All posts by هه‌ژێن

هه‌رچه‌نده‌ من به‌ ویستی خۆم له‌دایك نه‌بووم، به‌ڵام ده‌موێت به‌ ویستی خۆم بژیم و به‌خۆم بیربکه‌مه‌وه‌، به‌خۆم بڕیار بده‌م و به‌ خۆم جێبه‌جێ بکه‌م. هه‌ر له‌ مناڵیمه‌وه‌ تا ئێستا نه‌فره‌تم له‌ زۆره‌ملی و چه‌پاندن هه‌بووه‌، هاوکات خه‌ونم به‌ دونیایه‌که‌وه‌ بینیوه‌، که‌ تێیدا له ‌بری فه‌رمانده‌ری و فه‌رمانبه‌ری؛ هاوه‌ڵێتی، له ‌بری ڕك و کینه‌؛ خۆشه‌ویستی، له‌ بری جه‌نگ و کوشتار؛ ئاره‌زوومه‌ندی ئاشتی و ئاوه‌دانی بووم و هه‌میشه‌ خه‌ونم به‌ ژیانێکی ئازاد له‌ باوه‌شی سروشتدا، له‌ جه‌نگه‌ڵه‌ چڕ و دوورده‌سته‌کان بینیوه‌. لای من جیاوازی باوکی زۆردار و مامۆستای داروه‌شێن و ئه‌شکه‌نجه‌ده‌ری زینادنه‌کان نییه‌ لای من جیاوازی سه‌رکرده‌ و شوان نییه‌، لای من جیاوازی پارته‌ راست و چه‌په‌کان نییه‌، هه‌رچه‌ندی ناو و ڕه‌نگ و پاگنده‌کانیان له‌ ڕوخساردا جیاواز بن herçende min be wîstî xom ledayk nebûm, bellam demwêt be wîstî xom bjîm û bexom bîrbkemewe, bexom birryar bdem û be xom cêbecê bkem. her le mnallîmewe ta êsta nefretim le zoremlî û çepandin hebuwe, hawkat xewnim be dunyayekewe bînîwe, ke têyda le brî fermanderî û fermanberî; hawellêtî, le brî rik û kîne; xoşewîstî, le brî ceng û kuştar; arezûmendî aştî û awedanî bûm û hemîşe xewnim be jyanêkî azad le baweşî sruştda, le cengelle çirr û dûrdestekan bînîwe. lay min cyawazî bawkî zordar û mamostay darweşên û eşkencederî zînadnekan nîye lay min cyawazî serkirde û şwan nîye, lay min cyawazî parte rast û çepekan nîye, herçendî naw û reng û pagindekanyan le ruxsarda cyawaz bin

کۆبوونەوەی نێونەتەوەیی ئەنارکیستان (لە سانت ئیمیەر) یادی ١٥٠ ساڵەی (نێونەتەوەیی دژە-دەسەڵاتداری)

لەنێو کۆبوونەوەی نێودەوڵەتی ئەنارکیستەکان چی ڕوویدا؟

زمانی یەکەم (فارسی): نادر تیف

زمانی دوەم (کوردیی): وەرگێڕانی ماشینی

کۆبوونەوەی نێودەوڵەتی ئەنارکیستەکان لە شاری سانت ئیمی لە سویسرا بە بۆنەی ١٥٠ ساڵەی نێودەوڵەتی دژە دەسەڵاتدار بەڕێوەچوو. ڕاپۆرتێک لەو بارەیەوە.

ڕێکخستن و بودجە

بڕیار بوو گردبوونەوەی سانت ئیمی لە ساڵی ٢٠٢٢، ڕێک لە یادی ١٥٠ ساڵەی دژە دەسەڵاتی نێودەوڵەتیدا بەڕێوەبچێت، بەڵام قەیرانی کۆڤید ساڵێک بەڕێوەچوونی دواخست، بۆیە دەتوانین بڵێین ڕێکخستنی ئەم بۆنە نێودەوڵەتییە زیاتر دەستیپێکرد لە چاو دوو ساڵ لەمەوبەر. لە گرووپی ڕێکخەردا نزیکەی ٦٠ کەس بوون. وە بێگومان جگە لەم گروپە دوو گروپی تریش بە شێوەیەکی سەربەخۆ بەرپرسی خزمەتگوزاری داواکاری و بەڕێوەبردنی پێشانگای کتێب بوون. ئەم گرووپانە کە پێکهاتەیەکی نێودەوڵەتییان هەبوو، بەپێی ئەوەی لە بڕیارەکانی ئەنارکیستەکاندا نەریتی هەیە، بە کۆدەنگیی بیروڕاکان ئەو ڕێکخراوەیان بەڕێوە دەبرد و ئەگەر پرسێکی مشتومڕاوی و مشتومڕاوی هەبووایە، کاتێکی پێویستیان بۆ گفتوگۆکردن بەسەر دەبرد یان ئەو پرسە لە بەرنامەی کار لاببەن. بێگومان لە پراکتیکدا پشێوی لە گروپەکانی خزمەتگوزاری داواکاری و پێشانگای کتێبدا هەبووە، ئەمەش وایکردووە میکانیزمی هەردووکیان ڕووبەڕووی کێشە ببنەوە.

هەروەها ڕێکخەرانی گردبوونەوەکە لەگەڵ بەرپرسانی شارەکە ڕێککەوتبوون کە هێزەکانی پۆلیسی یەکپۆشی لە کاتی گردبوونەوەکەدا لە شارەکەدا ئامادە نەبن و خۆیان لە پشکنینی بەڵگەنامەی ناسنامەی بەشداربووان بەدوور بگرن. لە کاتی گردبوونەوەکەدا هیچ کێشەیەکی تایبەت لە ڕێکوپێکی شارەکەدا نەبوو، تەنها ئەوە نەبێت کە لە نێو چەند هەزار بەشداربووەکەدا، چەند کەسێک کە لە ڕێکوپێکی خۆسەپێنراو و بەرپرسیارێتی ئەنارکیستی تێناگەن، ڕێڕەوی شەمەندەفەرەکانیان بەزاند، ئەمەش بووە هۆی وەستانی تەواوەتی خۆیان جوڵە تا کاتژمێر دە بەیانی، دووشەممە ٢٤ی تەمموز بوو. دەگوترا هێڵی ئاسنی سویسرا داوای غەرامەی قورسی کردووە بە بڕی شەست هەزار فرانک. هەروەها ڕێکخەران بەشێک لە پارێزەرانی ئەنارکیستیان چالاک کرد بۆ ئەوەی لە ڕێگەی دانوستانەوە کێشەکە چارەسەر بکەن.

ئەو شوێنانەی کە گروپی ڕێکخەر بۆ گفتوگۆ و پێشانگای کتێب و کۆنسێرت و سینەما و شانۆ و پێشانگاکان هەیانبوو، هەموویان گشتی بوون و لە ژێر ئیدارەی شارەوانی سانت ئیمیدا بوون. بەڵام بۆ هەموو ئەو شوێنانە کرێ درا و بەخۆڕایی نەبوون.

کۆی بودجەی ئەو کۆبوونەوەیە بە ٢٧٦ هەزار و ٢٠٠ فرانکی سویسری خەمڵێندراوە. بەو پێیەی ئەنارکیستەکان هەرگیز یارمەتی حکومەت یان سەرچاوەی تر جگە لە ڕێکخراوەکەی خۆیان وەرناگرن، چەند ڕێکخراوێکی ئەنارکیستی پێشتر بەشێک لە بودجەکەیان بەشداری کردووە، بۆ نموونە فیدراسیۆنی ئەنارکیستی فەرەنسی زمان (لەوانەش نزیکەی سەد گروپ لە بەلجیکا و فەرەنسا و سویسرا) یۆرۆیان بۆ گردبوونەوەکە دابین کردووە ١٥ هەزار. بەشێکی تری بودجە دەبوو لە کاتی گردبوونەوەکەدا دابین بکرێت. هەرچەندە بەشێکی سەرەکیی بودجەکە واتە ١٢٠ هەزار فرانکی سویسری بۆ خواردن و چێشتخانەکانی گردبوونەوەکە تەرخانکرابوو، بەڵام لەم بەشەدا ئەنارکیستەکان داب و نەریتی دیکەی خۆیان پشتگوێ نەخست و لە کاتی گردبوونەوەکەدا “نرخی بێبەرامبەر”یان لە چێشتخانەکاندا بەکارهێنا. نرخی بێ بەرامبەر واتە هەر کەسێک تا دەتوانێت پارە بدات یان بە هیچ شێوەیەک نادات.

چادرێکی فریاگوزاری سەرەتایی، نەمامگە، کەمپێکی خێزانی، چەند باڕێکی کاتی لە شارەکەدا و چەندین شوێنی وەستانی ئۆتۆمبێل و سەنتەری زانیاری هەمیشەیی، لەنێو ئەو ئاسانکاریانەی دیکەدا بوون کە ڕێکخەران لەبەرچاویان گرت.

