤێ پرسێ، یەکدەستداریا “ئالاڤ و ئالاڤێن” ھلبەرینەر بفکرن. ئەڤ یەکدەستداریا کو چینا سەرمایەدارێن پیشەسازی ب دەست خستیە، دھێلە کو ئەڤ چین ب راستی ژ بۆ ئیمتیازا بکارانینا ئالاڤ و ئاموورێن یەکدەستدار ژ کارکەران رە “بەردێل” بستینە.
ئەڤ دقەومە ژ بەر کو ملک، ب گۆتنێن پرۆودھۆن، چینا کارکەر “ژکاردەرخستنێ” دکە . ئەڤ تێ وێ واتەیێ کو ملکێ تایبەت چینەک مرۆڤان دافرینە کو ژ بلی کارکرنا ژ بۆ پاترۆنەک نەچارە کو کرێیا خوەدیێ خانی بدە ئان تشتێن کو ئەو وەکی چین ھلدبەرینن، لێ خوەدیێ وان نینن بکرن. دەولەت مافێن ملکیەتێ ل سەر ئەرد، کارگەھ و ھود پێک تینە، تێ ڤێ واتەیێ کو خوەدان دکارە ژ کەسێن دن رە نەھێلە کو وان بکار بینە و قایدەیێن وان ل سەریێن کو ئەو دەستوور ددن ملکێ “خوە” بکار بینن بجیھ بینە . ژ بەر ڤێ یەکێ پاترۆن “کارەکی ددە تە؛ ئانگۆ دەستوورا کارکرنێ د کارگەھ ئان کارگەھا کو نە ژ ئالیێ وی ڤە لێ ژ ئالیێ کارکەرێن دنێن مینا تە ڤە ھاتیە چێکرن. ژ بۆ وی بخەبتن.” [ئالەخاندەر بەرکمان، ئانارشیزم چیە؟ ، ر. ١٤] ژ ڤێ رە کەدا مووچە تێ گۆتن و ژ بۆ ئانارشیستان تایبەتمەندیا دیارکەرا کاپیتالیزمێیە.
ئەڤ چینا مرۆڤێن کو ژ بۆ بژین ب مووچەیان ڤە گرێدایی نە، جارنان ژ ھێلا ئانارشیستێن سەدسالا نۆزدەھان ڤە “پرۆلەتەریا” دھات گۆتن. ئیرۆ پرانیا ئانارشیستان ب گەلەمپەری ژێ رە دبێژن “چینا کارکەر” ژ بەر کو پرانیا کارکەرێن د نەتەوەیێن مۆدەرنێن کاپیتالیست دە نە ژ گوندی ئان ئەسنافان کارکەرێن مووچە نە (ئانگۆ کارکەرێن خوەسەرێن کو ژ ھێلا پەرگالا ملکیەتا تایبەت ڤە ژی تێنە ئیستسمار کرن، لێ ب ئاوایێن جوودا). ھەر وەھا دڤێ وەرە زانین کو ملکێ کو ب ڤی رەنگی تێ بکار ئانین (ئانگۆ ژ بۆ خەبتاندن و ئیستسمارکرنا کەدا کەسێن دن) ژ ھێلا ئانارشیست و سۆسیالیستێن دن ڤە ژی “سەرمایە” تێ گۆتن. ژ بەر ڤێ یەکێ، ژ بۆ ئانارشیستان، ملکیەتا تایبەت سیستەمەکە چینایەتی چێدکە، رەژیمەکە کو تێ دە ھندک، ژ بەر خوەدیتیا خوەیا ل سەر دەولەمەندیێ و ئاموورێن ھلبەرینا وێ، ل سەر گەلەکێن کو خوەدیێن پر ھندکن، دەستھلاتداریێ دکن ( ژ بۆ نیقاشا زێدەتر ل بەشا ب.٧ بنێرە. دەرسان).
ئەڤ پشتراست دکە کو ھندک دکارن ژ خەباتا کەسێن دن سوود وەربگرن:
“د پەرگالا کاپیتالیست دە مرۆڤێ کەدکار نکارە [ب گشتی] ژ بۆ خوە بخەبتە… ژ بەر ڤێ یەکێ… دڤێ ھوون کاردێرەک ببینن. ھوون ژێ رە بخەبتن… د پەرگالا کاپیتالیست دە تەڤاھیا چینا کارکەر ھێزا خوەیا کەدێ دفرۆشە کارکەران کارگەھان چێدکن، ئالاڤان چێدکن . وەک چینەک کارگەھان ئاڤا کرنە، پەرچەیەک ژ کەدا وانا رۆژانە ژ بۆ ئیمتیازا بکارانینا وان کارگەھان تێ گرتن ژ بۆ ئیمتیازێ بکارانینا وان ئالاڤ و ماکینەیان.
“نھا ھوون دکارن تەخمین بکن کا چما شەھرەزاییا پرۆودھۆن گۆتیە کو ملکێن دەولەمەندان ملکێ دزییە ؟ ژ ھلبەرینەر، کارکەر تێ دزین.” [بەرکمان، ئۆپ. جت. ، رووپ. ٧-٨]
ژ بەر ڤێ یەکێ دزیا/ئیستسمارکرنا رۆژانەیا کو ب کاپیتالیزمێ ڤە گرێدایییە، ب دابەشکرنا سەروەت و ملکێ تایبەت ڤە گرێدایییە (ئانگۆ دزینا دەستپێکێیا ئاموورێن ژیانێ، ئەرد، کار و خانیێن چینا خوەدان). ژ بەر بێپارکرنا پرانیا نفووسێ ژ ئاموورێن ژیانێ، سەرمایەدار د رەوشەک ئیدەال دە نە کو ژ بۆ سەرمایا کو خوەدیێ وانن، لێ نە ھلبەراندن و نە ژی بکار تینن، “بەردێلا کارانینێ” بدن. ژ بەر کو ڤەبژارکەک ھندک ھەیە، کارکەر ب پەیمانان دپەژرینن کو د ناڤ وان دە ئەو خوەسەریا خوە د دەما خەباتێ و بەرھەما وێ خەباتێ دە ژ دەست ددن. ئەڤ یەک دبە سەدەم کو کاپیتالیست بگھیژن “مەلالەک” (کار) کو ب پۆتانسیەل دکارە ژیا کو ب مووچە تێ دایین بێتر نرخێ ھلبەرینە.
ژ بۆ کو ئەڤ رەوش دەرکەڤە ھۆلێ، ژ بۆ کو کەدا ب مەاش ھەبە، دڤێ کەدکار نە خوەدیێ ئاموورێن ھلبەرینێیێن کو بکار تینن نەبن خوەدی و نەیێن کۆنترۆلێ. وەکی ئەنجامەک، ژ ھێلا کەسێن کو خوەدیێ ئاموورێن ھلبەرینێیێن کو د دەمژمێرێن خەباتێ دە بکار تینن ڤە تێنە کۆنترۆل کرن. ژ بەر کو کەدا وان د دەستێ پاترۆنێ وان دەیە و ژ بەر کو کەد ژ کەسێ کو دکە نایێ ڤەقەتاندن، پاترۆن ژی د دەما خەباتێ دە ب باندۆر ل کارکەران خوەدی دەردکەڤە و ژ بەر ڤێ یەکێ ئیستیسمار ژی دبە. ژ بەر کو د دەمژمێرێن خەباتێ دە، خوەدان دکارە (د ناڤ ھن سینۆرێن کو ژ ھێلا بەرخوەدان و ھەڤگرتنا کارکەران ڤە و ھەر وەھا شەرت و مەرجێن ئۆبژەکتیڤ، وەکی ئاستا بێکاریێ د ناڤ پیشەسازی ئان وەلاتەک دە تێنە دەستنیشان کرن) رێخستن، ئاست، دەم، شەرت و مەرجێن دژواریا خەباتێ، و ژ بەر ڤێ یەکێ میقدارا ھلبەرانێ (کو خوەدیێ مافێ تەنێ ل سەر ھەیە ھەر چەند کو وان ئەو ھلبەر نەکریە).
ژ بەر ڤێ یەکێ “خەرجا” (ئان “نرخا زێدە” ) ژ ھێلا خوەدیێن کارکەران ڤە تێ ئافراندن کو ژ نرخا تەڤاھییا کو ژ ھێلا کەدا وان ڤە ھاتی زێدەکرن ژ ھلبەر ئان کارووبارێن کو ئەو ژ بۆ فیرمایێ دافرینن کێمتر دراڤ ددن کارکەران. ژ بەر ڤێ یەکێ قازانجا سەرمایەدار فەرقا ڤێ “نرخا زێدە”یە، کو ژ ھێلا کەدێ ڤە ھاتی ئافراندن و ژ کەدێ ھاتی ڤەقەتاندن، ژ خەینێ سەرمایا فیرمایێ و لێچوونێن مادەیێن خاڤ (ل بەشا ج.٢ ژی بنێرە — “قەید ژ کو تێ؟” ).
ژ بەر ڤێ یەکێ ملک ئیستیسمارکەرە ژ بەر کو دھێلە کو زێدەبوونەک ژ ھێلا خوەدان ڤە وەرە مۆنۆپۆل کرن. تایبەتمەندی د ناڤ جیھێ کار دە تێکلیێن ھیەرارشیک چێدکە ( “یەکدەستداریا ئاموور و ئامووران” چێتر دبە کو ژێ رە “یەکدەستداریا ھێزێ” وەرە گۆتن ) و وەکی ھەر پەرگالێن ھیەرارشیک،یێن خوەدی ھێز وێ ژ بۆ پاراستن و پێشڤەبرنا بەرژەوەندیێن خوە ل سەر ھەسابێیێن دن بکار تینن. . د ناڤا کارگەھێ دە ل ھەمبەری ڤێ زۆردەستی و مێتنگەریێ بەرخوەدانەکە کارکەران ھەیە، کو “تێکلیێن ھیەرارشیک…یێن کارسازیا کاپیتالیست ژ بۆ چارەسەرکرنا ڤێ ناکۆکیێ د بەرژەوەندیا نوونەرێن سەرمایەیێ دە ھاتنە چێکرن.” [وڵام لازۆنجک، ئۆپ. جت. ، ر. ١٨٤]
ھێژایی گۆتنێیە کو دەولەت ژ بۆ پاراستنا مافێن مال و ملکێ و رێڤەبرنێ ل ھەمبەر کرنێن کەسێن بێخوەدی ھەر دەم ئامادەیە. وەختا کو ئەو دگھێژە وێ، ھەبوونا دەولەتێیا کو وەکە پاراستڤانێ “یەکدەستداریا دەستھلاتداریێ” دەستوورێ ددە وێ ھەرتمی وێ ھەبێ.
ژ بەر ڤێ یەکێ، سەرمایەدار دکارن ڤێ نرخێ زێدە ژ کارکەران بستینن، تەنێ ژ بەر کو ئەو خوەدیێ ئاموورێن ھلبەرینێ نە، نە ژ بەر کو ئەو ب خوە ب کارێ ھلبەرینەریێ قەزەنج دکن. ھەلبەت دبە کو ھن سەرمایەدار ژی بەشداری ھلبەرینێ ببن، د ڤێ رەوشێ دە مافێ وانێ ب ئەدالەت ھەیە کو ب کەدا خوە نرخا کو ل ھلبەرینا فیرمایێ ھاتیە زێدەکرن؛ لێ خوەدان ب گەلەمپەری ژ ڤێ یەکێ پرتر ھەقێ خوە ددن، و دکارن ویا بکن، ژ بەر کو دەولەت ئەو مافێ خوەدان ملک گارانتی دکە (کو نە ئەجێبە، ژ بەر کو ئەو ب تەنێ ھایا وان ژ دانووستەندن و ھلبەرێن فیرمایان ھەیە و مینا ھەمی کەسێن د پۆزیسیۆنێن بێبەرپرسیار دە نە. ، وێ ھێزێ ب کار تینن — ژ بەر ڤێ یەکێیە کو ئانارشیست پشتگرییا دەمۆکراسیا راستەراست دکن وەکی ھەڤتایێ بنگەھینێ پەیمانا ئازاد، ژ بەر کو تو کەس ل سەر دەستھلاتداریێ نایێ باوەر کرن کو بەرژەوەندییێن خوە ل سەریێن کو بریارێن وانن تەرجیھ ناکن). و ھەلبەت گەلەک سەرمایەدار گەرینەندەیان دستینن دا کو کار و بارێن خوە ژ وان رە بمەشینن، ب ڤی ئاوایی داھاتێ بەرھەڤ دکن ژ بۆ کو ژ بلی خوەدیتیێ تشتەکی نەکن.
ژ بەر ڤێ یەکێ قازانجێن کاپیتالیستان رەنگەکی ئیستسمارکرنا ب پشتگرییا دەولەتێیە. ئەڤ یەک ژ بۆ فایزێن کو ژ ھێلا بانکەران ڤە تێنە بەرھەڤ کرن و ھەم ژی کرێیێن کو ژ ھێلا ئاخایان ڤە تێنە بەرھەڤ کرن راستە. بێیی شێوازەکی دەولەتێ، ئەڤ شێوەیێن ئیستیسمارێ نە ممکونە، ژ بەر کو یەکدەستداریێن کو ئەو گرێدایی نە نکارن وەرن دۆماندن. میناکی، د نەبوونا لەشکەر و پۆلیسێن دەولەتێ دە، کارکەر ب تەنێ ژ خوە رە کارگەھان ب دەست دخستن و ب کار دانین، ب ڤی رەنگی نەھشتن کو سەرمایەدار پارەکە نەھەق ژ زێدەھیا کو دافرینن بدەست بخن.

B.3.3 Çima milk îstîsmarker e?

Wergera Makîne

Ji bo bersiva vê pirsê, yekdestdariya “alav û alavên” hilberîner bifikirin. Ev yekdestdariya ku çîna sermayedarên pîşesazî bi dest xistiye, dihêle ku ev çîn bi rastî ji bo îmtiyaza bikaranîna alav û amûrên yekdestdar ji karkeran re “berdêl” bistîne.
Ev diqewime ji ber ku milk, bi gotinên Proudhon, çîna karker “jikarderxistinê” dike . Ev tê wê wateyê ku milkê taybet çînek mirovan diafirîne ku ji bilî karkirina ji bo patronek neçar e ku kirêya xwediyê xanî bide an tiştên ku ew wekî çîn hildiberînin, lê xwediyê wan nînin bikirin. Dewlet mafên milkiyetê li ser erd, kargeh û hwd pêk tîne, tê vê wateyê ku xwedan dikare ji kesên din re nehêle ku wan bikar bîne û qaîdeyên wan li ser yên ku ew destûr didin milkê “xwe” bikar bînin bicîh bîne . Ji ber vê yekê patron “karekî dide te; ango destûra karkirinê di kargeh an kargeha ku ne ji aliyê wî ve lê ji aliyê karkerên din ên mîna te ve hatiye çêkirin. ji bo wî bixebitin.” [Alexander Berkman, Anarşîzm çi ye? , r. 14] Ji vê re keda mûçe tê gotin û ji bo anarşîstan taybetmendiya diyarker a kapîtalîzmê ye.
Ev çîna mirovên ku ji bo bijîn bi mûçeyan ve girêdayî ne, carinan ji hêla anarşîstên sedsala nozdehan ve “proleterya” dihat gotin. Îro piraniya anarşîstan bi gelemperî jê re dibêjin “çîna karker” ji ber ku piraniya karkerên di neteweyên modern ên kapîtalîst de ne ji gundî an esnafan karkerên mûçe ne (ango karkerên xweser ên ku ji hêla pergala milkiyeta taybet ve jî têne îstismar kirin, lê bi awayên cûda). Her weha divê were zanîn ku milkê ku bi vî rengî tê bikar anîn (ango ji bo xebitandin û îstismarkirina keda kesên din) ji hêla anarşîst û sosyalîstên din ve jî “sermaye” tê gotin. Ji ber vê yekê, ji bo anarşîstan, milkiyeta taybet sîstemeke çînayetî çêdike, rejîmeke ku tê de hindik, ji ber xwedîtiya xwe ya li ser dewlemendiyê û amûrên hilberîna wê, li ser gelekên ku xwediyên pir hindik in, desthilatdariyê dikin ( ji bo nîqaşa zêdetir li beşa B.7 binêre. dersan).
Ev piştrast dike ku hindik dikarin ji xebata kesên din sûd werbigirin:
“Di pergala kapîtalîst de mirovê kedkar nikare [bi giştî] ji bo xwe bixebite… Ji ber vê yekê… divê hûn kardêrek bibînin. Hûn jê re bixebitin… Di pergala kapîtalîst de tevahiya çîna karker hêza xwe ya kedê difiroşe Karkeran kargehan çêdikin, alavan çêdikin . Wek çînek kargehan ava kirine, perçeyek ji keda wan a rojane ji bo îmtiyaza bikaranîna wan kargehan tê girtin ji bo îmtiyazê bikaranîna wan alav û makîneyan.
“Niha hûn dikarin texmîn bikin ka çima şehrezayiya Proudhon gotiye ku milkên dewlemendan milkê dizî ye ? Ji hilberîner, karker tê dizîn.” [Berkman, Op. Cit. , rûp. 7-8]
Ji ber vê yekê diziya/îstismarkirina rojane ya ku bi kapîtalîzmê ve girêdayî ye, bi dabeşkirina serwet û milkê taybet ve girêdayî ye (ango dizîna destpêkê ya amûrên jiyanê, erd, kar û xaniyên çîna xwedan). Ji ber bêparkirina piraniya nifûsê ji amûrên jiyanê, sermayedar di rewşek îdeal de ne ku ji bo sermaya ku xwediyê wan in, lê ne hilberandin û ne jî bikar tînin, “berdêla karanînê” bidin. Ji ber ku vebijarkek hindik heye, karker bi peymanan dipejirînin ku di nav wan de ew xweseriya xwe di dema xebatê û berhema wê xebatê de ji dest didin. Ev yek dibe sedem ku kapîtalîst bigihîjin “melalek” (kar) ku bi potansiyel dikare ji ya ku bi mûçe tê dayîn bêtir nirxê hilberîne.
Ji bo ku ev rewş derkeve holê, ji bo ku keda bi meaş hebe, divê kedkar ne xwediyê amûrên hilberînê yên ku bikar tînin nebin xwedî û neyên kontrolê. Wekî encamek, ji hêla kesên ku xwediyê amûrên hilberînê yên ku di demjimêrên xebatê de bikar tînin ve têne kontrol kirin. Ji ber ku keda wan di destê patronê wan de ye û ji ber ku ked ji kesê ku dike nayê veqetandin, patron jî di dema xebatê de bi bandor li karkeran xwedî derdikeve û ji ber vê yekê îstîsmar jî dibe. Ji ber ku di demjimêrên xebatê de, xwedan dikare (di nav hin sînorên ku ji hêla berxwedan û hevgirtina karkeran ve û her weha şert û mercên objektîv, wekî asta bêkariyê di nav pîşesazî an welatek de têne destnîşan kirin) rêxistin, ast, dem, şert û mercên dijwariya xebatê, û ji ber vê yekê mîqdara hilberanê (ku xwediyê mafê tenê li ser heye her çend ku wan ew hilber nekiriye).
Ji ber vê yekê “xerca” (an “nirxa zêde” ) ji hêla xwediyên karkeran ve tê afirandin ku ji nirxa tevahî ya ku ji hêla keda wan ve hatî zêdekirin ji hilber an karûbarên ku ew ji bo fîrmayê diafirînin kêmtir drav didin karkeran. Ji ber vê yekê qazanca sermayedar ferqa vê “nirxa zêde” ye, ku ji hêla kedê ve hatî afirandin û ji kedê hatî veqetandin, ji xeynê sermaya fîrmayê û lêçûnên madeyên xav (li beşa C.2 jî binêre — “Qeyd ji ku tê?” ).
Ji ber vê yekê milk îstîsmarker e ji ber ku dihêle ku zêdebûnek ji hêla xwedan ve were monopol kirin. Taybetmendî di nav cîhê kar de têkiliyên hiyerarşîk çêdike ( “yekdestdariya amûr û amûran” çêtir dibe ku jê re “yekdestdariya hêzê” were gotin ) û wekî her pergalên hiyerarşîk, yên xwedî hêz wê ji bo parastin û pêşvebirina berjewendiyên xwe li ser hesabê yên din bikar tînin. . Di nava kargehê de li hemberî vê zordestî û mêtingeriyê berxwedaneke karkeran heye, ku “têkiliyên hiyerarşîk… yên karsaziya kapîtalîst ji bo çareserkirina vê nakokiyê di berjewendiya nûnerên sermayeyê de hatine çêkirin.” [William Lazonick, Op. Cit. , r. 184]
Hêjayî gotinê ye ku dewlet ji bo parastina mafên mal û milkê û rêvebirinê li hember kirinên kesên bêxwedî her dem amade ye. Wexta ku ew digihêje wê, hebûna dewletê ya ku weke parastvanê “yekdestdariya desthilatdariyê” destûrê dide wê hertimî wê hebê.
Ji ber vê yekê, sermayedar dikarin vê nirxê zêde ji karkeran bistînin, tenê ji ber ku ew xwediyê amûrên hilberînê ne, ne ji ber ku ew bi xwe bi karê hilberîneriyê qezenc dikin. Helbet dibe ku hin sermayedar jî beşdarî hilberînê bibin, di vê rewşê de mafê wan ê bi edalet heye ku bi keda xwe nirxa ku li hilberîna fîrmayê hatiye zêdekirin; lê xwedan bi gelemperî ji vê yekê pirtir heqê xwe didin, û dikarin wiya bikin, ji ber ku dewlet ew mafê xwedan milk garantî dike (ku ne ecêb e, ji ber ku ew bi tenê haya wan ji danûstendin û hilberên fîrmayan heye û mîna hemî kesên di pozîsyonên bêberpirsiyar de ne. , wê hêzê bi kar tînin — ji ber vê yekê ye ku anarşîst piştgirîya demokrasiya rasterast dikin wekî hevtayê bingehîn ê peymana azad, ji ber ku tu kes li ser desthilatdariyê nayê bawer kirin ku berjewendîyên xwe li ser yên ku biryarên wan in tercîh nakin). Û helbet gelek sermayedar gerînendeyan distînin da ku kar û barên xwe ji wan re bimeşînin, bi vî awayî dahatê berhev dikin ji bo ku ji bilî xwedîtiyê tiştekî nekin.
Ji ber vê yekê qazancên kapîtalîstan rengekî îstismarkirina bi piştgirîya dewletê ye. Ev yek ji bo faîzên ku ji hêla bankeran ve têne berhev kirin û hem jî kirêyên ku ji hêla axayan ve têne berhev kirin rast e. Bêyî şêwazekî dewletê, ev şêweyên îstîsmarê ne mimkun e, ji ber ku yekdestdariyên ku ew girêdayî ne nikarin werin domandin. Mînakî, di nebûna leşker û polîsên dewletê de, karker bi tenê ji xwe re kargehan bi dest dixistin û bi kar dianîn, bi vî rengî nehiştin ku sermayedar pareke neheq ji zêdehiya ku diafirînin bidest bixin.

ب.٣.٢ دەولەت چ جورە ملکان دپارێزە؟

وەرگەرا ماکینە

کرۆپۆتکن گۆت کو دەولەت “ئاموورا سازکرنا یەکدەستداریێیە ژ بۆ کێمنەتەوەیێن دەستھلاتدار.” [ ئانارشیزم ، ر. ٢٨٦] د ھەر پەرگالا ئیستسمارکرنا چینی دە، چینەکە سەردەست گھاندنا ئاموورێن ھلبەرینێ کۆنترۆل دکە دا کو باجا ژ کەدێ بگرە. کاپیتالیزم نە ئیستیسنایە. د ڤێ پەرگالێ دە دەولەت جووربەجوور جووربەجوور “مۆنۆپۆلێن چینی” (ب گۆتنا توجکەر) دپارێزە دا کو کارکەر “مەاشێ خوەیێ خوەزایی”، بەرھەما تاما کەدا خوە نەستینن . دگەل کو ھن ژ ڤان یەکدەستداران دیارن (وەک تاریف، یەکدەستدارێن بازارێیێن کو دەولەتێ ددە و ھود)، پرانیا وان “ل پشت پەردەیێ” نە و دخەبتن کو سەردەستیا کاپیتالیست ژ بۆ دۆماندنا ھێزەک بەرفرەھ نە ھەوجە بە.
د بن کاپیتالیزمێ دە، چار جورەیێن سەرەکەیێن ملک، ئان ژی یەکدەستدارێن ئیستیسمارکەر ھەنە، کو دەولەت وان دپارێزە:
(١) ھێزا دەرخستنا کرەدی و پەرەیان، بنگەھا بانکنگیا کاپیتالیست؛
(٢) ئەرد و ئاڤاھی، بنگەھێ ئاخاتیێ؛
(٣) ئاموور و ئاموورێن ھلبەرینێ، بنگەھا کاپیتالیزما پیشەسازیێ؛
(٤) رامان و ئیجاد، بنگەھا مافێ کۆپی و پاتەنتێ ( “مالداریا رەوشەنبیری” ) رۆیال.
دەولەت ب سەپاندنا ڤان ئاوایێن ملکیەتێ، مسۆگەر دکە کو شەرت و مەرجێن ئۆبژەکتیفێن د ناڤا ئابۆریێ دە ل سەر کاپیتالیستن، ب کارکەران رە تەنێ ژ بۆ قەبوولکرنا پەیمانێن زۆردار و ئیستیسمارکەرێن کو د ناڤ وان دە خوەسەریا خوە ژ دەست ددە و سۆزا ئیتااتیێ ددە ئان ژی ب بەلەنگازی و فەقیریێ رە روو ب روو دمینە. ژ بەر ڤان “دەستپێکرنا ھێزێ” کو بەرێ ژ بۆ پەیمانەک تایبەتی ھاتی ئیمزەکرن، ھاتنە کرن ، سەرمایەدار ل سەر ھەسابێ مە خوە دەولەمەند دکن، ژ بەر کو ئەم “مەجبورن کو بەردێلەک گران بدن خوەدیێن ملک ژ بۆ مافێ چاندنیا ئاخێ ئان ژی کرنا ماکینەیان.” [کرۆپۆتکن، فەتھ نان ، ر. ١٠٣] ئەڤ شەرت و مەرج ئەشکەرە ژی تنازێن خوە ب پەیمانا ئازاد دکن (ل بەشا ب.٤ بنێرە ).
ئەڤ جووربەجوور جووربەجوور دەستوەردانا دەولەتێ ژ بەر ڤێ یەکێ نۆرمال تێنە دیتن کو گەلەک کەس وان ژی وەکی وان نافکرن. ژ بەر ڤێ یەکێ ئەم پارێزڤانێن کاپیتالیزما “بازارا ئازاد” دبینن کو ل دژی فۆرمێن “دەستوەردانا دەولەتێ” کو ژ بۆ ئالیکاریا بەلەنگازان ھاتنە سێوراندن د ھەمان دەمێ دە د پاراستنا مافێن ملکیەتا رەوشەنبیر، پارگیدانی، خوەدیێن خانیان و گەلەک قانوون و باجێن سەرمایەدار و وان دە تشتەک خەلەت نابینن. سییاسەتمەداران پرتووکێن قانوونێ ب جھ کرنە و ل سەر وان دپارێزن دا کو بازارا کاری ل بەرژەوەندیا خوە بخاپینن ( ل بەشا ف.٨یا ل سەر رۆلا دەولەتێیا د پێشدەبرنا کاپیتالیزمێ دە ل رێزا یەکەم بنێرە).
ھێژایی گۆتنێیە، تەڤی کو د کۆنترۆلکرنا چینا کارکەر دە رۆلا قاشۆ سڤکا زەختێن ب ڤی رەنگییێن “ئۆبژەکتیف” ھەیە ، بەرخوەدانا چینا کارکەران ئەو قاس بوویە کو سەرمایە تو جاری نەکاریە دەست ژ ھێزێن دەولەتێ، راستەراست و نەراستەراست، بەردە. دەما کو رێگەزێن کۆنترۆلێیێن “ئۆبژەکتیف” تێک بچە، سەرمایەدار ژ بۆ ڤەگەراندنا نیزاما “خوەزایی” دێ ھەر دەم سەری ل زۆرداریا دەولەتێ بدن . وێ دەمێ دەستێ “نەدیتبار”ێ بازارێ ب کولمەک خویایا دەولەتێ تێ گوھەزتن و رێیێن نەراستەراستێن دابینکرنا قازانج و ھێزێیێن چینا سەردەست ب فۆرمێن راستەراستێن دەولەتێ تێنە تەمام کرن. وەکە کو ئەم د بەشا د.١ دە ژی دیار دکن ، دەستوەردانا دەولەتێ ژ چەسپاندنا ڤان شێوازێن ملکیەتا تایبەت وێدەتر نۆرما کاپیتالیزمێیە، نە ئیستیسنایە و ژ بۆ ئەولەکرنا ھێز و قازانجا چینا کاپیتالیست تێ کرن.
ژ بۆ کو ئەم گرینگیا ڤان یەکدەستداریێن ب دەستەکا دەولەتێ نیشان بدن، ئەمێ باندۆرا وان خێز بکن.
یەکدەستداریا کرەدیێ، کو دەولەت کۆنترۆل دکە کا کی دکارە و کی نکارە پەرەیان بدە ئان دەین بدە، شیانا مرۆڤێن چینا کارکەر کو ئالتەرناتیفێن خوەیێن ل ھەمبەر کاپیتالیزمێ بافرینن کێم دکە. ب گرتنا میقدارێن بلندێن فایزێیێن ل سەر دەینان (کو تەنێ ژ بەر کو پێشبازی سینۆرکرییە گەنگازە) ھندک کەس دکارن دەبارا خوە بکن کو کۆۆپەراتیفان ئان پارگیدانیێن یەک کەسی ئاڤا بکن. ب سەر دە، ڤەگەراندنا دەینێن ب فایزێ بلند ژ بانکێن کاپیتالیست رە مسۆگەر دکە کو کۆۆپەراتیف گەلەک جاران نەچارن کو پرەنسیبێن خوە خەرا بکن، ژ بۆ کو دەبارا خوە بکن (ل بەشا ژ.٥.١١ بنێرە ). ژ بەر ڤێ یەکێ نە ئەجێبە کو کۆۆپەراتیفێن مۆندراگۆنێن پر سەرکەتییێن ل وەلاتێ باسک یەکیتیا خوەیا کرەدیێ ئاڤا کرن کو ب گرانی ژ سەرکەفتنا جەرباندنێ بەرپرسیارە.
چاوا کو زێدەکرنا مەاشان د ناڤ کاپیتالیزمێ دە تێکۆشینەک گرینگە، پرسا کرەدیێ ژی وسایە. پرۆودھۆن و شاگرتێن وی پشتگری دان فکرا بانکەیا گەل. گەر چینا کارکەر کاربوویا زێدەیی میقدارێن پەرەیان بگرتا و کۆنترۆل بکە، وێ دکاربوو ھێزا کاپیتالیست تێک ببە دەما کو نیزاما خوەیا جڤاکییا ئالتەرناتیف ئاڤا بکە (ژ بەر کو پەرە د داویێ دە واتەیا کرینا ھێزا کەدێیە، و ژ بەر ڤێ یەکێ دەستھلاتداریا ل سەر کەدکاران – کو مفتەیا زێدەبوونێیە. ھلبەرینا نرخێ). پرۆودھۆن ھێڤی کر کو ب کرەدی ژ بۆ لێچوون (ئانگۆ خەرجێن رێڤەبرنێ) کێم ببە، کارکەر دێ کاربن ئاموورێن ھلبەرینێیێن کو ھەوجە دکن بکرن. دگەل کو پرانیا ئانارشیستان ئیدا دکن کو زێدەکرنا گھاندنا کرەدیێ ژ چینا کارکەران وێ ژ زێدەبوونا مووچەیان وێدەتر نەکەڤە کاپیتالیزمێ، ھەمی ئانارشیست دزانن کا کرەدیا ئەرزانتر، مینا مووچەیێن زێدەتر، دکارە ژیانا مرۆڤێن کەدکار ھێسانتر بکە و چاوا تەکۆشینا ژ بۆ کرەدیەک وەھا، مینا تێکۆشینا ژ بۆ مووچەیان، دبە کو د پێشکەفتنا ھێزا چینا کارکەرا د ناڤا کاپیتالیزمێ دە رۆلەک کێرھاتی بلیزە. بوویەرێن ئەشکەرەیێن کو تێنە بیرا مرۆڤ ئەون کو د وان دە پەرە ژ ھێلا کارکەران ڤە ژ بۆ فینانسەکرنا تەکۆشینا خوەیا ل دژی سەرمایەیێ ھاتنە بکار ئانین، ژ فۆنێن گرەڤێ و چەکان بگرە ھەیا دوورکەتنا پەریۆدیک ژ کار کو ب داھاتا دراڤییا تێرا خوە زێدە پێکانە. زێدەبوونا گھیشتنا کرەدیا ئەرزان دێ ژ مرۆڤێن چینا کارکەر رە ھنەکی زێدەتر ڤەبژارکان بدە ژ فرۆتنا ئازادیا خوە ئان رووبرووبوونا بەلەنگازیێ (وەک کو زێدەبوونا مووچە و بەتالیێ ژی بێتر ڤەبژارکان ددە مە).
ژ بەر ڤێ یەکێ، یەکدەستداریا کرەدیێ پێشبازیا کاپیتالیزمێیا ژ کۆۆپەراتیفان (کو ب گشتی ژ فیرمایێن کاپیتالیست بەرھەمدارترن) کێم دکە و د ھەمان دەمێ دە ب زۆرێ مووچەیێن ھەموو کارکەران دادخینە ژ بەر کو داخوازا کەدێ ژیا دن کێمترە. ئەڤ، د ئەنجامێ دە، دھێلە کو کاپیتالیستان ترسا ژ کیسێ بکار بینن دا کو ئاستێن بلندترێن نرخێ زێدە ژ کارمەندان دەرخینن، ب ڤی رەنگی ھێزا کاپیتالیست (ل ھوندور و دەرڤەیی جیھێ کار) و بەرفرەھتر (زێدەکرنا لێچوونێن سازکرنێ و ب ڤی رەنگی ئافراندنا بازارێن ئۆلیگارشیکێن کو ژ ھێلا سەردەستیێ ڤە تێنە سەردەست کرن). چەند فیرما). وەکی دن، رێژەیێن فایزێیێن بلند ھاتنا راستەراست ژ ھلبەرینەران ڤەدگوھەزینن بانکان. کرەد و پەرە ھەم د تێکۆشینا چینان دە وەکی چەک تێنە بکار ئانین. ژ بەر ڤێ یەکێ، دیسا و دیسا، ئەم دبینن کو چینا سەردەست بانگا بانکا ناڤەندی دکە و چالاکیا دەولەتێ بکار تینە (ژ رێزکنامەیا راستەراستا دراڤێ بخوە، ھەیا ھەولدانا برێڤەبرنا ھەرکینا وێ ب مانیپولاسیۆنا بەرژەوەندیێ) ل ھەمبەر گەفێن دوبارە. ژ خوەزایا (و رۆلا) پەرەیان د ناڤا کاپیتالیزمێ دە.
یەکدەستداریا کرەدیێ ژ بۆ ئەلیتان خوەدی ئاڤانتاژێن دنە. سالێن ١٩٨٠-ئان ب زێدەبوونا بارگرانیا دەینێ ل سەر مالباتان و ھەر وەھا زێدەبوونا گرانیا دەولەمەندیێ ل دەولەتێن یەکبوویی ھاتە دەستنیشان کرن. ھەردو ب ھەڤ ڤە گرێدایی نە. ژ بەر “کێمبوونا مووچەیێن راستینێن ساەتان، و راوەستانا د داھاتێن مالباتێ دە، چینێن ناڤین و ژێرین بێتر دەین دانە کو ل جھێ خوە بمینن” و وان “ژ دەولەمەندێن پر دەولەمەندێن کو [بوویە] دەولەمەندتر دەین کرنە.” د سالا ١٩٩٧ دە، مالباتێن دەولەتێن یەکبوویی ١ تریلیۆن دۆلار (ئان ١٧% ژ داھاتێن پشتی باجێ) ل سەر کارووبارێ دەین خەرج کرن. “ئەڤ یەک ژ نوو ڤە دابەشکرنا داھاتێیا بەر ب ژۆر ڤە تەمسیل دکە.” و چما ئەو دەین کرن؟ ژ سەدی ٤٠-ێ ژێرینێ دابەشکرنا داھاتێ “دەین ژ بۆ تەلافیکرنا داھاتێن راوەستایی ئان داکەتنێ” لێ ژ سەدی ٢٠-ێ ژۆرین “ب پرانی ژ بۆ ڤەبەرھێنانێ” دەین کر. ژ بەر ڤێ یەکێ “کرەدیا خەریدار دکارە وەکی رێیەک ژ بۆ دۆماندنا سەرفکاریا گرسەیی ل ھەمبەر مووچەیێن راوەستاندی ئان داکەتی وەرە ھەسباندن. لێ ژ نێرینا چینا دەیندێر ڤە بۆنوسەک جڤاکی و سیاسییا دن ژی ھەیە: ئەو زەختا ژ بۆ مووچەیێن بلند کێم دکە. رێ ددە مرۆڤان کو تشتێن کو ب ئاوایەکی دن نەکارن بکرانا، د دەما پۆلاریزاسیۆنێ دە ھەم خویانگێ و ھەم ژی راستیا ستانداردا ژیانێیا کو تێ دە ھەیە، دبە ئالیکار / ئان فاتوورەیا ماستەرجارد، گرەڤ و ئاوایێن دنێن ئالۆزیێ ژیێن دن کێمتر بالکێش خویا دکن.” [دۆوگ ھەنوۆۆد، واڵ سترێت ، رووپەل ٦٤-٦]
ژ بەر ڤێ یەکێ کرەدی “فۆرمەک گرینگا زۆردەستیا جڤاکییە؛ کارکەرێن ئیپۆتەککری بێتر خوەدانپارێزن.” [ھەنوۆۆد، ئۆپ. جت. ، ر. ٢٣٢] پەرە ھێزە و ھەر ئاموورەک کو ب زێدەکرنا ڤەبژارکێن کارکەران وێ ھێزێ کێم بکە ژ ھێلا چینا کاپیتالیست ڤە وەکی خەتەرەیەک تێ ھەسباندن — چ ئەو بازارێن کار تەنگ بە، چ بەخشەیا بێکاریێ ژ دەولەتێ رە تێ دایین، چ ئەرزان بە، ب خوە برێخستنکری بە، کرەدیەک — دێ ل بەرخوە بدن. ژ بەر ڤێ یەکێ، یەکدەستداریا کرەدیێ تەنێ دکارە وەکی بەشەک ژ ئێریشەک بەرفرەھا ل دژی ھەر جوورە ھێزا جڤاکییا کاپیتالیست وەرە شەر کرن.
ب کورتی، یەکدەستداریا کرەدیێ، ب سینۆرکرنا ب سوونی ڤە ڤەبژارکا کو ئەم ژ بۆ خوە بخەبتن، پشتراست دکە کو ئەم ژ بۆ سەرۆکەک دخەبتن د ھەمان دەمێ دە چەند کەسان ژی ل سەر ھەسابێ گەلەکان دەولەمەند دکن.
یەکدەستداریا ئاخێ ژ پێکانینا سەرناڤێن ئاخێیێن کو ل سەر داگرکرن و کارانینا کەسانە نامینە ژ ھێلا ھوکوومەتێ ڤە پێک تێ. د ھەمان دەمێ دە ئەڤ ژی دھەوینە کو چەوساندنا خانیێن تەرکاندی و جەلەبێن دنێن ملک نەقانوونی دکە. ئەڤ دبە سەدەما کرێیا ئاخێ، کو ب ڤێ یەکێ خوەدان ئەرزان ژ بۆ کو کەسێن دن ئاخا خوە بکار بینن لێ ب راستی چاندنی و بکار نەینن، دستینن. د ھەمان دەمێ دە دەستوور ددە خوەدیکرن و کۆنترۆلکرنا چاڤکانیێن خوەزایییێن وەکی نەفت، گاز، کۆمر و دار. ئەڤ یەکدەستداری ب تایبەتی ئیستیسمارە، ژ بەر کو خوەدیێ وێ نکارە ئیدیا بکە کو ئەرد ئان ژی چاڤکانیێن وێ ئافراندیە. ئەو ژ ھەمییان رە پەیدا بوو ھەیا کو خوەدان خانی ئەو ئیدا کر کو ئەو دۆرپێچ کر و نەھشت کویێن دن بکار بینن.
ھەیا سەدسالا نۆزدەھان، کۆنترۆلکرنا ئاخێ بەلکی فۆرما ھەری گرینگا ئیمتیازێ بوو کو ژ بەر ڤێ یەکێ مرۆڤێن کارکەر نەچار بوون کو ژ بەرھەما وێ کێمتر وەکی مەاش قەبوول بکن. دەما کو ئەڤ یەکدەستداری د جڤاکا مۆدەرنا کاپیتالیست دە کێمتر گرینگە (وەکی ھندک کەس دزانن چاندنیێ بکن)، دیسا ژی رۆلەک دلیزە (ب تایبەتی د وارێ خوەدیکرنا چاڤکانیێن خوەزایی دە). ب کێمانی، ھەر مال و جیھێ کار ھەوجەدارێ زەڤییە کو ل سەر وەرە چێکرن. ژ بەر ڤێ یەکێ دەما کو چاندنیا ئاخێ کێم گرینگ بوویە، کارانینا ئاخێ گرینگ دمینە. ژ بەر ڤێ یەکێ یەکدەستداریا ئاخێ مسۆگەر دکە کو مرۆڤێن خەباتکار نە ئەردەک ژ بۆ چاندنیێ، نە جیھەک ژ بۆ دانینا دکانان و نە جیھەک رازانێ ببینن بێیی کو پێشی ل خوەدیێ خانی بەردێلەک بدن ژ بۆ ئیمتیازا دانینا لنگێ ل سەر ئاخا کو ئەو خوەدی لێ نە ژی ئافراندنە. نە ژی بکار بینن.یا ھەری باش، کارکەر ب دەھسالان ژیانا خوە ئیپۆتەک کریە دا کو پچەک ئاخا خوە بگرە ئان ژییا خەرابتر کرێیا خوە بدە و وەکی بەرێ بێ ملک مایە. ب ھەر ئاوایی، خوەدان خانی ژ بۆ دانووستەندنێ دەولەمەندترن.