هەموو شتێک لێرەوە دەستی پێکرد، بینایەک لە ژمارە ٢ rue Francillon Saint-Emié کە یەکەم کۆنگرەی دژە دەسەڵاتدارێتی تێدا بەڕێوەچوو.
هێماکانی کاتی
دیمەنێکی یەکێک لە کەمپەکان
شەقامی میخائیل باکونین لە سەینت ئیمیە
دیمەنێکی یەکێک لە کەمپەکان
کۆبوونەوەیەک سەبارەت بە چیاپاس (مەکسیک)
بودجەی کەڵەکەبوون
گرتن و ڕاکێشان

ژمارەی بەشداربووان

ئاسان نییە ژمارەی بەشداربووان بەهۆی پەرشوبڵاوی شوێنەکانی گفتوگۆ و گردبوونەوەکانی تر بەتایبەتی گردبوونەوە ڕۆشنبیرییەکان لە ماوەی پێنج ڕۆژدا بخەمڵێندرێت، بەتایبەتی کە پێنج ڕۆژ جارێک هەموو کەس ئامادە نەبووە و هاتووچۆی زۆر هەبووە. بەڵام دەتوانرێت ژمارەی بەشداربووان بە نزیکەیی لە ژمارەی ئەو خواردنانەی کە لە چێشتخانە سەرەکییەکەدا دابەشکراون بخەمڵێندرێت. ستافی چێشتخانەکە زیاتر لە چوار هەزار و ٥٠٠ پلێت خواردنیان بەخشییە خەڵک بۆ ژەمی ئێوارەی شەوی هەینی. بەڵام ئەم ژمارەیە نوێنەرایەتییەکی گونجاو نییە بۆ ژمارەی بەشداربووان، بەو پێیەی بڕیار درا کە هەموو ژەمەکان، نانی بەیانی، نیوەڕۆ و ئێوارە، ڕووەکی یان ڤیگن بن. بۆیە ئەوانەی دەیانویست خواردنی گۆشت بخۆن لانیکەم هەندێک جار دەچوونە دوکانە ئاساییەکانی شار. یەکێک لەو هۆکارانەی کە بڕیاردرا ژەمەکان تەنها ڕووەکی بن ئەوە بوو کە گۆشت لە ژەمەکاندا تێچووی سێ هێندە زیاد دەکات و بەو پێیەی “کرێی بێبەرامبەر” باو بوو، مەترسییەکانی نەتوانینی بودجەی زیاد کرد. تیمی چێشتخانەکە کە بەلایەنی کەمەوە لە سەد کەس پێکهاتبوون، ئەرکی ئامادەکردنی خواردنەکەیان لە ئەستۆ بوو و هەموو ڕۆژێک لە نێوان شەش سەد بۆ هەزار کیلۆ نان تەنها بۆ چێشتخانەکە ئامادە دەکرا. دەکرێ بڵێین لە ماوەی پێنج ڕۆژدا لانیکەم شەش هەزار کەس بەشداری گردبوونەوەکەیان کردووە.

قبوڵکردنی منداڵ لە باخچەی ساوایان
کۆنسێرتەکەی ACHAB و گۆرانیبێژەکەی Tancrède Ramonet کە فیلمێکی دیکۆمێنتاریی چوار بەشی بەناوی “نە خودا و نە سەرکردە”یان لەسەر مێژووی ئەنارکیزم دروستکرد. ناوی ئەم گروپە دەبێ بخوێنرێتەوە ئەکاب نەک ئەشاب کە کورتکراوەی All cops are bastards.
کۆکردنەوەی پێشانگای کتێب
کەلوپەلی چێشتخانە
بەرهەمەکانی هونەرمەندێک بە “نرخی بێ بەرامبەر”.
یەکێک لەو باڕە کاتیانەی لە ناوەندی شار دانراوە
دیدارێک سەبارەت بە ئێران و بزووتنەوەی ژیانی ئازادی ژنان

ڕاپۆرتێک لە چەند دانیشتنێکی ئەم کۆبونەوەیە

گروپێکی ئەنارکیستی نێودەوڵەتی بە ناوی (Abolish Frontex) کۆبوونەوەیەکیان ئەنجامدا کە لانیکەم سێ سەد کەس پێشوازییەکی باشی لێکرا. ئەم گرووپە کە چالاکانی وڵاتانی جیاجیا وەک بەلجیکا، پۆڵەندا، ئیسپانیا و هتد لەخۆدەگرێت، بە نیشاندانی سلاید و خستنەڕووی بەڵگەنامەکان، تاوانەکانی پۆلیسی سنووری ئەوروپایان لە دژی کۆچبەران و پەناخوازان ئاشکرا کرد، هەروەها ڕوونکردنەوەی کارەکانیان.

بەگوێرەی ئەم گرووپە، لە ساڵی ١٩٩٣ەوە تا ئێستا ٥٢ هەزار و ٧٦٠ کۆچبەر و پەناخواز لە سنوورەکانی ئەوروپا یان لە دەریادا گیانیان لەدەستداوە. یەکێتی ئەوروپا بەنیازە لە ساڵی ٢٠٢٢ بۆ ٢٠٢٧ بودجەی پۆلیسی سنوورەکانی بۆ ٥.٦ ملیار یۆرۆ زیاد بکات. ئێستا بریکارەکانی فرۆنتێکس (دەزگای پاراستنی سنووری دەرەوەی یەکێتی ئەوروپا) هەزار و ٥٠٠ کەس لەخۆدەگرن و پێشبینی دەکرێت تا ساڵی ٢٠٢٧ زیاتر لە ١٠ هەزار کەسی دیکەیان بۆ زیاد بکرێت.

وتووێژی تێکۆشانی گەلی ئێران لەدژی دیکتاتۆری مەزهەبی – سەرمایەداریی کۆماری ئیسلامی لە ٢١ی گەلاوێژ لە شانۆی شار بە زمانی فەرەنسی بەڕێوەچوو. لەم دیدارەدا، سەرۆکی پەرلەمان مێژووی خەباتی ١٢٠ ساڵەی گەلی ئێرانی لە چوارچێوەی شۆڕشی دەستووری و شۆڕشی ١٣٥٧ و هتد خستەڕوو و تیشکی خستە سەر پەیوەندی قووڵی مێژوویی نێوان پاشا و مەلاکان لە شکستی شۆڕشەکانی ئێران و بەردەوامی ستەمکاری و نایەکسانی. گفتوگۆی سەرەکی لەسەر خەباتەکانی ساڵی ڕابردوو و بزووتنەوەی شۆڕشگێڕانەی “ژن، ژیان، ئازادی” و ڕۆڵی گەورەی ژنان و بەشێک لە نەتەوەکانی ژیان لە جوگرافیای ئێران و بەتایبەت کوردستان و بەلوچستان بوو. سەرۆکی پەرلەمان باسی لەوە کرد کە شۆڕشی جینە گرنگترین ڕووداوی دوای شۆڕشی دەستوورییە. کۆبوونەوەکە بە پرسیار و وەڵام و سەرنجی بەشێک لە ئامادەبووان بەردەوام بوو. یەکێک لە ئامادەبووانی فەرەنسی پێیوابوو کە شۆڕشی جیننا گرنگترین بابەتی نێودەوڵەتییە لەمڕۆدا و تەنانەت لە دەستدرێژی ڕووسیا بۆ سەر ئۆکرانیا گرنگترە.

سێ مامۆستای جوگرافیا لە سێ زانکۆی فەرەنسا و سویسرا و ئیتاڵیا باسێکی زۆر سەرنجڕاکێشیان پێشکەش کرد بەناونیشانی ئانارشی و جوگرافیا. تەوەری سەرەکی ئەم دیدارە پەیوەندی نێوان خاک و کولتوورەکان بوو بە کۆمەڵگاوە. هەرسێکیان ڕەخنەیان لەوە گرت کە ئێستا پێی دەوترێت écologie و ڕایانگەیاند کە پێیان باشە باس لە mésologie بکەن، یان کارلێکی سروشت و مرۆڤ. بە وتەی ئەلیزە ڕیکلۆس کە دەڵێت: “نەخشە جوگرافییەکان درۆ دەکەن”، باسیان لە خراپ بەکارهێنانی جوگرافیا لەلایەن حکومەتەکانەوە بۆ مەبەستە سیاسییە ترسناکەکانیان کرد و ڕایانگەیاند کە پرەنسیپەکانیان هاوکاری، لامەرکەزی، فیدراڵی و کۆمۆنیزم، جوگرافیای بێ سنوور و ڕەخنە لە نەخشە. جوگرافیا دوو ڕەهەندییە. ناوی ئەم مامۆستا زانکۆیانە بریتی بوون لە: پاتریک مێندەر لە زانکۆی فرایبۆرگ لە سویسرا، فێدریکۆ فێرێتی لە زانکۆی بۆلۆنیا لە ئیتاڵیا و فیلیپ پێلتیێر لە زانکۆی لیۆنی دووەمی فەرەنسا.