وەکی دن، یەکدەستداریا ئاخێ د ئافراندنا کاپیتالیزمێ دە رۆلەک گرینگ لیست (ل بەشا ف.٨.٣ ژی بنێرە ). ئەڤ دو فۆرمێن سەرەکە گرت.یا یەکەم، دەولەتێ ب دارێ زۆرێ خوەدیێ ملکێن مەزنێن د دەستێ مالباتەکێ دە بوو. ئەردێ ھەری باش ب دارێ زۆرێ گرتن، ڤان خوەدان ئاخێن مەزن کرن پارک و نێچیرێ، ژ بەر ڤێ یەکێ گوندی نەچار کرن کو ڤەبژارکەک ھندک بە ژ بلی کو ل سەر تشتێ مایی ل ھەڤ بجڤن. ژ بەر ڤێ یەکێ گھیشتنا ئاخا بلند تەنێ ب دایینا کرێیا ژ بۆ ئیمتیازێ گەنگاز بوو، ھەکە ھەبە. ژ بەر ڤێ یەکێ ئەلیتەکێ ئیدیا کر کو خوەدیێ ئەردێن ڤالایە، و ب کۆنترۆلکرنا گھیشتنا وێ (بێیی کو خوە راستەراست ئەو داگر بکن ئان بخەبتن) چینێن کارکەرێن وێ دەمێ کۆنترۆل کرن.یا دویەمین، ئەلیتا دەستھلاتدار ژی ب تەنێ ئاخا کو ب کەڤنەشۆپی د دەستێ جڤاکێ دە بوو دزین. ژ ڤێ رە دگۆتن دۆرپێچکرن، پێڤاژۆیا کو ئەردێ ھەڤپار ڤەدگوھەرە ملکێ تایبەت. ئابۆریناس وڵام لازۆنجک ڤێ پێڤاژۆیێ کورت دکە:
“ژ نوو ڤە ئۆرگانیزەکرنا ئەردێن چاندنیێ [تەڤگەرا دۆرپێچکرنێ]… ب نەچاری زندیبوونا چاندنیا کەڤنەشۆپییا گوندیان خەرا کر… [ئەو] ھێزەکە کارکەرا مەزنا گوندیێن بێمراس ب تەنێ گرێدانێن کێم ب ئاخێ ڤە ئافراند. ژ بۆ دەبارا ژیانێ، گەلەک ژ ڤان گوندیان ڤەگوھەری “پیشەسازیا ناڤمالین” – ھلبەرینا کەلووپەلان د سەدسالا ١٨ان دە ھلبەرینا تەکستیلێ ھات گوھەرتن. [ رێخستنا کارسازیێ و میتا ئابۆریا بازارێ ، رووپ. ٣-٤]
چینا ئاخایان ب ئیمکانا کو “قانوونی” مرۆڤان ژ ملکێ “وان” دوور بخە ، یەکدەستداریا ئاخێ بکار ئانی دا کو بافرینە چینەک مرۆڤان کو ژ بلی کەدا وان (ئانگۆ ئازادی) تشتەک تونە کو بفرۆشە. ئەرد ژ وان کەسێن کو ب کەڤنەشۆپی ئەو ب کار دانین، بنپێکرنا مافێن ھەڤپار، و ژ ھێلا خوەدێگراڤی ڤە ژ بۆ بەرژەوەندیا خوە ھلبەراندن ھاتە بکار ئانین (د ڤان دەمێن داوی دە، پێڤاژۆیەک ب ڤی رەنگی ل جیھانا سێیەمین ژی ددۆمە). داگرکەریا کەسانە ب ئاخا و کۆلەتیا مەاشێ چاندنیێ ڤەگوھەری، و ژ بەر ڤێ یەکێ “قانوونێن دۆرپێچکرنێ … نفووسا چاندنیێ بەرب بەلەنگازیێ ڤە بر، ئەو خستن بەر دلۆڤانیا خوەدان ئەردان، و ھەژمارەکە مەزن ژ وان نەچار کرن کو کۆچی باژارێن کو لێ وەک پرۆلەتەر، ئەو تەسلیمی رەھمەتا چێکەرێن چینا ناڤین ھاتن کرن.” [پەتەر کرۆپۆتکن، شۆرەشا مەزنا فرانسی ، جل. ١، رووپ. ١١٧-٨]
گوھەرینەک ژ ڤێ پێڤاژۆیێ ل وەلاتێن مینا ئامەریکا پێک ھات، کو ل ور دەولەتێ خوەدیتیا ریێن مەزنێن ئاخێ گرت و پشترە ئەو فرۆت جۆتکاران. وەکی کو ھۆوارد زنن دەستنیشان دکە، قانوونا ھۆمەستەاد “١٦٠ ھەکتار ئەردا رۆژاڤایی، بێ داگرکرن و خوەدی گشتی، دا ھەر کەسێ کو وێ پێنج سالان چاندنیێ بکە. ھەر کەسێ کو بخوازە ١،٢٥ دۆلار ژ ھەکتارەکێ بدە، دکارە مالەک بکرە. کێم مرۆڤێن ئاسایی ٢٠٠ دۆلارێن پێویست ھەبوون. ژ بۆ ڤێ یەکێ سپەکولاتۆران بار کر و گەلەک ژ ئەردێ کرین.” [ا پەۆپلەعس ھستۆری ئۆف تھە ئونتەد ستاتەس ، ر. ٢٣٣] ئەو جۆتکارێن کو دراڤ ددن، گەلەک جاران نەچار دبوون کو دەیندار بن دا کو ویا بکن، و بارەک زێدە دانی سەر کەدا خوە. رێیێن ئەردێن بەرفرەھ ژی راستەراست (ب دیاری ئان ب فرۆتنا ئەرزان) ئان ژی ب کرێ (ب ئاوایێ گھاندنا ئیمتیازێ ژ ئاخا دەولەتێ رە ژ بۆ دەرخستنا مادەیێن خاڤێن مینا دار و نەفتێ) دانە رێیێن ھەسنی و پارگیدانیێن دن. ب ھەر ئاوایی، گھیشتنا ئاخێ ھاتە قەدەخە کرن ویێن کو ب راستی ئەو کار دکرن، ب رەنگەکی ئان یەکی دن باجەک ژ خوەدیێ خانی رە دانین (ئان راستەراست د کرێ دە، ئان ژی نەراستەراست ب ڤەگەراندنا دەینەک).
ئەڤ یەکدەستداریا ئاخێ د چالاکیێ دە بوو (ژ بۆ ھوورگولیێن زێدەتر ل بەشێن ف.٨.٣ ، ف.٨.٤ و ف.٨.٥ ژی بنێرە ) و یەکدەستداریا ئالاڤ و ئالاڤان ژ وێ دەرکەت، ژ بەر کو پیشەسازیا ناڤخوەیی ل بەر کاپیتالیزما پیشەسازیێ نکاریبوو بژی. ل ھەمبەر پێشبازیا ھلبەرینا پیشەسازییا کو ل سەر قازانجێن کو ژ کەدا ئەرزان تێنە ھلبەراندن دەولەمەند دبە، ب دەمێ رە شیانا کارکەرانا خوەدیکرنا ئاموورێن خوەیێن ھلبەرینێ کێم بوو. ژ رەوشەکێ کو پرانیا کارکەران خوەدیێ ئاموورێن خوە بوون و ژ بەر ڤێ یەکێ ژی ژ بۆ خوە کار دکرن، نھا ئەم ب رەژیمەک ئابۆری رە رووبروو نە، کو ئالاڤ و ئالاڤێن کو ژ بۆ خەباتێ ھەوجە نە د دەستێ سەرمایەداران دە نە و ژ بەر ڤێ یەکێ، کارکەر نھا ژ بۆ پاترۆنان دخەبتن.
یەکدەستداریا ئالاڤ و ئالاڤان دشبھە یەکدەستداریا ئاخێ، ژ بەر کو ل سەر بنگەھێ کاپیتالیستە کو ژ کارکەران رە دەستوور نادە سەرمایا خوە، ھەیا کو کەدکار باجا خوە نەدە خوەدیێ وێ کو بکار بینە. دەما کو سەرمایە “ب تەنێ کەدا ئەمبارکرییە کو بەرێ ھەقێ خوە ب تەڤاھی ستەندیە” و ژ بەر ڤێ یەکێ “مافێ دەیندێرێ سەرمایەیێیە کو ئەو ساخلەم ڤەگەرە، و نە تشتەک دن” (کو گۆتنێن توجکەر بکار بینن)، ژ بەر ئیمتیازێن قانوونییێن کاپیتالیستە. د رەوشەکێ دە کو ژ بۆ کارانینا وێ “خەرجێ” دستینە . ژ بەر کو، دگەل کو چینا کارکەر ب قانوونی ھەم ژ ئاخ و ھەم ژی ژ سەرمایەیا بەردەست (ئاموورێن ژیانێ) ھاتنە قەدەخە کرن، ئەندامێن وێ چینێ بژاردەیا ھندکە ژ بلی رازیکرنا پەیمانێن مووچەیێ کو دەستوورێ ددە سەرمایەداران ژ بۆ کارانینا وان “بەردێل” بستینن. ئالاڤێن ( ل بەشا ب.٣.٣ بنێرە ).
ژ بەر ڤێ یەکێ یەکدەستداریا سەرمایە ژی، مینا یەکدەستداریا ئاخێ، ژ ئالیێ دەولەت و قانوونێن وێ ڤە تێ مەشاندن. گەر ھوون ل فۆرما سەرەکەیا کو ئیرۆ سەرمایەیا وەھا تێ دە تێ گرتن، ل پارگیدانیێ بنێرن، ئەڤ یەکا ھەری زەلال تێ دیتن. ئەڤ ژ بلی ئاڤاھیەکە قانوونی نە تشتەکی دنە. “د ڤان ١٥٠ سالێن داوین دە،” ژۆەل باکان دەستنیشان دکە، “پارگیدانی ژ نەزەلالیێ رابوویە و بوویە سازیا ئابۆرییا سەردەستا جیھانێ.” قانوون ھاتە گوھەزتن دا کو “بەرپرسیاریا تخووبدار” و ئالیەیێن دن بدە پارگیدانیان دا کو “کارسازیا تەڤلێبوونێیا ھێژا بکشینە… ب راکرنا قەدەخەیێن نە پۆپولەر [ژ بۆ سەرمایەداران] ژ قانوونێن پارگیدانیێ.” د داویێ دە، دادگەھان “ب تەڤاھی پارگیدانی ڤەگوھەراندن “کەسەک”، ب ناسنامەیا خوە … و ھێز کرن، مینا کەسەک راستین، کو ل سەر ناڤێ خوە کارسازیێ بمەشینە، مالوومانان ب دەست بخە، کارکەران بخەبتینە، باج بدە و ھەرە دادگەھ مافێ خوە ب دەست بخە و کریارێن خوە بپارێزە.” ل ئامەریکا، ئەڤ ب کارانینا گوھەرینا ١٤-ئان (کو ژ بۆ پاراستنا کۆلەیێن ئازاد ھاتە پەژراندن!) ھاتە بدەستخستن. ب کورتاسی، پارگیدانی “ب ماف، ھەوجەداری و داخوازێن خوە نە عکەسەکعەک سەربخوەیە… ژ بۆ پێشدەبرنا سییاسەتا جڤاکی و ئابۆری ئاموورەک ژ ھێلا دەولەتێ ڤە ھاتی ئافراندنە.” [ تھە جۆرپۆراتۆن ، ر. ٥، رووپ. ١٣، رووپ. ١٦ و رووپ. ١٥٨]
ھەر وەھا مرۆڤ نکارە بێژە کو ئەڤ یەکدەستداری بەرھەما کەد و تەسەرووفێیە. سەرمایە-یەکدەستدار پێشڤەچوونەک ڤێ داوییێیە و ئەڤ رەوش چاوا پێشکەت ب گەلەمپەری تێ پاشگوھ کرن. گەر وەکی نە گرینگ نەیێ رۆنی کرن، ھن چیرۆکەک پەری تێ خێز کرن کو تێ دە چەند مرۆڤێن باقل خلاس کرن و ژ بۆ بەرھەڤکرنا سەرمایێ گەلەک خەبتین و پرانیا تەمبەل ھەرکین کو ژ ھێلا ڤان ژەنۆسیدێن (ھەما ھەما سەرمرۆڤ) ڤە وەرن خەبتاندن. د راستیێ دە، سەرمایا دەستپێکێیا ژ بۆ ڤەبەرھێنانا د پیشەسازیێ دە ژ دەولەمەندیا کو ژ دەرڤە ھاتیە تالانکرن ئان ژی ژ داھاتێن ئیستیسمارا فەۆدال و ئاخایان دھات. وەکی دن، وەک کو ئەم د بەشا ف.٨ دە نیقاش دکن ، دەستوەردانا دەولەتێیا بەرفرەھ ھەوجە بوو کو چینەک کارکەرێن مەاش چێبکە و دەستنیشان بکە کو سەرمایە ژ بۆ ئیستسمارکرنا وان د پۆزیسیۆنا چێترین دەیە. دەما کو سەرمایە-یەکدەستداریا خوە لنگێن خوە دیت، ئەڤ دەستوەردانا ئەشکەرەیا دەولەتێ ھات کێمکرن.
پشتی کو ئەڤ یەک پێک ھات، تەڤگەرا دەولەتێ کێمتر ئەشکەرە بوو و ل سەر پاراستنا مافێن ملکیەتا سەرمایەداران ھوور دبە. ژ بەر ڤێ یەکێیە کو “بەردێلا” کو ژ کارکەران رە تێ داین، بەشەک ژ نوو ڤە ڤەبەرھێنانێ ل سەرمایەیێ بوو، کو بوھایێن کەلووپەلان کێم کر، پیشەسازیا ناڤخوەیی خەرا کر و ژ بەر ڤێ یەکێ ڤەبژارکێن کو ل بەر کارکەرێن د ئابۆریێ دە پەیدا دبن تەنگ کرن. ب سەر دە، ڤەبەرھێنانێ ھەر وەھا لێچوونێن سازکرنێیێن ھەڤرکێن پۆتانسیەل زێدە کر، کو ئەڤ یەک دۆماندنا بێپارکرنا چینا کارکەر ژ ناڤگینێن ھلبەرینێ کر ژ بەر کو ڤان ئاستەنگێن “خوەزایی”یێن ژ بۆ کەتنا بازاران گارانتی دکرن کو چەند ئەندامێن وێ چینێ خوەدی فۆنێن ھەوجە نە کو چێبکن. جیھێن کارێن کۆۆپەراتیفێن مەزناھیا گونجاو. ژ بەر ڤێ یەکێ دەما کو یەکدەستداریا ئاخێ ژ بۆ ئافراندنا کاپیتالیزمێ گرینگ بوو، یەکدەستداریا “ئالاڤ و ئاموور”ا کو ژێ دەرکەتبوو زوو بوو کانیا سەرەکەیا پەرگالێ.
ب ڤی ئاوایی فایز ب خوە رە بوو دۆمدار، ب ئەشکەرەیی “دانووستاندنێن ئازاد” بوو ناڤگینا کو سەردەستیا کاپیتالیست بژی. ب گۆتنەکە دن، “دەستپێکرنا ھێزێیا بەرێ” ب پاراستنا دەولەتێیا نھایا ملکیەتێ رە مسۆگەر دکە کو سەردەستیا کاپیتالیستا ل سەر جڤاکێ تەنێ ب بکارانینا ھێزا “پاراستنێ” (ئانگۆ شیدەتا کو ژ بۆ پاراستنا ھێزا خوەدان ملک ل دژی سەندیکایان، گرەڤ تێ بکارانین، بدۆمینە. کار، ھود.). ” خەرجێن ” کو ژ نفشێن بەرێیێن کارکەران ھاتنە دەرخستن، پشتراست کریە کویێ نھا نە د رەوشەک دەیە کو ب “پێشبازیا ئازاد” خوە ژ نوو ڤە ب ئاموورێن ژیانێ رە بکە یەک (ب گۆتنەک دن، دایینا فایزێ مسۆگەر دکە کو فایز بەردەوام دکە). ھێژایی گۆتنێیە کو زێدەبوونا ڤی نفشی دێ ژ بۆ زێدەکرنا سەرمایا سەرمایێ وەرە بکار ئانین و ب ڤی ئاوایی بێ خوەدیکرنا نفشێن پاشەرۆژێ وەرە مسۆگەر کرن و ب ڤی رەنگی رەفاز ژی خوە دۆمدار دبە. و ھەلبەت پاراستنا دەولەتێیا ل ھەمبەر “دزیێ”یا کەسێن کەدکار مسۆگەر دکە کو مال دزی بمینە و دزێن راست ژی تالانا خوە بپارێزن.
ھەیا کو یەکدەستداریا “ئیدەان”ە، ئەڤ یەک ژ بۆ دەولەمەندکرنا پارگیدانیێن کاپیتالیست ل سەر ھەسابێ رایا گشتی و داھێنەر تێ بکار ئانین. پاتەنت جووداھیەک بھایێ ئاسترۆنۆمیکی دکە. میناکی، ھەیا دەستپێکا سالێن ١٩٧٠-ئان، ئیتالیا پاتەنتێن دەرمانان ناس نەدکر. وەکی ئەنجامەک، رۆچە پرۆدوجتس کارووبارێن تەندورستیا نەتەوەیییا بریتانی ژ بۆ پێکھاتەیێن پاتەنتەدێن لبروم و ڤالوم زێدەتری ٤٠ قات زێدەتر ژیا کو ژ ھێلا پێشبازێن ل ئتالیتالیایێ ڤە ھاتی بارکرن، خەرج کر. وەکی کو توجکەر گۆت، یەکدەستداریا پاتەنتێ “د پاراستنا ڤەبەرھێنەر و نڤیسکاران دە ل ھەمبەر پێشبازیێ ژ بۆ دەمەک تێرا خوە درێژە کو ئەو بکارن ژ گەل خەلاتەک پر زێدە ژ پیڤانا کەدێیا کارووبارێن وان بستینن، – ب گۆتنەک دن، د دایینا ژ بۆ ھن کەسان مافێ ملکیەتێ ژ بۆ سالەکێ و راستیێن خوەزایێ، و ھێزا کو ژیێن دن باجێ بستینن ژ بۆ بکارانینا ڤێ دەولەمەندیا خوەزایییا کو دڤێ ژ ھەر کەسی رە ڤەکری بە.” [ تھە ئندڤدوالست ئانارچستس ، ر. ٨٦]
باندۆرا نەتیجەیا ڤێ یەکێ دکارە ترسناک بە. دانووستاندنێن بازرگانییێن جیھانییێن رۆوندا ئوروگوای “مافێن ملکێ رەوشەنبیری خورت دکە. پارگیدانیێن دەرمانێن ئامەریکی ویێن دنێن رۆژاڤایی ئێدی دکارن پارگیدانیێن دەرمانانێن ل ھندستان و برەزیلیایێ ژ عدزیناع ملکێ وانێن رەوشەنبیری راوەستینن. لێ ڤان پارگیدانیێن دەرمانانێن ل جیھانا پێشکەفتی ڤان ژیان-رزگارکرنێ دکرن. دەرمانێن کو ژ ئالیێ شیرکەتێن دەرمانێن رۆژاڤایی ڤە دھاتن فرۆتن، کێم بوون. ژ بەر کو ھندک کەس دکارن نارکۆتیکێ ب دەست بخن . [ژۆسەپھ ستگلتز، گلۆبالزاتۆن ئاند ئتس دسجۆمتەنتس ، ر. ٧-٨] دەما کو ھێرسا ناڤنەتەوەیییا ل سەر دەرمانێن ئادس-ێ د داویێ دە شرکەتێن دەرمانان نەچار کر کو دەرمانان ب بھایێ بھایێ د داویا ٢٠٠١ دە بفرۆشن، رەژیما بنگەھینا مافێن ملکیەتا رەوشەنبیری ھین ل جھێ خوە بوو.
ئیرۆنیا کو ئەڤ رەژیم د پێڤاژۆیەکە ب ئیدایا سەربەستکرنا بازرگانیێ دە ھاتیە ئافراندن، دڤێ ژ نەدیتی ڤە نەیێ. “مافێن ملکێ رەوشەنبیری،” وەکی نۆام چۆمسکی راست دەستنیشان دکە، “پیڤانەک پاراستنێیە، ت تێکلیا وان ب بازرگانیا ئازاد رە نینە — ب راستی، ئەو تام بەرەڤاژیێ بازرگانیا ئازادن.” [ فێمکرنا ھێزێ ، ر. ٢٨٢] بێدادیا بنگەھینا “یەکدەستداریا رامانان” ژ ھێلا ڤێ راستیێ ڤە زێدە دبە کو گەلەک ژ ڤان ھلبەرێن پاتەنتکری ئەنجاما فینانسەکرنا لێکۆلین و پێشکەفتنێیا ھوکوومەتێ نە، دگەل کو پیشەسازیا تایبەتی تەنێ ژ تەکنۆلۆژیێ قەزەنجێن یەکدەستداریێ دستینە کو ئەو ژ بۆ پێشکەفتنێ قونجەک خەرج نەکر. . د راستیێ دە، درێژکرنا ئالیکاریا ھوکوومەتێ ژ بۆ لێکۆلین و پێشکەفتنێ ژ ھێلا ھوکوومەت و پارگیدانیێن کو ب دەڤکی ب رۆژەڤا نەۆ-لیبەرال ڤە گرێدایی نە، ھەرێمەک گرینگ و قەبوولکرییا دەستوەردانا دەولەتێیە.
“یەکدەستداریا رامانان” ب راستی ل دژی ئاقلێ خوە دخەبتە. پاتەنت ب قاسی کو ئەو تەشویق دکن نووبوونێ دتەپسینن. زانیارێن لێکۆلینێیێن کو ب راستی کارێ داھێنانێ دکن، پێدڤییە کو مافێن پاتەنتێ وەکی شەرتێ کار ئیمزا بکن، د ھەمان دەمێ دە پاتەنت و بەرنامەیێن ئەولەھیا پیشەسازیێ کو ژ بۆ بھێزکرنا بەرژەوەندیا پێشبازیێ ل سووکێ تێنە بکار ئانین ب راستی پێشی ل پارڤەکرنا ئاگاھداریان دگرن، ژ بەر ڤێ یەکێ نووبوونێ کێم دکە (ئەڤ خراب ب تایبەتی ل زانینگەھان تێ ھیسکرن ژ بەر کو رەژیما نوویا “مافێن رەوشەنبیری” ل ور بەلاڤ دبە). زێدەتر لێکۆلین دسەکنە ژ بەر کو نووبوونەک زێدەیا کو ل سەر بنگەھا پاتەنتێن کەسێن دن تێ ئاستەنگ کرن دەما کو خوەدیێ پاتەنتێ دکارە ل سەر لنگێن خوە بسەکنە ژ بەر کو ترسا وان ژ ھەڤرکەک کو ئیجادێ باشتر بکە تونەیە. ئەو ھەر وەھا پێشکەفتنا تەکنیکی ئاستەنگ دکن ژ بەر کو، ژ ھێلا جەوھەرێ خوە ڤە، رێ ل بەر ڤەدیتنا سەربخوە ڤەدگرن. د ھەمان دەمێ دە، بێ گومان، ھن پارگیدان خوەدان پاتەنتەک ئەشکەرە نە کو وێ بکار بینن لێ تەنێ ژ بۆ کو کەسەک دن نەھێلە کو ویا بکە.
وەکی کو نۆام چۆمسکی دەستنیشان دکە، ئیرۆ پەیمانێن بازرگانیێیێن مینا گاتت و نافتا “تەڤلھەڤیەک لیبەرالیزاسیۆن و پاراستنێ فەرز دکن، کو ژ بازرگانیێ وێدەتر دچن، ژ بۆ کو دەولەمەندی و ھێز ب ھشکی د دەستێن ئاخایان دە بھێلن ھاتنە چێکرن.” ژ بەر ڤێ یەکێ “مافێن سەرمایەدار بێنە پاراستن و زێدەکرن” و داخوازەک سەرەکە “زێدەکرنا پاراستنا عمولکێ رەوشەنبیریعیە، تەڤی نەرمالاڤێ و پاتەنتان، دگەل مافێن پاتەنتێ کو ل سەر پێڤاژۆیێ و ھەم ژی ھلبەرێ درێژ دبە” دا کو “تەمین بکە کو بنگەھا دەولەتێن یەکبوویی پارگیدانی تەکنۆلۆژیا پێشەرۆژێ کۆنترۆل دکن” و ژ بەر ڤێ یەکێ “پرانیا بەلەنگاز د گرێدانا ب ھلبەرێن بھایێن چاندنیا رۆژاڤایی، بیۆتەکنۆلۆژی، پیشەسازیا دەرمان و ھود ڤە گرێددن.” [ ئەمرێن جیھانێ، کەڤن و نوو ، ر. ١٨٣، رووپ. ١٨١ و رووپ ١٨٢-٣] ئەڤ تێ ڤێ واتەیێ کو ھەکە پارگیدانیەک رێیەک نوو، بکێرتر،یا ھلبەرینا دەرمانەک کفش بکە، وێ ھنگێ “یەکدەستیا رامانان” دێ وان راوەستینە و ژ بەر ڤێ یەکێ “ئەڤ نە تەنێ تەدبیرێن پر پاراستنێ نە … ئەو” ژ نوو ڤە دەربەک ل دژی کاربدەستیا ئابۆری و پێڤاژۆیا تەکنۆلۆژیک – ئەڤ تەنێ نیشانی وە ددە کو ب راستی چقاس عبازرگانیا ئازادع ب ڤان ھەمییان رە تێکلدارە.” [چۆمسکی، تێگھشتنا ھێزێ ، ر. ٢٨٢]
ھەمی تێ ڤێ واتەیێ کو پارگیدانی (و ھوکوومەتێن وان) ل جیھانا پێشکەفتی ھەول ددن کو ب کۆنترۆلکرنا ھەرکینا تەکنۆلۆژیێ ژیێن دن رە پێشی ل دەرکەتنا پێشبرکێ بگرن. پەیمانێن “بازرگانیا ئازاد” ژ بۆ ھلبەرینا یەکدەستداریا ھلبەرێن وان تێنە بکار ئانین و ئەڤ یەک دێ مەزنبوونا پێشبازیێ ئاستەنگ بکە ئان ژی ھێدی بکە. دەما کو پرۆپاگاندیستێن پارگیدانی ب دلسۆزی چالاکڤانێن “دژ-گلۆبالیزمێ” وەکی دژمنێن جیھانا پێشکەفتی شەرمەزار دکن، لێ دگەرن کو ئاستەنگێن بازرگانیێ بکار بینن دا کو شێوازێن ژیانا خوە (رۆژاڤایی) ل سەر ھەسابێ نەتەوەیێن بەلەنگاز بپارێزن، راستی جوودایە. ” یەکدەستداریا رامانان” ب توندی تێ بکار ئانین دا کو چالاکیا ئابۆرییا جیھانا پێشکەفتی بتەپسینە ئان ژی کۆنترۆل بکە دا کو باشوور، ب باندۆر، وەکی کارگەھەک مەزن بمینە. دگەل کو راستەراست قازانجێن یەکدەستداریێ وەردگرە، خەتەرەیا پێشبازیا “کێم-مەاش” ژ جیھانا پێشکەفتی دکارە وەرە بکار ئانین دا کو کۆلەیێن مەاشێن جیھانا پێشکەفتی د بن کۆنترۆلێ دە بمینە و ژ بەر ڤێ یەکێ ئاستا قەزەنجێ ل مالێ بپارێزە.
ئەڤ نە ھەموویە. مینا جوورەیێن دنێن ملکیەتا تایبەت، فایزێ کو ژ ھێلا وێ ڤە ھاتی ھلبەراندن دبە ئالیکار کو ئەو بخوە-دۆمدار ببە. سەرمایەدار ب ئافراندنا یەکدەستدارێن موتلەق “قانوونی” و قەزەنجکرنا زێدەیا کو ڤان دافرینن، نە تەنێ خوە ل سەر ھەسابێیێن دن دەولەمەند دکن، د ھەمان دەمێ دە سەردەستیا خوەیا ل بازارێ ژی مسۆگەر دکن. ھن قەزەنجێن زێدەیێن کو ژ بەر پاتەنت و مافێن خوەروو تێنە بەرھەڤ کرن دیسا ل پارگیدانیێ تێنە ڤەبەرھێنان، ب ئافراندنا ئاستەنگیێن جھێرەنگێن “خوەزایی” ژ بۆ تێکەتنێ ژ بۆ ھەڤرکێن پۆتانسیەل ڤە ئاڤانتاژان پەیدا دکن. ب ڤی رەنگی پاتەنت باندۆرێ ل ئاڤاھیا کارسازیێ دکن، دامەزراندن و سەردەستیا کارسازیا مەزن تەشویق دکن.
د داویا سەدسالا نۆزدەھان دە، یەکدەستداریا رامانان د پێشڤەبرنا کارتەلان دە رۆلەک سەرەکە لیست و د ئەنجامێ دە بنگەھەک ژ بۆ کو د سەدسالا بیستان دە ببە کاپیتالیزما پارگیدانی دانی. پاتەنت د ئاستەک گرسەیی دە ژ بۆ پێشڤەبرنا بەرھەڤکرنا سەرمایێ، راکرنا ئاستەنگێن تێکەتنێ، و دۆماندنا یەکدەستداریا تەکنۆلۆژیا پێشکەفتی د دەستێ پارگیدانیێن رۆژاڤایی دە ھاتن بکار ئانین. ڤەگوھەزتن ئان بەرھەڤکرنا پاتەنتان د ناڤبەرا ھەڤرکان دە، ژ ھێلا دیرۆکی ڤە، ژ بۆ ئافراندنا کارتەلان د پیشەسازیێ دە رێبازەک سەرەکەیە. ئەڤ ب تایبەتی ژ بۆ ئاموورێن ئەلەکتریکێ، راگھاندنێ، و پیشەسازیێن کیمیەوی راست بوو. میناکی، د سالێن ١٨٩٠-ئان دە، دو پارگیدانیێن مەزن، گەنەرال ئەلەجترج و وەستنغۆوسە، “بەشەک گرینگا پیشەسازیا ھلبەرینا ئەلەکتریکێیا ئامەریکی یەکدەستدار کرن، و سەرکەفتنا وان ب پیڤانەک مەزن ئەنجاما کۆنترۆلا پاتەنتێ بوو.” ھەردو ھەڤرکان ب تەنێ پاتەنتێن خوە بەرھەڤ کرن و “دیسا رێگەزەک دنا پاتەنتێ و کۆنترۆلکرنا بازارێ پێش کەتبوو: پەیمانێن بەرھەڤکرنا پاتەنتا پارگیدانی. ژ بۆ کێمکرنا لێچوون و نەدیاریێن ناکۆکیێن د ناڤبەرا دێو دە ھاتنە سێوراندن، وان پۆزیسیۆنا ھەر یەکی پر خورت کر – – ل ھەمبەر ھەڤرکێن ھندکتر و کەسێن نوویێن ل قادێ.” [داڤد نۆبلە، ئامەرجان بی دەسگن ، ر. ١٠]
دەما کو پەرگالا پاتەنتێ، د تەۆریێ دە، ژ بۆ پاراستنا داھێنەرێ پچووکتر تێ پێشڤە خستن، د راستیێ دە ئەو بەرژەوەندییێن پارگیدانی نە کو سوود وەردگرن. وەکی کو داڤد نۆبلە دەستنیشان دکە، “داھێنەر، ناڤەندا بنگەھینا پەرگالا پاتەنتێ، د بەردێلا ئەولەھیا پارگیدانی دە ھەر کو دچە زێدە دبە کو “تەرکا” پاتەنتا خوە بکە؛ وی مافێن خوەیێن پاتەنتێ ژ پارگیدانیێن پیشەسازیێ رە فرۆت ئان دەستوور دا، ئان ژی وان ژ پارگیدانیێ رە داتینە. کو ئەو بوو کارمەندەک، ژەنینا خوە ب مەاش کر، د ھەمان دەمێ دە، ب ریا کۆنترۆلکرنا پاتەنتێیا کو ب کرین، ھەڤگرتن، ھەوزێن پاتەنتێ، و پەیمانێن خاچ-لیسانسێ ب دەست خستیە، و ھەر وەھا ب رێگەزکرنا ھلبەرینا پاتەنتێ ب ریا لێکۆلینا پیشەسازیێیا برێکووپێک. شیرکەتان ب بەردەوامی عیەکدەستداریا خوەیا یەکدەستداریێع بەرفرەھ کرن.” وەکی دن، پارگیدانیان “پاتەنتان بکار ئانین دا کو قانوونێن دژ-باوەرمەندیێ دۆرپێچ بکن.” ڤێ بەرھەڤکرنا قازانجێن یەکدەستداریێ ل سەر ھەسابێ خەریدار د ناڤبەرا سالێن ١٩٠٠ و ١٩٢٩-ئان دە “گاڤێن پر مەزن” چێکر و “ب قاسی کو باندۆرێن دادوەری و قانوونییێن پاشین پەیدا کر دا کو یەکدەستداریا پارگیدانی ب ریا کۆنترۆلکرنا پاتەنتێ پر دەرەنگ وەرە کۆنترۆل کرن.” [ ئۆپ. جت. ، ر. ٨٧، رووپ. ٨٤ و رووپ. ٨٨]
ژ بەر کو ئەدون پرندلە، پارێزەرەک پاتەنتێیا پارگیدانی، د سالا ١٩٠٦-ئان دە نڤیساند کو:
“پاتەنت رێگەزێن ھەری باش و بباندۆرێن کۆنترۆلکرنا پێشبازیێ نە. ئەو جارنان فەرمانا موتلەقا سووکێ ددن، کو خوەدیێن وان دکارن بێیی کو نرخێ لێچوونێن ھلبەرینێ بنرخینە ب ناڤ بکە… پاتەنت یەکانە فۆرما قانوونییا یەکدەستداریا موتلەقە. . . . ھێزا کو خوەدیێ پاتەنتە کو شەرت و مەرجێن کو یەکدەستداریا خوە تێ دە بکار بینە، ژ بۆ پێکانینا پەیمانێن بازرگانی ل سەرانسەرێ پیشەسازیێن پراتیکی ھاتە بکار ئانین.” [ژ ھێلا نۆبلە، ئۆپ. جت. ، ر. ٨٩]
ژ بەر ڤێ یەکێ، چینا سەردەست، ب ریا دەولەتێ، ب بەردەوامی ھەول ددە کو فۆرمێن نوویێن ملکیەتا تایبەت ب ئافراندنا کێماسی و یەکدەستداریێن چێکری پێش بخە، میناکی، ب ھەوجەداریا لیسانسێن گرانبھا ژ بۆ تەڤلێبوونا جوورەیێن تایبەتییێن چالاکیان، وەک وەشان ئان ھلبەرینا ھن جەلەبێن دەرمان ئان ھلبەر. د “سەردەما ئاگاھداریێ” دە، رووخاندن (بەردێلێن بکار ئانینێ) ژ ملکێ رەوشەنبیری ژ بۆ ئەلیتان دبە چاڤکانیەک داھاتێیا پر گرینگتر، وەکی کو د بالداریا کو ل سەر خورتکرنا مەکانیزمایێن ژ بۆ بجھانینا ماف و پاتەنتان د پەیمانێن گاتت-ئێیێن ڤێ داویێ دە، ئان ل دەولەتێن یەکبوویییێن ئامەریکایێ، تێ خویانگ کرن. زەختا ل سەر وەلاتێن بیانی (مینا چینێ) ژ بۆ رێزگرتنا قانوونێن وەھا.
ئەڤ رێ ددە پارگیدانیان کو ھەڤرکێن پۆتانسیەل ھلوەشینن و پێ ئەولە ببن کو بھایێن وان ب قاسی کو گەنگاز تێنە دانین (و بەرژەوەندییێن یەکدەستدار بێداوی وەرە دۆماندن). د ھەمان دەمێ دە ئەو دھێلە کو ئەو ھەر گاڤ میراتەیا ھەڤپارا مرۆڤاھیێ دۆرپێچ بکن، وێ بخن بن ملکیەتا تایبەتی و ژ بکارھێنەرێن بەرێ رە دراڤ بدن دا کو بگھیژن وێ. وەکی کو چۆمسکی دەستنیشان دکە، “پارگیدانیێن دەولەتێن یەکبوویی دڤێ تۆڤ، جەلەبێن نەباتان، دەرمان و ب گەلەمپەری ئاموورێن ژیانێ کۆنترۆل بکن.” [ ئەمرێن جیھانێ، کەڤن و نوو ، ر. ١٨٣] ژ ڤێ رە “بۆ-کۆرسانی” ھاتە بناڤ کرن (تێگەھەک چێتر دبە کو دۆرپێچێن نوو بن) و ئەو پێڤاژۆیەکە کو ب وی ئاوایی “شیرکەتێن ناڤنەتەوەیی [پاتەنتا دەرمان ئان خوارنێن کەڤنەشۆپی” دکن.” ئەو “ھەول ددن کو ژ عچاڤکانیێنع و زانینا کو ب مافی ئایدی وەلاتێن پێشکەفتی نە، پەرەیان قەزەنج بکن” و “ب ڤێ یەکێ ئەو فیرمایێن ناڤخوەیییێن کو ژ مێژ ڤە ھلبەران پەیدا کرنە، دفەتسینن. دگەل کو نە دیارە گەلۆ دێ ئەڤ پاتەنت ل دادگەھێ بمینن. ھەکە ئەو ب باندۆر ھاتن ئیختلاف کرن، دیارە کو وەلاتێن کێم پێشکەفتی گەلەک نە خوەدیێ چاڤکانیێن قانوونی و دارایییێن کو ھەوجە نە ژ بۆ ئیخلالکرنا پاتەنتێ نە.” [ژۆسەپھ ستگلتز، ئۆپ. جت. ، ر. ٢٤٦] د ھەمان دەمێ دە دبە کو ئەو ل ھەمبەر زەختێن ئابۆرییێن کو ئەو بجەربینن راناوەستن ھەکە بازارێن ناڤنەتەوەیی بگھیژن ئەنجامێ کو کریارێن وەھا رەژیمەک کو ژ کارسازیێ کێمتر دۆستانە نیشان ددە. کو مرۆڤێن کو ب دەرمانێن گەلەمپەری ئان نەباتان ڤە گرێدایی بوون ئێدی نکاربن وان ب دەست بخن، ب قاسی ئاستەنگیێن ل پێشیا پێشکەفتنا زانستی و تەکنۆلۆژیک کو ئەو دافرینن نە گرینگە.
ب گۆتنەکە دن، سەرمایەدار دخوازن کو “بازارا ئازاد” د بەرژەوەندیا خوە دە بخاپینن، ژ بەر کو قانوون بەرژەوەندییێن وان نیشان ددە و دپارێزە، ئانگۆ “مافێن وانێن ملکی”. ب ڤێ پێڤاژۆیێ ئەو پشتراست دکن کو مەیلێن ھەڤکاریێیێن د ناڤ جڤاکێ دە ژ ھێلا “ھێزێن بازارێ”یێن کو ژ ھێلا دەولەتێ ڤە تێنە پشتگری کرن تێنە شکاندن. وەکی کو نۆام چۆمسکی دبێژە، کاپیتالیزما نووژەن “پاراستنا دەولەتێ و ئالیکاریا گشتی ژ بۆ دەولەمەندان، دیسیپلینا بازارێ ژ بۆ فەقیرانە”. [ “رۆڵباجک، پارت ئ” ، کۆڤارا ز ] پارێزڤانێن خوەبەخشکرییێن کاپیتالیزما “بازارا ئازاد” ب گەلەمپەری نە تشتەک ژ ڤی رەنگی نە، لێ ھندک کەسێن کو ب راستی پشتگریێ ددن وێ تەنێ ل ھەمبەر “ئالیکاریا گشتی”یا کاپیتالیزما نووژەن نەرازی نە و ب کێفخوەشی پشتگری دکن. پاراستنا دەولەتێ ژ بۆ مافێن ملکیەتێ.
ھەمی ڤان یەکدەستدار دخوازن ل سەر ھەسابێ کەدکاران کاپیتالیست دەولەمەند بکن (و سەرمایەیا وان زێدە بکن)، شیانا وانا تێکبرنا ھێز و دەولەمەندیا ئەلیتێن سەردەست بسینۆر بکن. ھەمی ئارمانج ئەوە کو ھەر ڤەبژارکەک کو ئەم ژ بۆ خوە بخەبتن (چ فەردی ئان ژی کۆلەکتیف) ب گوھەزتنا قادا لیستکێ ل دژی مە وەرە سینۆردار کرن، پشتراست بکن کو بژاردەیا مە ھندک ھەیە ژ بلی فرۆتنا کەدا خوە ل سەر “بازارا ئازاد” و وەرە ئیستسمار کرن . . ب گۆتنەکە دن، مۆنۆپۆلێن جھێرەنگ پشتراست دکن کو ئاستەنگێن “خوەزایی”یێن تێکەتنێ (ل بەشا ج.٤ بنێرە ) چێدبن، بلنداھیێن ئابۆریێ د بن کۆنترۆلا کارسازیا مەزن دە دھێلن، دەما کو ئالتەرناتیفێن کاپیتالیزمێ ل کێلەکا وێ تێنە مارژینال کرن.
ژ بەر ڤێ یەکێ ئەڤ جورە ملک و تێکلیێن جڤاکییێن ئۆتۆریتەرێن کو دەولەت ژ بۆ پاراستنا وان دافرینەیە. دڤێ وەرە زانین کو ڤەگوھەرتنا ملکیەتا تایبەت بۆ دەولەتبوونێ (ئانگۆ نەتەوکرن) جەوھەرێ تێکلیێن ملکیەتێ د بنگەھ دە ناگوھەرینە؛ ئەو تەنێ کاپیتالیستێن تایبەت ژ ھۆلێ رادکە و بورۆکراتان دخە شوونا وان (وەک کو ئەم د بەشا ب.٣.٥ دە نیقاش دکن ).