کرێکارانی ئەنارکۆ-سندیکالیست لە کۆبوونەوەی سانت ئیمی و لە پێشانگای کتێبەکانیدا ئامادەیی چالاکانەیان هەبوو. ناونیشانی یەکێک لەو باسانەی کە لە بینای زەف پێشکەشیان کردبوو، ناوی “یەکێتی و شۆڕش” بوو. ئەو کرێکارانەی کە باسەکەیان پێشکەش کرد هەوڵیان دا وەڵامی ئەم پرسیارانە بدەنەوە: سەندیکاکان لە ڕوانگەیەکی شۆڕشگێڕانەدا جێگای خۆیان چییە؟ دژایەتییەکانی سەندیکالیزم چین؟ چۆن سەندیکاکان دەتوانن وەک دەستێوەردانکاری دامەزراوەیی ڕۆڵ بگێڕن لە گۆڕانی ڕیشەیی نەزمی ئێستادا؟

ئەنارکیستەکان لە دوای کۆمۆنەی پاریسەوە گرنگییەکی زۆریان بە زانستە پەروەردەییەکان بە گشتی و ڕۆڵی پەروەردەی منداڵان داوە. مامۆستایەکی ئەنارکیستی پێداگۆژی لە زانکۆی نانتێر لە فەرەنسا، ئۆگوس لینۆیر، ڕۆڵی ژول ئەندریۆی وەبیرهێنایەوە. لایەنگری بۆچوونەکانی پیوس یۆزێف پرۆدۆن بووە و لە کۆمۆنەی پاریسدا باسی لە پرسەکانی پەروەردەی منداڵان کردووە.

لینۆیر وتی کە ئەنارکیستەکان دەڵێن پێداگۆژی [پەروەردە] و ململانێی چینایەتی دەبێتە هۆی گۆڕانکاری بنەڕەتی لە کۆمەڵگادا. هەروەها جەختی لەوە کردەوە کە ئەوە پەروەردەیە کە ڕێگە بە چینی کرێکار دەدات لە هۆکارەکانی دۆخی نالەباری خۆیان تێبگەن و دواتر هەنگاو بنێن بۆ گۆڕینی جیهان. ئۆگ لێنۆڤار جیاوازی نێوان پێداگۆژی پاوانخوازی و پێداگۆژی ئازادیخوازی بەم شێوەیە داڕشتووە: بنەمای یەکەمیان “دەبێت بێت” و بنەمای دووەمیان “دەتوانرێت” بێت.

در تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها چه گذشت؟

در تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها چه گذشت؟

نادر تیف ــ تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها در سنت‌ایمیه سوئیس به مناسبت صدوپنجاهمین سالگرد انترناسیونال ضداقتدارگرا برگزار شد. گزارشی از آن.

تجمع بین‌المللی آنارشیست‌ها از ۱۹ تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳ در شهر سنت‌ایمیه سوئیس برگزار شد. در این پنج روز و در ۱۲ نقطه شهر ۴۱۲ جلسه با موضوعات متفاوت برپا شدند. آنچه پیش‌رو دارید گزارشی است در مورد این تجمع بین‌المللی که به برخی از این نشست‌های آن مختصراً پرداخته خواهد شد. علاوه بر بحث‌های سیاسی و نظری، در جریان این تجمع، یک نمایشگاه کتاب دائمی با حضور ۱۰۰ میز مختلف برگزار شد. از دیگر فعالیت‌های فرهنگی این تجمع  باید اشاره کرد به اجرای ۴۸ کنسرت موسیقی، ۱۱ نمایش تئاتر، پخش ۳۶ فیلم، ۷ نمایشگاه عکس و …

سازماندهی و بودجه‌بندی

قرار بود تجمع سنت‌ایمیه سال ۲۰۲۲ و دقیقاً در صدوپنجاهمین سالگرد انترناسیونال ضداقتدارگرا برگزار شود ولی بحران کووید برگزاری آن را یک سال به عقب انداخت، بنابراین می‌توان گفت که سازماندهی این رخداد بین‌الملی از بیش از دو سال پیش آغاز شد. حدود ۶۰ نفر در گروه سازمانده بود. و البته به جز این گروه دو دسته دیگر مستقلاً سرویس نظم و اداره نمایشگاه کتاب را بر عهده داشتند. این گروه‌ها که ترکیبی بین‌المللی داشتند با توجه به آن چه در تصمیم‌گیری‌های آنارشیست‌ها مرسوم است سازماندهی را با اجماع نظرات انجام دادند و اگر موضوعی بحث‌برانگیز و اختلاف‌آمیز بود، وقت لازم را برای بحث حول آن می‌گذاشتند یا موضوع را از دستور کار خارج می‌کردند. البته در عمل اختلالاتی در گروه‌های سرویس نظم و نمایشگاه کتاب به وجود آمدند که سازوکار هر دو را با مشکلاتی روبه‌رو کردند.

سازماندهندگان تجمع همچنین با مقامات شهر به توافق رسیده بودند که در طی تجمع نیروهای پلیس یونیفورم‌دار مطلقاً در شهر حضور نیابند و از کنترل مدارک شناسایی شرکت‌کنندگان پرهیز کنند. در طی تجمع مشکل خاصی در نظم شهر به وجود نیامد، جز این که از میان چندین هزار نفر شرکت‌کننده، چند فرد که درکی از نظم خودخواسته و مسئولیت‌‌پذیری آنارشیستی ندارند از روی ریل قطار رد شدند که موجب توقف کامل حرکت آن‌ها تا ساعت ده صبح روز دوشنبه  ۲۴ ژوئیه شدند. گفته شد که راه‌آهن سوئیس خواستار جریمه‌ای سنگین برابر با شصت هزار فرانک شده است. سازماندهندگان نیز چند وکیل آنارشیست را  فعال کردند تا با مذاکره مسئله را حل و فصل کنند.

مکان‌هایی که گروه سازمانده برای بحث‌ها، نمایشگاه کتاب، کنسرت‌ها، سینماها، سالن‌های تئاترو نمایشگاه در اختیار داشت، همگی عمومی و تحت اداره شهرداری سنت‌ایمیه بودند. اما برای همه این مکان‌ها کرایه پرداخت شد و رایگان نبودند.

بودجه کل تجمع ۲۷۶۲۰۰ فرانک سوئیس برآورد شد. از آنجایی که آنارشیست‌ها هرگز کمک‌های دولتی یا منابعی سوای تشکیلات خود را نمی‌پذیرند، چندین تشکل آنارشیست پیشاپیش بخشی از بودجه را تقبل کردند، مثلاً فدراسیون آنارشیست فرانسوی‌زبان (شامل حدود صد گروه در بلژیک، فرانسه و سوئیس) ۱۵۰۰۰ یورو در اختیار تجمع گذاشته بود. بخش دیگر بودجه باید در طی تجمع تأمین می‌شد. هر چند بخش عمده بودجه، یعنی مبلغ ۱۲۰۰۰۰ فرانک سوئیس به خورد و خوراک و رستوران‌های تجمع اختصاص یافته بود، اما در این بخش نیز آنارشیست‌ها از رسم دیگرشان چشم‌پوشی نکردند و در طی تجمع «قیمت آزاد» را در رستوران‌ها به کار بردند. قیمت آزاد بدین معناست که هر فرد هر چقدر در توان دارد، می‌پردازد یا اصلاً پولی نمی‌دهد.

یک چادر کمک‌های اولیه پزشکی، یک مهد کودک، یک کمپینگ ویژه خانواده‌ها، چندین بار موقت در شهر و چندین پارکینگ و یک مرکز اطلاع‌رسانی دائمی از دیگر امکاناتی بود که سازماندهندگان در نظر گرفته بودند.

همه چیز از اینجا شروع شد، ساختمانی در شماره دو خیابان Francillon سنت ایمیه جایی که اولین کنگره ضد اقتدارگرا برگزار شد.
تابلوهای موقت راهنمایی
نمایی از یکی از کمپینگ‌ها
خیابان میخائیل باکونین در سنت ایمیه
نمایی از یکی از کمپینگ‌ها
جلسه‌ای در رابطه با چیاپاس (مکزیک)
بودجه تجمع
بگیرید و بکشید

تعداد شرکت‌کنندگان

برآورد تعداد شرکت‌کنندگان با توجه به پراکندگی مکان‌های بحث و دیگر گردهمایی‌های به خصوص تجمع‌های فرهنگی در پنج روز آسان نیست، به ویژه آن که همگان هر پنج روز در آن حضور نداشتند و رفت‌وآمدهای زیادی جریان داشت. با این حال، از تعداد غذاهای توزیع‌شده در رستوران اصلی می‌توان به طور تقریبی تعداد شرکت‌کنندگان را تخمین زد. دست‌اندرکاران رستوران برای شام جمعه شب بیش از ۴۵۰۰ بشقاب غذا به افراد دادند. البته این عدد هم به اندازه کافی بازنمای تعداد شرکت‌کنندگان نیست، زیرا تصمیم گرفته شده بود که همه وعده‌های غذایی، صبحانه، ناهار و شام، گیاهی یا وگان باشند. بنابراین کسانی که مایل بودند لااقل گاهی غذاهای گوشتی صرف کنند به فروشگاه‌های عادی شهر مراجعه می‌کردند. یکی از دلایلی که تصمیم گرفته شده بود که غذاها فقط گیاهی باشند این بود که غذای گوشتی در وعده‌ها هزینه را سه برابر می‌کرد و از آن جایی که «قیمت آزاد» رایج بود، مخاطره عدم تأمین بودجه را بالا می‌برد. تیم رستوران که حداقل متشکل از صد نفر بود، طبخ نان را خود بر عهده داشت و  هر روز بین ششصد تا هزار کیلو نان فقط برای رستوران پخته می‌شد. می‌توان گفت که در طی پنج روز دست‌کم  ۶۰۰۰ نفر در تجمع شرکت کردند.