B.3.2 Dewlet çi cure milkan diparêze?

Wergera Makîne

Kropotkin got ku dewlet “amûra sazkirina yekdestdariyê ye ji bo kêmneteweyên desthilatdar.” [ Anarşîzm , r. 286] Di her pergala îstismarkirina çînî de, çîneke serdest gihandina amûrên hilberînê kontrol dike da ku baca ji kedê bigire. Kapîtalîzm ne îstîsna ye. Di vê pergalê de dewlet cûrbecûr cûrbecûr “monopolên çînî” (bi gotina Tucker) diparêze da ku karker “meaşê xwe yê xwezayî”, berhema tam a keda xwe nestînin . Digel ku hin ji van yekdestdaran diyar in (wek tarîf, yekdestdarên bazarê yên ku dewletê dide û hwd), piraniya wan “li pişt perdeyê” ne û dixebitin ku serdestiya kapîtalîst ji bo domandina hêzek berfireh ne hewce be.
Di bin kapîtalîzmê de, çar cureyên sereke yên milk, an jî yekdestdarên îstîsmarker hene, ku dewlet wan diparêze:
(1) hêza derxistina kredî û pereyan, bingeha bankingiya kapîtalîst;
(2) erd û avahî, bingehê axatiyê;
(3) Amûr û amûrên hilberînê, bingeha kapîtalîzma pîşesaziyê;
(4) raman û îcad, bingeha mafê kopî û patentê ( “maldariya rewşenbîrî” ) royal.
Dewlet bi sepandina van awayên milkiyetê, misoger dike ku şert û mercên objektîf ên di nava aboriyê de li ser kapîtalîst in, bi karkeran re tenê ji bo qebûlkirina peymanên zordar û îstîsmarker ên ku di nav wan de xweseriya xwe ji dest dide û soza îtaatiyê dide an jî bi belengazî û feqîriyê re rû bi rû dimîne. Ji ber van “destpêkirina hêzê” ku berê ji bo peymanek taybetî hatî îmzekirin, hatine kirin , sermayedar li ser hesabê me xwe dewlemend dikin, ji ber ku em “mecbur in ku berdêlek giran bidin xwediyên milk ji bo mafê çandiniya axê an jî kirina makîneyan.” [Kropotkin, Fetih Nan , r. 103] Ev şert û merc eşkere jî tinazên xwe bi peymana azad dikin (li beşa B.4 binêre ).
Ev cûrbecûr cûrbecûr destwerdana dewletê ji ber vê yekê normal têne dîtin ku gelek kes wan jî wekî wan nafikirin. Ji ber vê yekê em parêzvanên kapîtalîzma “bazara azad” dibînin ku li dijî formên “destwerdana dewletê” ku ji bo alîkariya belengazan hatine sêwirandin di heman demê de di parastina mafên milkiyeta rewşenbîr, pargîdanî, xwediyên xaniyan û gelek qanûn û bacên sermayedar û wan de tiştek xelet nabînin. sîyasetmedaran pirtûkên qanûnê bi cih kirine û li ser wan diparêzin da ku bazara karî li berjewendiya xwe bixapînin ( li beşa F.8 ya li ser rola dewletê ya di pêşdebirina kapîtalîzmê de li rêza yekem binêre).
Hêjayî gotinê ye, tevî ku di kontrolkirina çîna karker de rola qaşo sivik a zextên bi vî rengî yên “objektîf” heye , berxwedana çîna karkeran ew qas bûye ku sermaye tu carî nekariye dest ji hêzên dewletê, rasterast û nerasterast, berde. Dema ku rêgezên kontrolê yên “objektîf” têk biçe, sermayedar ji bo vegerandina nîzama “xwezayî” dê her dem serî li zordariya dewletê bidin . Wê demê destê “nedîtbar” ê bazarê bi kulmek xuya ya dewletê tê guheztin û rêyên nerasterast ên dabînkirina qazanc û hêzê yên çîna serdest bi formên rasterast ên dewletê têne temam kirin. Weke ku em di beşa D.1 de jî diyar dikin , destwerdana dewletê ji çespandina van şêwazên milkiyeta taybet wêdetir norma kapîtalîzmê ye, ne îstîsna ye û ji bo ewlekirina hêz û qazanca çîna kapîtalîst tê kirin.
Ji bo ku em girîngiya van yekdestdariyên bi desteka dewletê nîşan bidin, em ê bandora wan xêz bikin.
Yekdestdariya krediyê, ku dewlet kontrol dike ka kî dikare û kî nikare pereyan bide an deyn bide, şiyana mirovên çîna karker ku alternatîfên xwe yên li hember kapîtalîzmê biafirînin kêm dike. Bi girtina mîqdarên bilind ên faîzê yên li ser deynan (ku tenê ji ber ku pêşbazî sînorkirî ye gengaz e) hindik kes dikarin debara xwe bikin ku kooperatîfan an pargîdaniyên yek kesî ava bikin. Bi ser de, vegerandina deynên bi faîzê bilind ji bankên kapîtalîst re misoger dike ku kooperatîf gelek caran neçar in ku prensîbên xwe xera bikin, ji bo ku debara xwe bikin (li beşa J.5.11 binêre ). Ji ber vê yekê ne ecêb e ku kooperatîfên Mondragon ên pir serketî yên li Welatê Bask yekîtiya xwe ya krediyê ava kirin ku bi giranî ji serkeftina ceribandinê berpirsiyar e.
Çawa ku zêdekirina meaşan di nav kapîtalîzmê de têkoşînek girîng e, pirsa krediyê jî wisa ye. Proudhon û şagirtên wî piştgirî dan fikra Bankeya Gel. Ger çîna karker karibûya zêdeyî mîqdarên pereyan bigirta û kontrol bike, wê dikaribû hêza kapîtalîst têk bibe dema ku nîzama xwe ya civakî ya alternatîf ava bike (ji ber ku pere di dawiyê de wateya kirîna hêza kedê ye, û ji ber vê yekê desthilatdariya li ser kedkaran – ku mifteya zêdebûnê ye. hilberîna nirxê). Proudhon hêvî kir ku bi kredî ji bo lêçûn (ango xercên rêvebirinê) kêm bibe, karker dê karibin amûrên hilberînê yên ku hewce dikin bikirin. Digel ku piraniya anarşîstan îdia dikin ku zêdekirina gihandina krediyê ji çîna karkeran wê ji zêdebûna mûçeyan wêdetir nekeve kapîtalîzmê, hemî anarşîst dizanin ka krediya erzantir, mîna mûçeyên zêdetir, dikare jiyana mirovên kedkar hêsantir bike û çawa tekoşîna ji bo krediyek weha, mîna Têkoşîna ji bo mûçeyan, dibe ku di pêşkeftina hêza çîna karker a di nava kapîtalîzmê de rolek kêrhatî bilîze. Bûyerên eşkere yên ku têne bîra mirov ew in ku di wan de pere ji hêla karkeran ve ji bo fînansekirina tekoşîna xwe ya li dijî sermayeyê hatine bikar anîn, ji fonên grevê û çekan bigire heya dûrketina periyodîk ji kar ku bi dahata diravî ya têra xwe zêde pêkan e. Zêdebûna gihîştina krediya erzan dê ji mirovên çîna karker re hinekî zêdetir vebijarkan bide ji firotina azadiya xwe an rûbirûbûna belengaziyê (wek ku zêdebûna mûçe û betaliyê jî bêtir vebijarkan dide me).
Ji ber vê yekê, yekdestdariya krediyê pêşbaziya kapîtalîzmê ya ji kooperatîfan (ku bi giştî ji fîrmayên kapîtalîst berhemdartir in) kêm dike û di heman demê de bi zorê mûçeyên hemû karkeran dadixîne ji ber ku daxwaza kedê ji ya din kêmtir e. Ev, di encamê de, dihêle ku kapîtalîstan tirsa ji kîsê bikar bînin da ku astên bilindtir ên nirxê zêde ji karmendan derxînin, bi vî rengî hêza kapîtalîst (li hundur û derveyî cîhê kar) û berfirehtir (zêdekirina lêçûnên sazkirinê û bi vî rengî afirandina bazarên olîgarşîk ên ku ji hêla serdestiyê ve têne serdest kirin). çend fîrma). Wekî din, rêjeyên faîzê yên bilind hatina rasterast ji hilberîneran vediguhezînin bankan. Kred û pere hem di têkoşîna çînan de wekî çek têne bikar anîn. Ji ber vê yekê, dîsa û dîsa, em dibînin ku çîna serdest banga banka navendî dike û çalakiya dewletê bikar tîne (ji rêziknameya rasterast a diravê bixwe, heya hewldana birêvebirina herikîna wê bi manîpulasyona berjewendiyê) li hember gefên dubare. ji xwezaya (û rola) pereyan di nava kapîtalîzmê de.
Yekdestdariya krediyê ji bo elîtan xwedî avantajên din e. Salên 1980-an bi zêdebûna bargiraniya deynê li ser malbatan û her weha zêdebûna giraniya dewlemendiyê li Dewletên Yekbûyî hate destnîşan kirin. Herdu bi hev ve girêdayî ne. Ji ber “kêmbûna mûçeyên rastîn ên saetan, û rawestana di dahatên malbatê de, çînên navîn û jêrîn bêtir deyn dane ku li cihê xwe bimînin” û wan “ji dewlemendên pir dewlemend ên ku [bûye] dewlemendtir deyn kirine.” Di sala 1997 de, malbatên Dewletên Yekbûyî 1 trîlyon dolar (an 17% ji dahatên piştî bacê) li ser karûbarê deyn xerc kirin. “Ev yek ji nû ve dabeşkirina dahatê ya ber bi jor ve temsîl dike.” Û çima ew deyn kirin? Ji sedî 40-ê jêrîn ê dabeşkirina dahatê “deyn ji bo telafîkirina dahatên rawestayî an daketinê” lê ji sedî 20-ê jorîn “bi piranî ji bo veberhênanê” deyn kir. Ji ber vê yekê “krediya xerîdar dikare wekî rêyek ji bo domandina serfkariya girseyî li hember mûçeyên rawestandî an daketî were hesibandin. Lê ji nêrîna çîna deyndêr ve bonusek civakî û siyasî ya din jî heye: ew zexta ji bo mûçeyên bilind kêm dike. rê dide mirovan ku tiştên ku bi awayekî din nekarin bikirana, di dema polarîzasyonê de hem xuyangê û hem jî rastiya standarda jiyanê ya ku tê de heye, dibe alîkar / an fatûreya MasterCard, grev û awayên din ên aloziyê ji yên din kêmtir balkêş xuya dikin.” [Doug Henwood, Wall Street , rûpel 64-6]
Ji ber vê yekê kredî “formek girîng a zordestiya civakî ye; Karkerên îpotekkirî bêtir xwedanparêz in.” [Henwood, Op. Cit. , r. 232] Pere hêz e û her amûrek ku bi zêdekirina vebijarkên karkeran wê hêzê kêm bike ji hêla çîna kapîtalîst ve wekî xetereyek tê hesibandin — çi ew bazarên kar teng be, çi bexşeya bêkariyê ji dewletê re tê dayîn, çi erzan be, bi xwe birêxistinkirî be, krediyek — dê li berxwe bidin. Ji ber vê yekê, yekdestdariya krediyê tenê dikare wekî beşek ji êrîşek berfireh a li dijî her cûre hêza civakî ya kapîtalîst were şer kirin.
Bi kurtî, yekdestdariya krediyê, bi sînorkirina bi sûnî ve vebijarka ku em ji bo xwe bixebitin, piştrast dike ku em ji bo serokek dixebitin di heman demê de çend kesan jî li ser hesabê gelekan dewlemend dikin.
Yekdestdariya axê ji pêkanîna sernavên axê yên ku li ser dagirkirin û karanîna kesane namîne ji hêla hukûmetê ve pêk tê. Di heman demê de ev jî dihewîne ku çewisandina xaniyên terikandî û celebên din ên milk neqanûnî dike. Ev dibe sedema kirêya axê, ku bi vê yekê xwedan erzan ji bo ku kesên din axa xwe bikar bînin lê bi rastî çandinî û bikar neynin, distînin. Di heman demê de destûr dide xwedîkirin û kontrolkirina çavkaniyên xwezayî yên wekî neft, gaz, komir û dar. Ev yekdestdarî bi taybetî îstîsmar e, ji ber ku xwediyê wê nikare îdîa bike ku erd an jî çavkaniyên wê afirandiye. Ew ji hemîyan re peyda bû heya ku xwedan xanî ew îdia kir ku ew dorpêç kir û nehişt ku yên din bikar bînin.
Heya sedsala nozdehan, kontrolkirina axê belkî forma herî girîng a îmtiyazê bû ku ji ber vê yekê mirovên karker neçar bûn ku ji berhema wê kêmtir wekî meaş qebûl bikin. Dema ku ev yekdestdarî di civaka modern a kapîtalîst de kêmtir girîng e (wekî hindik kes dizanin çandiniyê bikin), dîsa jî rolek dilîze (bi taybetî di warê xwedîkirina çavkaniyên xwezayî de). Bi kêmanî, her mal û cîhê kar hewcedarê zevî ye ku li ser were çêkirin. Ji ber vê yekê dema ku çandiniya axê kêm girîng bûye, karanîna axê girîng dimîne. Ji ber vê yekê yekdestdariya axê misoger dike ku mirovên xebatkar ne erdek ji bo çandiniyê, ne cîhek ji bo danîna dikanan û ne cîhek razanê bibînin bêyî ku pêşî li xwediyê xanî berdêlek bidin ji bo îmtiyaza danîna lingê li ser axa ku ew xwedî lê ne jî afirandine. ne jî bikar bînin. Ya herî baş, karker bi dehsalan jiyana xwe îpotek kiriye da ku piçek axa xwe bigire an jî ya xerabtir kirêya xwe bide û wekî berê bê milk maye. Bi her awayî, xwedan xanî ji bo danûstendinê dewlemendtir in.
Wekî din, yekdestdariya axê di afirandina kapîtalîzmê de rolek girîng lîst (li beşa F.8.3 jî binêre ). Ev du formên sereke girt. Ya yekem, dewletê bi darê zorê xwediyê milkên mezin ên di destê malbatekê de bû. Erdê herî baş bi darê zorê girtin, van xwedan axên mezin kirin park û nêçîrê, ji ber vê yekê gundî neçar kirin ku vebijarkek hindik be ji bilî ku li ser tiştê mayî li hev bicivin. Ji ber vê yekê gihîştina axa bilind tenê bi dayîna kirêya ji bo îmtiyazê gengaz bû, heke hebe. Ji ber vê yekê elîtekê îdîa kir ku xwediyê erdên vala ye, û bi kontrolkirina gihîştina wê (bêyî ku xwe rasterast ew dagir bikin an bixebitin) çînên karker ên wê demê kontrol kirin. Ya duyemîn, elîta desthilatdar jî bi tenê axa ku bi kevneşopî di destê civakê de bû dizîn. Ji vê re digotin dorpêçkirin, pêvajoya ku erdê hevpar vediguhere milkê taybet. Aborînas William Lazonick vê pêvajoyê kurt dike:
“Ji nû ve organîzekirina erdên çandiniyê [tevgera dorpêçkirinê]… bi neçarî zindîbûna çandiniya kevneşopî ya gundiyan xera kir… [ew] hêzeke karker a mezin a gundiyên bêmiras bi tenê girêdanên kêm bi axê ve afirand. Ji bo debara jiyanê, gelek Ji van gundiyan veguherî “pîşesaziya navmalîn” – hilberîna kelûpelan di sedsala 18an de hilberîna tekstîlê hat guhertin. [ Rêxistina Karsaziyê û Mîta Aboriya Bazarê , rûp. 3-4]
Çîna axayan bi îmkana ku “qanûnî” mirovan ji milkê “wan” dûr bixe , yekdestdariya axê bikar anî da ku biafirîne çînek mirovan ku ji bilî keda wan (ango azadî) tiştek tune ku bifroşe. Erd ji wan kesên ku bi kevneşopî ew bi kar dianîn, binpêkirina mafên hevpar, û ji hêla xwedêgiravî ve ji bo berjewendiya xwe hilberandin hate bikar anîn (di van demên dawî de, pêvajoyek bi vî rengî li Cîhana Sêyemîn jî didome). Dagirkeriya kesane bi axa û koletiya meaşê çandiniyê veguherî, û ji ber vê yekê “Qanûnên dorpêçkirinê … nifûsa çandiniyê berbi belengaziyê ve bir, ew xistin ber dilovaniya xwedan erdan, û hejmareke mezin ji wan neçar kirin ku koçî bajarên ku lê wek proleter, ew teslîmî rehmeta çêkerên çîna navîn hatin kirin.” [Peter Kropotkin, Şoreşa Mezin a Fransî , cil. 1, rûp. 117-8]
Guherînek ji vê pêvajoyê li welatên mîna Amerîka pêk hat, ku li wir dewletê xwedîtiya riyên mezin ên axê girt û piştre ew firot cotkaran. Wekî ku Howard Zinn destnîşan dike, Qanûna Homestead “160 hektar erda rojavayî, bê dagirkirin û xwedî giştî, da her kesê ku wê pênc salan çandiniyê bike. Her kesê ku bixwaze 1,25 dolar ji hektarekê bide, dikare malek bikire. Kêm mirovên asayî 200 dolarên pêwîst hebûn. ji bo vê yekê spekulatoran bar kir û gelek ji erdê kirîn.” [ A People’s History of the United States , r. 233] Ew cotkarên ku drav didin, gelek caran neçar dibûn ku deyndar bin da ku wiya bikin, û barek zêde danî ser keda xwe. Rêyên erdên berfireh jî rasterast (bi diyarî an bi firotina erzan) an jî bi kirê (bi awayê gihandina îmtiyazê ji axa dewletê re ji bo derxistina madeyên xav ên mîna dar û neftê) dane rêyên hesinî û pargîdaniyên din. Bi her awayî, gihîştina axê hate qedexe kirin û yên ku bi rastî ew kar dikirin, bi rengekî an yekî din bacek ji xwediyê xanî re dianîn (an rasterast di kirê de, an jî nerasterast bi vegerandina deynek).
Ev yekdestdariya axê di çalakiyê de bû (ji bo hûrguliyên zêdetir li beşên F.8.3 , F.8.4 û F.8.5 jî binêre ) û yekdestdariya alav û alavan ji wê derket, ji ber ku pîşesaziya navxweyî li ber kapîtalîzma pîşesaziyê nikarîbû bijî. Li hember pêşbaziya hilberîna pîşesazî ya ku li ser qazancên ku ji keda erzan têne hilberandin dewlemend dibe, bi demê re şiyana karkeran a xwedîkirina amûrên xwe yên hilberînê kêm bû. Ji rewşekê ku piraniya karkeran xwediyê amûrên xwe bûn û ji ber vê yekê jî ji bo xwe kar dikirin, niha em bi rejîmek aborî re rûbirû ne, ku alav û alavên ku ji bo xebatê hewce ne di destê sermayedaran de ne û ji ber vê yekê, karker niha ji bo patronan dixebitin.
Yekdestdariya alav û alavan dişibihe yekdestdariya axê, ji ber ku li ser bingehê kapîtalîst e ku ji karkeran re destûr nade sermaya xwe, heya ku kedkar baca xwe nede xwediyê wê ku bikar bîne. Dema ku sermaye “bi tenê keda embarkirî ye ku berê heqê xwe bi tevahî stendiye” û ji ber vê yekê “mafê deyndêrê sermayeyê ye ku ew saxlem vegere, û ne tiştek din” (ku gotinên Tucker bikar bînin), ji ber îmtiyazên qanûnî yên kapîtalîst e. di rewşekê de ku ji bo karanîna wê “xercê” distîne . Ji ber ku, digel ku çîna karker bi qanûnî hem ji ax û hem jî ji sermayeya berdest (amûrên jiyanê) hatine qedexe kirin, endamên wê çînê bijardeya hindik e ji bilî razîkirina peymanên mûçeyê ku destûrê dide sermayedaran ji bo karanîna wan “berdêl” bistînin. alavên ( li beşa B.3.3 binêre ).
Ji ber vê yekê yekdestdariya sermaye jî, mîna yekdestdariya axê, ji aliyê dewlet û qanûnên wê ve tê meşandin. Ger hûn li forma sereke ya ku îro sermayeya weha tê de tê girtin, li pargîdaniyê binêrin, ev yeka herî zelal tê dîtin. Ev ji bilî avahiyeke qanûnî ne tiştekî din e. “Di van 150 salên dawîn de,” Joel Bakan destnîşan dike, “pargîdanî ji nezelaliyê rabûye û bûye saziya aborî ya serdest a cîhanê.” Qanûn hate guheztin da ku “berpirsiyariya tixûbdar” û aliyeyên din bide pargîdaniyan da ku “karsaziya tevlêbûnê ya hêja bikişîne… bi rakirina qedexeyên ne populer [ji bo sermayedaran] ji qanûnên pargîdaniyê.” Di dawiyê de, dadgehan “bi tevahî pargîdanî veguherandin “kesek”, bi nasnameya xwe … û hêz kirin, mîna kesek rastîn, ku li ser navê xwe karsaziyê bimeşîne, malûmanan bi dest bixe, karkeran bixebitîne, bac bide û here Dadgeh mafê xwe bi dest bixe û kiryarên xwe biparêze.” Li Amerîka, ev bi karanîna Guherîna 14-an (ku ji bo parastina koleyên azad hate pejirandin!) hate bidestxistin. Bi kurtasî, pargîdanî “bi maf, hewcedarî û daxwazên xwe ne ‘kesek’ek serbixwe ye… Ji bo pêşdebirina sîyaseta civakî û aborî amûrek ji hêla dewletê ve hatî afirandin e.” [ The Corporation , r. 5, rûp. 13, rûp. 16 û rûp. 158]
Her weha mirov nikare bêje ku ev yekdestdarî berhema ked û teserûfê ye. Sermaye-yekdestdar pêşveçûnek vê dawîyê ye û ev rewş çawa pêşket bi gelemperî tê paşguh kirin. Ger wekî ne girîng neyê ronî kirin, hin çîrokek perî tê xêz kirin ku tê de çend mirovên biaqil xilas kirin û ji bo berhevkirina sermayê gelek xebitîn û piraniya tembel herikîn ku ji hêla van jenosîdên (hema hema sermirov) ve werin xebitandin. Di rastiyê de, sermaya destpêkê ya ji bo veberhênana di pîşesaziyê de ji dewlemendiya ku ji derve hatiye talankirin an jî ji dahatên îstîsmara feodal û axayan dihat. Wekî din, wek ku em di beşa F.8 de nîqaş dikin , destwerdana dewletê ya berfireh hewce bû ku çînek karkerên meaş çêbike û destnîşan bike ku sermaye ji bo îstismarkirina wan di pozîsyona çêtirîn de ye. Dema ku sermaye-yekdestdariya xwe lingên xwe dît, ev destwerdana eşkere ya dewletê hat kêmkirin.
Piştî ku ev yek pêk hat, tevgera dewletê kêmtir eşkere bû û li ser parastina mafên milkiyeta sermayedaran hûr dibe. Ji ber vê yekê ye ku “berdêla” ku ji karkeran re tê dayin, beşek ji nû ve veberhênanê li sermayeyê bû, ku buhayên kelûpelan kêm kir, pîşesaziya navxweyî xera kir û ji ber vê yekê vebijarkên ku li ber karkerên di aboriyê de peyda dibin teng kirin. Bi ser de, veberhênanê her weha lêçûnên sazkirinê yên hevrikên potansiyel zêde kir, ku ev yek domandina bêparkirina çîna karker ji navgînên hilberînê kir ji ber ku van astengên “xwezayî” yên ji bo ketina bazaran garantî dikirin ku çend endamên wê çînê xwedî fonên hewce ne ku çêbikin. cîhên kar ên kooperatîf ên mezinahiya guncaw. Ji ber vê yekê dema ku yekdestdariya axê ji bo afirandina kapîtalîzmê girîng bû, yekdestdariya “alav û amûr” a ku jê derketibû zû bû kaniya sereke ya pergalê.
Bi vî awayî faîz bi xwe re bû domdar, bi eşkereyî “danûstandinên azad” bû navgîna ku serdestiya kapîtalîst bijî. Bi gotineke din, “destpêkirina hêzê ya berê” bi parastina dewletê ya niha ya milkiyetê re misoger dike ku serdestiya kapîtalîst a li ser civakê tenê bi bikaranîna hêza “parastinê” (ango şîdeta ku ji bo parastina hêza xwedan milk li dijî sendîkayan, grev tê bikaranîn, bidomîne. kar, hwd.). ” Xercên ” ku ji nifşên berê yên karkeran hatine derxistin, piştrast kiriye ku yê niha ne di rewşek de ye ku bi “pêşbaziya azad” xwe ji nû ve bi amûrên jiyanê re bike yek (bi gotinek din, dayîna faîzê misoger dike ku faîz berdewam dike). Hêjayî gotinê ye ku zêdebûna vî nifşî dê ji bo zêdekirina sermaya sermayê were bikar anîn û bi vî awayî bê xwedîkirina nifşên paşerojê were misoger kirin û bi vî rengî refaz jî xwe domdar dibe. Û helbet parastina dewletê ya li hember “diziyê” ya kesên kedkar misoger dike ku mal dizî bimîne û dizên rast jî talana xwe biparêzin.
Heya ku yekdestdariya “îdean” e, ev yek ji bo dewlemendkirina pargîdaniyên kapîtalîst li ser hesabê raya giştî û dahêner tê bikar anîn. Patent cûdahiyek bihayê astronomîkî dike. Mînakî, heya destpêka salên 1970-an, Îtalya patentên dermanan nas nedikir. Wekî encamek, Roche Products Karûbarên Tenduristiya Neteweyî ya Brîtanî ji bo pêkhateyên patented ên Librium û Valium zêdetirî 40 qat zêdetir ji ya ku ji hêla pêşbazên li Italytalyayê ve hatî barkirin, xerc kir. Wekî ku Tucker got, yekdestdariya patentê “di parastina veberhêner û nivîskaran de li hember pêşbaziyê ji bo demek têra xwe dirêj e ku ew bikarin ji gel xelatek pir zêde ji pîvana kedê ya karûbarên wan bistînin, – bi gotinek din, di dayîna ji bo hin kesan mafê milkiyetê ji bo salekê û rastiyên xwezayê, û hêza ku ji yên din bacê bistînin ji bo bikaranîna vê dewlemendiya xwezayî ya ku divê ji her kesî re vekirî be.” [ The Individualist Anarchists , r. 86]
Bandora netîce ya vê yekê dikare tirsnak be. Danûstandinên Bazirganî yên Cîhanî yên Rounda Uruguay “mafên milkê rewşenbîrî xurt dike. Pargîdaniyên dermanên Amerîkî û yên din ên rojavayî êdî dikarin pargîdaniyên dermanan ên li Hindistan û Brezîlyayê ji ‘dizîna’ milkê wan ên rewşenbîrî rawestînin. Lê van pargîdaniyên dermanan ên li cîhana pêşkeftî van jiyan-rizgarkirinê dikirin. Dermanên ku ji aliyê şîrketên dermanên rojavayî ve dihatin firotin, kêm bûn. ji ber ku hindik kes dikarin narkotîkê bi dest bixin . [Joseph Stiglitz, Globalization and its discomtents , r. 7-8] Dema ku hêrsa navneteweyî ya li ser dermanên AIDS-ê di dawiyê de şirketên dermanan neçar kir ku dermanan bi bihayê bihayê di dawiya 2001 de bifroşin, rejîma bingehîn a mafên milkiyeta rewşenbîrî hîn li cihê xwe bû.
Îroniya ku ev rejîm di pêvajoyeke bi îdiaya serbestkirina bazirganiyê de hatiye afirandin, divê ji nedîtî ve neyê. “Mafên milkê rewşenbîrî,” wekî Noam Chomsky rast destnîşan dike, “pîvanek parastinê ye, ti têkiliya wan bi bazirganiya azad re nîne — bi rastî, ew tam berevajiyê bazirganiya azad in.” [ Fêmkirina Hêzê , r. 282] Bêdadiya bingehîn a “yekdestdariya ramanan” ji hêla vê rastiyê ve zêde dibe ku gelek ji van hilberên patentkirî encama fînansekirina lêkolîn û pêşkeftinê ya hukûmetê ne, digel ku pîşesaziya taybetî tenê ji teknolojiyê qezencên yekdestdariyê distîne ku ew ji bo pêşkeftinê quncek xerc nekir. . Di rastiyê de, dirêjkirina alîkariya hukûmetê ji bo lêkolîn û pêşkeftinê ji hêla hukûmet û pargîdaniyên ku bi devkî bi rojeva neo-lîberal ve girêdayî ne, herêmek girîng û qebûlkirî ya destwerdana dewletê ye.
“Yekdestdariya ramanan” bi rastî li dijî aqilê xwe dixebite. Patent bi qasî ku ew teşwîq dikin nûbûnê ditepisînin. Zanyarên lêkolînê yên ku bi rastî karê dahênanê dikin, pêdivî ye ku mafên patentê wekî şertê kar îmza bikin, di heman demê de patent û bernameyên ewlehiya pîşesaziyê ku ji bo bihêzkirina berjewendiya pêşbaziyê li sûkê têne bikar anîn bi rastî pêşî li parvekirina agahdariyan digirin, ji ber vê yekê nûbûnê kêm dike (ev xirab bi taybetî li zanîngehan tê hîskirin ji ber ku rejîma nû ya “mafên rewşenbîrî” li wir belav dibe). Zêdetir lêkolîn disekine ji ber ku nûbûnek zêde ya ku li ser bingeha patentên kesên din tê asteng kirin dema ku xwediyê patentê dikare li ser lingên xwe bisekine ji ber ku tirsa wan ji hevrikek ku îcadê baştir bike tune ye. Ew her weha pêşkeftina teknîkî asteng dikin ji ber ku, ji hêla cewherê xwe ve, rê li ber vedîtina serbixwe vedigirin. Di heman demê de, bê guman, hin pargîdan xwedan patentek eşkere ne ku wê bikar bînin lê tenê ji bo ku kesek din nehêle ku wiya bike.
Wekî ku Noam Chomsky destnîşan dike, îro peymanên bazirganiyê yên mîna GATT û NAFTA “tevliheviyek lîberalîzasyon û parastinê ferz dikin, ku ji bazirganiyê wêdetir diçin, ji bo ku dewlemendî û hêz bi hişkî di destên axayan de bihêlin hatine çêkirin.” Ji ber vê yekê “mafên sermayedar bêne parastin û zêdekirin” û daxwazek sereke “zêdekirina parastina ‘mulkê rewşenbîrî’ ye, tevî nermalavê û patentan, digel mafên patentê ku li ser pêvajoyê û hem jî hilberê dirêj dibe” da ku “temîn bike ku bingeha Dewletên Yekbûyî pargîdanî teknolojiya pêşerojê kontrol dikin” û ji ber vê yekê “piraniya belengaz di girêdana bi hilberên biha yên çandiniya rojavayî, biyoteknolojî, pîşesaziya derman û hwd ve girêdidin.” [ Emirên Cîhanê, Kevin û Nû , r. 183, rûp. 181 û rûp 182-3] Ev tê vê wateyê ku heke pargîdaniyek rêyek nû, bikêrtir, ya hilberîna dermanek kifş bike, wê hingê “yekdestiya ramanan” dê wan rawestîne û ji ber vê yekê “ev ne tenê tedbîrên pir parastinê ne … ew” ji nû ve derbek li dijî karbidestiya aborî û pêvajoya teknolojîk – ev tenê nîşanî we dide ku bi rastî çiqas ‘bazirganiya azad’ bi van hemîyan re têkildar e.” [Chomsky, Têgihiştina Hêzê , r. 282]
Hemî tê vê wateyê ku pargîdanî (û hukûmetên wan) li cîhana pêşkeftî hewl didin ku bi kontrolkirina herikîna teknolojiyê ji yên din re pêşî li derketina pêşbirkê bigirin. Peymanên “bazirganiya azad” ji bo hilberîna yekdestdariya hilberên wan têne bikar anîn û ev yek dê mezinbûna pêşbaziyê asteng bike an jî hêdî bike. Dema ku propagandîstên pargîdanî bi dilsozî çalakvanên “dij-globalîzmê” wekî dijminên cîhana pêşkeftî şermezar dikin, lê digerin ku astengên bazirganiyê bikar bînin da ku şêwazên jiyana xwe (Rojavayî) li ser hesabê neteweyên belengaz biparêzin, rastî cûda ye. ” Yekdestdariya ramanan” bi tundî tê bikar anîn da ku çalakiya aborî ya cîhana pêşkeftî bitepisîne an jî kontrol bike da ku Başûr, bi bandor, wekî kargehek mezin bimîne. Digel ku rasterast qazancên yekdestdariyê werdigire, xetereya pêşbaziya “kêm-meaş” ji cîhana pêşkeftî dikare were bikar anîn da ku koleyên meaş ên cîhana pêşkeftî di bin kontrolê de bimîne û ji ber vê yekê asta qezencê li malê biparêze.
Ev ne hemû ye. Mîna cûreyên din ên milkiyeta taybet, faîzê ku ji hêla wê ve hatî hilberandin dibe alîkar ku ew bixwe-domdar bibe. Sermayedar bi afirandina yekdestdarên mutleq “qanûnî” û qezenckirina zêde ya ku van diafirînin, ne tenê xwe li ser hesabê yên din dewlemend dikin, di heman demê de serdestiya xwe ya li bazarê jî misoger dikin. Hin qezencên zêde yên ku ji ber patent û mafên xwerû têne berhev kirin dîsa li pargîdaniyê têne veberhênan, bi afirandina astengiyên cihêreng ên “xwezayî” ji bo têketinê ji bo hevrikên potansiyel ve avantajan peyda dikin. Bi vî rengî patent bandorê li avahiya karsaziyê dikin, damezrandin û serdestiya karsaziya mezin teşwîq dikin.
Di dawiya sedsala nozdehan de, yekdestdariya ramanan di pêşvebirina kartelan de rolek sereke lîst û di encamê de bingehek ji bo ku di sedsala bîstan de bibe kapîtalîzma pargîdanî danî. Patent di astek girseyî de ji bo pêşvebirina berhevkirina sermayê, rakirina astengên têketinê, û domandina yekdestdariya teknolojiya pêşkeftî di destê pargîdaniyên rojavayî de hatin bikar anîn. Veguheztin an berhevkirina patentan di navbera hevrikan de, ji hêla dîrokî ve, ji bo afirandina kartelan di pîşesaziyê de rêbazek sereke ye. Ev bi taybetî ji bo amûrên elektrîkê, ragihandinê, û pîşesaziyên kîmyewî rast bû. Mînakî, di salên 1890-an de, du pargîdaniyên mezin, General Electric û Westinghouse, “beşek girîng a pîşesaziya hilberîna elektrîkê ya Amerîkî yekdestdar kirin, û serkeftina wan bi pîvanek mezin encama kontrola patentê bû.” Herdu hevrikan bi tenê patentên xwe berhev kirin û “dîsa rêgezek din a patentê û kontrolkirina bazarê pêş ketibû: peymanên berhevkirina patenta pargîdanî. Ji bo kêmkirina lêçûn û nediyariyên nakokiyên di navbera dêw de hatine sêwirandin, wan pozîsyona her yekî pir xurt kir – – li hember hevrikên hindiktir û kesên nû yên li qadê.” [David Noble, American By Design , r. 10]
Dema ku pergala patentê, di teoriyê de, ji bo parastina dahênerê piçûktir tê pêşve xistin, di rastiyê de ew berjewendîyên pargîdanî ne ku sûd werdigirin. Wekî ku David Noble destnîşan dike, “dahêner, navenda bingehîn a pergala patentê, di berdêla ewlehiya pargîdanî de her ku diçe zêde dibe ku “terka” patenta xwe bike; wî mafên xwe yên patentê ji pargîdaniyên pîşesaziyê re firot an destûr da, an jî wan ji pargîdaniyê re datîne. ku ew bû karmendek, jenîna xwe bi meaş kir, di heman demê de, bi riya kontrolkirina patentê ya ku bi kirîn, hevgirtin, hewzên patentê, û peymanên xaç-lîsansê bi dest xistiye, û her weha bi rêgezkirina hilberîna patentê bi riya lêkolîna pîşesaziyê ya birêkûpêk. şîrketan bi berdewamî ‘yekdestdariya xwe ya yekdestdariyê’ berfireh kirin.” Wekî din, pargîdaniyan “patentan bikar anîn da ku qanûnên dij-bawermendiyê dorpêç bikin.” Vê berhevkirina qazancên yekdestdariyê li ser hesabê xerîdar di navbera salên 1900 û 1929-an de “gavên pir mezin” çêkir û “bi qasî ku bandorên dadwerî û qanûnî yên paşîn peyda kir da ku yekdestdariya pargîdanî bi riya kontrolkirina patentê pir dereng were kontrol kirin.” [ Op. Cit. , r. 87, rûp. 84 û rûp. 88]
Ji ber ku Edwin Prindle, parêzerek patentê ya pargîdanî, di sala 1906-an de nivîsand ku:
“Patent rêgezên herî baş û bibandor ên kontrolkirina pêşbaziyê ne. Ew carinan fermana mutleq a sûkê didin, ku xwediyên wan dikarin bêyî ku nirxê lêçûnên hilberînê binirxîne bi nav bike… Patent yekane forma qanûnî ya yekdestdariya mutleq e. . . . Hêza ku xwediyê patent e ku şert û mercên ku yekdestdariya xwe tê de bikar bîne, ji bo pêkanîna peymanên bazirganî li seranserê pîşesaziyên pratîkî hate bikar anîn.” [ji hêla Noble, Op. Cit. , r. 89]
Ji ber vê yekê, çîna serdest, bi riya dewletê, bi berdewamî hewl dide ku formên nû yên milkiyeta taybet bi afirandina kêmasî û yekdestdariyên çêkirî pêş bixe, mînakî, bi hewcedariya lîsansên giranbiha ji bo tevlêbûna cûreyên taybetî yên çalakiyan, wek weşan an hilberîna hin celebên derman an hilber. Di “Serdema Agahdariyê” de, rûxandin (berdêlên bikar anînê) ji milkê rewşenbîrî ji bo elîtan dibe çavkaniyek dahatê ya pir girîngtir, wekî ku di baldariya ku li ser xurtkirina mekanîzmayên ji bo bicihanîna maf û patentan di peymanên GATT-ê yên vê dawiyê de, an li Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê, tê xuyang kirin. zexta li ser welatên biyanî (mîna Çînê) ji bo rêzgirtina qanûnên weha.
Ev rê dide pargîdaniyan ku hevrikên potansiyel hilweşînin û pê ewle bibin ku bihayên wan bi qasî ku gengaz têne danîn (û berjewendîyên yekdestdar bêdawî were domandin). Di heman demê de ew dihêle ku ew her gav mîrateya hevpar a mirovahiyê dorpêç bikin, wê bixin bin milkiyeta taybetî û ji bikarhênerên berê re drav bidin da ku bigihîjin wê. Wekî ku Chomsky destnîşan dike, “Pargîdaniyên Dewletên Yekbûyî divê tov, celebên nebatan, derman û bi gelemperî amûrên jiyanê kontrol bikin.” [ Emirên Cîhanê, Kevin û Nû , r. 183] Ji vê re “bio-korsanî” hate binav kirin (têgehek çêtir dibe ku dorpêçên nû bin) û ew pêvajoyek e ku bi wî awayî “şîrketên navneteweyî [patenta derman an xwarinên kevneşopî” dikin.” Ew “hewl didin ku ji ‘çavkaniyên’ û zanîna ku bi mafî aîdî welatên pêşkeftî ne, pereyan qezenc bikin” û “bi vê yekê ew fîrmayên navxweyî yên ku ji mêj ve hilberan peyda kirine, difetisînin. Digel ku ne diyar e gelo dê ev patent li dadgehê bimînin. heke ew bi bandor hatin îxtilaf kirin, diyar e ku welatên kêm pêşkeftî gelek ne xwediyê çavkaniyên qanûnî û darayî yên ku hewce ne ji bo îxlalkirina patentê ne.” [Joseph Stiglitz, Op. Cit. , r. 246] Di heman demê de dibe ku ew li hember zextên aborî yên ku ew biceribînin ranawestin heke bazarên navneteweyî bigihîjin encamê ku kiryarên weha rejîmek ku ji karsaziyê kêmtir dostane nîşan dide. Ku mirovên ku bi dermanên gelemperî an nebatan ve girêdayî bûn êdî nikaribin wan bi dest bixin, bi qasî astengiyên li pêşiya pêşkeftina zanistî û teknolojîk ku ew diafirînin ne girîng e.
Bi gotineke din, sermayedar dixwazin ku “bazara azad” di berjewendiya xwe de bixapînin, ji ber ku qanûn berjewendîyên wan nîşan dide û diparêze, ango “mafên wan ên milkî”. Bi vê pêvajoyê ew piştrast dikin ku meylên hevkariyê yên di nav civakê de ji hêla “hêzên bazarê” yên ku ji hêla dewletê ve têne piştgirî kirin têne şikandin. Wekî ku Noam Chomsky dibêje, kapîtalîzma nûjen “parastina dewletê û alîkariya giştî ji bo dewlemendan, dîsîplîna bazarê ji bo feqîran e”. [ “Rollback, Part I” , Kovara Z ] Parêzvanên xwebexşkirî yên kapîtalîzma “bazara azad” bi gelemperî ne tiştek ji vî rengî ne, lê hindik kesên ku bi rastî piştgiriyê didin wê tenê li hember “alîkariya giştî” ya kapîtalîzma nûjen nerazî ne û bi kêfxweşî piştgirî dikin. parastina dewletê ji bo mafên milkiyetê.
Hemî van yekdestdar dixwazin li ser hesabê kedkaran kapîtalîst dewlemend bikin (û sermayeya wan zêde bikin), şiyana wan a têkbirina hêz û dewlemendiya elîtên serdest bisînor bikin. Hemî armanc ew e ku her vebijarkek ku em ji bo xwe bixebitin (çi ferdî an jî kolektîf) bi guheztina qada lîstikê li dijî me were sînordar kirin, piştrast bikin ku bijardeya me hindik heye ji bilî firotina keda xwe li ser “bazara azad” û were îstismar kirin . . Bi gotineke din, monopolên cihêreng piştrast dikin ku astengên “xwezayî” yên têketinê (li beşa C.4 binêre ) çêdibin, bilindahiyên aboriyê di bin kontrola karsaziya mezin de dihêlin, dema ku alternatîfên kapîtalîzmê li kêleka wê têne marjînal kirin.
Ji ber vê yekê ev cure milk û têkiliyên civakî yên otorîter ên ku dewlet ji bo parastina wan diafirîne ye. Divê were zanîn ku veguhertina milkiyeta taybet bo dewletbûnê (ango netewkirin) cewherê têkiliyên milkiyetê di bingeh de naguherîne; ew tenê kapîtalîstên taybet ji holê radike û burokratan dixe şûna wan (wek ku em di beşa B.3.5 de nîqaş dikin ).