پذیرش کودکان در مهد کودک
کنسرت گروه ACHAB و خواننده اش Tancrède Ramonet که مستندی چهار قسمتی به نام نه خدا نه رهبر در باره تاریخ آنارشیسم ساخته است. نام این گروه باید اکاب و نه اشاب خوانده شود که مخفف All cops are bastards است. 
نمایشگاه کتاب تجمع
 تجهیزات آشپزخانه
آثار یک هنرمند با «قیمت آزاد»
 یکی از بارهای موقت برپاشده در مرکز شهر
جلسه در رابطه با ایران و جنبش زن زندگی آزادی

گزارشی از چند جلسه این تجمع

یک گروه بین‌المللی آنارشیست به نام Abolish Frontex جلسه‌ای برگزار کرد که با حضور دست‌کم سیصد نفر با استقبال خوبی مواجه شد. این گروه که شامل فعالانی از کشورهای مختلف از جمله بلژیک، لهستان، اسپانیا و غیره است با پخش اسلاید و ارائه اسنادی به افشای جنایات پلیس مرزهای اروپا علیه مهاجران و پناهجویان و نیز توضیح اقدامات خود پرداخت.

به گفته این گروه، از سال ۱۹۹۳ تاکنون ۵۲۷۶۰ مهاجر و پناهجو جان خود را در مرزهای اروپا یا در دریاها از دست داده‌اند​. اتحادیه اروپا قصد دارد از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۷ بودجه پلیس مرزهایش را به ۵ میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو برساند. مأموران فرونتکس (آژانس حفاظت از مرزهای بیرونی اتحادیه اروپا) اکنون شامل ۱۵۰۰ نفر می‌شوند و قرار است تا سال ۲۰۲۷ بیش از ده هزار نفر دیگر بر آنها افزوده شود.

بحث مبارزات مردم ایران علیه دیکتاتوری مذهبی-سرمایه‌داری جمهوری اسلامی روز ۲۱ ژوئیه در تئاتر شهر به زبان فرانسوی برگزار شد. سخنران در این جلسه تاریخچه‌ای از ۱۲۰ سال مبارزه مردم ایران در چارچوب انقلاب مشروطیت و انقلاب ۱۳۵۷ و غیره ارائه داد و پیوند ژرف تاریخی شاهان و ملایان را در شکست انقلابات ایران و تداوم استبداد و نابرابری برجسته کرد. اصل بحث بر مبارزات یک سال اخیر و جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» و نقش بزرگ زنان و برخی از ملل ساکن جغرافیای ایران به ویژه کردستان و بلوچستان گذاشته شد. سخنران گفت که انقلاب ژینا مهم‌ترین رویداد پس از انقلاب مشروطیت است. جلسه با پرسش و پاسخ و نظردهی برخی از حاضران ادامه یافت. یکی از حاضران فرانسوی معتقد بود که انقلاب ژینا مهم‌ترین مسئله بین‌المللی کنونی و حتی مهم‌تر از تجاوز روسیه به اوکراین است. چند تن از شرکت‌کنندگان بر این موضوع تأکید کردند که منبعی به جز رسانه‌های بزرگ برای دریافت اطلاعات از ایران ندارند و شگفتی خود را از مباحث و اطلاعات مطرح‌شده در ابتدای جلسه اعلام کردند.

سه استاد جغرافیای سه دانشگاه در فرانسه، سوئیس و ایتالیا بحثی بسیار جالبی با عنوان آنارشی و جغرافیا ارائه دادند. مضمون اصلی این جلسه  پیوند میان سرزمین‌ها و فرهنگ‌ها با جامعه بود. هر سه آنها انتقادات خود را از آن چه امروز اکولوژی (écologie) نامیده می‌شود مطرح کردند و گفتند که ترجیح می‌دهند از mésologie یا تأثیر متقابل طبیعت و انسان سخن بگویند. آنان با نقل‌‌قولی از الیزه رکلو (Elisée Reclus) که می‌گفت: «نقشه‌های جغرافیایی دروغ می‌گویند» به سوءاستفاده دولت‌ها از علم جغرافیا برای اهداف شوم سیاسی خود پرداختند و گفتند که اصول آنان همیاری، عدم‌تمرکزگرایی، فدرالیسم و کمونالیسم، جغرافی بدون مرز و نقد نقشه‌های جغرافی دوبعدی است. نام این استادان دانشگاه عبارت بود از: پاتریک مندر از دانشگاه فریبورگ سوئیس، فدریکو فرتی از دانشگاه بولونیای ایتالیا و فیلیپ پلتیه از دانشگاه لیون دوم فرانسه. آنها همچنین اطلاعاتی در مورد تشکل بین‌المللی خود و کنفرانس آینده‌ خود در آرژانتین ارائه کردند.

کارگران آنارکوسندیکالیست حضور فعالی در تجمع سنت‌ایمیه و در نمایشگاه کتاب آن داشتند. عنوان یکی از بحث‌های ارائه شده توسط آنها در ساختمان زاف «سندیکاها و انقلاب» بود. کارگرانی که بحث را ارائه دادند تلاش کردند که به پرسش‌های زیر پاسخ دهند: جایگاه سندیکاها در یک چشم‌انداز انقلابی چیست؟ تناقضات سندیکالیسم کدام هستند؟ چگونه سندیکاها می‌توانند به عنوان مداخله‌کنندگان نهادینه‌شده در تغییر رادیکال نظم کنونی نقش‌آفرینی کنند؟

آنارشیست‌ها از کمون پاریس بدین سو به علوم تربیتی به طور کلی و نقش آموزش کودکان اهمیت فراوانی می‌دهند. یک استاد آنارشیست علوم تربیتی در دانشگاه نانتر فرانسه به نام ئوگ لونوار نقش ژول آندریو را یادآوری کرد. او طرفدار نظرات پی‌یز – ژوزف پرودن بود و در کمون پاریس به مسائل مربوط به آموزش کودکان پرداخت.

لونوار گفت که آنارشیست‌ها می‌گویند که پداگوژی [آموزش] و مبارزه طبقاتی جامعه را به تغییرات بنیانی رهنمون می‌کند. او همچنین تأکید کرد که این آموزش است که به طبقه کارگر اجازه می‌دهد دلایل شرایط اسف‌بار خود را بفهمد و سپس برای تغییر جهان اقدام کند. ئوگ لونوار تفاوت پداگوژی اقتدارگرا و پداگوژی لیبرتر (آزادمنش) را اینگونه فرموله کرد: مبنای اولی «باید بود» و  مبنای دومی «می‌توان بود» است.

بەشداریکردن و کۆمەک بۆ کۆبوونەوەی نێونەتەوەیی یادی١٥٠ ساڵەی یەکەمین ئینتەرناسیوناڵی دژە-دەسەڵات

بەشداریکردن و کۆمەک بۆ کۆبوونەوەی نێونەتەوەیی یادی١٥٠ ساڵەی یەکەمین ئینتەرناسیوناڵی دژە-دەسەڵات

ڕۆژی ١٩ – ٢٣ی ئەم مانگە (حوزەیران/ جوون) واتە سبەینێ (دووشەممە) تاکو ڕۆی هەیینی لە شاری سانت ئیمییەر سویسرا بەرپادەکرێت. بەشداری کردن و کۆمەککردنی ئێمە ئەنارشیستانی کوردیی-زمان لەنێو ئەو کۆبوونەوە و بۆ ئەو کۆبوونەوەیە، گرنگییەکی بەرچاوی  دەبێت.

هەر کەسێک و هەر گرووپێک ئامادەی کۆمەککردنی مادیی بە کۆبوونەوەکە هەیە، دەتوانێت بە کلیککردنی ئەو لینکە بڕی کۆمەکی خۆی بۆ ڕێکخەرانی کۆبوونەوەکە بنێرێت

https://www.helloasso.com/associations/international-federalist-association-ifa/collectes/support-the-international-anarchist-gatherings-in-st-imier-switzerland-in-july

مێژووی وێنەیی ١ی ئایار

 

 

 

 

يحتل أكثر من 6000 من السكان الأصليين من العديد من الشعوب المختلفة العاصمة الفيدرالية للإقليم الذي تهيمن عليه الدولة البرازيلية ، للصراخ ضد الإبادة الجماعية والإقصاء. احتراما لحقوقهم، وضد التعدين وتدمير الطبيعة واستغلالها وترسيم الأراضي. كل الدعم للشعوب الأصلية!

بیش از ۶۰۰۰ نفر از  بومی از بسیاری از خلق‌های مختلف، پایتخت فدرال قلمرو تحت سلطه دولت برزیل را اشغال می کنند تا علیه نسل کشی و محرومیت فریاد بزنند. از احترام به حقوق انها، علیه معدن، تخریب و بهره برداری از طبیعت و تعیین مرز زمین. حمایت از مردم بومی!

زیاتر لە ۶،۰۰۰ کەسی بوومی لە چەندین خەڵکی جیاواز پایتەختی فیدراڵی ئەو ناوچەیەیان داگیرکردووە کە دەوڵەتی بەڕازیل بەسەری زاڵە، بۆ هاوارکردن دژی جینۆساید و پەراوێزخستن. لەبەر ڕێزگرتن لە مافەکانیان، دژی کانزادەرهێنان، وێرانکردن و بەکارهێنانی سروشت و سنووردارکردنی زەوی. هەموو پشتیوانییەک بۆ خەڵکی بوومی.!