ب.٣.١ فەرقا د ناڤبەرا ملک و ملکێ تایبەت دە چیە؟

وەرگەرا ماکینە

ئانارشیست “مولکێ تایبەت” (ئان ژی ب کورتاسی “مولکی” ) وەکی مۆنۆپۆلێن دەولەتێیێن پاراستییێن ھن تشتان ئان ئیمتیازێن کو ژ بۆ کۆنترۆلکرن و ئیستسمارکرنایێن دن تێنە بکار ئانین پێناسە دکن. ژ ئالیێ دن ڤە ، “خوەدیبوون” خوەدیێ تشتێن کو ژ بۆ ئیستسمارکرنا کەسێن دن نایێن بکارانینە (میناک ئەرەبە، سارنج، فرچەیا درانان، ھود.). ژ بەر ڤێ یەکێ گەلەک تشت ل گۆری کا ئەو چاوا تێنە بکار ئانین دکارن وەکی ملک ئان خوەدان بێنە ھەسباندن.
ب کورتی، ئانارشیست ئالیگرێ جورەیێ ملکن کو “نکارە ژ بۆ ئیستسمارکرنا یەکی دن وەرە بکار ئانین — ئەو جوورەیێن ملکێن کەسانەیێن کو ئەم ژ زارۆکاتیێ دە بەرھەڤ دکن و دبن بەشەک ژ ژیانا مە.” ئەم ل دژی جەلەبێ ملکێ “کو تەنێ ژ بۆ ئیستسمارکرنا مرۆڤان دکارە وەرە بکار ئانین — ئەرد و ئاڤاھی، ئاموورێن ھلبەرین و بەلاڤکرنێ، مادەیێن خاڤ و مادەیێن چێکری، پەرە و سەرمایە.” [نچۆلاس والتەر، ئابۆوت ئانارچسم ، ر. ٤٠] وەک قایدە، ئانارشیست ل دژی وان فۆرمێن ملکیەتێیێن کو خوەدیێن چەند کەسانن، لێ ژ ھێلا کەسێن دن ڤە تێنە بکار ئانین، رادوەستن. ئەڤ دبە سەدەم کویێن بەرێیێن پاشین کۆنترۆل بکن و وان بکار بینن دا کو ژ وان رە زێدەبوونەک چێبکە (ئان راستەراست، وەکی مەسەلا کارمەندەک، ئان نەیەکسەر، د رەوشا کرێدار دە).
یا سەرەکە ئەڤە کو “خوەدیبوون” د تێگەھا “مافێن بکار ئانینێ” ئان “فێدەھیێ” دەیە دەما کو “مولکێ تایبەت” د ڤەقەتاندنا د ناڤبەرا بکارھێنەر و خوەدانیێ دەیە. مەسەلا، مالەکە کو مەرڤ تێ دە دژی، مال و ملکە، لێ کو مەرڤ وێ ب قازانجێ بدە کەسەکی دن، دبە ملک. ب ھەمان ئاوایی، ئەگەر یەک ساوێ بکار بینە دا کو دەبارا خوە بکە وەک خەراتپارێزەک خوەبەخش، ساو ملکە؛ لێ ئەگەر یەک کەسێن دن ب مەاش بخەبتینە دا کو ساوێ ژ بۆ بەرژەوەندیا خوە ب کار بینە، ئەو ملکە. ھێژایی گۆتنێیە کو کارگەھەکە کاپیتالیست، کو ل سەر کارکەران ب فەرمانا پاترۆنان تێ دایین، میناکا “مولکێ”یە لێ کۆۆپەراتیفەک، کو کارکەر کارێ خوە ب خوە برێڤە دبن، میناکا “خوەدیدەرکەتنێ”یە. ژ بۆ گۆتنا پرۆودھۆن:
“خوەدی مرۆڤەکە کو ب موتلەق کۆنترۆلا ئاموورەکە ھلبەرینێ ھەیە، بێیی کو بخوە بکار بینە ژ بەرھەمێ کێفێ دگرە. ژ بۆ ڤێ یەکێ ئەو ب دەین ددە.” [ ئۆپ. جت. ، ر. ٢٩٣]
ھەر چەند د دەستپێکێ دە کرنا ڤێ جیاوازیێ تەڤلھەڤ بە ژی، فێمکرنا جەوھەرا جڤاکا کاپیتالیست پر بکێرە. کاپیتالیست مێل دکن کو پەیڤا “مولکێ” بکار بینن ژ فرچەیا درانان بگرە ھەیا پارگیدانیەک ترانسنەتەوەیی – دو تشتێن پر جوودا، ب باندۆرێن پر جوودا ل سەر جڤاکێ. ژ بەر ڤێ یەکێ پرۆودھۆن:
“د ئەسلێ خوە دە پەیڤا مال و ملک ھەڤواتە بوو ب خوەدیبوونا خوەروو ئان تاکەکەسی رە. ئەو مافێ تایبەتییێ ھەر فەردییێ بکارانینا تشتەکی دەستنیشان دکر. لێ دەما کو ئەڤ مافێ کارانینێ … بوو چالاک و سەرەکی — ئانگۆ دەما کو سوودمەند مافێ خوە گوھەرت. ژ بۆ کو ئەو تشت ب خوە ژ بۆ مافێ بکارانینا وێ ژ ئالیێ کەدا جیرانێ خوە ڤە ب کار بینە — پاشێ ملک جەوھەرێ خوە گوھەرت و ئەڤ فکر تەڤلھەڤ بوو.” [ ئۆپ. جت. ، رووپەل ٣٩٥-٦]
پرۆودھۆن ب ئاوایەکی گرافیکی فەرقێ نیشان دا کو ئەڤیندار وەکی خوەدان، و مێرەک وەکی خوەدان بەرھەڤ دکە! وەکی کو وی تەکەز کر، “پێناسەیا دوالییا ملکێ — دۆمان و خوەدان — گرینگیا ھەری بلندە؛ و دڤێ ب زەلالی وەرە فام کرن، دا کو وەرە فام کرن” ئانارشیزم ب راستی ل سەر چیە. ژ بەر ڤێ یەکێ دەما کو ھن کەس دکارن بپرسن کا چما ئەم ڤێ جووداھیێ دکن، سەدەم زەلالە. وەکی کو پرۆودھۆن گۆت، “گونجایە کو مەرڤ تشتێن جوودا ب ناڤێن جودا ب ناڤ بکە، ھەکە ئەم ناڤێ عمولکێع ژ بۆیا پێشین [خوەدی] بھێلن، دڤێ ئەم ژیا پاشین رە [ناڤچەیا ملکێ] رە ببێژن تالان، رەپنە، تالانکرن. بەرەڤاژی ڤێ، ئەم ناڤێ عمولکێع ژ بۆیا پاشین ڤەقەتاندنە، دڤێ ئەمیا پێشین ب تێگینا خوەدان ئان ھەڤواتەیا دن دەستنیشان بکن، وەکی دن دڤێ ئەم ب ھەڤواتەیەک نە خوەش رە مژوول ببن.” [ ئۆپ. جت. ، ر. ٦٥ و رووپ. ٣٧٣]
جووداھیا د ناڤبەرا مال و ملک دە ژ جەلەبێن تێکلیێن دەستھلاتداریێ کو ھەر یەک چێدکە تێ دیتن. میناکا جیھێ کارا کاپیتالیست، ئەشکەرەیە کویێن کو خوەدیێ جیھێ کارن دیار دکن کو ئەو چاوا تێ بکار ئانین، نەیێن کو کارێ راستین دکن. ئەڤ دبە سەدەما سیستەمەکە ھەما ھەما تۆتالیتەر. وەکی کو نۆام چۆمسکی دەستنیشان دکە، “تێگینا عتۆتالیتەرع پر راستە. سازیەک مرۆڤی تونە کو ب قاسی پارگیدانیەک کارسازیێ نێزکی تۆتالیتاریزمێ ببە. مەبەستا من ئەوە کو ھێز ب تەڤاھی ژ ژۆر-بەرێ ڤەیە. ھوون دکارن ل جیھەک د ھوندورێ وێ دە بن و ھوون بگرن. فەرمانێن ژ ژۆر و خوارێ وان د داویێ دە، ئەو د دەستێ خوەدان و ڤەبەرھێنەرێن. ژ بەر ڤێ یەکێ ھلبەرینەرێ راستین نە چالاکیا خوە، نە ھلبەرینا کەدا خوە و نە ژی ئاموورێن ھلبەرینێیێن کو بکار تینن کۆنترۆل دکە. د جڤاکێن چینا نووژەن دە، ھلبەرینەر د پۆزیسیۆنا بندەستیێ دەیە ژ وان کەسێن کو ب راستی خوەدان ئان رێڤەبرنا پێڤاژۆیا ھلبەرینێ نە.
د جڤاکەک ئانارشیست دە، وەکی کو ھاتە دەستنیشان کرن، کارانینا راستین تەنێ سەرناڤ تێ ھەسباندن. ئەڤ تێ وێ واتەیێ کو کارگەھەک ژ ھێلا کەسێن کو د ھوندورێ وێ دە دخەبتن تێ ئۆرگانیزەکرن و رێڤەبرن، ب ڤی رەنگی ھیەرارشیێ کێم دکە و ئازادی و وەکھەڤیا د ناڤ جڤاکێ دە زێدە دکە. ژ بەر ڤێ یەکێ دژبەریا ئانارشیستا ل ھەمبەری ملکیەتا تایبەت و کاپیتالیزمێ ب ئاوایەکی خوەزایی ژ پرەنسیب و رامانێن بنگەھینێن ئانارشیزمێ دھەرکە. ژ بەر ڤێ یەکێ ھەمی ئانارشیست ب پرۆودھۆن رە دپەژرینن:
“خوەدی مافەکە، ملک ل دژی ھەقێیە. مال و ملکێ خوە بھێلن.” [ ئۆپ. جت. ، ر. ٢٧١]
چاوا کو ئالەخاندەر بەرکمان ڤێ جوداھیێ ڤەدبێژە، ئانارشیزم “خوەدیتیا تایبەتا ئاموورێن ھلبەراندن و بەلاڤکرنێ رادکە، و ب وێ رە دبە کارسازیا کاپیتالیست. خوەدیدەرکەتنا کەسانە تەنێ د تشتێن کو ھوون بکار تینن دە دمینە. ژ بەر ڤێ یەکێ، ساەتا وەیا وەیە، لێ کارگەھا ساەتێ ئایدێ وەیە. ئەرد، ماکینە و ھەمی کارووبارێن گشتییێن دن دێ ببە ملکێ کۆلەکتیف، نە کو وەرە کرین و نە ژی وەرە فرۆتن. [ ئانارشیزم چیە؟ ، ر. ٢١٧]
ئەڤ تەھلیلکرنا جورەیێن جودایێن ملکیەتێ د دلێ ئانارشیزما جڤاکی و فەردپەرەست دەیە. ئەڤ تێ وێ واتەیێ کو ھەمی ئانارشیست ھەول ددن کو نەرینێن مرۆڤان ل سەر تشتێن کو دڤێ وەکی فۆرمێن مالداریێ بێنە ھەسباندن بگوھەزینن، ب مەبەستا کو ببینن کو “نێرینا ئانارشیستا کو داگیرکرن و بکار ئانین دڤێ شەرت و مەرجێن خوەدیکرنا ئەردان بھێلە و سینۆردار بکە، دبە نێرینا سەردەست” و ژ بەر ڤێ یەکێ پشتراست دکن کو “فەرد. دڤێ ئێدی ژ ئالیێ ھەڤرێیێن خوە ڤە ژ بلی داگرکرنا شەخسی و چاندنی [ئانگۆ بکارانینا] ئاخێ، نەیێن پاراستن.” [بەنژامن توجکەر، تھە ئندڤدوالست ئانارچستس ، ر. ١٥٩ و رووپ. ٨٥] جووداھیێن سەرەکە، وەکی کو مە د بەشاا.٣.١ دە دەستنیشان کر ، ئەوە کو ئەو چاوا ڤێ پرەنسیبێ بکار تینن.
ئەڤ پشتگریا ئانارشیستا ژ بۆ خوەدیتیێ نایێ واتەیا پەرچەبوونا رێخستنێن مەزنێن وەکی کارگەھ ئان جیھێن دنێن کارێن کو ژ بۆ خەباتێ ھەوجەداریا ھەژمارەکە مەزن ژ مرۆڤان ھەیە. دوور ژ وێ. ئانارشیست ژ بۆ کۆمەلەیێ وەکی تەمامکەرێ خوەدیتیێ نیقاش دکن. ئەڤ تێ واتەیا سەپاندنا “داگیرکرن و بکارانین” ل سەر ملکێ کو ژ ھێلا بێتر کەسان ڤە تێ خەبتاندن، دبە سەدەما خەباتا تێکلدار، ئانگۆیێن کو ب ھەڤ رە دخەبتن (ئانگۆ ملکەک دیارکری بکار تینن) رێڤەبرن و کەدا خوە وەکی رێڤەبەریەک خوەسەر، راستەراست دەمۆکراتیک. ، کۆمەلەیا وەکھەڤان (ب گەلەمپەری ب کورتاسی “خوە-رێڤەبەری” تێ گۆتن ).
ئەڤ ب ئاوایەکی مانتقی ژ تەۆریا خوەدیدەرکەتنێ،یا “داگیرکرن و بکارانین” دھەرکە. ژ بەر کو ئەگەر ھلبەراندن ب کۆمان بێ کرن، کییە داگرکەرێ زاگۆنییێ ئاخێ؟ کاردێر ئان رێڤەبەرێ وان؟ ئەشکەرە نە، ژ بەر کو ئەو ب پێناسە ژیا کو دکارن ب خوە بکار بینن زێدەتر داگر دکن. ئەشکەرەیە کو کۆمەلەیا کەسێن کو ب خەباتێ رە مژوول دبن دکارە ببە بەرسڤا یەکانەیا ماقوول. ژ بەر ڤێ یەکێ شیرۆڤەیا پرۆودھۆن کو “ھەموو سەرمایەیا بەرھەڤکری ملکێ جڤاکییە، کەس نکارە ببە خوەدیێ وێیێ تایبەتی.” “ژ بۆ ھلوەشاندنا دەسپۆتیزم و نەوەکھەڤیا شەرت و مەرجان، دڤێ مێر… ببن ھەڤکار” و ئەڤ تێ واتەیا خوەرێڤەبەریا کارکەران – “سەرۆک، پەروەردەکار، سەرپەرەشت… دڤێ ژ ھێلا کەدکاران ڤە ژ کەدکاران وەرن ھلبژارتن.” [پرۆودھۆن، ئۆپ. جت. ، ر. ١٣٠، رووپ. ٣٧٢ و رووپ. ١٣٧]
ب ڤی ئاوایی، ئانارشیست، ب گۆتنێن پرۆودھۆن، ل “ھلوەشاندنا پرۆلەتەریایێ” دگەرن و رامانەک سەرەکەیا رامانێن مە دھەسبینن کو “دەمۆکراسیا پیشەسازی… دڤێ فەۆدالیزما پیشەسازی ب سەر بکەڤە.” [پرۆودھۆن، نڤیسارێن ھلبژارتییێن پەڕە-ژۆسەپھ پرۆودھۆن ، ر. ١٧٩ و رووپ. ١٦٧] ژ بەر ڤێ یەکێ جڤاکەکە ئانارشیست دێ ل سەر بنگەھا خوەدیتیێ بێ ئاڤاکرن، ب خوەبرێڤەبرنا کارکەران رە د ھەر ئاستێ دە ژ جیھێ کار ئان چاندنیێیا ھەری پچووکا یەک کەسی بگرە ھەیا پیشەسازیا مەزن (ل بەشا ئ.٣ ژ بۆ نیقاشێن زێدەتر بنێرە).
ئەشکەرەیە کو، ھنگێ، ھەمی ئانارشیست ھەول ددن کو مافێن ملکیەتێ ڤەگوھەرینن و سینۆردار بکن. دێ مافێن ملکیەتێیێن کاپیتالیست بھاتا قەداندن و پەرگالەک نوویا کو د فەراسەتا خوەدیدەرکەتن و کارانینێ دەیە، بھاتا دەستپێکرن. دگەل کو جەوھەرا راستینا وێ پەرگالا نوو د ناڤبەرا دبستانێن رامانا ئانارشیست دە جوودا دبە، پرەنسیبێن بنگەھین ھەمانن کو ئەو ژ ھەمان تەۆریا ئانارشیستا ملکیەتێ دەردکەڤن کو د پرۆودھۆن دە، تایبەتمەندی چیە؟.
گرینگە، وڵام گۆدون د لێپرسینا خوەیا دەربارێ دادمەندیا سیاسی دە ھەمان خالێ د دەربارێ جووداھیا د ناڤبەرا مال و ملک دە (ھەر چەند نە ب ھەمان زمانی) دکە، پێنجی سال بەریا پرۆودھۆن، کو جھێ وێیێ ناڤەندی د رامانا ئانارشیست دە دەستنیشان دکە. ژ بۆ گۆدون، ملکێن جووربەجوور ھەبوون. یەک جەلەبەک “ئیمپاراتۆریا کو ھەر [کەس] ل سەر ھلبەرینا پیشەسازیا خوەیا [ئان وێ] مافدارە.” لێبەلێ، جەلەبەک دن “پەرگالەک، ب چ ئاوایی وەرە ساز کرن، کو مەرڤەک ب وێ رە دکەڤە شیانا ھلانینا ھلبەرێن پیشەسازیا مەرڤەک دن.” ئەڤ “جوورە ملکێ راستەراست د ناکۆکیەک” دە ب جەلەبێ بەرێ رەیە (ھەڤسەنگیا وی ب رامانێن ئانارشیستێن پاشەرۆژێ رە بالکێشە). ژ بۆ گۆدون، نەوەکھەڤی د فەقیران دە روھەک “خزمەتکار” چێدکە و ژ بلی ڤێ، کەسێ کو “ژ خزانیێ رە چێدبە، دبە کو ب ناڤەکی دن وەرە گۆتن، وەکی کۆلە چێببە.” [ تھە ئانارچست ورتنگس ئۆف وڵام گۆدون ، ر. ١٣٣، رووپ. ١٣٤، رووپ. ١٢٥ و رووپ. ١٢٦]
نە ھەوجەیە کو وەرە گۆتن، ئانارشیست د کارانینا ڤێ تەرمینۆلۆژیێ دە ب تەڤاھی ھەڤگرتی نە. وەک میناک ھنەکان چینێن سەرمایەدار و ئاخایان وەک “چنێن خوەدان” ب ناڤ دکن.یێن دن تەرجیھ دکن کو ل شوونا “مالا تایبەت” ل شوونا ” خوەدیبوون” ئان “سەرمایە” پەیڤا ” مالا کەسانە” بکار بینن. ھن، مینا گەلەک ئانارشیستێن فەردپەرەست، تێگینا “مولکێ” ب ئاوایەکی گشتی ب کار تینن و د وارێ ئەرد، خانی و جیھێن کار دە ب “داگیرکرن و بکارانین” ب ناڤ دکن. لێبەلێ، بێیی کو پەیڤێن تایبەتی تێنە بکار ئانین، رامانا سەرەکە یەکە.

B.3.1 Ferqa di navbera milk û milkê taybet de çi ye?

Wergera Makîne

Anarşîst “mulkê taybet” (an jî bi kurtasî “mulkî” ) wekî monopolên dewletê yên parastî yên hin tiştan an îmtiyazên ku ji bo kontrolkirin û îstismarkirina yên din têne bikar anîn pênase dikin. Ji aliyê din ve , “xwedîbûn” xwediyê tiştên ku ji bo îstismarkirina kesên din nayên bikaranîn e (mînak erebe, sarinc, firçeya diranan, hwd.). Ji ber vê yekê gelek tişt li gorî ka ew çawa têne bikar anîn dikarin wekî milk an xwedan bêne hesibandin.
Bi kurtî, anarşîst alîgirê cureyê milk in ku “nikare ji bo îstismarkirina yekî din were bikar anîn — ew cûreyên milkên kesane yên ku em ji zarokatiyê de berhev dikin û dibin beşek ji jiyana me.” Em li dijî celebê milkê “ku tenê ji bo îstismarkirina mirovan dikare were bikar anîn — erd û avahî, amûrên hilberîn û belavkirinê, madeyên xav û madeyên çêkirî, pere û sermaye.” [Nicholas Walter, About Anarchism , r. 40] Wek qaîde, anarşîst li dijî wan formên milkiyetê yên ku xwediyên çend kesan in, lê ji hêla kesên din ve têne bikar anîn, radiwestin. Ev dibe sedem ku yên berê yên paşîn kontrol bikin û wan bikar bînin da ku ji wan re zêdebûnek çêbike (an rasterast, wekî mesela karmendek, an neyekser, di rewşa kirêdar de).
Ya sereke ev e ku “xwedîbûn” di têgeha “mafên bikar anînê” an “fêdehiyê” de ye dema ku “mulkê taybet” di veqetandina di navbera bikarhêner û xwedaniyê de ye. Mesela, maleke ku meriv tê de dijî, mal û milk e, lê ku meriv wê bi qazancê bide kesekî din, dibe milk. Bi heman awayî, eger yek sawê bikar bîne da ku debara xwe bike wek xeratparêzek xwebexş, saw milk e; lê eger yek kesên din bi meaş bixebitîne da ku sawê ji bo berjewendiya xwe bi kar bîne, ew milk e. Hêjayî gotinê ye ku kargeheke kapîtalîst, ku li ser karkeran bi fermana patronan tê dayîn, mînaka “mulkê” ye lê kooperatîfek, ku karker karê xwe bi xwe birêve dibin, mînaka “xwedîderketinê” ye. Ji bo gotina Proudhon:
“Xwedî mirovek e ku bi mutleq kontrola amûreke hilberînê heye, bêyî ku bixwe bikar bîne ji berhemê kêfê digire. Ji bo vê yekê ew bi deyn dide.” [ Op. Cit. , r. 293]
Her çend di destpêkê de kirina vê ciyawaziyê tevlihev be jî, fêmkirina cewhera civaka kapîtalîst pir bikêr e. Kapîtalîst mêl dikin ku peyva “mulkê” bikar bînin ji firçeya diranan bigire heya pargîdaniyek transneteweyî – du tiştên pir cûda, bi bandorên pir cûda li ser civakê. Ji ber vê yekê Proudhon:
“Di eslê xwe de peyva mal û milk hevwate bû bi xwedîbûna xwerû an takekesî re. Ew mafê taybetî yê her ferdî yê bikaranîna tiştekî destnîşan dikir. Lê dema ku ev mafê karanînê … bû çalak û serekî — ango dema ku sûdmend mafê xwe guhert. ji bo ku ew tişt bi xwe ji bo mafê bikaranîna wê ji aliyê keda cîranê xwe ve bi kar bîne — paşê milk cewherê xwe guhert û ev fikir tevlihev bû.” [ Op. Cit. , rûpel 395-6]
Proudhon bi awayekî grafîkî ferqê nîşan da ku evîndar wekî xwedan, û mêrek wekî xwedan berhev dike! Wekî ku wî tekez kir, “pênaseya dualî ya milkê — doman û xwedan — girîngiya herî bilind e; û divê bi zelalî were fam kirin, da ku were fam kirin” anarşîzm bi rastî li ser çi ye. Ji ber vê yekê dema ku hin kes dikarin bipirsin ka çima em vê cûdahiyê dikin, sedem zelal e. Wekî ku Proudhon got, “gunca ye ku meriv tiştên cûda bi navên cuda bi nav bike, heke em navê ‘mulkê’ ji bo ya pêşîn [xwedî] bihêlin, divê em ji ya paşîn re [navçeya milkê] re bibêjin talan, repine, talankirin. Berevajî vê, em navê ‘mulkê’ ji bo ya paşîn veqetandine, divê em ya pêşîn bi têgîna xwedan an hevwateya din destnîşan bikin, wekî din divê em bi hevwateyek ne xweş re mijûl bibin.” [ Op. Cit. , r. 65 û rûp. 373]
Cûdahiya di navbera mal û milk de ji celebên têkiliyên desthilatdariyê ku her yek çêdike tê dîtin. Mînaka cîhê kar a kapîtalîst, eşkere ye ku yên ku xwediyê cîhê kar in diyar dikin ku ew çawa tê bikar anîn, ne yên ku karê rastîn dikin. Ev dibe sedema sîstemeke hema hema totalîter. Wekî ku Noam Chomsky destnîşan dike, “têgîna ‘totalîter’ pir rast e. Saziyek mirovî tune ku bi qasî pargîdaniyek karsaziyê nêzikî totalîtarîzmê bibe. Mebesta min ew e ku hêz bi tevahî ji jor-berê ve ye. Hûn dikarin li cîhek di hundurê wê de bin û hûn bigirin. fermanên ji jor û xwarê wan di dawiyê de, ew di destê xwedan û veberhênerên. Ji ber vê yekê hilberînerê rastîn ne çalakiya xwe, ne hilberîna keda xwe û ne jî amûrên hilberînê yên ku bikar tînin kontrol dike. Di civakên çîna nûjen de, hilberîner di pozîsyona bindestiyê de ye ji wan kesên ku bi rastî xwedan an rêvebirina pêvajoya hilberînê ne.
Di civakek anarşîst de, wekî ku hate destnîşan kirin, karanîna rastîn tenê sernav tê hesibandin. Ev tê wê wateyê ku kargehek ji hêla kesên ku di hundurê wê de dixebitin tê organîzekirin û rêvebirin, bi vî rengî hiyerarşiyê kêm dike û azadî û wekheviya di nav civakê de zêde dike. Ji ber vê yekê dijberiya anarşîst a li hemberî milkiyeta taybet û kapîtalîzmê bi awayekî xwezayî ji prensîb û ramanên bingehîn ên anarşîzmê diherike. Ji ber vê yekê hemî anarşîst bi Proudhon re dipejirînin:
“Xwedî mafek e, milk li dijî heqê ye. Mal û milkê xwe bihêlin.” [ Op. Cit. , r. 271]
Çawa ku Alexander Berkman vê cudahiyê vedibêje, anarşîzm “xwedîtiya taybet a amûrên hilberandin û belavkirinê radike, û bi wê re dibe karsaziya kapîtalîst. Xwedîderketina kesane tenê di tiştên ku hûn bikar tînin de dimîne. Ji ber vê yekê, saeta we ya we ye, lê kargeha saetê aîdê we ye. Erd, makîne û hemî karûbarên giştî yên din dê bibe milkê kolektîf, ne ku were kirîn û ne jî were firotin. [ Anarşîzm çi ye? , r. 217]
Ev tehlîlkirina cureyên cuda yên milkiyetê di dilê anarşîzma civakî û ferdperest de ye. Ev tê wê wateyê ku hemî anarşîst hewl didin ku nerînên mirovan li ser tiştên ku divê wekî formên maldariyê bêne hesibandin biguhezînin, bi mebesta ku bibînin ku “nêrîna anarşîst a ku dagîrkirin û bikar anîn divê şert û mercên xwedîkirina erdan bihêle û sînordar bike, dibe nêrîna serdest” û ji ber vê yekê piştrast dikin ku “ferd. Divê êdî ji aliyê hevrêyên xwe ve ji bilî dagirkirina şexsî û çandinî [ango bikaranîna] axê, neyên parastin.” [Benjamin Tucker, The Individualist Anarchists , r. 159 û rûp. 85] Cûdahiyên sereke, wekî ku me di beşa A.3.1 de destnîşan kir , ew e ku ew çawa vê prensîbê bikar tînin.
Ev piştgiriya anarşîst a ji bo xwedîtiyê nayê wateya perçebûna rêxistinên mezin ên wekî kargeh an cîhên din ên kar ên ku ji bo xebatê hewcedariya hejmareke mezin ji mirovan heye. Dûr ji wê. Anarşîst ji bo komeleyê wekî temamkerê xwedîtiyê nîqaş dikin. Ev tê wateya sepandina “dagîrkirin û bikaranîn” li ser milkê ku ji hêla bêtir kesan ve tê xebitandin, dibe sedema xebata têkildar, ango yên ku bi hev re dixebitin (ango milkek diyarkirî bikar tînin) rêvebirin û keda xwe wekî rêveberiyek xweser, rasterast demokratîk. , komeleya wekhevan (bi gelemperî bi kurtasî “xwe-rêveberî” tê gotin ).
Ev bi awayekî mantiqî ji teoriya xwedîderketinê, ya “dagîrkirin û bikaranîn” diherike. Ji ber ku eger hilberandin bi koman bê kirin, kî ye dagirkerê zagonî yê axê? Kardêr an rêveberê wan? Eşkere ne, ji ber ku ew bi pênase ji ya ku dikarin bi xwe bikar bînin zêdetir dagir dikin. Eşkere ye ku komeleya kesên ku bi xebatê re mijûl dibin dikare bibe bersiva yekane ya maqûl. Ji ber vê yekê şîroveya Proudhon ku “hemû sermayeya berhevkirî milkê civakî ye, kes nikare bibe xwediyê wê yê taybetî.” “Ji bo hilweşandina despotîzm û newekheviya şert û mercan, divê mêr… bibin hevkar” û ev tê wateya xwerêveberiya karkeran – “serok, perwerdekar, serpereşt… divê ji hêla kedkaran ve ji kedkaran werin hilbijartin.” [Proudhon, Op. Cit. , r. 130, rûp. 372 û rûp. 137]
Bi vî awayî, anarşîst, bi gotinên Proudhon, li “hilweşandina proleteryayê” digerin û ramanek sereke ya ramanên me dihesibînin ku “Demokrasiya Pîşesazî… Divê Feodalîzma Pîşesazî bi ser bikeve.” [Proudhon, Nivîsarên Hilbijartî yên Pierre-Joseph Proudhon , r. 179 û rûp. 167] Ji ber vê yekê civakeke anarşîst dê li ser bingeha xwedîtiyê bê avakirin, bi xwebirêvebirina karkeran re di her astê de ji cîhê kar an çandiniyê ya herî piçûk a yek kesî bigire heya pîşesaziya mezin (li beşa I.3 ji bo nîqaşên zêdetir binêre).
Eşkere ye ku, hingê, hemî anarşîst hewl didin ku mafên milkiyetê veguherînin û sînordar bikin. Dê mafên milkiyetê yên kapîtalîst bihata qedandin û pergalek nû ya ku di feraseta xwedîderketin û karanînê de ye, bihata destpêkirin. Digel ku cewhera rastîn a wê pergala nû di navbera dibistanên ramana anarşîst de cûda dibe, prensîbên bingehîn heman in ku ew ji heman teoriya anarşîst a milkiyetê derdikevin ku di Proudhon de, Taybetmendî Çi ye?.
Girîng e, William Godwin di Lêpirsîna xwe ya Derbarê Dadmendiya Siyasî de heman xalê di derbarê cûdahiya di navbera mal û milk de (her çend ne bi heman zimanî) dike, pêncî sal beriya Proudhon, ku cihê wê yê navendî di ramana anarşîst de destnîşan dike. Ji bo Godwin, milkên cûrbecûr hebûn. Yek celebek “împaratoriya ku her [kes] li ser hilberîna pîşesaziya xwe ya [an wê] mafdar e.” Lêbelê, celebek din “pergalek, bi çi awayî were saz kirin, ku merivek bi wê re dikeve şiyana hilanîna hilberên pîşesaziya merivek din.” Ev “cûre milkê rasterast di nakokiyek” de bi celebê berê re ye (hevsengiya wî bi ramanên anarşîst ên paşerojê re balkêş e). Ji bo Godwin, newekhevî di feqîran de ruhek “xizmetkar” çêdike û ji bilî vê, kesê ku “ji xizaniyê re çêdibe, dibe ku bi navekî din were gotin, wekî kole çêbibe.” [ The Anarchist Writings of William Godwin , r. 133, rûp. 134, rûp. 125 û rûp. 126]
Ne hewce ye ku were gotin, anarşîst di karanîna vê termînolojiyê de bi tevahî hevgirtî ne. Wek mînak hinekan çînên sermayedar û axayan wek “çinên xwedan” bi nav dikin. Yên din tercîh dikin ku li şûna “mala taybet” li şûna ” xwedîbûn” an “sermaye” peyva ” mala kesane” bikar bînin. Hin, mîna gelek anarşîstên ferdperest, têgîna “mulkê” bi awayekî giştî bi kar tînin û di warê erd, xanî û cîhên kar de bi “dagîrkirin û bikaranîn” bi nav dikin. Lêbelê, bêyî ku peyvên taybetî têne bikar anîn, ramana sereke yek e.