Gegen Unterdrückung – Für den Widerstand

 

Seit dem Jinnah-Aufstand wurden mehr als 520 Menschen getötet (darunter 70 Minderjährige) und mehr als 20.000 Menschen verhaftet. Das iranische Regime ist technisch hochausgerüstet und verfügt über sehr viel Expertise.

Es wurden zahlreiche, allzu allgemeine Berichte über die Unterdrückung und den Widerstand im Iran veröffentlicht. Was fehlt ist der Zugang zu zusammengefassten, präzisen und prägnanten Informationen über die spezifischen Formen der Unterdrückung und besonders auch des Widerstands. Diese Broschüre soll euch diese Informationen zur Verfügung stellen. Hier listen wir in sehr knapper Form die Methoden und Formen der Unterdrückung durch das iranische Regime auf, insbesondere während des jüngsten Aufstands. Und was noch wichtiger ist: Wir zeigen auch einige Formen und Methoden des Volkswiderstands auf. Denn wir glauben, dass es überall dort, wo es Unterdrückung und Repression gibt, auch Widerstand gibt.

1. Methoden und Formen der Repression des iranischen Regimes

1.1) Repression auf den Straßen und im öffentlichen Raum

-Schießen mit scharfer Munition auf Demonstrant*innen, u. a. mit Scharfschützengewehren.

-Absichtliches Überfahren von Demonstrierenden mit Fahrzeugen

-Schüsse auf Demonstrant*innen aus nächster Nähe mit Schrotflinten, die zur Erblindung oder zum Tod geführt haben (in vielen Fällen wurden in den Körpern der Opfer mehr als 100 kleine Metallkugeln gefunden).

-Schüsse mit Schrotflinten auf die Genitalien, insbesondere auf Frauen.

-Militärischer Einmarsch in Kurdistan und Verhängung des Belagerungszustands in den Städten (Angriff mit schweren Waffen auf Häuser in Izeh, Kurdistan und Belutschistan).

-Beschuss von Autos, insbesondere von Autos, die bei Straßenprotesten hupten. Diese Aktionen führten in mehreren Fällen zum Tod der Fahrer*innen oder Beifahrer*innen (darunter ein 10-jähriges Kind in der Stadt Izeh).

-Zerschlagen der Schaufenster von Geschäften und der Türen der Häuser derjenigen, die den Demonstrierenden Zuflucht gewährten

-Vorsätzliche Zerstörung von Autos, Geschäften, Banken und Gebäuden mit der Absicht, sie den Demonstrant*innen zuzuschreiben.

-Einkesselung, Segregation und sexuelle Belästigung von Frauen, die auf der Straße demonstrieren.

-Einsatz von Krankenwagen zum Transport von Repressionskräften oder zum transportieren von Verhafteten

-Angriffe der Streitkräfte auf Schulen

-Angriff der Streitkräfte auf Universitäten und Studentenwohnheime sowie Verprügeln und Festnehmen von Student*innen, wodurch diese faktisch daran gehindert werden, ihr Studium fortzusetzen oder die betreffenden Wohnheime zu nutzen.

1.2) Druck auf die Familien der Opfer (Tote und Verletzte).

-Die Übergabe des Leichnams der Verstorbenen erfolgt unter der strikten Bedingung, dass die Familie erklärt, dass ihr Kind an einem natürlichen Tod, Selbstmord, Unfall, einer Überdosis Narkotika usw. gestorben ist.

-Verbot für Familien, die Tötung ihrer Kinder öffentlich anzuzeigen, da sonst die Verhaftung und Tötung weiterer Kinder oder Familienmitglieder droht.

-Druck auf die Familien der Getöteten, Fernsehinterviews zu geben und falsche Informationen über den Tod ihres Kindes zu verbreiten – z. B. die Behauptung, das Kind sei Mitglied der Polizei oder der Regierungsmiliz gewesen und von Demonstrant*innen getötet worden.

-Angriffe auf Beerdigungen von Toten, insbesondere mit Tränengas und Schüssen aus Kriegswaffen und Schrotflinten.

-Verprügeln und Verhaften von Teilnehmenden an Beerdigungen und Totengedenkfeiern (einschließlich Familienmitgliedern), um Druck auf die Familien auszuüben und die Menschen daran zu hindern, an ähnlichen Zeremonien teilzunehmen.

-Die Übergabe des Körpers der Verstorbenen erfolgt gegen die Zahlung einer hohen Geldsumme durch die Familien.

-Entführung von Verletzten während ihrer Behandlung in Krankenhäusern, um sie meist ins Gefängnis zu bringen. Infolgedessen kommen die Verletzten aus Angst vor dem Gefängnis nicht mehr in die Krankenhäuser, so dass die Behandlung ihrer Verletzungen (eine Reihe von Schlagstöcken, eine Schusswunde oder mehrere Kugeln im Körper) unprofessionell zu Hause durchgeführt wird, was in vielen Fällen zum Tod führt.

Druck auf medizinisches Personal in Krankenhäusern die Verletzten dem Geheimdienst auszuhändigen, sowie Verfolgung, Festnahme und Folter von Ärzt*innen und Krankenpfleger*innen, die die Verletzten freiwillig und heimlich zu Hause behandeln (es gab auch Berichte über die Ermordung von medizinischem Personal).

-Inhaftierung und Folter von Familienangehörigen der Opfer.

1.3) Repression in den Gefängnissen und Druck auf die Familien der Inhaftierten

-Identifizierung und Entführung von Aktivist*innen an ihren Wohnorten, Arbeitsplätzen oder Universitäten. Inhaftierung in inoffiziellen Einrichtungen.

-Schwere körperliche und psychische Folter (weiße Folter) von Häftlingen: einschließlich langfristiger Isolation, grausamer körperlicher Folter und Androhung von Vergewaltigung oder Hinrichtung oder Verhaftung und Ermordung von Familienmitgliedern.

-Druck auf Inhaftierte, ein erzwungenes Geständnis abzulegen, zum Beispiel der Beihilfe zur Ermordung von Repressionskräften oder der Mitgliedschaft in oppositionellen Organisationen oder feindlichen Geheimdiensten.

-Nichtbekanntgeben des Aufenthaltsortes einer*s Gefangenen oder einer vermissten Person an seine*ihre Familie oder seinen*ihren Anwalt.

-Vergewaltigung und sexuelle Belästigung von Menschen aller Geschlechter im Gefängnis.

-Erfinden von fadenscheinigen Ausreden (z. B. Aufruhr), um die massive Repression (Prügel, scharfe Munition) gegen Gefangene zu rechtfertigen. Konkrete Beispiele sind die vorsätzliche Brandstiftung im Evin Lacan Rasht Gefängnis und Schussverletzungen im Qazal Hesar Gefängnis, die manchmal zum Tod vieler Gefangener führen.

-Folterung verletzter Gefangener (sowohl von verhafteten Demonstranten als auch von Gefangenen, die aufgrund der gezielten Repression gegen Gefangene verletzt wurden), indem sie nicht ins Krankenhaus oder sogar in die Krankenstation des Gefängnisses gebracht werden oder ihnen wichtige Medikamente vorenthalten werden.

Gefangene absichtlich krank machen: Während des Ausbruchs des Corona-Virus wurden Patient*innen neben politischen Gefangenen untergebracht und schwerkranken Gefangenen wurde der Zugang zu medizinischer Versorgung verwehrt.

-Fehlende medizinische Versorgung für Gefangene, die an chronischen Krankheiten leiden oder an Krankheiten leiden, die durch die Gefängnisbedingungen verursacht wurden.

Zwangsweise Verabreichung von psychoaktiven Medikamenten an Gefangene, insbesondere an Demonstrant*innen, die während des Jinnah-Aufstands festgenommen wurden. Es gibt zahlreiche Berichte über inhaftierte Demonstrant*innen (zumeist Jugendliche), die ein oder zwei Tage nach ihrer Freilassung verstorben sind.

-Angriff der Ordnungskräfte und der Streitkräfte in Zivil auf die Versammlung von Familien und unterstützende Einzelpersonen vor den Gefängnissen.

-Anstiftung von gewöhnlichen Häftlingen, zusätzlichen Druck auf politische Gefangene auszuüben, einschließlich Todesdrohungen.

-Fehlender Zugang zu Strafverteidiger*innen für festgenommene Personen.

-Hinrichtung von Demonstrant*innen

-Androhung der Hinrichtung, um ein Geständnis der*s Gefangenen zu erzwingen, und Durchführung künstlicher Hinrichtungen, die auf den psychologischen Zusammenbruch der Person abzielen.

-Versprechen der Behörden die Gefangenen freizulassen wenn die Familien die Verhaftung oder das Todesurteil nicht öffentlich machen. Wenn die Familien darauf eingingen wurden die Gefangenen dann doch plötzlich und ohne Wissen der Öffentlichkeit hingerichtet.

-Einschüchterung der Familienmitglieder der Gefangenen und Drohung, sie zu verhaften oder hinzurichten, wenn ihr Kind nicht kooperiert.

2. Methoden des Widerstands gegen Unterdrückung und Ausdruck von Solidarität

2.1) Widerstand auf den Straßen und im öffentlichen Raum.

Viele Menschen bei Beerdigungen und Begräbnissen oder Totengedenken, um Solidarität mit den Familien und dem Jinnah-Aufstand zu zeigen und diese Zeremonien zu einem Schauplatz des Kampfes gegen das Regime zu machen.

-Aus Solidarität mit den Streiks schließen kleine Geschäfte und das Volk verzichtet auf Einkäufe.

-Spontaner Protest von Schüler*innen auf den Straßen, indem sie Hymnen und Slogans singen oder Kopftücher ablegen und Slogans sprühen.

-Informationskampagnen und symbolischer Protest in Schulen und Universitäten um damit gegen den strengen Strukturrahmen dieser Institutionen anzukämpfen.

-Student*innenstreiks und Nichtteilnahme an Lehrveranstaltungen

-Streiks am Arbeitsplatz

-Angriffe auf Repressionskräfte auf Demonstrationen

-Angriffe auf Kasernen, Polizeistationen und Hawza-Schulen mit Molotovcocktails

-(brennende) Barrikaden auf den Straßen zum Schutz der Protestierenden

– Zerstörung von Portraits der Ikonen des Regims im öffentlichen Raum

-Massive Beteiligung am Nichttragen von Hijabs auf den Straßen im Iran.

-Im Ausland Nichttragen des Hidschab durch Frauen, die das Land repräsentieren (z. B. bei einem Schachturnier).

-Im Ausland Demonstrationen und Proteste vor Institutionen des iranischen Regimes

2.2) Widerstand in den Gefängnissen

-Nichtkooperation der Gefangenen und Weigerung, die Freiheitsbedingungen des Regimes zu akzeptieren, trotz allen Drucks, aller Folter und aller Drohungen. Sich Befragungen und erzwungenen Geständnisse verweigern.

Solidaritätserklärungen mit den draußen stattfindenden Kämpfen durch Gefangene im Gefängnis durch Unterzeichnung von Protestanzeigen, Veröffentlichung von Solidaritäts-Audiodateien usw.

-Hungerstreik und trockenen Hungerstreik (ohne Wasser)

-Streiks und Sitzblockaden von Frauen in Gefängnissen

-Koordination von Gefangenen für gemeinsames Singen von Gefangenen und Personen außerhalb des Gefängnisses.

-Anprangern von Verbrechen, die in den Gefängnissen begangen werden, durch entlassene Gefangene trotz der Gefahr einer erneuten Einweisung oder Vergeltungsmaßnahmen.

2.3) Widerstand der Familien von Getöteten und Gefangenen

-Öffentliche Anprangerung, detaillierte Darstellung der Fakten und Protest trotz Druck und Drohungen.

-Versammlung der Familien und ihrer Angehörigen vor den Gefängnissen, um Gefangene zu befreien oder die Hinrichtung von zum Tode Verurteilten zu verhindern.

-Öffentliche Begrüßung der freigelassenen Gefangenen an der Eingangstür der Gefängnisse

-Fortbestand und Stärke der organisierten Gruppe “Iranische Mütter die anprangern“.

2.3) Protestierende Kunst

-Kristallisierung revolutionärer Kunst in Form von Zeichnungen, Hymnen und Performances innerhalb und außerhalb des Iran.

Internationale Solidarität der progressiven Künstler*innen der Welt mit der Jin, Jiyan, Azadi- (Frau, Leben, Freiheit) Bewegung

Against oppression – For resistance

Against oppression – For resistance

Since the Jinnah uprising, more than 520 people have been killed (including 70 minors) and more than 20,000 people have been arrested. The Iranian regime is highly equipped technically and has a great deal of expertise.

There have been numerous, overly general reports published about the repression and resistance in Iran. What is lacking is access to summarized, accurate, and concise information about the specific forms of repression and especially resistance. This booklet is intended to provide you with that information. Here we list in very concise form the methods and forms of repression by the Iranian regime, especially during the recent uprising. And more importantly, we also show some forms and methods of popular resistance. Because we believe that wherever there is oppression and repression, there is also resistance.

1. methods and forms of repression of the iranian regime

1.1) Repression in the streets and public spaces

-Shooting at demonstrators with live ammunition, including sniper rifles.

-deliberately running over demonstrators with vehicles

-Shooting demonstrators at close range with shotguns, resulting in blindness or death (in many cases, more than 100 small metal bullets were found in the bodies of the victims).

-Shooting with shotguns at genitals, especially women.

-Military incursion into Kurdistan and imposition of state of siege in cities (attack with heavy weapons on houses in Izeh, Kurdistan and Baluchistan).

-The shelling of cars, especially cars honking their horns during street protests. These actions resulted in the death of the drivers* or passengers* in several cases (including a 10-year-old child in the city of Izeh).

-Smashing the windows of stores and the doors of the houses of those who gave refuge to the protesters.

-Violent destruction of cars, stores, banks and buildings with the intention of attributing them to the demonstrators.

-Encirclement, segregation and sexual harassment of women demonstrating in the streets.

-Use of ambulances to transport repression forces or to transport those arrested.

-Attacks by the armed forces on schools

-Attacks by the armed forces on universities and student dormitories, as well as beating and arresting students, effectively preventing them from continuing their studies or using the dormitories in question.

1.2) Pressure on the families of the victims (dead and injured).

-The transfer of the body of the deceased is made on the strict condition that the family declares that their child died of natural causes, suicide, accident, narcotic overdose, etc.

-Prohibiting families from publicly reporting the killing of their children or risking the arrest and killing of additional children or family members.

-Pressuring families of those killed to give television interviews and spread false information about their child’s death – e.g., claiming that the child was a member of the police or government militia and was killed by protesters.

-attacks on funerals of the dead, especially with tear gas and shots from war weapons and shotguns.

-Beating and arresting participants in funerals and memorial services for the dead (including family members) to put pressure on families and prevent people from participating in similar ceremonies.

-The transfer of the body of the deceased is done in exchange for the payment of a large sum of money by the families.

-Kidnapping of injured people during their treatment in hospitals, usually to take them to prison. As a result, the injured no longer come to hospitals for fear of going to jail, so the treatment of their injuries (a series of batons, a bullet wound or several bullets in the body) is carried out unprofessionally at home, resulting in death in many cases.

-Pressure on medical staff in hospitals to hand over the injured to the intelligence services, as well as persecution, arrest and torture of doctors* and nurses who voluntarily and secretly treat the injured at home (there have also been reports of the murder of medical staff).

-Detention and torture of family members of the victims.

1.3) Repression in the prisons and pressure on the families of the imprisoned.

-Identification and kidnapping of activists* at their homes, workplaces or universities. Detention in unofficial facilities.

-Severe physical and psychological torture (white torture) of detainees: including long-term isolation, cruel physical torture, and threats of rape or execution or arrest and murder of family members.

-Pressuring detainees to make forced confessions, for example, of aiding and abetting the murder of repressive forces or of membership in opposition organizations or hostile intelligence services.

-Not disclosing the whereabouts of a detainee or missing person to his or her family or lawyer.

-Rape and sexual harassment of people of all genders in prison.

-Inventing flimsy excuses (e.g., riot) to justify massive repression (beatings, live ammunition) against prisoners. Specific examples include deliberate arson in Evin Lacan Rasht Prison and gunshot wounds in Qazal Hesar Prison, which sometimes lead to the death of many prisoners.

-Torturing injured prisoners (both arrested protesters and prisoners injured due to targeted repression against prisoners) by not taking them to the hospital or even to the prison infirmary, or by withholding essential medication from them.

Intentionally making prisoners sick: During the Corona virus outbreak, patients* were housed next to political prisoners and seriously ill prisoners were denied access to medical care.

-Missing medical care for prisoners suffering from chronic diseases or diseases caused by prison conditions.

Forced administration of psychoactive medications to prisoners, particularly demonstrators arrested during the Jinnah uprising. There are numerous reports of detained demonstrators (mostly juveniles) who died one or two days after their release.

-Attack by law enforcement and plainclothes forces on the gathering of families and supportive individuals outside the prisons.

-Instigating ordinary prisoners to exert additional pressure on political prisoners, including death threats.

-Failure to provide access to defense lawyers* for detained individuals.

-Execution of demonstrators.

-Threat of execution to force a confession from the prisoner, and carrying out artificial executions aimed at the psychological breakdown of the person.

-Promises by the authorities to release the prisoners if the families do not make the arrest or death sentence public. When the families did comply, the prisoners were executed suddenly and without the public’s knowledge.

-Intimidating the family members of the prisoners and threatening to arrest or execute them if their child did not cooperate.

2) Methods of resistance against oppression and expression of solidarity

2.1) Resistance in the streets and public spaces.

Many people at funerals and burials or commemorations of the dead to show solidarity with the families and the Jinnah uprising and to make these ceremonies a venue for struggle against the regime.

-Small stores close in solidarity with the strikes and the people refrain from shopping.

-Spontaneous protest by students* in the streets, singing hymns and slogans or taking off headscarves and spray-painting slogans.

-Information campaigns and symbolic protest in schools and universities to fight against the strict structural framework of these institutions.

-Student strikes and non-attendance at classes.

-Strikes in the workplace

-Massive participation in non-wearing of hijabs on the streets in Iran.

-attacks on repressive forces at demonstrations

-attacks on barracks, police stations and hawza schools with Molotov cocktails

-(Burning) barricades in the streets to protect protesters

– Destruction of portraits of the icons of the regime in public spaces

-Massive participation in not wearing hijabs on the streets in Iran.

-In foreign countries, non-wearing of hijab by women representing the country (e.g., at a chess tournament).

-Abroad demonstrations and protests in front of institutions of the Iranian regime.

2.2) Resistance in the prisons.

-Noncooperation of prisoners and refusal to accept the regime’s conditions of freedom, despite all pressure, torture and threats. Refusing interrogations and forced confessions.

Declarations of solidarity with the struggles taking place outside by prisoners in prison by signing protest ads, publishing solidarity audio files, etc.

-hunger strikes and dry hunger strikes (without water).

-strikes and sit-in blockades by women in prisons

-Coordination of prisoners for joint singing of prisoners and people outside the prison.

-denouncing crimes committed in prisons by released prisoners despite the risk of re-incarceration or retaliation.

2.3) Resistance by the families of those killed or imprisoned.

-Public denunciation, detailed presentation of facts and protest despite pressure and threats.

-Gathering of families and their relatives in front of prisons to free prisoners or prevent the execution of those sentenced to death.

-Public greeting of released prisoners at the front door of prisons.

-Continuation and strength of the organized group “Iranian Mothers who denounce”.

2.3) Protesting art

-Crystallization of revolutionary art in the form of drawings, hymns and performances inside and outside Iran.

International solidarity of the progressive artists of the world with the Jin, Jiyan, Azadi (Woman, Life, Freedom) movement.

دیمانەی ڕادیۆ ئەنارشیستی بێرلین لەتەک یەکێک لە چالاکانی ڕادیۆ ئالپانک لە Luezerath


لەم دیمانەیەدا لەگەڵ چالاکێکی ڕادیۆ ئالپانک لە شاری لوێزراتەوە، Luezerath، ئێمە پاشخانی کانگاکردنی لیگنایت لە کۆمپانیای RWE و گرنگی ئەم گوندە لەگەڵتان هاوبەش دەکەین و زانیاری دەربارەی خۆڕێکخستن و فۆرمەکانی ژیانی جێگرەوە [ ئەڵتەرناتیڤ] لە لۆزێراس، Luezerath ، لە دوو ساڵی ڕابردوودا دەخەینە ڕوو، هەر ئاواش تێڕوانینێکی گشتی لە ڕۆژانی کۆتایی و ئامادەکاری و تاکتیکەکان ئێستا پێشکەش دەکەین.

View of the squatted village Luezerath with banner "Luetzi lives"

هەروەها باسی ڕادیۆی Aalpunk دەکەین کە لە Luezerath پەخش دەکات و ڕۆڵی ئەم ڕادیۆیە لە ماوەی دەرکردن و بەزۆر چۆڵکردنی گوندەکە دەخەینە بەرچاو . لە کۆتاییدا ئەو هاوڕێیە بیرۆکەی زۆر پێشکەش دەکات لەسەر چۆنیەتی پشتگیریکردنی خەبات لە ناوەوە و دەرەوەی گوند.

هاوپشتی

بۆ گوێگرتن لە دیمانەکە لەسەر ئۆنلاین ئەوانەی کە ئینگلیزی دەزانن، تکایە با کرتە لەسەر ئەم بەستەرە بکەن کە تەنها 15 خولەك و 21 چرکەیە.

https://www.aradio-berlin.org/the-defense-of-luezerath-in-germany/


هاوکاتیش ئەوانەی کە ئینگلیزی دەزانن و خوازیاری دەنگ و پەیامی تر و چاوپێکەوتنی دیکە، و لەگەڵ ژمارەی بڵاوکراوەی مانگانەی ئەنارکستی و بەرنامەی هەواڵی ناخۆشبا کرتە لەسەر ئەم بەستەرەی خوارەوە بکەن:

https://www.aradio-berlin.org/en/audios-2/.


لە نێو دەنگە بڵاوکراوەکانماندا دەتوانن گفتوگۆیەك لەگەڵ کەناڵی ABC Belarus سەبارەت بە بارودۆخی شەڕی ئۆکرانیا و ڕاپەڕیننی 2020 ی بەلەڕوس ببیستن. بۆ ئەمە تکایە کرتە لەسەر ئەم بەستەرەیەی خوارەوە بکە:

https://www.aradio-berlin.org/fundraising-tour-abc-belarus-2022-war-in-ukraine-lessons-belarus-uprising/


سەبارەت بە چاوپێکەوتنێك لەگەڵ کۆمەڵەی کرێکارانی لیفراندۆ، Lieferando ، دەربارەی ململانێی ئابوریی لە بەرلین کە لەسەر گرێبەستی بچوك و کورتخایەن ڕاوەستاوە، تکایە کرتە لەسەر ئەم بەستەرەیەی خوارەوە بکە:

https://www.aradio-berlin.org/the-lieferando-workers-collective-and-berlins-delivery-sector/


ئەم بەستەرەیەی خوارەوەش دیمانەیەكە سەبارەت بە هێڕشی دژەفێمینیستیەکان بۆ سەر سرینا، Syrena، لە وارشۆ، کە فێمەنیستەکان دەستیان بەسەردا گرتووە و تێیدا دەژین . بەستەرەکە:

https://www.aradio-berlin.org/warsaw-the-attack-on-the-queer-feminist-syrena-squat-in-the-end-of-2021/


لەم لینکەی دیکەدا دیمانەیەك دەربارەی 10 ساڵ شۆڕشی سوریا و ئەنارکیزم لە جیهانی عەرەبییدا دەبینن :

https://www.aradio-berlin.org/syria-the-forgotten-revolution/

یەکەم بانگەوازی بزووتنەوەی ئەنارکیستی نێونەتەوەیی بۆ بەشداریکردن لە پێشەنگای پەرتوکی ئەنارکیستی بالکان 2023

22/11/2022

هاوڕێیانی ئازیز

خۆشحاڵین بە ئاگادارکردنەوەتان کە پێشەنگای داهاتووی کتێبخانەی ئەنارکیستی بۆڵقان بە یادی بیست ساڵەی دامەزراندنی لە نێوانی ڕۆژانی 7 و 9 مانگی تەمووزدا لە Ljubljana, Slovenia بەڕیوەدەچێت و بەشداری لە ئەنجومەنی ڕێکخراوە لۆکاڵییەکەدا دەکەین کە بەم هۆیەوە دامەزراوە.

ئیمەیڵ و ماڵپەڕی چالاکییەکە: bab2023@riseup.net

https://bab2023.avtonomija.org

تکایە بۆ زانیاری زیاتر کە یەکەم بانگەوازە بۆ بەشداریکردنتان کلیك لەسەر ئەم بەستەرەیەی خوارەوە بکەن https://bab2023.espivblogs.net

بە هیوای هاوپشتی و هاکاری توندوتۆڵ و بەشداریکردنی ئەندامانی فیدراسیۆنی نێونەتەوەیی ئەنارکستی لە هەموو ئاستەکاندا وەکو هاوپشتی و هاوکارییەکانی ساڵی 2013 .

زانیاری زیاتری بە دوادا دێت

هاوپشتی

APL

نە شا و نە ڕابەری، بڕوخێت سیستەمی سەروەری

نە شا و نە ڕابەری، بڕوخێت سیستەمی سەروەری

ڕاپەڕینی چەوساوان لە ئێران یەک ڕاپەڕینە، دابەشکردنی بەسەر ئێتنییەکان هەنگاوێکی دژەشۆڕشانەیە!

بۆ ئەوەی ڕاپەڕینی چەوساوان لە ئێران وەک ڕاپەڕینی چەوساوان لە سوریە (٢٠١٢) نەگۆڕدرێت بە جەنگی میلیشیایی ئایینەکان و ئێتنییەکان، پێویستە لە مێژووی خەبات و بەرەنگاری ئەزموون وەربگرین.

ئێستا کە دە ساڵ بەسەر جەخماخەی ڕاپەڕینی چەوساوانی سووریە تێپەڕیوە، مێژوو بۆ ئێمە سەلماندوە، گوۆڕینی ڕاپەڕینی جەماوەریی و کۆمەڵایەتیی بە جەنگی میلیشیایی و بۆڕبۆڕێنی ڕامیاریی ڕەوتە ڕامیارییەکان، زەمینەی بەهێزبوونەوەی دژەشۆڕش لەباردەکات و ڕاپەڕین دەگۆڕێت بە گەمەی ڕامیاریی دەزگە سیخوڕییەکانی زلهێزان و کۆمپنانییە جیهانخۆرەکان و بەرپاکردنی حەمامی خوێن لە ڕێگەی جەنگی میلیشیاکان وەک دەسکەلای دەوڵەتانی ناوچەکە.

بەداخەوە لە ڕاپەڕینی چەوساوانی تونس تاکو سوریە و یەمەن دژەشۆڕش توانی بە بەرزکردنەوە و پیرۆزکردنی ئاڵای دەوڵەت و چەکدارکردنی ڕاپەڕیوان ڕاپەڕینەکان بگۆڕێت بە ئامرازی جێبەجێکردنی نەخشەی زلهێزەکان و کۆمپانییەکان، جەنگی دە ساڵەی نێوخۆیی سوریە و یەمەن زیندووترین نموونەن، کە بوون بە گەورەترین بازاری چەکفرۆشی.

هەرچەندە ئێران لە کۆمەڵێک هەرێمی ئێتنیی و ئایین جیاواز پێکهاتوە و خۆنیشاندان و ناڕەزایەتییەکانی پێشوو بە جۆرێک بەسەر ئەو بوونە ڕامیاریی و کولتوورییانە بەش بووبوون، بەڵام ئەم جارە بەپێچەوانەی پێشوو، وەک ڕاپەڕینی ١٩٧٩ چەوساوانی ئێران وەک یەک جەستە ڕاپەڕینەوە. ئەوە ئەرێنییترین و دڵخۆشکەرترین وەرچەخان و هەڵکشانی تێکۆشانی چەوساوانی ئێرانە، ئەزموون وەرگرتنە لە مێژووی چوار دەهەی ڕابوردوو، نیشانەی خۆهوشیاریی چەوساوانی ئێرانە.

بەڵام وێرای هەموو دڵخۆشییەک بەو ئاستە لە خۆهوشیاریی چەوساوان، هێشتا نابێت یەک چرکە لە مەترسیی پلانەکانی دژەشۆڕش (حکومەت تاکو شاخوازان و ناسیونالیستەکان و سەلەفییە سوننەکان) خافڵ ببین. ئەگەر بە وردیی کاردانەوە و هەڵوێستەکان لە نێوخۆ و دەرەوەی ئێران سەنج بدەین، بەداخەوە، لێرە و لەوێ هەوەڵەکانی دژەشۆڕش دەبیندرێن، هەرچەندە سەرەتایین، بەڵام هەموو شتێک بە سەرەتایەک بەڕێدەکەوێت، گۆڕینی ڕاپەڕینی چەوساوانی سوریە بە جەنگی میلیشیایی دە ساڵە و وێرانکردنی شارەکان و گوندەکان و گۆڕینی ڕاپەڕینەکە بە حەمامی خوێن بۆ چەوساوان، لە یەک تەقە و لە هەوڵێکی سەرەتاییەوە دەستیپێکرد، کە تەقەکردنێک بوو لەنێو خۆنیشاندانێکی هێمنانەی پاش نوێژی هەیینییەک.

لە ماوەی چەند هەفتەی ڕابوردوو لە دەرەوەی ئێران شاخوازان بەردەوام بە ئاڵای دەوڵەتەوە بۆ گۆڕینی ناڕەزایەتییەکان هەوڵدەدەن و حکومەتیش لەنێوخۆ بە پەلاماردانی بنکەکانی ئۆپۆزسیۆنی چەکدار لە دەرەوەی ئێران (لە هەرێمی کوردستان/عیراق) و هەر ئاوا پەیڕەوکردنی دوو ئاست لە سەرکوتکردن لە بلووجستان و کوردستان توندتر بەراورد بە شارەکانی دیکە، هەوڵیدا هەم میلیشیای حزبە چەکدارە کوردەکان بۆ وەڵامدانەوەی چەکدارانە ڕاکێشبکات و هەم لەنێوان ڕاپەڕیوانی هەرێمـەکانی بلووجستان و کوردستان و ئازەرباینجان و خوزستان لەتەک نێوەندی فارسیزماننشین گومان و دووبەرەکیی درووستبکات. هەڵبەتە هاوکاتی هەوڵەکانی حکومەت، حکومەتانی پاکستان و تورکیە و حکومەتەکانی کەنداوی عەرەبیی لە ماوەی چەند دەهەی ڕابوردوو دەستەکانی خۆیان لەنێو ئەو هەرێمانە کە هەڵاواردنی ئایینی و نەتەوەییهەیە، ئامادەکردوون و هەرئێستا خەریکی دنەدانی دووبەرەکیی هەن. لە گشت ئەوانەش کاراتر و خراپتر دوو دیاردەن، کە لە ماوەی ئەم چەند ڕۆژە دەرکەوتوون: یەکەم تەقەکردن و چەکدارکردنی ڕاپەڕین بەتایبەت لە هەرێمەکانی دەرەوەی ناوەند. دوەم ئێتنییکردنی خۆنیشاندانەکانی هاوپشتیی لە دەرەوەی ئێران بەتایبەت لە ئۆروپا، کە خۆنیشاندانی هاوپشتیی بەس بۆ ڕاپەڕینی هەرێمێک دەکەن و ئەوەش سەرەتای پارچەپارچەکردنی ڕاپەڕین و درووستکردنی دووبەرەکییە بە هاندانی نەتەوەچییەتی و سەلەفیەتی ئایینیی.

ئێمە وێرای دژایەتی و ڕسواکردنی ئەو هەوڵانە و هەوڵدان بۆ بەرگرتن لە هەر هەوڵ و بۆچوون و بانگەوازێکی دژەشۆڕشانە، بە گوێرەی ئەزموونگیریی خۆمان لە مێژووی ڕاپەڕینەکان و بە دیاریکراویی ڕاپەڕینی ١٩٧٩ چەوساوان لە ئێران و ڕاپەڕینی ١٩٩١ چەوساوان لە عیراق و خۆنیشاندان و ڕاپەڕینەکانی دواتر، ئەو سەرنجانەی خۆمان وەک پێشنیار و پشتیوانی بە هاوڕێیان و هاوچینانی خۆمان لە هەموو هەرێمەکانی ئێران پێشکەش دەکەین، تاقە ئامانجی ئێمە بەرگرتنە لە هەوڵی ئەو دەستە و لایەنانەی کە خەریکن ڕاپەڕینی یەکگرتوانەی ئەم جارەی چەوساوانی ئێران بە پارچە پارچەی ناسیونالیستیی و بە جەنگی میلیشیایی دەگۆڕن.

پێویستە ئەوەش بڵێین، کە خۆشبەختانە تاکو ئەوێندەرێ ئێمە ئاگاداری چالاکییەکانی نێوخۆی شار و هەرێمەکانی ئێران هەین، بەگشتیی ئاستی خۆهوشیاریی ڕاپەڕیوان لە ئاستی بەرپرسیاریی مێژوویی شۆڕشگەرانە هەیە و مەترسییەکان تاکو ئێستا کەم هەژموون بوون. بەڵام لەتەک ئەوەش نابێت ئێمە ( وەک پشتیوانیکەرانی هاوچینانی ڕاپەڕیو لە ئێران) کەمتەرخەمانە دابنیشین و جموجووڵ و هەوڵی ڕەوت و میلیشیا دەسەڵاتخوازەکان (لە ناسیونالیست و سەلەفی و شاخواز تاکو چەپی حزبگەرا) نادیدە بگرین، چونکە ئەوانە هەردەم دەستەی ئامادەکراو و شانەی خۆمەڵاسدەری زلهێزەکان و کۆمپانییەکان بوون بۆ کۆنتڕۆلکردن و بەلاڕێدابردنی هەر خۆنیشاندان و ڕاپەڕینێک؛ دژەشۆڕش هەموو کاتێک لە هەموو شوێنێک لە ڕێگەی ڕەوت و حزب و ملیلیشا دەسەڵاتخوازەکان توانیویەتی و دەتوانێت بە قۆستنەوەی خۆشباوەڕیی چەوساوانی ناهوشیار بەسەر شەپۆل و هەڵکشانەکانی (شۆڕشی کۆمەڵایەتیی) زاڵ ببێت و تێکیبشکێنێت.

لە بەرانبەر ئەو هەوڵانەی دژەشۆڕش، پشتیوانی ئازادیخوازان و ڕەوت و بزووتنەوە دژەسەروەرکان لە ئاستی جیهانیی و لە هەموو هەرێمەکانی جیهان بۆ چەوساوانی ڕاپەڕیو لە ئێران، دەتوانێت بەهێزکەری هاوسەنگیی هێز بۆ بەرەی شۆڕش و هەر ئاوا کاراترین وەڵامدانەوە و بەرەنگاریکردنی شۆڕشگەرانە بێت دژی هەوڵەکانی دەوڵەت و سەرمایەداران، کە هەر ئێستا خەریکی ئامادەکردنی سیناریۆی خۆیانن بۆ کۆنتڕۆڵکردنی کۆمەڵی ئێرانی پاش ڕووخانی حکومەتی ئێستا.

نا بۆ دەوڵەت و حکومەت، نا بۆ چەک و میلیشیا، نا بۆ حزبایەتی، نا بۆ ناسیونالیزم، نا بۆ سەلەفیزم

بەڵێ بۆ هاوپشتی جیهانیی، بەڵێ بۆ ڕاپەڕینی کۆمەڵایەتیی، بەڵێ بۆ خۆبەڕێوەبەریی کۆمەڵایەتیی خۆجێی هەموو هەرێمەکانی ئێران، بەڵێ بۆ فێدرالیزمی نادەوڵتیی

سەکۆی ئەنارکیستانی کوردییزمان

١٤ی ئۆکتۆبەری ٢٠٢٢

https://linktr.ee/anarkistan